Katolicka Biblia
Mosaico decorativo

Liber Iob, 13

1. ecce omnia et vidit oculus meus et audivit auris mea et intellexi singula

1. Ecce, omnia haec vidit oculus meus, et audivit auris mea, et intellexi singula.

2. secundum scientiam vestram et ego novi nec inferior vestri sum

2. Secundum scientiam vestram, et ego novi; nec inferior vestri sum.

3. sed tamen ad Omnipotentem loquar et disputare cum Deo cupio

3. Sed tamen ad Omnipotentem loquar et disputare cum Deo cupio;

4. prius vos ostendens fabricatores mendacii et cultores perversorum dogmatum

4. vos autem ostendam fabricatores mendacii, medicos vanos vos omnes.

5. atque utinam taceretis ut putaremini esse sapientes

5. Atque utinam taceretis, ut sit vobis in sapientiam!

6. audite ergo correptiones meas et judicium labiorum meorum adtendite

6. Audite ergo correptionem meam et contentiones labiorum meorum attendite.

7. numquid Deus indiget vestro mendacio ut pro illo loquamini dolos

7. Numquid pro Deo profertis mendacium et pro illo loquimini dolos?

8. numquid faciem ejus accipitis et pro Deo judicare nitimini

8. Numquid faciem eius accipitis et pro Deo in iudicio contendere nitimini?

9. aut placebit ei quem celare nihil potest aut decipietur ut homo vestris fraudulentiis

9. Aut bonum est quod vos excutiat? Aut, ut illuditur homini, illudetis ei?

10. ipse vos arguet quoniam in abscondito faciem ejus accipitis

10. Ipse vos arguet, cum in abscondito faciem accipitis.

11. statim ut se commoverit turbabit vos et terror ejus inruet super vos

11. Nonne maiestas eius turbabit vos, et terror eius irruet super vos?

12. memoria vestra conparabitur cineri et redigentur in lutum cervices vestræ

12. Sententiae vestrae sunt proverbia cineris; thoraces lutei thoraces vestri.

13. tacete paulisper ut loquar quodcumque mihi mens suggesserit

13. Tacete paulisper, ut loquar ipse, et transeat super me quodcumque.

14. quare lacero carnes meas dentibus meis et animam meam porto in manibus meis

14. Quare sumam carnes meas dentibus meis et animam meam ponam in manibus meis?

15. etiam si occiderit me in ipso sperabo verumtamen vias meas in conspectu ejus arguam

15. Etiamsi occiderit me, in ipso sperabo; verumtamen vias meas in conspectu eius arguam.

16. et ipse erit salvator meus non enim veniet in conspectu ejus omnis hypocrita

16. Et hoc erit salus mea: non enim veniet in conspectu eius omnis impius.

17. audite sermonem meum et enigmata percipite auribus vestris

17. Audite sermonem meum et explicationem meam percipite auribus vestris.

18. si fuero judicatus scio quod justus inveniar

18. Ecce iudicium paravi; scio quod iustus inveniar.

19. quis est qui judicetur mecum veniat quare tacens consumor

19. Quis est qui contendat mecum? Tunc enim tacebo et consummabor.

20. duo tantum ne facias mihi et tunc a facie tua non abscondar

20. Duo tantum ne facias mihi, et tunc a facie tua non abscondar:

21. manum tuam longe fac a me et formido tua non me terreat

21. Manum tuam longe fac a me, et formido tua non me terreat.

22. et voca me et respondebo tibi aut certe loquar et tu responde mihi

22. Voca me, et ego respondebo tibi; aut ipse loquar, et tu respondebis mihi.

23. quantas habeo iniquitates et peccata scelera mea et delicta ostende mihi

23. Quantas habeo iniquitates et peccata? Scelera mea et delicta ostende mihi.

24. cur faciem tuam abscondis et arbitraris me inimicum tuum

24. Cur faciem tuam abscondis et arbitraris me inimicum tuum?

25. contra folium quod vento rapitur ostendis potentiam tuam et stipulam siccam persequeris

25. Contra folium, quod vento rapitur, dure agis et stipulam siccam persequeris.

26. scribis enim contra me amaritudines et consumere me vis peccatis adulescentiæ meæ

26. Scribis enim contra me amaritudines et occupatum me vis peccatis adulescentiae meae.

27. posuisti in nervo pedem meum et observasti omnes semitas meas et vestigia pedum meorum considerasti

27. Posuisti in nervo pedem meum et observasti omnes semitas meas et vestigia pedum meorum considerasti.

28. qui quasi putredo consumendus sum et quasi vestimentum quod comeditur a tinea

28. Qui quasi uter consumendus sum, et quasi vestimentum, quod comeditur a tinea.



Przeczytaj Biblię w rok

Dołącz do naszej społeczności i przeczytaj całą Biblię w 365 dni. Ustrukturyzowana i inspirująca ścieżka pogłębiająca Twoją wiarę i wiedzę o Piśmie Świętym.

Dołącz do programu Pobierz plan PDF

Przypisy:

13:1-2 - Hiob zapewnia, że dobrze wie, co go spotyka, i wyraża gotowość do obrony swojej sprawy przed Bogiem. Ta pewność odzwierciedla poszukiwanie sprawiedliwości i pragnienie zrozumienia pośród cierpienia (zob. także Psalm 73:13-14 i List do Hebrajczyków 4:16).

