Baruc, 1
1. Eis as palavras do livro que escreveu Baruch, filho de Nérias. filho de Maasias, filho de Sedecias. filho de Sedei, filho de Helcias, em Babilónia, (ver nota)
1. καὶ οὗτοι οἱ λόγοι τοῦ βιβλίου οὓς ἔγραψεν Βαρουχ υἱὸς Νηριου υἱοῦ Μαασαιου υἱοῦ Σεδεκιου υἱοῦ Ασαδιου υἱοῦ Χελκιου ἐν Βαβυλῶνι
2. no ano quinto, a sete do mês. no tempo em que os Caldeus tomaram Jerusalém e a incendiaram.
2. ἐν τῷ ἔτει τῷ πέμπτῳ ἐν ἑβδόμῃ τοῦ μηνὸς ἐν τῷ καιρῷ ᾧ ἔλαβον οἱ Χαλδαῖοι τὴν Ιερουσαλημ καὶ ἐνέπρησαν αὐτὴν ἐν πυρί
3. Baruch leu as palavras deste livro aos ouvidos de Jeconias, filho de Joaquim, rei de Judá e aos ouvidos de todas as pessoas que tinham vindo ouvir ler este livro,
3. καὶ ἀνέγνω Βαρουχ τοὺς λόγους τοῦ βιβλίου τούτου ἐν ὠσὶν Ιεχονιου υἱοῦ Ιωακιμ βασιλέως Ιουδα καὶ ἐν ὠσὶ παντὸς τοῦ λαοῦ τῶν ἐρχομένων πρὸς τὴν βίβλον
4. aos ouvidos dos grandes, dos príncipes reais, dos anciães e de todo o povo, que habitavam em Babilônia, junto do rio Sodi,
4. καὶ ἐν ὠσὶν τῶν δυνατῶν καὶ υἱῶν τῶν βασιλέων καὶ ἐν ὠσὶ τῶν πρεσβυτέρων καὶ ἐν ὠσὶ παντὸς τοῦ λαοῦ ἀπὸ μικροῦ ἕως μεγάλου πάντων τῶν κατοικούντων ἐν Βαβυλῶνι ἐπὶ ποταμοῦ Σουδ
5. os quais, ouvindo-o. choravam, jejuavam e oravam na presença do Senhor,
5. καὶ ἔκλαιον καὶ ἐνήστευον καὶ ηὔχοντο ἐναντίον κυρίου
6. Juntaram dinheiro conforme as posses de cada um.
6. καὶ συνήγαγον ἀργύριον καθὰ ἑκάστου ἠδύνατο ἡ χείρ
7. e enviaram-no a Jerusalém, a Joaquim, filho de Helcias, filho de Salom, sacerdote, assim como aos outros sacerdotes e a todas as pessoas que se achavam com ele em Jerusalém,
7. καὶ ἀπέστειλαν εἰς Ιερουσαλημ πρὸς Ιωακιμ υἱὸν Χελκιου υἱοῦ Σαλωμ τὸν ἱερέα καὶ πρὸς τοὺς ἱερεῖς καὶ πρὸς πάντα τὸν λαὸν τοὺς εὑρεθέντας μετ’ αὐτοῦ ἐν Ιερουσαλημ
8. Baruch tinha Já recuperado os utensílios do templo do Senhor, que haviam sido levados do templo, para os restituir à terra de Judá, a dez do mês de Sivan, utensílios de prata, que Sedecias filho de Josias, rei de Judá, mandara fazer (ver nota)
8. ἐν τῷ λαβεῖν αὐτὸν τὰ σκεύη οἴκου κυρίου τὰ ἐξενεχθέντα ἐκ τοῦ ναοῦ ἀποστρέψαι εἰς γῆν Ιουδα τῇ δεκάτῃ τοῦ Σιουαν σκεύη ἀργυρᾶ ἃ ἐποίησεν Σεδεκιας υἱὸς Ιωσια βασιλεὺς Ιουδα
9. depois que Nabucodonosor rei de Babilônia, aprisionou Jeconias, os príncipes, todos os grandes e o povo da terra, e os levou de Jerusalém para Babilônia.
9. μετὰ τὸ ἀποικίσαι Ναβουχοδονοσορ βασιλέα Βαβυλῶνος τὸν Ιεχονιαν καὶ τοὺς ἄρχοντας καὶ τοὺς δεσμώτας καὶ τοὺς δυνατοὺς καὶ τὸν λαὸν τῆς γῆς ἀπὸ Ιερουσαλημ καὶ ἤγαγεν αὐτὸν εἰς Βαβυλῶνα
10. E disseram: Aí mandamos dinheiro; comprai com ele vítimas, para os holocaustos e sacrifícios de expiação, e incenso; preparai oblações e levai-as ao altar do Senhor nosso Deus:
10. καὶ εἶπαν ἰδοὺ ἀπεστείλαμεν πρὸς ὑμᾶς ἀργύριον καὶ ἀγοράσατε τοῦ ἀργυρίου ὁλοκαυτώματα καὶ περὶ ἁμαρτίας καὶ λίβανον καὶ ποιήσατε μαννα καὶ ἀνοίσατε ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον κυρίου θεοῦ ἡμῶν
11. Rogai-lhe pela vida de Nabucodonosor rei de Babilônia, e pela vida de Baltasar, seu filho, para que os seus dias sobre a terra sejam como os dias do céu.
11. καὶ προσεύξασθε περὶ τῆς ζωῆς Ναβουχοδονοσορ βασιλέως Βαβυλῶνος καὶ εἰς ζωὴν Βαλτασαρ υἱοῦ αὐτοῦ ἵνα ὦσιν αἱ ἡμέραι αὐτῶν ὡς αἱ ἡμέραι τοῦ οὐρανοῦ ἐπὶ τῆς γῆς
12. Que o Senhor alumie os nossos olhos, a fim de que vivamos debaixo da sombra de Nabucodonosor. rei de Babilônia, e debaixo da sombra de Baltasar, seu filho, os sirvamos muitos dias e achemos graça na sua presença.
