1. in finem David psalmus
2. expectans expectavi Dominum et intendit mihi
3. et exaudivit preces meas et eduxit me de lacu miseriæ et de luto fecis et statuit super petram pedes meos et direxit gressus meos
4. et inmisit in os meum canticum novum carmen Deo nostro videbunt multi et timebunt et sperabunt in Domino
5. beatus vir cujus est nomen Domini spes ipsius et non respexit in vanitates et insanias falsas
6. multa fecisti tu Domine Deus meus mirabilia tua et cogitationibus tuis non est qui similis sit tibi adnuntiavi et locutus sum multiplicati sunt super numerum
7. sacrificium et oblationem noluisti aures autem perfecisti mihi holocaustum et pro peccato non postulasti
8. tunc dixi ecce venio in capite libri scriptum est de me
9. ut facerem voluntatem tuam Deus meus volui et legem tuam in medio cordis mei
10. adnuntiavi justitiam in ecclesia magna ecce labia mea non prohibebo Domine tu scisti
11. justitiam tuam non abscondi in corde meo veritatem tuam et salutare tuum dixi non abscondi misericordiam tuam et veritatem tuam a concilio multo
12. tu autem Domine ne longe facias miserationes tuas a me misericordia tua et veritas tua semper susceperunt me
13. quoniam circumdederunt me mala quorum non est numerus conprehenderunt me iniquitates meæ et non potui ut viderem multiplicatæ sunt super capillos capitis mei et cor meum dereliquit me
14. conplaceat tibi Domine ut eruas me Domine ad adiuvandum me respice
15. confundantur et revereantur simul qui quærunt animam meam ut auferant eam convertantur retrorsum et revereantur qui volunt mihi mala
16. ferant confestim confusionem suam qui dicunt mihi euge euge
17. exultent et lætentur super te omnes quærentes te et dicant semper magnificetur Dominus qui diligunt salutare tuum
18. ego autem mendicus sum et pauper Dominus sollicitus est mei adiutor meus et protector meus tu es Deus meus ne tardaveris
Przypisy:
39:1-3 - Psalmista zastanawia się nad użyciem swoich słów, podkreślając wagę dyscyplinowania języka. Ta ostrożność w mówieniu jest praktyką mądrości, która może zapobiegać konfliktom i krzywdzie (zob. także Jk 3,2-6 i Prz 21,23).
39:4-5 - Modlitwa psalmisty o mądrość i zrozumienie ulotności życia jest wyrazem uznania ludzkiej słabości. Świadomość śmiertelności powinna prowadzić nas do życia pełnego sensu (zob. także Psalm 90:12 i Księgę Koheleta 12:1).
39:6-7 - Podkreślono kontrast między ludzką próżnością a nadzieją pokładaną w Bogu. Psalmista przyznaje, że bogactwo i osiągnięcia nie przynoszą prawdziwego bezpieczeństwa, ale zaufanie do Boga jest fundamentem życia (zob. także Psalm 62:10 i 1 Tymoteusza 6:17).
39:11-12 - Karcenie Boże jest postrzegane jako środek duchowego rozwoju. Psalmista uznaje, że Boże napomnienia służą naszemu dobru i pomagają nam do Niego powrócić (zob. także Hbr 12,5-6 i Ps 94,12).
39:13:00 - Prośba o ochronę i błaganie o to, by nie zostać opuszczonym, ukazują głęboką potrzebę Boga w chwilach udręki. Obecność Boga jest fundamentalna w naszej drodze wiary (zob. także Psalm 27,9 i List do Rzymian 8,38-39).
Wersety związane z Liber Psalmorum, 39:
Psalm 39 ukazuje kruchość życia ludzkiego. Jak odnaleźć sens w krótkotrwałości istnienia? Ten medytacyjny psalm Dawida zastanawia się nad przemijaniem życia i marnością ziemskich trosk. Tekst porusza takie tematy, jak kontrola języka, znikomość człowieka przed Bogiem i potrzeba życia z wiecznym celem. Psalm 39 zachęca do głębokiej refleksji nad śmiertelnością. Przeanalizuj z nami pięć fragmentów biblijnych, które rzucają światło na rozważania zawarte w tym filozoficznym psalmie.
Jakuba 4:14: "Nawet nie wiesz, co Cię jutro spotka! Jakie jest Twoje życie? Jesteście jak mgła, która pojawia się na chwilę, a potem rozwiewa." - Ta refleksja na temat krótkotrwałości życia nawiązuje do Psalmu 39:4-5.
1 Piotra 2:11: "Kochani, nalegam, abyście jako obcy i pielgrzymi na świecie powstrzymywali się od cielesnych pragnień, które walczą z duszą." - Idea bycia pielgrzymem na tej ziemi nawiązuje do Psalmu 39:12.
Kaznodziei 6:2: "Bóg daje człowiekowi bogactwo, posiadłości i chwałę, aby nie brakowało mu niczego, czego pragną jego oczy; lecz Bóg nie pozwala mu cieszyć się tymi rzeczami, a obcy cieszy się nimi. To absurd, to straszliwe zło." - Werset ten odzwierciedla refleksję na temat marności życia zawartą w Psalmie 39:6.
Hebrajczyków 11:13: "Wszyscy oni żyli wiarą i umarli, nie otrzymawszy tego, co zostało obiecane; Widzieli ich z daleka i z daleka pozdrawiali, rozpoznając, że są obcymi i pielgrzymami na ziemi." - Podobnie jak Psalm 39:12, werset ten mówi o byciu obcym w tej ziemi.
Hioba 7:17-18: "Czym jest człowiek, że go wywyższacie, że się o niego troszczycie, że każdego ranka go badacie i sprawdzacie w każdej chwili?" - Ten fragment Księgi Hioba przypomina refleksje na temat natury człowieka zawarte w Psalmie 39:11.
FAQ:
Czego uczy nas Psalm 39 o krótkości życia?
Psalm 39 przypomina nam o kruchości i krótkości ludzkiego życia, skłaniając nas do refleksji nad naszą skończonością i szukania mądrości, która pozwoli nam żyć z sensem. (Psalm 39:4-5)
W jaki sposób Psalm 39 uczy nas szukać Bożej mądrości?
Psalm 39 uczy nas, abyśmy modlili się o mądrość, abyśmy mogli żyć ze zrozumieniem sensu naszego życia i naszych czynów przed Bogiem. (Psalm 39:6-7)
Co oznacza „przedstaw moje wołanie Tobie, Panie”?
Oznacza to powierzenie Bogu wszystkich naszych zmartwień i lęków, ufając, że On usłyszy nasze modlitwy i udzieli nam właściwej odpowiedzi. (Psalm 39:12)
W jaki sposób Psalm 39 wyraża udrękę Dawida?
Dawid wyraża swój niepokój i trudność w zrozumieniu ludzkiego cierpienia, lecz zwraca się do Boga po ulgę i zrozumienie. (Psalm 39:10-11)
Jakiej lekcji na temat cierpienia i zaufania Bogu udziela Psalm 39?
Psalm 39 uczy nas, że pomimo trudności i cierpienia powinniśmy ufać Bogu i prosić Go o pomoc w radzeniu sobie z przeciwnościami losu (Psalm 39:12-13).
