Salmos, 31

1. De Davi. Hino. Feliz aquele cuja iniquidade foi perdoada, cujo pecado foi absolvido.*

1. Zborovoði. Psalam. Davidov.

2. Feliz o homem a quem o Senhor não argúi de falta, e em cujo coração não há dolo.*

2. Tebi se, Jahve, utjeèem, o, da se ne postidim nikada: u svojoj me pravdi izbavi!

3. Enquanto me conservei calado, meus ossos se mirraram, entre contínuos gemidos.

3. Prikloni k meni uho svoje, pohiti da me oslobodiš! Budi mi hrid zaštite, tvrðava spasenja.

4. Pois, dia e noite, vossa mão pesava sobre mim; minhas forças se esgotavam as forças como nos ardores do verão.

4. Jer ti si hrid moja, tvðava moja, radi svoga imena vodi me i ravnaj.

5. Então eu vos confessei o meu pecado, e não mais dissimulei a minha culpa. Disse: “Sim, vou confessar ao Senhor a minha iniquidade”. E vós perdoastes a pena do meu pecado.

5. Izvuci me iz mreže koju mi zapeše, jer ti si moje utoèište.

6. Assim também todo fiel recorrerá a vós, no momento da necessidade. Quando transbordarem muitas águas, elas não chegarão até ele.

6. U tvoje ruke duh svoj predajem: otkupi me, Jahve, Bože vjerni.

7. Vós sois meu asilo, das angústias me preservareis e me envolvereis na alegria de minha salvação.

7. Ti mrziš one koji štuju ništavne kumire, a ja se u Jahvu uzdam.

8. “Vou te ensinar – dizeis –, vou te mostrar o caminho que deves seguir; vou te instruir, fitando em ti os meus olhos:

8. Radosno æu klicat' tvojoj milosti, jer si na moju bijedu pogledao, pomogao u tjeskobi duši mojoj.

9. não queiras ser sem inteligência como o cavalo, como o muar, que só ao freio e à rédea submetem seus ímpetos; de outro modo não se chegam a ti.”

9. Nisi me predao u ruke dušmana, noge si mi na prostran put izveo.

10. São muitos os sofrimentos do ímpio. Mas quem espera no Senhor, sua misericórdia o envolve.

10. Smiluj mi se, Jahve, jer sam u tjeskobi, od jada slabi mi oko, duša i tijelo.

11. Ó justos, alegrai-vos e regozijai-vos no Senhor. Exultai todos vós, retos de coração.

11. Život mi se troši u gorèini, ljeta moja u jecanju. U muci mi se iscrpila snaga i kosti su moje klonule.

12.

12. Dušmanima svojim postao sam ruglo, susjedima podsmijeh, a znancima strašilo; koji me vide vani, bježe od mene.

13.

13. Nestalo me k'o mrtvaca iz sjeæanja ljudi, postadoh k'o razbijena posuda.

14.

14. Èujem šaputanje mnogih, užas odasvud: sastaju se protiv mene i smišljaju kako da mi život oduzmu.

15.

15. A ja se, Jahve, u tebe uzdam; govorim: Ti si Bog moj!

16.

16. U tvojoj je ruci sudbina moja: istrgni me iz ruke dušmana i onih koji me progone!

17.

17. Rasvijetli lice nad slugom svojim, po svojoj me dobroti spasi.

18.

18. Jahve, ne bilo me stid što tebe zazvah! Neka se postide zlotvori, nek' u Podzemlju zamuknu.

19.

19. Nek' zanijeme usne lažljive koje protiv pravednika govore drsko, oholo i prezirno.

20.

20. O, kako je velika, Jahve, tvoja dobrota, koju èuvaš za one koji te se boje, koju iskazuješ onima što se tebi utjeèu naoèigled sinovima èovjeèjim.

21.

21. Zaklanjaš ih štitom lica svoga od zavjera ljudskih; u šatoru svom ih skrivaš od jezika svadljivih.

22.

22. Blagoslovljen Jahve jer me obasu èudesnom dobrotom u gradu tvrdom.

23.

23. U tjeskobi svojoj veæ mišljah: "Odbaèen sam od pogleda tvoga." Ali ti si èuo glas mog zaziva dok sam tebi vapio.

24.

24. Ljubite Jahvu, svi sveti njegovi: èuva Jahve svoje vjernike, a po zasluzi vraæa onima koji postupaju oholo.

25.

25. Budite hrabri i jaka srca, svi koji se u Jahvu uzdate!