Apocalipse, 1
1. apokaluyiV ihsou cristou hn edwken autw o qeoV deixai toiV douloiV autou a dei genesqai en tacei kai eshmanen aposteilaV dia tou aggelou autou tw doulw autou iwannh
1. Revelação de Jesus Cristo, que lhe foi confiada por Deus para manifestar aos seus servos o que deve acontecer em breve. Ele, por sua vez, por intermédio de seu anjo, comunicou ao seu servo João,*
2. oV emarturhsen ton logon tou qeou kai thn marturian ihsou cristou osa te eiden
2. o qual atesta, como Palavra de Deus, o testemunho de Jesus Cristo e tudo o que viu.
3. makarioV o anaginwskwn kai oi akouonteV touV logouV thV profhteiaV kai throunteV ta en auth gegrammena o gar kairoV egguV
3. Feliz o leitor e os ouvintes se observarem as coisas nela escritas, porque o tempo está próximo.
4. iwannhV taiV epta ekklhsiaiV taiV en th asia cariV umin kai eirhnh apo tou o wn kai o hn kai o ercomenoV kai apo twn epta pneumatwn a estin enwpion tou qronou autou
4. João às sete igrejas que estão na Ásia: a vós, graça e paz da parte daquele que é, que era e que vem da parte dos sete Espíritos que estão diante do seu trono*
5. kai apo ihsou cristou o martuV o pistoV o prwtotokoV ek twn nekrwn kai o arcwn twn basilewn thV ghV tw agaphsanti hmaV kai lousanti hmaV apo twn amartiwn hmwn en tw aimati autou
5. e da parte de Jesus Cristo, testemunha fiel, primogênito dentre os mortos e soberano dos reis da terra. Àquele que nos ama, que nos lavou de nossos pecados no seu sangue
6. kai epoihsen hmaV basileiV kai iereiV tw qew kai patri autou autw h doxa kai to kratoV eiV touV aiwnaV twn aiwnwn amhn
6. e que fez de nós um reino de sacerdotes para Deus e seu Pai, glória e poder pelos séculos dos séculos! Amém.
7. idou ercetai meta twn nefelwn kai oyetai auton paV ofqalmoV kai oitineV auton exekenthsan kai koyontai ep auton pasai ai fulai thV ghV nai amhn
7. Ei-lo que vem com as nuvens. Todos os olhos o verão, mesmo aqueles que o traspassaram. Por sua causa, hão de lamentar-se todas as raças da terra. Sim. Amém.*
8. egw eimi to a kai to w arch kai teloV legei o kurioV o wn kai o hn kai o ercomenoV o pantokratwr
8. Eu sou o Alfa e o Ômega, diz o Senhor Deus, aquele que é, que era e que vem, o Dominador.*
9. egw iwannhV o kai adelfoV umwn kai sugkoinwnoV en th qliyei kai en th basileia kai upomonh ihsou cristou egenomhn en th nhsw th kaloumenh patmw dia ton logon tou qeou kai dia thn marturian ihsou cristou
9. Eu, João, vosso irmão e companheiro nas tribulações, na realeza e na paciência em união com Jesus, estava na ilha de Patmos por causa da Palavra de Deus e do testemunho de Jesus.*
10. egenomhn en pneumati en th kuriakh hmera kai hkousa opisw mou fwnhn megalhn wV salpiggoV
10. Em um domingo, fui arrebatado em êxtase, e ouvi, por trás de mim, voz forte como de trombeta,
11. legoushV egw eimi to a kai to w o prwtoV kai o escatoV kai o blepeiV grayon eiV biblion kai pemyon taiV ekklhsiaiV taiV en asia eiV efeson kai eiV smurnan kai eiV pergamon kai eiV quateira kai eiV sardeiV kai eiV filadelfeian kai eiV laodikeian
11. que dizia: “O que vês, escreve-o num livro e manda-o às sete igrejas: a Éfeso, a Esmirna, a Pérgamo, a Tiatira, a Sardes, a Filadélfia e a Laodiceia”.
12. kai epestreya blepein thn fwnhn htiV elalhsen met emou kai epistreyaV eidon epta lucniaV crusaV
12. Voltei-me para saber que voz falava comigo. Tendo-me voltado, vi sete candelabros de ouro
13. kai en mesw twn epta lucniwn omoion uiw anqrwpou endedumenon podhrh kai periezwsmenon proV toiV mastoiV zwnhn crushn
13. e, no meio dos candelabros, alguém semelhante ao Filho do Homem, vestindo longa túnica até os pés, cingido o peito por um cinto de ouro.*
14. h de kefalh autou kai ai triceV leukai wsei erion leukon wV ciwn kai oi ofqalmoi autou wV flox puroV
14. Tinha ele cabeça e cabelos brancos como lã cor de neve. Seus olhos eram como chamas de fogo.
15. kai oi podeV autou omoioi calkolibanw wV en kaminw pepurwmenoi kai h fwnh autou wV fwnh udatwn pollwn
15. Seus pés se pareciam ao bronze fino incandescido na fornalha. Sua voz era como o ruído de muitas águas.
16. kai ecwn en th dexia autou ceiri asteraV epta kai ek tou stomatoV autou romfaia distomoV oxeia ekporeuomenh kai h oyiV autou wV o hlioV fainei en th dunamei autou
16. Segurava na mão direita sete estrelas. De sua boca saía uma espada afiada, de dois gumes. O seu rosto se assemelhava ao sol, quando brilha com toda a força.*
17. kai ote eidon auton epesa proV touV podaV autou wV nekroV kai epeqhken thn dexian autou ceira ep eme legwn moi mh fobou egw eimi o prwtoV kai o escatoV
17. Ao vê-lo, caí como morto aos seus pés. Ele, porém, pôs sobre mim sua mão direita e disse: “Não temas! Eu sou o Primeiro e o Último, e o que vive.
18. kai o zwn kai egenomhn nekroV kai idou zwn eimi eiV touV aiwnaV twn aiwnwn amhn kai ecw taV kleiV tou adou kai tou qanatou
18. Pois estive morto, e eis-me de novo vivo pelos séculos dos séculos; tenho as chaves da morte e da região dos mortos.
19. grayon a eideV kai a eisin kai a mellei ginesqai meta tauta
19. Escreve, pois, o que viste, tanto as coisas atuais como as futuras.*
20. to musthrion twn epta asterwn wn eideV epi thV dexiaV mou kai taV epta lucniaV taV crusaV oi epta astereV aggeloi twn epta ekklhsiwn eisin kai ai epta lucniai aV eideV epta ekklhsiai eisin
20. Eis o simbolismo das sete estrelas que viste na minha mão direita e dos sete candelabros de ouro: as sete estrelas são os anjos das sete igrejas, e os sete candelabros, as sete igrejas”.*