Liber Iob, 37
1. super hoc expavit cor meum et emotum est de loco suo
1. Super hoc expavit cor meum et emotum est de loco suo.
2. audite auditionem in terrore vocis ejus et sonum de ore illius procedentem
2. Audite fremitum vocis eius et murmur de ore illius procedens.
3. subter omnes cælos ipse considerat et lumen illius super terminos terræ
3. Subter omnes caelos ipsum revolvit, et lumen illius super terminos terrae.
4. post eum rugiet sonitus tonabit voce magnitudinis suæ et non investigabitur cum audita fuerit vox ejus
4. Post eum rugiet sonitus, tonabit voce magnitudinis suae; et non retardabit, cum audita fuerit vox eius.
5. tonabit Deus in voce sua mirabiliter qui facit magna et inscrutabilia
5. Tonabit Deus in voce sua mirabiliter, qui facit magna et inscrutabilia.
6. qui præcipit nivi ut descendat in terram et hiemis pluviis et imbri fortitudinis suæ
6. Qui praecipit nivi, ut descendat in terram, et hiemis pluviis et imbri, ut roborentur.
7. qui in manu omnium hominum signat ut noverint singuli opera sua
7. Qui in manu omnium hominum signat, ut noverint singuli opera sua.
8. ingredietur bestia latibulum et in antro suo morabitur
8. Ingredietur bestia latibulum et in antro suo morabitur.
9. ab interioribus egreditur tempestas et ab Arcturo frigus
9. Ab interioribus egredietur tempestas, et ab Arcturo frigus.
10. flante Deo concrescit gelu et rursum latissimæ funduntur aquæ
10. Flante Deo, datur gelu, et expansio aquarum solidatur.
11. frumentum desiderat nubes et nubes spargunt lumen suum
11. Fulgur proicitur a nube, et nubes spargunt lumen suum;
12. quæ lustrant per circuitum quocumque eas voluntas gubernantis duxerit ad omne quod præceperit illis super faciem orbis terrarum
12. quae lustrant per circuitum, quocumque eas voluntas gubernantis duxerit, ad omne, quod praeceperit illis super faciem orbis terrarum,
13. sive in una tribu sive in terra sua sive in quocumque loco misericordiæ suæ eas jusserit inveniri
13. sive in castigatione terrae suae, sive in misericordia eas iusserit inveniri.
14. ausculta hæc Job sta et considera miracula Dei
14. Ausculta haec, Iob; sta et considera mirabilia Dei.
15. numquid scis quando præceperit Deus pluviis ut ostenderent lucem nubium ejus
15. Numquid scis quando praeceperit Deus, ut ostenderent lucem nubes eius?
16. numquid nosti semitas nubium magnas et perfectas scientias
16. Numquid nosti semitas nubium magnas et mirabilia perfecti scientia?
17. nonne vestimenta tua calida sunt cum perflata fuerit terra austro
17. Nonne vestimenta tua calida sunt, cum quieverit terra austro?
18. tu forsitan cum eo fabricatus es cælos qui solidissimi quasi ære fusi sunt
18. Tu forsitan cum eo expandisti caelos, qui solidissimi, quasi aere, fusi sunt?
19. ostende nobis quid dicamus illi nos quippe involvimur tenebris
19. Ostende nobis quid dicamus illi; nos disponere verba nescimus propter tenebras.
20. quis narrabit ei quæ loquor etiam si locutus fuerit homo devorabitur
20. Quis narrabit ei, quae loquor? Et, si locutus fuerit, homo deglutietur.
21. at nunc non vident lucem subito ær cogitur in nubes et ventus transiens fugabit eas
21. At nunc non vident lucem: aer offuscatus est nubibus, sed ventus transiens fugabit eas.
22. ab aquilone aurum venit et ad Deum formidolosa laudatio
22. Ab aquilone splendor auri venit; et circa Deum terribilis maiestas.
23. digne eum invenire non possumus magnus fortitudine et judicio et justitia et enarrari non potest
23. Omnipotentem attingere non possumus: magnus fortitudine; et iudicium et multam iustitiam deprimere non potest.
24. ideo timebunt eum viri et non audebunt contemplari omnes qui sibi videntur esse sapientes
24. Ideo timebunt eum homines, non contemplabitur omnes, qui sibi videntur corde sapientes”.
