Êxodo, 10

1. eipen de kurioV proV mwushn legwn eiselqe proV faraw egw gar esklhruna autou thn kardian kai twn qerapontwn autou ina exhV epelqh ta shmeia tauta ep' autouV

1. et dixit Dominus ad Mosen ingredere ad Pharao ego enim induravi cor ejus et servorum illius ut faciam signa mea hæc in eo

2. opwV dihghshsqe eiV ta wta twn teknwn umwn kai toiV teknoiV twn teknwn umwn osa empepaica toiV aiguptioiV kai ta shmeia mou a epoihsa en autoiV kai gnwsesqe oti egw kurioV

2. et narres in auribus filii tui et nepotum tuorum quotiens contriverim Ægyptios et signa mea fecerim in eis et sciatis quia ego Dominus

3. eishlqen de mwushV kai aarwn enantion faraw kai eipan autw tade legei kurioV o qeoV twn ebraiwn ewV tinoV ou boulei entraphnai me exaposteilon ton laon mou ina latreuswsin moi

3. introjerunt ergo Moses et Aaron ad Pharaonem et dixerunt ad eum hæc dicit Dominus Deus Hebræorum usquequo non vis subici mihi dimitte populum meum ut sacrificet mihi

4. ean de mh qelhV su exaposteilai ton laon mou idou egw epagw tauthn thn wran aurion akrida pollhn epi panta ta oria sou

4. sin autem resistis et non vis dimittere eum ecce ego inducam cras lucustam in fines tuos

5. kai kaluyei thn oyin thV ghV kai ou dunhsh katidein thn ghn kai katedetai pan to perisson thV ghV to kataleifqen o katelipen umin h calaza kai katedetai pan xulon to fuomenon umin epi thV ghV

5. quæ operiat superficiem terræ nec quicquam ejus appareat sed comedatur quod residuum fuit grandini conrodet enim omnia ligna quæ germinant in agris

6. kai plhsqhsontai sou ai oikiai kai ai oikiai twn qerapontwn sou kai pasai ai oikiai en pash gh twn aiguptiwn a oudepote ewrakasin oi patereV sou oude oi propappoi autwn af' hV hmeraV gegonasin epi thV ghV ewV thV hmeraV tauthV kai ekklinaV mwushV exhlqen apo faraw

6. et implebunt domos tuas et servorum tuorum et omnium Ægyptiorum quantam non viderunt patres tui et avi ex quo orti sunt super terram usque in præsentem diem avertitque se et egressus est a Pharaone

7. kai legousin oi qeraponteV faraw proV auton ewV tinoV estai touto hmin skwlon exaposteilon touV anqrwpouV opwV latreuswsin tw qew autwn h eidenai boulei oti apolwlen aiguptoV

7. dixerunt autem servi Pharaonis ad eum usquequo patiemur hoc scandalum dimitte homines ut sacrificent Domino Deo suo nonne vides quod perierit Ægyptus

8. kai apestreyan ton te mwushn kai aarwn proV faraw kai eipen autoiV poreuesqe kai latreusate tw qew umwn tineV de kai tineV eisin oi poreuomenoi

8. revocaveruntque Mosen et Aaron ad Pharaonem qui dixit eis ite sacrificate Domino Deo vestro quinam sunt qui ituri sunt

9. kai legei mwushV sun toiV neaniskoiV kai presbuteroiV poreusomeqa sun toiV uioiV kai qugatrasin kai probatoiV kai bousin hmwn estin gar eorth kuriou tou qeou hmwn

9. ait Moses cum parvulis nostris et senibus pergemus cum filiis et filiabus cum ovibus et armentis est enim sollemnitas Domini nostri

10. kai eipen proV autouV estw outwV kurioV meq' umwn kaqoti apostellw umaV mh kai thn aposkeuhn umwn idete oti ponhria prokeitai umin

10. et respondit sic Dominus sit vobiscum quomodo ego dimittam vos et parvulos vestros cui dubium est quod pessime cogitetis

11. mh outwV poreuesqwsan de oi andreV kai latreusate tw qew touto gar autoi zhteite exebalon de autouV apo proswpou faraw

11. non fiet ita sed ite tantum viri et sacrificate Domino hoc enim et ipsi petistis statimque ejecti sunt de conspectu Pharaonis

12. eipen de kurioV proV mwushn ekteinon thn ceira epi ghn aiguptou kai anabhtw akriV epi thn ghn kai katedetai pasan botanhn thV ghV kai panta ton karpon twn xulwn on upelipeto h calaza

12. dixit autem Dominus ad Mosen extende manum tuam super terram Ægypti ad lucustam ut ascendat super eam et devoret omnem herbam quæ residua fuit grandini

13. kai ephren mwushV thn rabdon eiV ton ouranon kai kurioV ephgagen anemon noton epi thn ghn olhn thn hmeran ekeinhn kai olhn thn nukta to prwi egenhqh kai o anemoV o notoV anelaben thn akrida

13. extendit Moses virgam super terram Ægypti et Dominus induxit ventum urentem tota illa die ac nocte et mane facto ventus urens levavit lucustas

