Liber Psalmorum, 68

1. in finem pro his qui commutabuntur David

1. Magistro chori. David. PSALMUS. Canticum.

2. salvum me fac Deus quoniam intraverunt aquæ usque ad animam meam

2. Exsurgit Deus, et dissipantur inimici eius; et fugiunt, qui oderunt eum, a facie eius.

3. infixus sum in limum profundi et non est substantia veni in altitudines maris et tempestas demersit me

3. Sicut dissipatur fumus, tu dissipas; sicut fluit cera a facie ignis, sic pereunt peccatores a facie Dei.

4. laboravi clamans raucæ factæ sunt fauces meæ defecerunt oculi mei dum spero in Deum meum

4. Et iusti laetentur et exsultent in conspectu Dei et delectentur in laetitia.

5. multiplicati sunt super capillos capitis mei qui oderunt me gratis confortati sunt qui persecuti sunt me inimici mei iniuste quæ non rapui tunc exsolvebam

5. Cantate Deo, psalmum dicite nomini eius; iter facite ei, qui fertur super nubes: Dominus nomen illi. Iubilate in conspectu eius;

6. Deus tu scis insipientiam meam et delicta mea a te non sunt abscondita

6. pater orphanorum et iudex viduarum, Deus in habitaculo sancto suo.

7. non erubescant in me qui expectant te Domine Domine virtutum non confundantur super me qui quærunt te Deus Israël

7. Deus, qui inhabitare facit desolatos in domo, qui educit vinctos in prosperitatem; verumtamen rebelles habitabunt in arida terra. -

8. quoniam propter te sustinui obprobrium operuit confusio faciem meam

8. Deus, cum egredereris in conspectu populi tui, cum pertransires in deserto,

9. extraneus factus sum fratribus meis et peregrinus filiis matris meæ

9. terra mota est, etiam caeli distillaverunt a facie Dei Sinai, a facie Dei Israel.

10. quoniam zelus domus tuæ comedit me et obprobria exprobrantium tibi ceciderunt super me

10. Pluviam voluntariam effundebas, Deus; hereditatem tuam infirmatam, tu refecisti eam.

11. et operui in jejunio animam meam et factum est in obprobrium mihi

11. Animalia tua habitabant in ea, parasti in bonitate tua pauperi, Deus.

12. et posui vestimentum meum cilicium et factus sum illis in parabolam

12. Dominus dat verbum; virgines annuntiantes bona sunt agmen ingens:

13. adversum me exercebantur qui sedebant in porta et in me psallebant qui bibebant vinum

13. “Reges exercituum fugiunt, fugiunt, et species domus dividit spolia.

14. ego vero orationem meam ad te Domine tempus beneplaciti Deus in multitudine misericordiæ tuæ exaudi me in veritate salutis tuæ

14. Et vos dormitis inter medias caulas: alae columbae nitent argento, et pennae eius pallore auri.

15. eripe me de luto ut non infigar liberer ab his qui oderunt me et de profundis aquarum

15. Dum dispergit Omnipotens reges super eam, nive dealbatur Selmon”.

16. non me demergat tempestas aquæ neque absorbeat me profundum neque urgeat super me puteus os suum

16. Mons Dei mons Basan, mons cacuminum mons Basan.

17. exaudi me Domine quoniam benigna est misericordia tua secundum multitudinem miserationum tuarum respice me

17. Ut quid invidetis, montes cacuminum, monti, in quo beneplacitum est Deo inhabitare? Etenim Dominus habitabit in finem.

18. et ne avertas faciem tuam a puero tuo quoniam tribulor velociter exaudi me

18. Currus Dei decem milia milium: Dominus venit de Sinai in sancta.

19. intende animæ meæ et libera eam propter inimicos meos eripe me

19. Ascendisti in altum, captivam duxisti captivitatem; accepisti in donum homines, ut etiam rebelles habitent apud Dominum Deum.

20. tu scis inproperium meum et confusionem et reverentiam meam

20. Benedictus Dominus die cotidie; portabit nos Deus salutarium nostrorum.

21. in conspectu tuo sunt omnes qui tribulant me inproperium expectavit cor meum et miseriam et sustinui qui simul contristaretur et non fuit et qui consolaretur et non inveni

21. Deus noster, Deus ad salvandum; et Domini, Domini exitus mortis.

22. et dederunt in escam meam fel et in siti mea potaverunt me aceto

22. Verumtamen Deus confringet capita inimicorum suorum, verticem capillatum perambulantium in delictis suis.

23. fiat mensa eorum coram ipsis in laqueum et in retributiones et in scandalum

23. Dixit Dominus: “Ex Basan reducam, reducam de profundo maris,

24. obscurentur oculi eorum ne videant et dorsum eorum semper incurva

24. ut intingatur pes tuus in sanguine, lingua canum tuorum ex inimicis portionem inveniat”.

25. effunde super eos iram tuam et furor iræ tuæ conprehendat eos

25. Viderunt ingressus tuos, Deus, ingressus Dei mei, regis mei in sancta.

26. fiat habitatio eorum deserta et in tabernaculis eorum non sit qui inhabitet

26. Praecedunt cantores, postremi veniunt psallentes. in medio iuvenculae tympanistriae.

27. quoniam quem tu percussisti persecuti sunt et super dolorem vulnerum meorum addiderunt

27. “In ecclesiis benedicite Deo, Domino, vos de fontibus Israel”.

28. adpone iniquitatem super iniquitatem eorum et non intrent in justitia tua

28. Ibi Beniamin adulescentulus ducens eos, principes Iudae cum turma sua, principes Zabulon, principes Nephthali.

29. deleantur de libro viventium et cum justis non scribantur

29. Manda, Deus, virtuti tuae; confirma hoc, Deus, quod operatus es in nobis.

30. ego sum pauper et dolens salus tua Deus suscepit me

30. A templo tuo in Ierusalem tibi afferent reges munera.

31. laudabo nomen Dei cum cantico magnificabo eum in laude

31. Increpa feram arundinis, congregationem taurorum in vitulis populorum: prosternant se cum laminis argenti. Dissipa gentes, quae bella volunt.

32. et placebit Deo super vitulum novellum cornua producentem et ungulas

32. Venient optimates ex Aegypto, Aethiopia praeveniet manus suas Deo.

33. videant pauperes et lætentur quærite Deum et vivet anima vestra

33. Regna terrae, cantate Deo, psallite Domino, psallite Deo,

34. quoniam exaudivit pauperes Dominus et vinctos suos non despexit

34. qui fertur super caelum caeli ad orientem; ecce dabit vocem suam, vocem virtutis.

35. laudent illum cæli et terra mare et omnia reptilia in eis

35. Tribuite virtutem Deo. Super Israel magnificentia eius, et virtus eius in nubibus.

36. quoniam Deus salvam faciet Sion et ædificabuntur civitates Judææ et inhabitabunt ibi et hereditate adquirent eam

36. Mirabilis, Deus, de sanctuario tuo! Deus Israel ipse tribuet virtutem et fortitudinem plebi suae. Benedictus Deus!

37. et semen servorum ejus possidebunt eam et qui diligunt nomen ejus habitabunt in ea

37.