1. cumque intraveris terram quam Dominus Deus tuus tibi daturus est possidendam et obtinueris eam atque habitaveris in illa
2. tolles de cunctis frugibus primitias et pones in cartallo pergesque ad locum quem Dominus Deus tuus elegerit ut ibi invocetur nomen ejus
3. accedesque ad sacerdotem qui fuerit in diebus illis et dices ad eum profiteor hodie coram Domino Deo tuo quod ingressus sim terram pro qua juravit patribus nostris ut daret eam nobis
4. suscipiensque sacerdos cartallum de manu ejus ponet ante altare Domini Dei tui
5. et loqueris in conspectu Domini Dei tui Syrus persequebatur patrem meum qui descendit in Ægyptum et ibi peregrinatus est in paucissimo numero crevitque in gentem magnam et robustam et infinitæ multitudinis
6. adflixeruntque nos Ægyptii et persecuti sunt inponentes onera gravissima
7. et clamavimus ad Dominum Deum patrum nostrorum qui exaudivit nos et respexit humilitatem nostram et laborem atque angustias
8. et eduxit nos de Ægypto in manu forti et brachio extento in ingenti pavore in signis atque portentis
9. et introduxit ad locum istum et tradidit nobis terram lacte et melle manantem
10. et idcirco nunc offero primitias frugum terræ quam dedit Dominus mihi et dimittes eas in conspectu Domini Dei tui adorato Domino Deo tuo
11. et epulaberis in omnibus bonis quæ Dominus Deus tuus dederit tibi et domui tuæ tu et Levites et advena qui tecum est
12. quando conpleveris decimam cunctarum frugum tuarum anno decimarum tertio dabis Levitæ et advenæ et pupillo et viduæ ut comedant intra portas tuas et saturentur
13. loquerisque in conspectu Domini Dei tui abstuli quod sanctificatum est de domo mea et dedi illud Levitæ et advenæ pupillo et viduæ sicut jussisti mihi non præterivi mandata tua nec sum oblitus imperii
14. non comedi ex eis in luctu meo nec separavi ea in qualibet inmunditia nec expendi ex his quicquam in re funebri obœdivi voci Domini Dei mei et feci omnia sicut præcepisti mihi
15. respice de sanctuario tuo de excelso cælorum habitaculo et benedic populo tuo Israël et terræ quam dedisti nobis sicut jurasti patribus nostris terræ lacte et melle mananti
16. hodie Dominus Deus tuus præcepit tibi ut facias mandata hæc atque judicia et custodias et impleas ex toto corde tuo et ex tota anima tua
17. Dominum elegisti hodie ut sit tibi Deus et ambules in viis ejus et custodias cærimonias illius et mandata atque judicia et obœdias ejus imperio
18. et Dominus elegit te hodie ut sis ei populus peculiaris sicut locutus est tibi et custodias omnia præcepta ejus
19. et faciat te excelsiorem cunctis gentibus quas creavit in laudem et nomen et gloriam suam ut sis populus sanctus Domini Dei tui sicut locutus est
Przypisy:
26:1-2 - Polecenie, by ofiarować Panu pierwociny, podkreśla wdzięczność i oddanie ludu. Symbolizuje to wagę uznania Bożej opatrzności i reagowania z wiarą w konkretnych czynach (zob. także Wj 23,19 i Prz 3,9-10).
26:3-10 - Relacja o wyzwoleniu z Egiptu, przedstawiająca pierwociny, podkreśla tożsamość ludu izraelskiego jako zbawionych przez Boga. Podkreśla to wagę pamięci historycznej w kulcie (zob. także Psalm 77:11-12 i Psalm 105:5).
26:11-15 - Radość z dzielenia się Bożymi błogosławieństwami z potrzebującymi podkreśla etykę hojności. Praktyka ta ukazuje troskę społeczną i wezwanie do solidarności między członkami społeczności (zob. także Kpł 19,9-10 i 2 Kor 9,6-7).
26:16-19 - Poświęcenie ludu jako „ludu świętego” podkreśla Boże powołanie do życia w posłuszeństwie. Ilustruje to szczególną relację między Bogiem a Jego ludem, który ma odzwierciedlać Jego świętość w swoich czynach (zob. także Wj 19,5-6 i 1 P 2,9).
