1. ecce autem in Ephraim orta seditio est nam transeuntes contra aquilonem dixerunt ad Jepthæ quare vadens ad pugnam contra filios Ammon vocare nos noluisti ut pergeremus tecum igitur incendimus domum tuam
2. quibus ille respondit disceptatio erat mihi et populo meo contra filios Ammon vehemens vocavique vos ut mihi præberetis auxilium et facere noluistis
3. quod cernens posui in manibus meis animam meam transivique ad filios Ammon et tradidit eos Dominus in manus meas quid commerui ut adversum me consurgatis in prœlium
4. vocatis itaque ad se cunctis viris Galaad pugnabat contra Ephraim percusseruntque viri Galaad Ephraim quia dixerat fugitivus est Galaad de Ephraim et habitat in medio Ephraim et Manasse
5. occupaveruntque Galaaditæ vada Jordanis per quæ Ephraim reversurus erat cumque venisset ad ea de Ephraim numero fugiens atque dixisset obsecro ut me transire permittas dicebant ei Galaaditæ numquid Ephrateus es quo dicente non sum
6. interrogabant eum dic ergo sebboleth quod interpretatur spica qui respondebat tebboleth eadem littera spicam exprimere non valens statimque adprehensum jugulabant in ipso Jordanis transitu et ceciderunt in illo tempore de Ephraim quadraginta duo milia
7. judicavitque Jepthæ Galaadites Israël sex annis et mortuus est ac sepultus in civitate sua Galaad
8. post hunc judicavit Israël Abessan de Bethleem
9. qui habuit triginta filios et totidem filias quas emittens foras maritis dedit et ejusdem numeri filiis suis accepit uxores introducens in domum suam qui septem annis judicavit Israël
10. mortuusque est ac sepultus in Bethleem
11. cui successit Ahialon Zabulonites et judicavit Israhelem decem annis
12. mortuusque est ac sepultus in Zabulon
13. post hunc judicavit in Israël Abdon filius Hellel Farathonites
14. qui habuit quadraginta filios et triginta ex eis nepotes ascendentes super septuaginta pullos asinarum et judicavit in Israël octo annis
15. mortuusque est ac sepultus in Farathon terræ Ephraim in monte Amalech
Przypisy:
12:1-7 - Konflikt między Jeftą a Efraimitami ilustruje podział w Izraelu i wagę jedności. Podziały mogą prowadzić do tragicznych i niepotrzebnych konsekwencji wśród ludu Bożego (zob. także Efezjan 4:3 i 1 Koryntian 1:10).
12:8-10 - Ibsan, następca Jeftego, podkreśla ciągłość przywództwa, ale także wagę moralności sędziego. Skuteczne przywództwo to takie, które troszczy się o dobro ludu (zob. także 1 P 5,2-3 i Mk 10,42-45).
12:11-12 - Elon, kolejny sędzia, sprawuje urząd krótko, co wzmacnia ideę, że przywództwo jest tymczasowe i powinno opierać się na boskich zasadach. Każdy sędzia, pomimo krótkiego urzędowania, odegrał ważną rolę w historii Izraela (zob. także Psalm 75:6-7 i List do Rzymian 13:1).
12:13-15 - Abdon, ostatni sędzia wspomniany w tym rozdziale, podkreśla potrzebę przywódców, którzy dążą do sprawiedliwości i uczciwości. Podkreśla to, że przywództwo musi zawsze kierować się zasadami Bożymi (zob. także Prz 29,2 i Iz 1,17).
12:6 - Wymowa słowa „Sibbolet” ukazuje wagę komunikacji i tożsamości w społeczeństwie. Różnice kulturowe i językowe mogą prowadzić do nieporozumień, ale jedność musi zwyciężyć (zob. także Gal 3,28 i Ef 4,4-6).
Wersety związane z Liber Iudicum, 12:
Rozdział 12 Sędziów kończy narrację Jeftego i wprowadza mniejszych sędziów. Jakie wnioski wyciągnęliśmy na temat jedności i przywództwa? Ten pełen napięcia tekst opisuje konflikt między Jeftem a Efraimitami, który zakończył się wojną domową. W rozdziale tym poruszane są takie tematy, jak duma plemienna, konsekwencje braku jedności i krótkotrwałość pokoju. Słowo „chibolete” staje się śmiertelnym sprawdzianem. Krótko wspomniano o trzech mniejszych sędziach. Rozważcie z nami pięć fragmentów biblijnych, które rzucają światło na niebezpieczeństwa wewnętrznego podziału przedstawione w tym otwierającym oczy rozdziale.
Mateusza 12:25: "Jezus, znając ich myśli, rzekł do nich: Każde królestwo wewnętrznie skłócone popadnie w ruinę i żadne miasto ani dom wewnętrznie skłócony nie ostoi się." - To nauczanie Jezusa odzwierciedla wewnętrzne konflikty Izraela widoczne w Sędziów 12.
Rzymian 12:18: "Jeśli to możliwe, o ile to od Ciebie zależy, żyj w pokoju ze wszystkimi." - Ta rada Pawła kontrastuje z wojowniczą postawą Efraimitów z Sędziów 12.
Przysłów 15:1: "Spokojna reakcja uśmierza gniew, ale ostre słowo wzbudza gniew." - Przysłowie to stanowi alternatywę dla podejścia Jeftego z Sędziów 12:1-4.
Jakuba 1:19-20: "Moi umiłowani bracia, pamiętajcie o tym: Bądźcie wszyscy prędcy do słuchania, nieskorzy do mówienia i nieskorzy do gniewu, gdyż gniew człowieka nie rodzi sprawiedliwości Bożej." - To wezwanie kontrastuje z pochopnymi działaniami opisanymi w rozdziale Sędziów 12.
1 Koryntian 1:10: "Bracia, w imieniu Pana naszego Jezusa Chrystusa, proszę was wszystkich, abyście byli zgodni w tym, co mówicie, aby nie było między wami podziałów, ale abyście byli zjednoczeni w tej samej myśli i tej samej opinii." - Wezwanie Pawła do jedności kontrastuje z podziałem między plemionami Izraela w Sędziów 12.
FAQ:
Jak Jefte poradził sobie ze sporem z plemieniem Efraima?
Jefte sprzeciwił się plemieniu Efraima, które nie udzieliło pomocy w bitwie z Ammonitami, co doprowadziło do wojny domowej, która zakończyła się klęską Efraimitów. (Sędziów 12:1-6)
Kim byli sędziowie, którzy zastąpili Jeftę?
Po Jeftem sędziami Izraela byli Ibsan, Elon i Abdon, którzy sprawowali władzę przez pewien czas. (Sędziów 12:8-15)
Jak długo panował Ibzan i jakie były jego osiągnięcia?
Ibsan rządził Izraelem przez siedem lat i miał trzydziestu synów i trzydzieści córek, a swoje córki wydawał za mąż za obcych i sprowadzał do plemienia. (Sędziów 12:8-10)
Czego możemy się dowiedzieć o przywództwie Jeftego?
Przywództwo Jeftego pokazuje, jak ważne jest dotrzymywanie obietnic składanych Bogu, a także jak stawiać czoła wyzwaniom wynikającym ze sporów plemiennych. (Sędziów 12:1-7)
W jaki sposób przywództwo Abdoma przyczyniło się do rozwoju Izraela?
Abdon rządził Izraelem przez osiem lat i zasłynął z czterdziestu synów i trzydziestu wnuków, którzy jeździli na siedmiuset osłach, symbolizujących dobrobyt i stabilność. (Sędziów 12:13-15)
