1. κατάβηθι κάθισον ἐπὶ τὴν γῆν παρθένος θυγάτηρ Βαβυλῶνος εἴσελθε εἰς τὸ σκότος θυγάτηρ Χαλδαίων ὅτι οὐκέτι προστεθήσῃ κληθῆναι ἁπαλὴ καὶ τρυφερά
2. λαβὲ μύλον ἄλεσον ἄλευρον ἀποκάλυψαι τὸ κατακάλυμμά σου ἀνακάλυψαι τὰς πολιάς ἀνάσυραι τὰς κνήμας διάβηθι ποταμούς
3. ἀνακαλυφθήσεται ἡ αἰσχύνη σου φανήσονται οἱ ὀνειδισμοί σου τὸ δίκαιον ἐκ σοῦ λήμψομαι οὐκέτι μὴ παραδῶ ἀνθρώποις
4. εἶπεν ὁ ῥυσάμενός σε κύριος σαβαωθ ὄνομα αὐτῷ ἅγιος Ισραηλ
5. κάθισον κατανενυγμένη εἴσελθε εἰς τὸ σκότος θυγάτηρ Χαλδαίων οὐκέτι μὴ κληθῇς ἰσχὺς βασιλείας
6. παρωξύνθην ἐπὶ τῷ λαῷ μου ἐμίανας τὴν κληρονομίαν μου ἐγὼ ἔδωκα εἰς τὴν χεῖρά σου σὺ δὲ οὐκ ἔδωκας αὐτοῖς ἔλεος τοῦ πρεσβυτέρου ἐβάρυνας τὸν ζυγὸν σφόδρα
7. καὶ εἶπας εἰς τὸν αἰῶνα ἔσομαι ἄρχουσα οὐκ ἐνόησας ταῦτα ἐν τῇ καρδίᾳ σου οὐδὲ ἐμνήσθης τὰ ἔσχατα
8. νῦν δὲ ἄκουσον ταῦτα ἡ τρυφερὰ ἡ καθημένη πεποιθυῖα ἡ λέγουσα ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτῆς ἐγώ εἰμι καὶ οὐκ ἔστιν ἑτέρα οὐ καθιῶ χήρα οὐδὲ γνώσομαι ὀρφανείαν
9. νῦν δὲ ἥξει ἐξαίφνης ἐπὶ σὲ τὰ δύο ταῦτα ἐν μιᾷ ἡμέρᾳ χηρεία καὶ ἀτεκνία ἥξει ἐξαίφνης ἐπὶ σὲ ἐν τῇ φαρμακείᾳ σου ἐν τῇ ἰσχύι τῶν ἐπαοιδῶν σου σφόδρα
10. τῇ ἐλπίδι τῆς πονηρίας σου σὺ γὰρ εἶπας ἐγώ εἰμι καὶ οὐκ ἔστιν ἑτέρα γνῶθι ὅτι ἡ σύνεσις τούτων καὶ ἡ πορνεία σου ἔσται σοι αἰσχύνη καὶ εἶπας τῇ καρδίᾳ σου ἐγώ εἰμι καὶ οὐκ ἔστιν ἑτέρα
11. καὶ ἥξει ἐπὶ σὲ ἀπώλεια καὶ οὐ μὴ γνῷς βόθυνος καὶ ἐμπεσῇ εἰς αὐτόν καὶ ἥξει ἐπὶ σὲ ταλαιπωρία καὶ οὐ μὴ δυνήσῃ καθαρὰ γενέσθαι καὶ ἥξει ἐπὶ σὲ ἐξαπίνης ἀπώλεια καὶ οὐ μὴ γνῷς
12. στῆθι νῦν ἐν ταῖς ἐπαοιδαῖς σου καὶ τῇ πολλῇ φαρμακείᾳ σου ἃ ἐμάνθανες ἐκ νεότητός σου εἰ δυνήσῃ ὠφεληθῆναι
13. κεκοπίακας ἐν ταῖς βουλαῖς σου στήτωσαν καὶ σωσάτωσάν σε οἱ ἀστρολόγοι τοῦ οὐρανοῦ οἱ ὁρῶντες τοὺς ἀστέρας ἀναγγειλάτωσάν σοι τί μέλλει ἐπὶ σὲ ἔρχεσθαι
14. ἰδοὺ πάντες ὡς φρύγανα ἐπὶ πυρὶ κατακαήσονται καὶ οὐ μὴ ἐξέλωνται τὴν ψυχὴν αὐτῶν ἐκ φλογός ὅτι ἔχεις ἄνθρακας πυρός κάθισαι ἐπ’ αὐτούς
15. οὗτοι ἔσονταί σοι βοήθεια ἐκοπίασας ἐν τῇ μεταβολῇ σου ἐκ νεότητος ἄνθρωπος καθ’ ἑαυτὸν ἐπλανήθη σοὶ δὲ οὐκ ἔσται σωτηρία
Przypisy:
