Mosaico decorativo

1. Tu. filho de homem, profetiza acerca dos montes de Israel. Dize-lhes: Montes de Israel, ouvi a palavra do Senhor:

1. καὶ σύ υἱὲ ἀνθρώπου προφήτευσον ἐπὶ τὰ ὄρη Ισραηλ καὶ εἰπὸν τοῖς ὄρεσιν τοῦ Ισραηλ ἀκούσατε λόγον κυρίου

2. Assim fala o Senhor Deus: Porque o inimigo disse de vós: Bem feito! Estas alturas eternas (de Israel) foram-nos dadas como herança!

2. τάδε λέγει κύριος κύριος ἀνθ’ ὧν εἶπεν ὁ ἐχθρὸς ἐφ’ ὑμᾶς εὖγε ἔρημα αἰώνια εἰς κατάσχεσιν ἡμῖν ἐγενήθη

3. por isso profetiza o seguinte: Assim faia o Senhor Deus: Porque tendes sido desolados e pisados aos pés, por todas as partes, e vos tornastes propriedade das outras nações, e andastes na boca de todos, feitos o escárnio da plebe,

3. διὰ τοῦτο προφήτευσον καὶ εἰπόν τάδε λέγει κύριος κύριος ἀντὶ τοῦ ἀτιμασθῆναι ὑμᾶς καὶ μισηθῆναι ὑμᾶς ὑπὸ τῶν κύκλῳ ὑμῶν τοῦ εἶναι ὑμᾶς εἰς κατάσχεσιν τοῖς καταλοίποις ἔθνεσιν καὶ ἀνέβητε λάλημα γλώσσῃ καὶ εἰς ὀνείδισμα ἔθνεσιν

4. por causa disto, ouvi, montes de Israel, a palavra do Senhor Deus; Isto diz o Senhor Deus às montanhas e aos outeiros, às torrentes, aos vales, às ruínas desertas e às cidades abandonadas que foram entregues à pilhagem e insultadas pelos outros povos das cercanias.

4. διὰ τοῦτο ὄρη Ισραηλ ἀκούσατε λόγον κυρίου τάδε λέγει κύριος τοῖς ὄρεσιν καὶ τοῖς βουνοῖς καὶ ταῖς φάραγξιν καὶ τοῖς χειμάρροις καὶ τοῖς ἐξηρημωμένοις καὶ ἠφανισμένοις καὶ ταῖς πόλεσιν ταῖς ἐγκαταλελειμμέναις αἳ ἐγένοντο εἰς προνομὴν καὶ εἰς καταπάτημα τοῖς καταλειφθεῖσιν ἔθνεσιν περικύκλῳ

5. Assim fala, pois, o Senhor Deus: Sim, foi no ardor do meu zelo que falei contra as outras nações e contra toda a Idumeia, as quais se apropriaram da minha terra, com gozo do coração e profundo desprezo, para a despovoar e saquear:

5. διὰ τοῦτο τάδε λέγει κύριος κύριος εἰ μὴν ἐν πυρὶ θυμοῦ μου ἐλάλησα ἐπὶ τὰ λοιπὰ ἔθνη καὶ ἐπὶ τὴν Ιδουμαίαν πᾶσαν ὅτι ἔδωκαν τὴν γῆν μου ἑαυτοῖς εἰς κατάσχεσιν μετ’ εὐφροσύνης ἀτιμάσαντες ψυχὰς τοῦ ἀφανίσαι ἐν προνομῇ

6. portanto profetiza sobre a terra de Israel, dize às montanhas e aos outeiros, às ribeiras e aos vales: Assim fala o Senhor Deus: Eis que falei no meu zelo e no meu furor, pelo motivo de terdes sofrido os insultos das nações.