12. καὶ δώσει κύριος ἰσχὺν ἡμῖν καὶ φωτίσει τοὺς ὀφθαλμοὺς ἡμῶν καὶ ζησόμεθα ὑπὸ τὴν σκιὰν Ναβουχοδονοσορ βασιλέως Βαβυλῶνος καὶ ὑπὸ τὴν σκιὰν Βαλτασαρ υἱοῦ αὐτοῦ καὶ δουλεύσομεν αὐτοῖς ἡμέρας πολλὰς καὶ εὑρήσομεν χάριν ἐναντίον αὐτῶν
13. Orai também ao Senhor nosso Deus por nós mesmos, porque pecámos contra o Senhor nosso Deus, e o seu furor não se apartou de nós até este dia.
13. καὶ προσεύξασθε περὶ ἡμῶν πρὸς κύριον τὸν θεὸν ἡμῶν ὅτι ἡμάρτομεν τῷ κυρίῳ θεῷ ἡμῶν καὶ οὐκ ἀπέστρεψεν ὁ θυμὸς κυρίου καὶ ἡ ὀργὴ αὐτοῦ ἀφ’ ἡμῶν ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης
14. Lede este livro, que vos mandamos para ser lido em alta voz no templo do Senhor, no dia da Festa (dos tabernáculos) e nos dias sagrados.
14. καὶ ἀναγνώσεσθε τὸ βιβλίον τοῦτο ὃ ἀπεστείλαμεν πρὸς ὑμᾶς ἐξαγορεῦσαι ἐν οἴκῳ κυρίου ἐν ἡμέρᾳ ἑορτῆς καὶ ἐν ἡμέραις καιροῦ
15. Direis : Ao Senhor nosso Deus pertence a justiça, mas a nós a confusão do rosto, a nós, homens de Judá e habitantes de Jerusalém,
15. καὶ ἐρεῖτε τῷ κυρίῳ θεῷ ἡμῶν ἡ δικαιοσύνη ἡμῖν δὲ αἰσχύνη τῶν προσώπων ὡς ἡ ἡμέρα αὕτη ἀνθρώπῳ Ιουδα καὶ τοῖς κατοικοῦσιν Ιερουσαλημ
16. aos nossos reis, aos nossos príncipes, sacerdotes e profetas e aos nossos pais,
16. καὶ τοῖς βασιλεῦσιν ἡμῶν καὶ τοῖς ἄρχουσιν ἡμῶν καὶ τοῖς ἱερεῦσιν ἡμῶν καὶ τοῖς προφήταις ἡμῶν καὶ τοῖς πατράσιν ἡμῶν
17. pois pecámos diante do Senhor,
17. ὧν ἡμάρτομεν ἔναντι κυρίου
18. não lhe quisemos estar sujeitos, não ouvimos a voz do Senhor nosso Deus, para andarmos segundo os preceitos que nos deu.
18. καὶ ἠπειθήσαμεν αὐτῷ καὶ οὐκ ἠκούσαμεν τῆς φωνῆς κυρίου θεοῦ ἡμῶν πορεύεσθαι τοῖς προστάγμασιν κυρίου οἷς ἔδωκεν κατὰ πρόσωπον ἡμῶν
19. Desde o dia em que tirou nossos pais da terra do Egipto até hoje temos sido rebeldes ao Senhor nosso Deus, e, levianamente, não ouvimos a sua voz,
19. ἀπὸ τῆς ἡμέρας ἧς ἐξήγαγεν κύριος τοὺς πατέρας ἡμῶν ἐκ γῆς Αἰγύπτου καὶ ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης ἤμεθα ἀπειθοῦντες πρὸς κύριον θεὸν ἡμῶν καὶ ἐσχεδιάζομεν πρὸς τὸ μὴ ἀκούειν τῆς φωνῆς αὐτοῦ
20. (Por isso) se nos têm pegado muitos males e a maldição que o Senhor predisse a Moisés, seu servo, quando tirou nossos pais da terra do Egipto, para nos dar a terra que mana leite e mel, como se vê no dia de hoje.
20. καὶ ἐκολλήθη εἰς ἡμᾶς τὰ κακὰ καὶ ἡ ἀρά ἣν συνέταξεν κύριος τῷ Μωυσῇ παιδὶ αὐτοῦ ἐν ἡμέρᾳ ᾗ ἐξήγαγεν τοὺς πατέρας ἡμῶν ἐκ γῆς Αἰγύπτου δοῦναι ἡμῖν γῆν ῥέουσαν γάλα καὶ μέλι ὡς ἡ ἡμέρα αὕτη
21. Não ouvimos a voz do Senhor nosso Deus, segundo todas as palavras dos profetas que nos enviou;
21. καὶ οὐκ ἠκούσαμεν τῆς φωνῆς κυρίου τοῦ θεοῦ ἡμῶν κατὰ πάντας τοὺς λόγους τῶν προφητῶν ὧν ἀπέστειλεν πρὸς ἡμᾶς
22. cada um de nós andou segundo o sentido e a inclinação do seu coração corrompido, a servir deuses estranhos, a praticar más obras diante dos olhos do Senhor nosso Deus.
22. καὶ ᾠχόμεθα ἕκαστος ἐν διανοίᾳ καρδίας αὐτοῦ τῆς πονηρᾶς ἐργάζεσθαι θεοῖς ἑτέροις ποιῆσαι τὰ κακὰ κατ’ ὀφθαλμοὺς κυρίου θεοῦ ἡμῶν