1. respondens autem Eliphaz Themanites dixit
2. numquid Deo conparari potest homo etiam cum perfectæ fuerit scientiæ
3. quid prodest Deo si justus fueris aut quid ei confers si inmaculata fuerit via tua
4. numquid timens arguet te et veniet tecum in judicium
5. et non propter malitiam tuam plurimam et infinitas iniquitates tuas
6. abstulisti enim pignus fratrum tuorum sine causa et nudos spoliasti vestibus
7. aquam lasso non dedisti et esurienti subtraxisti panem
8. in fortitudine brachii tui possidebas terram et potentissimus obtinebas eam
9. viduas dimisisti vacuas et lacertos pupillorum comminuisti
10. propterea circumdatus es laqueis et conturbat te formido subita
11. et putabas te tenebras non visurum et impetu aquarum inundantium non oppressurum
12. an cogitas quod Deus excelsior cælo et super stellarum vertices sublimetur
13. et dicis quid enim novit Deus et quasi per caliginem judicat
14. nubes latibulum ejus nec nostra considerat et circa cardines cæli perambulat
15. numquid semitam sæculorum custodire cupis quam calcaverunt viri iniqui
16. qui sublati sunt ante tempus suum et fluvius subvertit fundamentum eorum
17. qui dicebant Deo recede a nobis et quasi nihil possit facere Omnipotens æstimabant eum
18. cum ille implesset domos eorum bonis quorum sententia procul sit a me
19. videbunt justi et lætabuntur et innocens subsannabit eos
20. nonne succisa est erectio eorum et reliquias eorum devoravit ignis
21. adquiesce igitur ei et habeto pacem et per hæc habebis fructus optimos
22. suscipe ex ore illius legem et pone sermones ejus in corde tuo
23. si reversus fueris ad Omnipotentem ædificaberis et longe facies iniquitatem a tabernaculo tuo
24. dabit pro terra silicem et pro silice torrentes aureos
25. eritque Omnipotens contra hostes tuos et argentum coacervabitur tibi
26. tunc super Omnipotentem deliciis afflues et elevabis ad Deum faciem tuam
27. rogabis eum et exaudiet te et vota tua reddes
28. decernes rem et veniet tibi et in viis tuis splendebit lumen
29. qui enim humiliatus fuerit erit in gloria et qui inclinaverit oculos suos ipse salvabitur
30. salvabitur innocens salvabitur autem munditia manuum suarum
Przypisy:
22:1-5 - Elifaz odpowiada Hiobowi, twierdząc, że jego cierpienie musi być konsekwencją jego grzechów. To podejście odzwierciedla teologię odwetową, która dąży do powiązania cierpienia z karą, nie uwzględniając złożoności ludzkiego cierpienia (zob. także Psalm 94:11 i Ezechiela 18:30).
22:6-9 - Elifaz oskarża Hioba o chciwość i opresyjność, sugerując, że jego nieszczęście jest wynikiem jego własnych działań. To oskarżenie odzwierciedla powierzchowne pojmowanie Bożej sprawiedliwości i ignoruje rzeczywistość cierpienia niewinnych (zob. także Łk 6,37-38 i Jk 2,13).
22:10-11 - Elifaz wspomina, że Hiob jest otoczony sidłami, co wzmacnia przekonanie, że podlega on sądowi Bożemu. Ten pogląd ogranicza nasze rozumienie działania Boga i pomija Jego miłość i miłosierdzie (zob. także Psalm 139:7-10 i List do Rzymian 8:38-39).
22:12-14 - Elifaz mówi o wielkości Boga, podkreślając Jego wszechobecność i wszechwiedzę. To stwierdzenie wzmacnia przekonanie, że Hiob nie może uniknąć sądu Bożego, ale jednocześnie podkreśla majestat i suwerenność Boga (zob. także Psalm 139:1-6 i Izajasz 66:1-2).
22:15-20 - Elifaz zachęca Hioba do nawrócenia się do Boga w pokucie, sugerując, że odnowa zależy od jego postawy. Takie podejście umniejsza Bożą łaskę i złożoność relacji między grzechem, pokutą i cierpieniem (zob. także 1 J 1,9 i Jk 4,7-8).