6. διὰ τοῦτο προφήτευσον ἐπὶ τὴν γῆν τοῦ Ισραηλ καὶ εἰπὸν τοῖς ὄρεσιν καὶ τοῖς βουνοῖς καὶ ταῖς φάραγξιν καὶ ταῖς νάπαις τάδε λέγει κύριος ἰδοὺ ἐγὼ ἐν τῷ ζήλῳ μου καὶ ἐν τῷ θυμῷ μου ἐλάλησα ἀντὶ τοῦ ὀνειδισμοὺς ἐθνῶν ἐνέγκαι ὑμᾶς

7. Por isso, isto diz o Senhor Deus: Levantei a minha mão. (jurando) que as nações que estão em torno de vós, essas mesmas hão-de carregar sobre si os próprios insultos.

7. διὰ τοῦτο ἐγὼ ἀρῶ τὴν χεῖρά μου ἐπὶ τὰ ἔθνη τὰ περικύκλῳ ὑμῶν οὗτοι τὴν ἀτιμίαν αὐτῶν λήμψονται

8. E vós, montes de Israel, lançareis os vossos ramos e dareis o vosso fruto ao meu povo de Israel, porque está para voltar (do cativeiro).

8. ὑμῶν δέ ὄρη Ισραηλ τὴν σταφυλὴν καὶ τὸν καρπὸν ὑμῶν καταφάγεται ὁ λαός μου ὅτι ἐγγίζουσιν τοῦ ἐλθεῖν

9. Eis que venho a vós, me volto para vós: (de novo) sereis lavrados e recebereis a semente.

9. ὅτι ἰδοὺ ἐγὼ ἐφ’ ὑμᾶς καὶ ἐπιβλέψω ἐφ’ ὑμᾶς καὶ κατεργασθήσεσθε καὶ σπαρήσεσθε

10. Multiplicarei em vós os homens, toda a casa de Israel; as cidades serão habitadas, e os lugares arruinados serão reconstruídos.

10. καὶ πληθυνῶ ἐφ’ ὑμᾶς ἀνθρώπους πᾶν οἶκον Ισραηλ εἰς τέλος καὶ κατοικηθήσονται αἱ πόλεις καὶ ἡ ἠρημωμένη οἰκοδομηθήσεται

11. Multiplicarei em vós homens e animais; eles serão numerosos e fecundos; farei que sejais habitados como dantes, dar-vos-ei bens ainda maiores que os que tivestes no princípio, e sabereis que eu sou o Senhor.

11. καὶ πληθυνῶ ἐφ’ ὑμᾶς ἀνθρώπους καὶ κτήνη καὶ κατοικιῶ ὑμᾶς ὡς τὸ ἐν ἀρχῇ ὑμῶν καὶ εὖ ποιήσω ὑμᾶς ὥσπερ τὰ ἔμπροσθεν ὑμῶν καὶ γνώσεσθε ὅτι ἐγώ εἰμι κύριος

12. Sobre vós farei vir homens, (que constituam) o meu povo de Israel, e eles vos possuirão como sua herança; sereis a sua herança e não os privareis mais dos seus filhos.

12. καὶ γεννήσω ἐφ’ ὑμᾶς ἀνθρώπους τὸν λαόν μου Ισραηλ καὶ κληρονομήσουσιν ὑμᾶς καὶ ἔσεσθε αὐτοῖς εἰς κατάσχεσιν καὶ οὐ μὴ προστεθῆτε ἔτι ἀτεκνωθῆναι ἀπ’ αὐτῶν

13. Assim fala o Senhor Deus: Já que dizem de vos que sois uma terra que devora homens e que mata os seus filhos.

13. τάδε λέγει κύριος κύριος ἀνθ’ ὧν εἶπάν σοι κατέσθουσα ἀνθρώπους εἶ καὶ ἠτεκνωμένη ὑπὸ τοῦ ἔθνους σου ἐγένου

14. por isso (ó Israel) tu não devorarás mais homens nem matarás mais teus filhos, diz o Senhor Deus.

