1. non immolabis Domino Deo tuo bovem et ovem in quo est macula aut quippiam vitii quia abominatio est Domini Dei tui
2. cum repperti fuerint apud te intra unam portarum tuarum quas Dominus Deus tuus dabit tibi vir aut mulier qui faciant malum in conspectu Domini Dei tui et transgrediantur pactum illius
3. ut vadant et serviant diis alienis et adorent eos solem et lunam et omnem militiam cæli quæ non præcepi
4. et hoc tibi fuerit nuntiatum audiensque inquisieris diligenter et verum esse reppereris et abominatio facta est in Israël
5. educes virum ac mulierem qui rem sceleratissimam perpetrarunt ad portas civitatis tuæ et lapidibus obruentur
6. in ore duorum aut trium testium peribit qui interficietur nemo occidatur uno contra se dicente testimonium
7. manus testium prima interficiet eum et manus reliqui populi extrema mittetur ut auferas malum de medio tui
8. si difficile et ambiguum apud te judicium esse perspexeris inter sanguinem et sanguinem causam et causam lepram et non lepram et judicum intra portas tuas videris verba variari surge et ascende ad locum quem elegerit Dominus Deus tuus
9. veniesque ad sacerdotes levitici generis et ad judicem qui fuerit illo tempore quæresque ab eis qui indicabunt tibi judicii veritatem
10. et facies quodcumque dixerint qui præsunt loco quem elegerit Dominus et docuerint te
11. juxta legem ejus sequeris sententiam eorum nec declinabis ad dextram vel ad sinistram
12. qui autem superbierit nolens obœdire sacerdotis imperio qui eo tempore ministrat Domino Deo tuo et decreto judicis morietur homo ille et auferes malum de Israël
13. cunctusque populus audiens timebit ut nullus deinceps intumescat superbia
14. cum ingressus fueris terram quam Dominus Deus tuus dabit tibi et possederis eam habitaverisque in illa et dixeris constituam super me regem sicut habent omnes per circuitum nationes
15. eum constitues quem Dominus Deus tuus elegerit de numero fratrum tuorum non poteris alterius gentis hominem regem facere qui non sit frater tuus
16. cumque fuerit constitutus non multiplicabit sibi equos nec reducet populum in Ægyptum equitatus numero sublevatus præsertim cum Dominus præceperit vobis ut nequaquam amplius per eandem viam revertamini
17. non habebit uxores plurimas quæ inliciant animum ejus neque argenti et auri inmensa pondera
18. postquam autem sederit in solio regni sui describet sibi deuteronomium legis hujus in volumine accipiens exemplar a sacerdotibus leviticæ tribus
19. et habebit secum legetque illud omnibus diebus vitæ suæ ut discat timere Dominum Deum suum et custodire verba et cærimonias ejus quæ lege præcepta sunt
20. nec elevetur cor ejus in superbiam super fratres suos neque declinet in partem dextram vel sinistram ut longo tempore regnet ipse et filii ejus super Israël
Przypisy:
17:1 - Polecenie dotyczące ofiarowania doskonałych zwierząt podkreśla świętość Boga i potrzebę ofiarowania Mu tego, co najlepsze. Odzwierciedla to wagę czystości i właściwego oddawania czci w życiu ludu Bożego (zob. także Kpł 22,19-21 i Mal 1,8).
17:8-13 - Wytyczne dotyczące rozstrzygania trudnych spraw podkreślają potrzebę sprawiedliwości oraz znaczenie mądrych i sprawiedliwych przywódców. Tekst podkreśla odpowiedzialność społeczności za dążenie do prawdy i sprawiedliwości (zob. także Prz 21,3 i Jk 3,17).
17:14-20 - Wybór króla jest uregulowany, co podkreśla, że król musi być przywódcą posłusznym Bogu i nieodstępującym od Jego Prawa. Podkreśla to ideał przywództwa służebnego i wagę poddania się woli Bożej (zob. także 1 Sm 8,5-7 i Psalm 72,1-2).
17:18-20 - Król miał napisać kopię Prawa i czytać ją codziennie, co miało dowodzić potrzeby poznania i rozmyślania nad Słowem Bożym. Dowodzi to, że skuteczne przywództwo opiera się na mądrości Bożej (zob. także Joz 1,8 i Psalm 119,105).
17:6 - Ustanowiono zasadę dwóch lub trzech świadków, potwierdzając wagę prawdy i prawdomówności w osądach. Odzwierciedla to również wartość wspólnoty w dążeniu do sprawiedliwości (zob. także Mt 18,16 i 2 Kor 13,1).