14. kai anhgagen authn epi pasan ghn aiguptou kai katepausen epi panta ta oria aiguptou pollh sfodra protera authV ou gegonen toiauth akriV kai meta tauta ouk estai outwV

14. quæ ascenderunt super universam terram Ægypti et sederunt in cunctis finibus Ægyptiorum innumerabiles quales ante illud tempus non fuerant nec postea futuræ sunt

15. kai ekaluyen thn oyin thV ghV kai efqarh h gh kai katefagen pasan botanhn thV ghV kai panta ton karpon twn xulwn oV upeleifqh apo thV calazhV ouc upeleifqh clwron ouden en toiV xuloiV kai en pash botanh tou pediou en pash gh aiguptou

15. operueruntque universam superficiem terræ vastantes omnia devorata est igitur herba terræ et quicquid pomorum in arboribus fuit quæ grando dimiserat nihilque omnino virens relictum est in lignis et in herbis terræ in cuncta Ægypto

16. katespeuden de faraw kalesai mwushn kai aarwn legwn hmarthka enantion kuriou tou qeou umwn kai eiV umaV

16. quam ob rem festinus Pharao vocavit Mosen et Aaron et dixit eis peccavi in Dominum Deum vestrum et in vos

17. prosdexasqe oun mou thn amartian eti nun kai proseuxasqe proV kurion ton qeon umwn kai perieletw ap' emou ton qanaton touton

17. sed nunc dimittite peccatum mihi etiam hac vice et rogate Dominum Deum vestrum ut auferat a me mortem istam

18. exhlqen de mwushV apo faraw kai huxato proV ton qeon

18. egressusque est de conspectu Pharaonis et oravit Dominum

19. kai metebalen kurioV anemon apo qalasshV sfodron kai anelaben thn akrida kai enebalen authn eiV thn eruqran qalassan kai ouc upeleifqh akriV mia en pash gh aiguptou

19. qui flare fecit ventum ab occidente vehementissimum et arreptam lucustam projecit in mare Rubrum non remansit ne una quidem in cunctis finibus Ægypti

20. kai esklhrunen kurioV thn kardian faraw kai ouk exapesteilen touV uiouV israhl

20. et induravit Dominus cor Pharaonis nec dimisit filios Israël

21. eipen de kurioV proV mwushn ekteinon thn ceira sou eiV ton ouranon kai genhqhtw skotoV epi ghn aiguptou yhlafhton skotoV

21. dixit autem Dominus ad Mosen extende manum tuam in cælum et sint tenebræ super terram Ægypti tam densæ ut palpari queant

22. exeteinen de mwushV thn ceira eiV ton ouranon kai egeneto skotoV gnofoV quella epi pasan ghn aiguptou treiV hmeraV

22. extendit Moses manum in cælum et factæ sunt tenebræ horribiles in universa terra Ægypti tribus diebus

23. kai ouk eiden oudeiV ton adelfon autou treiV hmeraV kai ouk exanesth oudeiV ek thV koithV autou treiV hmeraV pasi de toiV uioiV israhl hn fwV en pasin oiV kateginonto

23. nemo vidit fratrem suum nec movit se de loco in quo erat ubicumque autem habitabant filii Israël lux erat

24. kai ekalesen faraw mwushn kai aarwn legwn badizete latreusate kuriw tw qew umwn plhn twn probatwn kai twn bown upolipesqe kai h aposkeuh umwn apotrecetw meq' umwn

24. vocavitque Pharao Mosen et Aaron et dixit eis ite sacrificate Domino oves tantum vestræ et armenta remaneant parvuli vestri eant vobiscum

25. kai eipen mwushV alla kai su dwseiV hmin olokautwmata kai qusiaV a poihsomen kuriw tw qew hmwn

25. ait Moses hostias quoque et holocausta dabis nobis quæ offeramus Domino Deo nostro

26. kai ta kthnh hmwn poreusetai meq' hmwn kai ouc upoleiyomeqa oplhn ap' autwn gar lhmyomeqa latreusai kuriw tw qew hmwn hmeiV de ouk oidamen ti latreuswmen kuriw tw qew hmwn ewV tou elqein hmaV ekei

26. cuncti greges pergent nobiscum non remanebit ex eis ungula quæ necessaria sunt in cultum Domini Dei nostri præsertim cum ignoremus quid debeat immolari donec ad ipsum locum perveniamus

27. esklhrunen de kurioV thn kardian faraw kai ouk eboulhqh exaposteilai autouV

27. induravit autem Dominus cor Pharaonis et noluit dimittere eos

28. kai legei faraw apelqe ap' emou prosece seautw eti prosqeinai idein mou to proswpon h d' an hmera ofqhV moi apoqanh

28. dixitque Pharao ad eum recede a me cave ne ultra videas faciem meam quocumque die apparueris mihi morieris

29. legei de mwushV eirhkaV ouketi ofqhsomai soi eiV proswpon

29. respondit Moses ita fiat ut locutus es non videbo ultra faciem tuam