14. διὰ τοῦτο ἀνθρώπους οὐκέτι φάγεσαι καὶ τὸ ἔθνος σου οὐκ ἀτεκνώσεις ἔτι λέγει κύριος κύριος

15. Farei que se não ouçam mais em ti os insultos das nações, e não levarás mais sobre ti o opróbrio dos povos, nem perderás mais a tua gente, diz o Senhor Deus,

15. καὶ οὐκ ἀκουσθήσεται οὐκέτι ἐφ’ ὑμᾶς ἀτιμία ἐθνῶν καὶ ὀνειδισμοὺς λαῶν οὐ μὴ ἀνενέγκητε λέγει κύριος κύριος

16. Foi-me dirigida a palavra do Senhor, nestes termos:

16. καὶ ἐγένετο λόγος κυρίου πρός με λέγων

17. Filho de homem, os da casa de Israel habitaram na sua terra e contaminaram-na com o seu proceder, com as suas obras; o seu proceder tornou-se diante de mim como a imundície da mulher menstruada.

17. υἱὲ ἀνθρώπου οἶκος Ισραηλ κατῴκησεν ἐπὶ τῆς γῆς αὐτῶν καὶ ἐμίαναν αὐτὴν ἐν τῇ ὁδῷ αὐτῶν καὶ ἐν τοῖς εἰδώλοις αὐτῶν καὶ ἐν ταῖς ἀκαθαρσίαις αὐτῶν κατὰ τὴν ἀκαθαρσίαν τῆς ἀποκαθημένης ἐγενήθη ἡ ὁδὸς αὐτῶν πρὸ προσώπου μου

18. Então derramei a minha indignação sobre eles, por causa do sangue que derramaram sobre a terra, e dos ídolos com que a contaminaram.

18. καὶ ἐξέχεα τὸν θυμόν μου ἐπ’ αὐτοὺς

19. Dispersei-os entre as nações e foram disseminados por várias terras; julguei-os segundo o seu proceder, segundo as suas obras.

19. καὶ διέσπειρα αὐτοὺς εἰς τὰ ἔθνη καὶ ἐλίκμησα αὐτοὺς εἰς τὰς χώρας κατὰ τὴν ὁδὸν αὐτῶν καὶ κατὰ τὴν ἁμαρτίαν αὐτῶν ἔκρινα αὐτούς

20. Tendo chegado às nações para onde foram (dispersos), desonraram o meu santo nome, pois que se dizia deles: Este é o povo do Senhor, estes são os que saíram da sua terra.

20. καὶ εἰσήλθοσαν εἰς τὰ ἔθνη οὗ εἰσήλθοσαν ἐκεῖ καὶ ἐβεβήλωσαν τὸ ὄνομά μου τὸ ἅγιον ἐν τῷ λέγεσθαι αὐτούς λαὸς κυρίου οὗτοι καὶ ἐκ τῆς γῆς αὐτοῦ ἐξεληλύθασιν

21. E eu perdoei-lhes por amor do meu santo nome, o qual a casa de Israel profanou entre as nações, para onde tinha ido.

21. καὶ ἐφεισάμην αὐτῶν διὰ τὸ ὄνομά μου τὸ ἅγιον ὃ ἐβεβήλωσαν οἶκος Ισραηλ ἐν τοῖς ἔθνεσιν οὗ εἰσήλθοσαν ἐκεῖ

22. Por isso dirás à casa de Israel: Assim fala o Senhor Deus: Não é por amor de vós, casa de Israel, que procedo desta forma, mas por atenção ao meu santo nome, que vós profanastes entre as nações, para onde fostes. Santificarei o meu grande nome, que foi profanado entre as nações, o qual vós desonrastes no meio delas, a fim de que as nações saibam que eu sou o Senhor, diz o Senhor dos exércitos, quando mostrar a minha santidade, a seus olhos, no meio de vós.

22. διὰ τοῦτο εἰπὸν τῷ οἴκῳ Ισραηλ τάδε λέγει κύριος οὐχ ὑμῖν ἐγὼ ποιῶ οἶκος Ισραηλ ἀλλ’ ἢ διὰ τὸ ὄνομά μου τὸ ἅγιον ὃ ἐβεβηλώσατε ἐν τοῖς ἔθνεσιν οὗ εἰσήλθετε ἐκεῖ

23.

