Mosaico decorativo

1. kai esth diaboloV en tw israhl kai epeseisen ton dauid tou ariqmhsai ton israhl

1. Levantou-se Satã contra Israel e excitou Davi a fazer o recenseamento de Israel.*

2. kai eipen o basileuV dauid proV iwab kai proV touV arcontaV thV dunamewV poreuqhte ariqmhsate ton israhl apo bhrsabee kai ewV dan kai enegkate proV me kai gnwsomai ton ariqmon autwn

2. Disse Davi a Joab e aos chefes do povo: “Ide e fazei o recenseamento dos israelitas, desde Bersabeia até Dã, e fazei-me o relatório para que eu saiba o número deles”.

3. kai eipen iwab prosqeih kurioV epi ton laon autou wV autoi ekatontaplasiwV kai oi ofqalmoi kuriou mou tou basilewV bleponteV panteV tw kuriw mou paideV ina ti zhtei o kurioV mou touto ina mh genhtai eiV amartian tw israhl

3. Respondeu Joab: “O Senhor multiplique seu povo cem vezes mais! Não são todos eles, ó rei, meu senhor, os servos de meu senhor? Por que, no entanto, exige meu senhor isso? Por que sobrecarregar Israel de um pecado?”.

4. to de rhma tou basilewV ekrataiwqh epi tw iwab kai exhlqen iwab kai dihlqen en panti oriw israhl kai hlqen eiV ierousalhm

4. Mas o rei persistiu na ordem que dera a Joab. E Joab partiu, percorreu todo o Israel, depois retornou a Jerusalém.

5. kai edwken iwab ton ariqmon thV episkeyewV tou laou tw dauid kai hn paV israhl ciliai ciliadeV kai ekaton ciliadeV andrwn espasmenwn macairan kai ioudaV tetrakosiai kai ogdohkonta ciliadeV andrwn espasmenwn macairan

5. Joab entregou a Davi a lista do recenseamento do povo: havia em todo o Israel um milhão e cem mil homens aptos para o manejo da espada. Em Judá havia quatrocentos e setenta mil.

6. kai ton leui kai ton beniamin ouk hriqmhsen en mesw autwn oti katiscusen logoV tou basilewV ton iwab

6. Não fez o recenseamento da tribo de Levi nem de Benjamim, porque a ordem do rei lhe repugnava.

7. kai ponhron efanh enantion tou qeou peri tou pragmatoV toutou kai epataxen ton israhl

7. Deus não viu isso com bons olhos e feriu Israel.*

8. kai eipen dauid proV ton qeon hmarthka sfodra oti epoihsa to pragma touto kai nun periele dh thn kakian paidoV sou oti emataiwqhn sfodra

8. Davi disse a Deus: “Pequei gravemente agindo de tal maneira. Agora dignai-vos perdoar a iniquidade de vosso servo, porque agi em completa insensatez”.

9. kai elalhsen kurioV proV gad orwnta dauid legwn

9. Então, o Senhor dirigiu-se a Gad, vidente de Davi, nestes termos:

10. poreuou kai lalhson proV dauid legwn outwV legei kurioV tria airw egw epi se eklexai seautw en ex autwn kai poihsw soi

10. “Vai dizer a Davi: Eis o que diz o Senhor: Eu te proponho três coisas; escolhe uma delas, e eu a farei acontecer”.

11. kai hlqen gad proV dauid kai eipen autw outwV legei kurioV eklexai seautw

11. Gad foi ao encontro de Davi e lhe disse: “Eis o que disse o Senhor:

12. h tria eth limou h treiV mhnaV feugein se ek proswpou ecqrwn sou kai macairan ecqrwn sou tou exoleqreusai h treiV hmeraV romfaian kuriou kai qanaton en th gh kai aggeloV kuriou exoleqreuwn en pash klhronomia israhl kai nun ide ti apokriqw tw aposteilanti me logon

12. Escolhe: ou três anos de fome, ou três meses durante os quais fugirás de teus inimigos e serás atingido por sua espada ou, ainda, três dias em que a espada do Senhor ou a peste maltratarão a terra e o anjo do Senhor devastará todo o território de Israel. A ti compete ver agora que resposta devo dar àquele que me enviou”.

13. kai eipen dauid proV gad stena moi kai ta tria sfodra empesoumai dh eiV ceiraV kuriou oti polloi oi oiktirmoi autou sfodra kai eiV ceiraV anqrwpwn ou mh empesw

13. “Estou – respondeu Davi – numa cruel angústia. Ah! Caia eu nas mãos do Senhor, porque imensa é sua misericórdia; mas que eu não caia nas mãos dos homens!”

14. kai edwken kurioV qanaton en israhl kai epeson ex israhl ebdomhkonta ciliadeV andrwn

14. E o Senhor mandou a peste a Israel. Em Israel tombaram setenta mil homens.

15. kai apesteilen o qeoV aggelon eiV ierousalhm tou exoleqreusai authn kai wV exwleqreusen eiden kurioV kai metemelhqh epi th kakia kai eipen tw aggelw tw exoleqreuonti ikanousqw soi aneV thn ceira sou kai o aggeloV kuriou estwV en tw alw orna tou iebousaiou

15. Deus enviou a Jerusalém um anjo para destruí-la. Enquanto ele a assolava, o Senhor, que olhava, compadeceu-se desse mal e disse ao anjo destruidor: “Basta! Retira agora tua mão!”. Ora, o anjo do Senhor achava-se perto da eira de Ornã, o jebuseu.