Wersety związane z Liber Deuteronomii, 17:
Rozdział 17 Księgi Powtórzonego Prawa ustanawia zasady przywództwa. Jak powinien być zarządzany lud Boży? Ten kluczowy tekst zabrania niedoskonałych ofiar, nakazuje procedury sądowe i określa prawa obowiązujące przyszłych królów. Rozdział ten podkreśla świętość w kulcie, znaczenie bezstronnej sprawiedliwości i granice władzy królewskiej. Powtórzonego Prawa 17 kładzie podwaliny pod sprawiedliwą teokrację. Rozważcie razem z nami pięć fragmentów Biblii, które rzucają światło na wieczne zasady przedstawione w tym podstawowym rozdziale.
1 Samuela 8:5: "Powiedzieli mu: Jesteś stary i twoje dzieci nie idą za twoim przykładem. Wybierz teraz dla nas króla, aby nas prowadził, jak to czyni ze wszystkimi innymi narodami." - Werset ten ukazuje wypełnienie się przepowiedni z Księgi Powtórzonego Prawa 17, mówiącej o tym, że Izrael prosił o króla.
1 Królów 10:26: "Salomon zgromadził rydwany i konie; posiadał tysiąc czterysta rydwanów i dwanaście tysięcy koni, które trzymał w miastach rydwanów i w pobliżu siebie, w Jerozolimie." - Werset ten pokazuje, że Salomon nie zastosował się do instrukcji zawartej w Powtórzonego Prawa 17:16 dotyczącej niegromadzenia koni.
2 Kronik 17:7-9: "W trzecim roku swego panowania wysłał swoich sług: Benehaila, Obadiasza, Zachariasza, Natanaela i Micheasza, aby nauczali w miastach judzkich. Byli z nimi Lewici Szemajasz, Netaniasz, Zebadiasz, Asahel, Szemiramot, Jonatan, Adoniasz i Tobiasz. i Tob-Adoniasz oraz kapłani Elisama i Jehoram. Zabrawszy ze sobą Księgę Prawa Pańskiego, obeszli wszystkie miasta judzkie, ucząc lud." - Ten fragment pokazuje realizację polecenia zawartego w Powtórzonego Prawa 17:18-20, aby król studiował Prawo.
Mateusza 2:4-6: "Zgromadził wszystkich arcykapłanów ludu i uczonych w Piśmie, pytając ich, gdzie ma się narodzić Chrystus. A oni odpowiedzieli: W Betlejem w Judei; bo tak napisał prorok: Ale ty, Betlejem, ziemio judzka, bynajmniej nie jesteś najmniejszym z głównych miast judzkich; bo od ciebie wyjdzie przywódca, który jako pasterz będzie prowadził Izrael, mój lud”’”." - Ten fragment ukazuje, jak w ważnych sprawach konsultowano się z przywódcami religijnymi, o czym mowa w Księdze Powtórzonego Prawa 17:8-13.
Jana 18:31: "Piłat rzekł: «Weźcie go i osądźcie według swego prawa». „Ale my nie mamy władzy nikogo stracić” – protestowali Żydzi." - Werset ten odzwierciedla ograniczenie żydowskiej władzy sądowniczej pod panowaniem rzymskim, kontrastujące z władzą sądowniczą ustanowioną w Księdze Powtórzonego Prawa 17.
FAQ:
Co zrobić z fałszywym prorokiem według Księgi Powtórzonego Prawa 17?
Fałszywi prorocy, którzy prowadzą lud do innych bogów, muszą zostać osądzeni i ukarani śmiercią, gdyż wprowadzają Izrael w błąd. (5 Mojż. 17:2-5)
Jak rozwiązano trudne przypadki w Księdze Powtórzonego Prawa 17?
Trudne sprawy rozstrzygają kapłani i sędziowie w miejscu wybranym przez Boga, powołując centralny sąd do rozstrzygania skomplikowanych spraw. (Powtórzonego Prawa 17:8-9)
Jaka jest rola króla w Księdze Powtórzonego Prawa 17?
Król w Izraelu musi być wybrany przez Boga, przestrzegać Prawa i rządzić sprawiedliwie, nie gromadząc nadmiernego bogactwa ani władzy. (5 Mojż. 17:14-20)
Jakie ostrzeżenie przed bałwochwalstwem znajdujemy w Księdze Powtórzonego Prawa 17?
Bałwochwalstwo jest w Izraelu poważnym grzechem, a jakiekolwiek kontakty z innymi bogami muszą być badane i surowo karane. (5 Mojż. 17:2-5)
Co Prawo mówi o zachowaniu króla w Izraelu?
Król musi codziennie czytać i przestrzegać Prawa Bożego, aby zachować wierność serca i rządzić sprawiedliwie. Nie wolno mu wynosić się nad innych. (Powtórzonego Prawa 17:18-20)