23. καὶ ἁγιάσω τὸ ὄνομά μου τὸ μέγα τὸ βεβηλωθὲν ἐν τοῖς ἔθνεσιν ὃ ἐβεβηλώσατε ἐν μέσῳ αὐτῶν καὶ γνώσονται τὰ ἔθνη ὅτι ἐγώ εἰμι κύριος ἐν τῷ ἁγιασθῆναί με ἐν ὑμῖν κατ’ ὀφθαλμοὺς αὐτῶν

24. Tirar-vos-ei dentre as nações, congregar-vos-ei de todos os países e conduzir-vos-ei para a vossa terra.

24. καὶ λήμψομαι ὑμᾶς ἐκ τῶν ἐθνῶν καὶ ἀθροίσω ὑμᾶς ἐκ πασῶν τῶν γαιῶν καὶ εἰσάξω ὑμᾶς εἰς τὴν γῆν ὑμῶν

25. Derramarei sobre vós uma água pura, e sereis purificados de todas as vossas imundícies; purificar-vos-ei de todos os vossos ídolos. (ver nota)

25. καὶ ῥανῶ ἐφ’ ὑμᾶς ὕδωρ καθαρόν καὶ καθαρισθήσεσθε ἀπὸ πασῶν τῶν ἀκαθαρσιῶν ὑμῶν καὶ ἀπὸ πάντων τῶν εἰδώλων ὑμῶν καὶ καθαριῶ ὑμᾶς

26. Dar-vos-ei um coração novo e porei um novo espírito no meio de vós; tirarei da vossa carne o coração de pedra e dar-vos-el um coração de carne.

26. καὶ δώσω ὑμῖν καρδίαν καινὴν καὶ πνεῦμα καινὸν δώσω ἐν ὑμῖν καὶ ἀφελῶ τὴν καρδίαν τὴν λιθίνην ἐκ τῆς σαρκὸς ὑμῶν καὶ δώσω ὑμῖν καρδίαν σαρκίνην

27. Porei em vós o meu espírito e farei que andeis nos meus preceitos, que guardeis as minhas leis e as pratiqueis.

27. καὶ τὸ πνεῦμά μου δώσω ἐν ὑμῖν καὶ ποιήσω ἵνα ἐν τοῖς δικαιώμασίν μου πορεύησθε καὶ τὰ κρίματά μου φυλάξησθε καὶ ποιήσητε

28. Habitareis na terra que dei a vossos pais; sereis o meu povo e eu serei o vosso Deus.

28. καὶ κατοικήσετε ἐπὶ τῆς γῆς ἧς ἔδωκα τοῖς πατράσιν ὑμῶν καὶ ἔσεσθέ μοι εἰς λαόν κἀγὼ ἔσομαι ὑμῖν εἰς θεόν

29. Purificar-vos-ei de todas as vossas imundícies; farei vir o trigo e multiplicá-lo-ei, e não trarei mais a fome sobre vós.

29. καὶ σώσω ὑμᾶς ἐκ πασῶν τῶν ἀκαθαρσιῶν ὑμῶν καὶ καλέσω τὸν σῖτον καὶ πληθυνῶ αὐτὸν καὶ οὐ δώσω ἐφ’ ὑμᾶς λιμόν

30. Multiplicarei o fruto das árvores e as produções dos campos, para que não tragais mais sobre vós o opróbrio da fome, entre as nações.

30. καὶ πληθυνῶ τὸν καρπὸν τοῦ ξύλου καὶ τὰ γενήματα τοῦ ἀγροῦ ὅπως μὴ λάβητε ὀνειδισμὸν λιμοῦ ἐν τοῖς ἔθνεσιν

31. Então vos recordareis dos vossos maus caminhos e das vossas obras depravadas, e as vossas iniquidades e os vossos crimes vos desagradarão.

