1. vocavit autem Mosen et locutus est ei Dominus de tabernaculo testimonii dicens
2. loquere filiis Israël et dices ad eos homo qui obtulerit ex vobis hostiam Domino de pecoribus id est de bubus et ovibus offerens victimas
3. si holocaustum fuerit ejus oblatio ac de armento masculum inmaculatum offeret ad ostium tabernaculi testimonii ad placandum sibi Dominum
4. ponetque manus super caput hostiæ et acceptabilis erit atque in expiationem ejus proficiens
5. immolabitque vitulum coram Domino et offerent filii Aaron sacerdotes sanguinem ejus fundentes super altaris circuitum quod est ante ostium tabernaculi
6. detractaque pelle hostiæ artus in frusta concident
7. et subicient in altari ignem strue lignorum ante conposita
8. et membra quæ cæsa sunt desuper ordinantes caput videlicet et cuncta quæ adherent jecori
9. intestinis et pedibus lotis aqua adolebitque ea sacerdos super altare in holocaustum et suavem odorem Domino
10. quod si de pecoribus oblatio est de ovibus sive de capris holocaustum anniculum et absque macula offeret
11. immolabitque ad latus altaris quod respicit ad aquilonem coram Domino sanguinem vero illius fundent super altare filii Aaron per circuitum
12. dividentque membra caput et omnia quæ adherent jecori et inponent super ligna quibus subiciendus est ignis
13. intestina vero et pedes lavabunt aqua et oblata omnia adolebit sacerdos super altare in holocaustum et odorem suavissimum Domino
14. sin autem de avibus holocausti oblatio fuerit Domino de turturibus et pullis columbæ
15. offeret eam sacerdos ad altare et retorto ad collum capite ac rupto vulneris loco decurrere faciet sanguinem super crepidinem altaris
16. vesiculam vero gutturis et plumas proiciet propter altare ad orientalem plagam in loco in quo cineres effundi solent
17. confringetque ascellas ejus et non secabit nec ferro dividet eam et adolebit super altare lignis igne subposito holocaustum est et oblatio suavissimi odoris Domino
Przypisy:
1:1-3 - Pan poucza Mojżesza o ofiarach całopalnych, które powinny składać się ze zwierząt bez skazy. Ofiara całopalna symbolizuje całkowite poświęcenie się Bogu i uznanie Jego suwerenności. Ta ofiara jest pełnym aktem czci (zob. także Wj 29,18 i Rz 12,1).
1:4-5 - Ofiarnik kładł rękę na zwierzęciu, symbolizując przeniesienie swojej winy. To pokazuje wagę ofiary przebłagalnej i zastąpienia jako zasady boskiego przebaczenia (zob. także Izajasz 53:6 i 2 Koryntian 5:21).
1:6-9 - Kapłan miał spalić ofiarę całopalną na ołtarzu, tworząc miłą woń dla Pana. Symbolizuje to pragnienie, by zadowolić Boga szczerą i pełną ofiarą (zob. także Efezjan 5:2 i Rdz 8:21).
1:10-13 - Ofiary mogły obejmować różne gatunki zwierząt, umożliwiając udział w nich osobom z różnych środowisk społecznych. Świadczy to o dostępności kultu Boga niezależnie od statusu ekonomicznego (zob. także Łk 2,24 i Mk 12,41-44).
1:14-17 - Ofiara z ptaków była dozwolona dla najuboższych, co dowodziło włączenia wszystkich w kult. Bóg przyjmuje ofiary płynące z czystego serca, niezależnie od ich wartości materialnej (zob. także Psalm 51:17 i 2 Koryntian 8:12).