Wersety związane z Liber Iob, 22:
Rozdział 22 Hioba zawiera trzecią mowę Elifaza. W jaki sposób intensyfikuje swoje oskarżenia przeciwko Hiobowi? W tym wnikliwym przemówieniu Elifaz oskarża Hioba o konkretne grzechy, argumentując, że jego cierpienia są bezpośrednim skutkiem rzekomych występków. Tekst porusza takie tematy, jak pochopny osąd, natura prawdziwej pobożności i znaczenie pokuty. Hioba 22 podkreśla niebezpieczeństwo pochopnych wniosków na temat przyczyn cierpienia innych. Rozważcie z nami pięć fragmentów biblijnych, które odnoszą się do kontrowersyjnych tematów tego prowokacyjnego rozdziału.
Izajasza 58:7: "Czy nie jest to dzielenie się jedzeniem z głodnymi, udzielanie schronienia bezbronnym biednym, przyodziewanie nagich, które spotykasz, i nie odmawianie pomocy bliźniemu?" - Werset ten odzwierciedla oskarżenia Elifaza z Księgi Hioba 22 dotyczące rzekomego braku miłości Hioba.
Przysłów 22:22-23: "Nie wykorzystujcie biednych dlatego, że są biedni, ani nie uciskajcie potrzebujących w sądzie, gdyż Pan będzie ich orędownikiem i okradnie tych, którzy ich okradają z życia." - Przysłowia te odzwierciedlają oskarżenia Elifaza z 22. rozdziału Księgi Hioba, ale także przestrogę, że Bóg chroni biednych.
Mateusza 25:35-36: "Bo byłem głodny, a daliście mi jeść; Byłem spragniony, a daliście Mi pić; Byłem przybyszem, a przyjęliście mnie; Potrzebowałem odzienia, a przyodzialiście mnie; Byłem chory, a zaopiekowaliście się mną; Byłem w więzieniu, a odwiedziliście mnie." - Jezus podkreśla wagę dobrych uczynków, a o zaniedbanie tego tematu Elifaz zarzuca Hiobowi w 22. rozdziale Księgi Hioba.
Jakuba 2:15-16: "Jeśli brat lub siostra potrzebują odzieży i codziennego pożywienia, a ktoś z was powie mu: „Idź w pokoju, ogrzej się i nakarm się, aż będziesz syty”, ale nie dając mu niczego, jaki jest sens?" - Jakub podkreśla znaczenie konkretnych aktów miłosierdzia, o które Elifaz zarzuca Hiobowi zaniedbanie w Hioba 22.
1 Jana 3:17: "Jeśli ktoś ma środki materialne, a widząc brata w potrzebie, nie okazuje mu współczucia, jak może w nim pozostać miłość Boża?" - Jan podkreśla znaczenie praktycznego współczucia, odzwierciedlając oskarżenia Elifaza z Księgi Hioba 22.
FAQ:
O co Elifaz oskarża Hioba?
Elifaz oskarża Hioba o niesprawiedliwość, ucisk biednych i chciwość, argumentując, że jego cierpienie jest karą boską za jego rzekome czyny. (Hioba 22:5-9)
Jak Elifaz tłumaczy cierpienie Hioba?
Twierdzi, że Hiob cierpi, ponieważ zgrzeszył, sugerując, że jeśli się nawróci, Bóg przywróci mu życie i dobrobyt. (Hioba 22:23-25)
Co Elifaz sugeruje Hiobowi w celu pojednania się z Bogiem?
Radzi Hiobowi, aby szukał Boga, odwrócił się od grzechu i zaufał Panu, obiecując, że przyniesie to odrodzenie i błogosławieństwa. (Hioba 22:21-30)
Jak Elifaz interpretuje boską sprawiedliwość?
Uważa, że Boża sprawiedliwość jest natychmiastowa, wierząc, że Bóg nagradza sprawiedliwych i karze złych na ziemi, ignorując złożoność cierpienia Hioba (Hiob 22:3-5).
Czym wizja Elifaza różni się od wizji Hioba?
Elifaz uważa, że Hiob cierpi z powodu ukrytych grzechów, podczas gdy Hiob kwestionuje bezpośredni związek między grzechem a cierpieniem, szukając odpowiedzi u Boga. (Hiob 22:5-30)