31. καὶ μνησθήσεσθε τὰς ὁδοὺς ὑμῶν τὰς πονηρὰς καὶ τὰ ἐπιτηδεύματα ὑμῶν τὰ μὴ ἀγαθὰ καὶ προσοχθιεῖτε κατὰ πρόσωπον αὐτῶν ἐν ταῖς ἀνομίαις ὑμῶν καὶ ἐπὶ τοῖς βδελύγμασιν ὑμῶν

32. Não é por amor de vós que faço isto, diz o Senhor Deus; sabei-o. Confundi-vos e envergonhai-vos do vosso proceder, casa de Israel,

32. οὐ δι’ ὑμᾶς ἐγὼ ποιῶ λέγει κύριος κύριος γνωστὸν ἔσται ὑμῖν αἰσχύνθητε καὶ ἐντράπητε ἐκ τῶν ὁδῶν ὑμῶν οἶκος Ισραηλ

33. Isto diz o Senhor Deus: No dia em que vos purificar de todas as vossas Iniquidades, farei repovoar as vossas cidades e restabelecer os lugares arruinados,

33. τάδε λέγει κύριος ἐν ἡμέρᾳ ᾗ καθαριῶ ὑμᾶς ἐκ πασῶν τῶν ἀνομιῶν ὑμῶν καὶ κατοικιῶ τὰς πόλεις καὶ οἰκοδομηθήσονται αἱ ἔρημοι

34. A terra inculta, até aí desolada aos olhos do viandante, será cultivada.

34. καὶ ἡ γῆ ἡ ἠφανισμένη ἐργασθήσεται ἀνθ’ ὧν ὅτι ἠφανισμένη ἐγενήθη κατ’ ὀφθαλμοὺς παντὸς παροδεύοντος

35. Dlr-se-á: Esta terra que estava devastada, tornou-se como um jardim de Eden, e as cidades que estavam arruinadas, desertas e subvertidas, são já praças fortes habitadas.

35. καὶ ἐροῦσιν ἡ γῆ ἐκείνη ἡ ἠφανισμένη ἐγενήθη ὡς κῆπος τρυφῆς καὶ αἱ πόλεις αἱ ἔρημοι καὶ ἠφανισμέναι καὶ κατεσκαμμέναι ὀχυραὶ ἐκάθισαν

36. E todas as nações que tiverem ficado à roda de vós saberão que eu, o Senhor, restaurei os lugares arruinados e cultivei os incultos. Eu o Senhor, o disse e o executarei.

36. καὶ γνώσονται τὰ ἔθνη ὅσα ἂν καταλειφθῶσιν κύκλῳ ὑμῶν ὅτι ἐγὼ κύριος ᾠκοδόμησα τὰς καθῃρημένας καὶ κατεφύτευσα τὰς ἠφανισμένας ἐγὼ κύριος ἐλάλησα καὶ ποιήσω

37. Assim fala o Senhor Deus: Ainda nisto me acharão favorável os da casa de Israel, far-lhes-ei esta mercê; Multiplicá-los-ei como um rebanho de homens,

37. τάδε λέγει κύριος ἔτι τοῦτο ζητηθήσομαι τῷ οἴκῳ Ισραηλ τοῦ ποιῆσαι αὐτοῖς πληθυνῶ αὐτοὺς ὡς πρόβατα ἀνθρώπους

38. como um rebanho santo, como o rebanho de Jerusalém nas suas festas; assim é que as cidades arruinadas serão cheias dum rebanho de homens. E saber-se-á que eu sou o Senhor.

38. ὡς πρόβατα ἅγια ὡς πρόβατα Ιερουσαλημ ἐν ταῖς ἑορταῖς αὐτῆς οὕτως ἔσονται αἱ πόλεις αἱ ἔρημοι πλήρεις προβάτων ἀνθρώπων καὶ γνώσονται ὅτι ἐγὼ κύριος



Leia a Bíblia em um Ano

Junte-se a nossa comunidade e complete a leitura de toda a Bíblia em 365 dias. Um caminho estruturado e inspirador para aprofundar sua fé e conhecimento das Escrituras.