Daniel, 10

1. en tw eniautw tw prwtw kurou tou basilewV perswn prostagma edeicqh tw danihl oV epeklhqh to onoma baltasar kai alhqeV to orama kai to prostagma kai to plhqoV to iscuron dianohqhsetai to prostagma kai dienohqhn auto en oramati

1. Anno tertio Cyri regis Persarum, verbum revelatum est Danieli cognomento Baltassar, et verbum verum, et fortitudo magna intellexitque sermonem intelligentia enim est opus in visione.

2. en taiV hmeraiV ekeinaiV egw danihl hmhn penqwn treiV ebdomadaV

2. In diebus illis ego Daniel lugebam trium hebdomadarum diebus,

3. arton epiqumiwn ouk efagon kai kreaV kai oinoV ouk eishlqen eiV to stoma mou elaion ouk hleiyamhn ewV tou suntelesai me taV treiV ebdomadaV twn hmerwn

3. panem desiderabilem non comedi, et caro et vinum non introierunt in os meum, sed neque unguento unctus sum donec complerentur trium hebdomadarum dies.

4. kai egeneto th hmera th tetarth kai eikadi tou mhnoV tou prwtou kai egw hmhn epi tou ceilouV tou potamou tou megalou oV esti tigrhV

4. Die autem vigesima et quarta mensis primi eram iuxta fluvium magnum, qui est Tigris.

5. kai hra touV ofqalmouV mou kai eidon kai idou anqrwpoV eiV endedumenoV bussina kai thn osfun periezwsmenoV bussinw kai ek mesou autou fwV

5. Et levavi oculos meos, et vidi et ecce vir unus vestitus lineis, et renes eius accincti auro obrizo

6. kai to swma autou wsei qarsiV kai to proswpon autou wsei orasiV astraphV kai oi ofqalmoi autou wsei lampadeV puroV kai oi bracioneV autou kai oi podeV wsei calkoV exastraptwn kai fwnh laliaV autou wsei fwnh qorubou

6. et corpus eius quasi chrysolithus, et facies eius velut species fulguris, et oculi eius ut lampas ardens et brachia eius, et quæ deorsum sunt usque ad pedes, quasi species æris candentis et vox sermonum eius ut vox multitudinis.

7. kai eidon egw danihl thn orasin thn megalhn tauthn kai oi anqrwpoi oi onteV met' emou ouk eidosan thn orasin tauthn kai foboV iscuroV epepesen ep' autouV kai apedrasan en spoudh

7. Vidi autem ego Daniel solus visionem porro viri, qui erant mecum, non viderunt sed terror nimus irruit super eos, et fugerunt in absconditum.

8. kai egw kateleifqhn monoV kai eidon thn orasin thn megalhn tauthn kai ouk egkateleifqh en emoi iscuV kai idou pneuma epestrafh ep' eme eiV fqoran kai ou katiscusa

8. Ego autem relictus solus vidi visionem grandem hanc et non remansit in me fortitudo, sed et species mea immutata est in me, et emarcui, nec habui quidquam virium.

9. kai ouk hkousa thn fwnhn laliaV autou egw hmhn peptwkwV epi proswpon mou epi thn ghn

9. Et audivi vocem sermonum eius et audiens iacebam consternatus super faciem meam, et vultus meus hærebat terræ.

10. kai idou ceira proshgage moi kai hgeire me epi twn gonatwn epi ta icnh twn podwn mou

10. Et ecce manus tetigit me, et erexit me super genua mea, et super articulos manuum mearum.

11. kai eipen moi danihl anqrwpoV eleeinoV ei dianohqhti toiV prostagmasin oiV egw lalw epi se kai sthqi epi tou topou sou arti gar apestalhn epi se kai en tw lalhsai auton met' emou to prostagma touto esthn tremwn

11. Et dixit ad me Daniel vir desideriorum, intellige verba, quæ ego loquor ad te, et sta in gradu tuo nunc enim sum missus ad te. Cumque dixisset mihi sermonem istum, steti tremens.

12. kai eipen proV me mh fobou danihl oti apo thV hmeraV thV prwthV hV edwkaV to proswpon sou dianohqhnai kai tapeinwqhnai enantion kuriou tou qeou sou eishkousqh to rhma sou kai egw eishlqon en tw rhmati sou

12. Et ait ad me Noli metuere Daniel quia ex die primo, quo posuisti cor tuum ad intelligendum ut te affligeres in conspectu Dei tui, exaudita sunt verba tua et ego veni propter sermones tuos.

13. kai o strathgoV basilewV perswn anqeisthkei enantion mou eikosi kai mian hmeran kai idou micahl eiV twn arcontwn twn prwtwn ephlqe bohqhsai moi kai auton ekei katelipon meta tou strathgou tou basilewV perswn

13. Princeps autem regni Persarum restitit mihi viginti et uno diebus et ecce Michaël unus de principibus primis venit in adiutorium meum, et ego remansi ibi iuxta regem Persarum.

14. kai eipen moi hlqon upodeixai soi ti upanthsetai tw law sou ep' escatou twn hmerwn eti gar orasiV eiV hmeraV

14. Veni autem ut docerem te quæ ventura sunt populo tuo in novissimis diebus, quoniam adhuc, visio in dies.

15. kai en tw auton lalhsai met' emou ta prostagmata tauta edwka to proswpon mou epi thn ghn kai esiwphsa

15. Cumque loqueretur mihi huiuscemodi verbis, deieci vultum meum ad terram, et tacui.

16. kai idou wV omoiwsiV ceiroV anqrwpou hyato mou twn ceilewn kai hnoixa to stoma mou kai elalhsa kai eipa tw esthkoti apenanti mou kurie kai wV orasiV apestrafh epi to pleuron mou ep' eme kai ouk hn en emoi iscuV

16. Et ecce quasi similitudo filii hominis tetigit labia mea et aperiens os meum locutus sum, et dixi ad eum, qui stabat contra me Domine mi, in visione tua dissolutæ sunt compages meæ, et nihil in me remansit virium.

17. kai pwV dunhsetai o paiV lalhsai meta tou kuriou autou kai egw hsqenhsa kai ouk estin en emoi iscuV kai pneuma ou kateleifqh en emoi

17. Et quomodo poterit servus Domini mei loqui cum Domino meo? nihil enim in me remansit virium, sed et halitus meus intercluditur.

18. kai proseqhke kai hyato mou wV orasiV anqrwpou kai katiscuse me

18. Rursum ergo tetigit me quasi visio hominis, et confortavit me,

19. kai eipe moi anqrwpoV eleeinoV ei mh fobou ugiaine andrizou kai iscue kai en tw lalhsai auton met' emou iscusa kai eipa lalhsatw o kurioV mou oti eniscuse me

19. et dixit Noli timere vir desideriorum pax tibi confortare, et esto robustus. Cumque loqueretur mecum, convalui, et dixi Loquere Domine mi, quia confortasti me.

20. kai eipen proV me ginwskeiV ti hlqon proV se kai nun epistreyw diamacesqai meta tou strathgou basilewV twn perswn kai egw exeporeuomhn kai idou strathgoV ellhnwn eiseporeueto

20. Et ait Numquid scis quare venerim ad te? et nunc revertar ut praëlier adversum principem Persarum. cum ego egrederer, apparuit princeps Græcorum veniens.

21. kai mala upodeixw soi ta prwta en apografh alhqeiaV kai ouqeiV hn o bohqwn met' emou uper toutwn all' h micahl o aggeloV

21. Verumtamen annunciabo tibi quod expressum est in scriptura veritatis et nemo est adiutor meus in omnibus his, nisi Michaël princeps vester.