26:18-19 - Deklaracja, że Bóg uczyni lud Izraela szczególnym skarbem, podkreśla wyłączność przymierza. Wzajemność między ludem a Bogiem podkreśla ich odpowiedzialność za przestrzeganie Jego przykazań (zob. także Psalm 135:4 i List do Rzymian 11:1-2).
Wersety związane z Liber Deuteronomii, 26:
Rozdział 26 Księgi Powtórzonego Prawa zawiera instrukcje dotyczące ofiar i deklaracji wierności. Jak Izrael powinien wyrażać wdzięczność Bogu? Ten znaczący tekst szczegółowo opisuje przedstawianie pierwocin i dziesięcin, w tym publiczne wyznawanie wiary i posłuszeństwa. Rozdział ten kładzie nacisk na rozpoznanie dobroci Boga i przestrzeganie Jego przykazań. Powtórzonego Prawa 26 ukazuje znaczenie uwielbienia, wdzięczności i posłuszeństwa w relacji z Bogiem. Rozważcie razem z nami pięć fragmentów biblijnych, które rzucają światło na zasady oddawania czci w tym wpływowym rozdziale.
Przysłów 3:9-10: "Czcij Pana całym swoim bogactwem i pierwocinami wszystkich swoich plonów; Wasze stodoły napełnią się po brzegi, a wasze beczki przepełnią się winem." - Przysłowie to odzwierciedla zasadę ofiarowania pierwocin, zgodnie z poleceniem zawartym w Księdze Powtórzonego Prawa 26:1-11.
2 Koryntian 9:7: "Każdy powinien dawać tak, jak postanowił w swoim sercu, a nie z żalem lub z obowiązku, gdyż Bóg kocha radosnego dawcę." - Paweł powtarza ducha ochoczego i radosnego dawania, o którym mowa w Księdze Powtórzonego Prawa 26:11.
Jakuba 1:27: "Religia, którą Bóg, nasz Ojciec, uznaje za czystą i nieskazitelną, jest następująca: opiekować się sierotami i wdowami w ich trudnościach i nie dać się zepsuć światu." - Werset ten odzwierciedla troskę o potrzebujących, o której mowa w Księdze Powtórzonego Prawa 26:12-13.
Mateusza 23:23: "Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze, obłudnicy! Dajecie dziesięcinę z mięty, kopru i kminku, a zaniedbaliście najważniejsze przykazania prawa: sprawiedliwość, miłosierdzie i wierność. Musisz praktykować te rzeczy, nie zaniedbując ich." - Jezus nawiązuje do praktyki płacenia dziesięciny, o której mowa w Księdze Powtórzonego Prawa 26:12, ale podkreśla wagę wartości moralnych.
Rzymian 12:1: "Dlatego proszę was, bracia, przez miłosierdzie Boże, abyście składali siebie jako ofiarę żywą, świętą, przyjemną Bogu; To jest twoje racjonalne uwielbienie." - Paweł rozwija koncepcję ofiary, nawiązując do całkowitego oddania się Bogu opisanego w Księdze Powtórzonego Prawa 26:16-19.
FAQ:
Co należy zrobić, przynosząc pierwociny do domu Bożego?
Składając pierwociny, Izraelita musi złożyć ofiarę kapłanowi, wyznając wierność Bogu od czasów niewoli w Egipcie (Powtórzonego Prawa 26:1-11).
Jaki jest obrzęd konsekracji w trzecim roku życia?
W trzecim roku, który jest rokiem dziesięciny, Izraelita musi oddać dziesięcinę ze swoich plonów Lewitom, cudzoziemcom, sierotom i wdowom (Powtórzonego Prawa 26:12-15).
Jak powinno wyglądać oddanie ludzi prawom Bożym?
Ludzie muszą potwierdzić swoje oddanie Bogu, przestrzegając przykazań i składając przysięgę wierności, obiecując posłuszeństwo wszystkim Jego prawom. (5 Mojżeszowa 26:16-19)
Jakie znaczenie ma pamięć o próbach Egiptu?
Pamięć o próbach w Egipcie pomaga ludziom rozpoznać dobroć i sprawiedliwość Boga, co pomaga im skupić się na przestrzeganiu Jego praw. (5 Mojż. 26:5-9)
Co prawo mówi o obietnicach składanych Bogu?
Jeśli ktoś składa Bogu ślubowanie, musi je wiernie wypełnić. Wierność obietnicom jest niezbędna do utrzymania relacji z Bogiem (Powtórzonego Prawa 26:10-11).