Wersety związane z Liber Leviticus, 1:
Rozdział 1 Księgi Kapłańskiej wprowadza prawa dotyczące ofiary całopalnej. Jaki jest cel tej konkretnej ofiary? Ten podstawowy tekst opisuje procedury składania całopaleń z bydła, owiec, kóz i ptaków. Rozdział ten podkreśla potrzebę składania ofiar bez skazy, nałożenia rąk, przelania krwi i całkowitego spalenia zwierzęcia. Księga Kapłańska 1 ustanawia ofiarę całopalną jako akt całkowitego poświęcenia i pojednania. Przeanalizuj z nami pięć fragmentów biblijnych, które zagłębiają się w znaczenie tej kluczowej ofiary w kulcie Izraelitów.
Hebrajczyków 10:1: "Prawo jest jedynie cieniem przyszłych dóbr, a nie ich rzeczywistością. Dlatego nigdy nie udaje jej się, poprzez te same ofiary powtarzane rok po roku, udoskonalić tych, którzy przychodzą na uwielbienie." - Werset ten łączy ofiary opisane w Księdze Kapłańskiej 1 z dziełem Chrystusa, pokazując, że były one zapowiedzią doskonałej ofiary.
Rzymian 12:1: "Dlatego proszę was, bracia, przez miłosierdzie Boże, abyście składali siebie jako ofiarę żywą, świętą, przyjemną Bogu; To jest twoje racjonalne uwielbienie." - Paweł używa języka ofiarnego z Księgi Kapłańskiej 1, aby opisać duchowe poddanie się wierzącego Bogu.
Efezjan 5:2: "I żyjcie w miłości, bo i Chrystus nas umiłował i samego siebie wydał za nas w ofierze i ofierze o przyjemnej woni Bogu." - Werset ten nawiązuje do „przyjemnej woni” wspomnianej w Księdze Kapłańskiej 1:9 i odnosi ją do ofiary Chrystusa.
1 Piotra 1:18-19: "Wiecie bowiem, że nie rzeczami przemijającymi, srebrem i złotem zostaliście odkupieni z waszego pustego życia, przekazanego wam przez przodków, lecz drogocenną krwią Chrystusa, jako baranka bez skazy i skazy." - Piotr używa języka bez skazy z Księgi Kapłańskiej 1:3, aby opisać ofiarę Chrystusa.
Filipian 4:18: "Otrzymałem wszystko, a to, co mam, jest więcej niż wystarczające. Teraz, gdy otrzymałem od Epafrodyta dary, które przysłałeś, jestem dobrze zaopatrzony. Są one miłą wonią ofiarą, ofiarą przyjemną, miłą Bogu." - Paweł używa języka ofiarnego z Księgi Kapłańskiej 1, aby opisać ofiary złożone przez Filipian.
FAQ:
Jaki był cel ofiar całopalnych opisanych w Księdze Kapłańskiej 1?
Ofiary całopalne składano jako przebłaganie za grzechy, jako całkowitą ofiarę dla Boga. Nieskalane zwierzę symbolizowało czystość niezbędną do uzyskania przebaczenia. (Kpł 1:3-4)
Jakie zwierzęta były dopuszczane na ofiary całopalne?
Dozwolone zwierzęta obejmowały woły, owce i ptaki, takie jak synogarlice i gołębie, wszystkie bez wad. Miały być składane w ofierze zgodnie z ustalonymi przepisami. (Księga Kapłańska 1:2, 10, 14)
Jak kapłan składał ofiarę całopalną?
Kapłan kropił krwią zwierzęcia wokół ołtarza, a następnie palił ciało jako ofiarę dla Boga. Rytuał ten symbolizował całkowite poddanie się Panu. (Kpł 1:5, 9)
Dlaczego w Księdze Kapłańskiej konieczne było złożenie ofiary ze zwierząt?
Ofiara ze zwierząt była wyrazem zadośćuczynienia za grzechy ofiarodawcy, wskazując na potrzebę zadośćuczynienia przed Bogiem. (Księga Kapłańska 1:4)
Czego możemy się nauczyć o charakterze Boga z Księgi Kapłańskiej 1?
Księga Kapłańska 1 objawia świętość Boga i potrzebę oczyszczenia w Jego obecności, podkreślając wartość ofiary. (Księga Kapłańska 1:1-17)