13:3-5 - Hiob krytykuje swoich przyjaciół, którzy mu doradzają, twierdząc, że nie udzielają oni prawdziwych odpowiedzi. Krytyka ta podkreśla wagę poszukiwania prawdy i szczerości w dyskusjach o cierpieniu i wierze (zob. także Prz 18,13 i Koh 7,5).

13:15-16 - Nawet nie do końca rozumiejąc przyczynę swojego cierpienia, Hiob oświadcza, że nadal będzie ufał Bogu. To wyznanie wiary pośród przeciwności podkreśla wytrwałość i autentyczną wiarę (zob. także Psalm 27:13-14 i List do Rzymian 5:3-5).

13:23-24 - Hiob prosi Boga, aby zbadał jego serce i ujawnił jego występki. To dążenie do samooceny i skruchy jest istotnym elementem życia duchowego, ukazując wagę przejrzystości przed Bogiem (zob. także Psalm 139:23-24 i 1 Jana 1:9).

13:28 - Obraz Hioba jako rozkładającego się przedmiotu odzwierciedla opłakaną sytuację, w jakiej się znajdował. Ta metafora podkreśla ludzką słabość i walkę z udręką życia – rzeczywistość, z którą mierzy się każdy (zob. także Izajasz 40,6-8 i 2 Koryntian 4,16).

Wersety związane z Liber Iob, 13:

Rozdział 13 Hioba kontynuuje obronę Hioba. Dlaczego chce on kłócić się bezpośrednio z Bogiem? Tekst wyraża frustrację Hioba wobec przyjaciół i jego determinację, aby przedstawić swoją sprawę Bogu. W tym rozdziale poruszono takie tematy, jak nieskazitelność osobista, niebezpieczeństwo fałszywego mówienia w imieniu Boga oraz pragnienie Boskiej audiencji. Hioba 13 ukazuje odwagę i wiarę Hioba pośród cierpienia. Przeanalizuj z nami pięć fragmentów biblijnych, które odnoszą się do śmiałego stanowiska przedstawionego w tym kluczowym rozdziale.

Psalmy 139:1: "Panie, badasz mnie i znasz mnie." - Ma to związek ze stwierdzeniem Hioba z Księgi Hioba 13:9, że Bóg bada serca.

Przysłów 18:17: "Wydaje się, że ten, który pierwszy przedstawia swoją sprawę, ma rację, dopóki nie przyjdzie ktoś inny i go nie przesłucha." - Odzwierciedla to determinację Hioba zapisaną w Księdze Hioba 13:3, aby argumentować swoją sprawę bezpośrednio przed Bogiem.

Izajasza 50:8: "Ten, który mnie broni, jest blisko. Kto odważy się mnie oskarżyć? Zmierzmy się ze sobą! Kto jest moim oskarżycielem? Chodź twarzą w twarz ze mną!" - Przypomina wezwanie Hioba z Księgi Hioba 13:19, aby stawić czoła oskarżeniom.

Hebrajczyków 4:13: "Nic w całym stworzeniu nie jest ukryte przed oczami Boga. Wszystko zostaje odkryte i odsłonięte na oczach tego, przed kim będziemy odpowiedzialni." - Odnosi się to do Hioba 13:23, gdzie Hiob prosi Boga, aby objawił mu swoje grzechy.

Filipian 1:20: "Czekam z niecierpliwością i mam nadzieję, że w żadnym wypadku nie będę zawstydzony. Wręcz przeciwnie, jak zawsze, z całą determinacją, Chrystus będzie teraz uwielbiony także w moim ciele, czy to przez życie, czy przez śmierć." - Odzwierciedla determinację Hioba zapisaną w Księdze Hioba 13:15, by ufać Bogu nawet w obliczu śmierci.

FAQ:

Dlaczego Hiob sprzeciwia się swoim przyjaciołom i broni swojej niewinności?

Hiob gani swoich przyjaciół za mówienie kłamstw w imieniu Boga i upiera się przy swojej niewinności. Chce przedstawić swoją sprawę bezpośrednio Bogu. (Hi 13:3-4)

O co Hiob prosi Boga w swojej modlitwie?

Hiob prosi Boga o dwie rzeczy: aby zakończył jego cierpienie i dał mu jasną odpowiedź na temat jego sytuacji. (Hiob 13:20-23)

Dlaczego Hiob powiedział, że nawet gdyby Bóg go zabił, nadal by ufał?

Hiob zapewnia, że jego zaufanie do Boga jest niezachwiane, gdyż oczekuje Boskiej sprawiedliwości, nawet w obliczu cierpienia. (Hioba 13:15)

W jaki sposób Hiob oskarża swoich przyjaciół o fałsz?

Hiob mówi, że jego przyjaciele przeinaczają prawdę i przemawiają w obronie Boga bez sprawiedliwości, będąc fałszywymi pocieszycielami. (Hioba 13:7-8)

Czego pragnie Hiob, gdy staje przed Bogiem?

Hiob pragnie przedstawić swoją sprawę Bogu, pewien, że otrzyma sprawiedliwą odpowiedź. (Hioba 13:22-23)


Biblie

Stary Testament

Nowy Testament

Śledź nas