16. kai ephren dauid touV ofqalmouV autou kai eiden ton aggelon kuriou estwta ana meson thV ghV kai ana meson tou ouranou kai h romfaia autou espasmenh en th ceiri autou ektetamenh epi ierousalhm kai epesen dauid kai oi presbuteroi peribeblhmenoi en sakkoiV epi proswpon autwn

16. Davi, tendo levantado os olhos, viu o anjo do Senhor que estava entre o céu e a terra, com uma espada desembainhada em sua mão, dirigida contra Jerusalém. Então, Davi e os an­ciãos, cobertos de sacos, prostraram-se com o rosto por terra.

17. kai eipen dauid proV ton qeon ouk egw eipa tou ariqmhsai en tw law kai egw eimi o amartwn kakopoiwn ekakopoihsa kai tauta ta probata ti epoihsan kurie o qeoV genhqhtw h ceir sou en emoi kai en tw oikw tou patroV mou kai mh en tw law sou eiV apwleian kurie

17. E Davi disse a Deus: “Não fui eu quem mandou fazer o recenseamento do povo? Fui eu quem pecou, fui eu quem fez esse mal. Mas essas ovelhas, o que fizeram elas? Senhor, meu Deus, que vossa mão caia, portanto, sobre mim e sobre a casa de meu pai para castigar, mas não sobre vosso povo”.

18. kai aggeloV kuriou eipen tw gad tou eipein proV dauid ina anabh tou sthsai qusiasthrion tw kuriw en alw orna tou iebousaiou

18. O anjo do Senhor mandou Gad dizer a Davi que subisse à eira de Ornã, o jebuseu, para lá levantar um altar ao Senhor.

19. kai anebh dauid kata ton logon gad on elalhsen en onomati kuriou

19. Davi lá subiu, de acordo com a ordem dada por Gad da parte do Senhor.

20. kai epestreyen orna kai eiden ton basilea kai tessareV uioi autou met' autou meqacabin kai orna hn alown purouV

20. Ornã, voltando-se, viu o anjo e ele com seus quatro filhos esconderam-se: estava, naquela ocasião, debulhando trigo.

21. kai hlqen dauid proV ornan kai orna exhlqen ek thV alw kai prosekunhsen tw dauid tw proswpw epi thn ghn

21. Quando Davi chegou perto de Ornã, este o viu; saiu da eira e se prostrou diante de Davi, com o rosto contra a terra.

22. kai eipen dauid proV orna doV moi ton topon sou thV alw kai oikodomhsw ep' autw qusiasthrion tw kuriw en arguriw axiw doV moi auton kai pausetai h plhgh ek tou laou

22. Davi disse-lhe: “Cede-me o terreno de tua eira, para nela construir um altar ao Senhor. Cede-me o lugar pelo seu valor em dinheiro, para que o flagelo se retire de cima do povo”.

23. kai eipen orna proV dauid labe seautw kai poihsatw o kurioV mou o basileuV to agaqon enantion autou ide dedwka touV moscouV eiV olokautwsin kai to arotron kai taV amaxaV eiV xula kai ton siton eiV qusian ta panta dedwka

23. Ornã respondeu: “Toma-o; que meu senhor, o rei, faça o que lhe parecer bom. Vê, eu dou os bois para o holo­caus­to, os carros para lenha e o trigo para a oblação; tudo te dou”.

24. kai eipen o basileuV dauid tw orna ouci oti agorazwn agorazw en arguriw axiw oti ou mh labw a estin soi kuriw tou anenegkai olokautwsin dwrean kuriw

24. “Não – respondeu Davi –, quero comprá-lo pelo seu inteiro valor em dinheiro; não tomarei o que te pertence para dar ao Senhor e não oferecerei um holocausto que não me custe nada.”

25. kai edwken dauid tw orna en tw topw autou siklouV crusiou olkhV exakosiouV

25. Davi deu a Ornã um peso de seiscentos siclos de ouro pelo terreno.*

26. kai wkodomhsen dauid ekei qusiasthrion kuriw kai anhnegken olokautwmata kai swthriou kai ebohsen proV kurion kai ephkousen autw en puri ek tou ouranou epi to qusiasthrion thV olokautwsewV kai katanalwsen thn olokautwsin

26. E Davi construiu lá um altar ao Senhor; ofereceu holocaustos e sacrifícios pacíficos. Invocou o Senhor que lhe respondeu enviando fogo do céu sobre o altar dos holocaustos.

27. kai eipen kurioV proV ton aggelon kai kateqhken thn romfaian eiV ton koleon

27. Então, o Senhor falou ao anjo e este embainhou de novo a espada.

28. en tw kairw ekeinw en tw idein ton dauid oti ephkousen autw kurioV en tw alw orna tou iebousaiou kai equsiasen ekei

28. Nesse momento, vendo Davi que o Senhor o tinha ouvido na eira de Ornã, o jebuseu, ofereceu ali sacrifícios.

29. kai skhnh kuriou hn epoihsen mwushV en th erhmw kai qusiasthrion twn olokautwmatwn en tw kairw ekeinw en bama en gabawn

29. O Tabernáculo do Senhor que Moisés construíra no deserto e o altar dos holocaustos se encontravam, nesse tempo, no lugar alto de Gabaon.

30. kai ouk hdunato dauid tou poreuqhnai emprosqen autou tou zhthsai ton qeon oti katespeusen apo proswpou thV romfaiaV aggelou kuriou

30. Mas Davi não pôde dirigir-se a esse altar para rogar a Deus, tão aterrado ficara ao ver a espada do anjo do Senhor.



Leia a Bíblia em um Ano

Junte-se a nossa comunidade e complete a leitura de toda a Bíblia em 365 dias. Um caminho estruturado e inspirador para aprofundar sua fé e conhecimento das Escrituras.