47:1-3 - Babilon jest przedstawiony jako upokorzona dziewica, przeznaczona na sąd Boży. Symbolizuje to upadek aroganckich królestw pod władzą Boga (zob. także Daniela 5:26-28 i Objawienie 18:7-8).
47:7-8 - Babilon szczyci się swoim bezpieczeństwem i mówi: „Ja jestem i nie ma nikogo oprócz mnie”. Ta arogancja ściąga na siebie sąd Boży, który miażdży ludzką pychę (zobacz także Księgę Przysłów 16:18 i Księgę Abdiasza 1:3-4).
47:10-11 - Potępiono Babilon za poleganie na mądrości i czarach. Tekst pokazuje, że żadna ludzka siła nie może uniknąć sądu Bożego (zob. także Pwt 18:10-12 i Ezechiel 28:17).
47:12-13 - Zaklęcia Babilonu i jego astrologiczne rady zawodzą, co dowodzi, że pokładanie ufności w stworzonych siłach zamiast w Stwórcy jest daremne (zobacz także Izajasza 44:24-25 i Psalm 146:3).
47:15:00 - Ostateczne porzucenie Babilonu przez sojuszników uwypukla daremność polegania na ludzkiej pomocy w uniknięciu sądu Bożego (zobacz także Lamentacje 1:2 i Ezechiela 28:7-8).
Wersety związane z Isaías, 47:
W 47 rozdziale Księgi Izajasza ogłasza się sąd nad Babilonem. Jak Bóg radzi sobie z pychą narodów? Ten proroczy tekst ukazuje upadek potężnego Babilonu, obnażając jego arogancję i okrucieństwo. Rozdział ten służy jako ostrzeżenie przed poleganiem na ludzkiej mocy i praktykach okultystycznych. Księga Izajasza 47 porusza takie tematy, jak sprawiedliwość Boża, przemijalność władzy doczesnej i konsekwencje pychy. Zastanówcie się z nami nad pięcioma fragmentami biblijnymi, które odnoszą się do uroczystych ostrzeżeń zawartych w tym pełnym mocy rozdziale.
Objawienie 18:7-8: "O ile się przechwalała i żyła w luksusie, daj jej tyle udręki i smutku. Chwali się w sercu: „Siedzę jak królowa; Nie jestem wdową i nigdy nie będę smutna. Dlatego pewnego dnia spadną na nią plagi: śmierć, smutek i głód. Spali ją ogień, bo Pan Bóg jest potężny i sądzi ją." - Ten fragment o upadku Babilonu w Objawieniu przypomina wyrok na Babilon przepowiedziany w Księdze Izajasza 47.
1 Tesaloniczan 5:3: "Gdy będą mówić: „Pokój i bezpieczeństwo”, wtedy nagle przyjdzie na nich zagłada, jak bóle na kobietę brzemienną; i nie uciekną." - To ostrzeżenie Pawła odzwierciedla temat nagłego sądu zawarty w Księdze Izajasza 47:9,11.
Łukasza 1:51-52: "Dokonywał potężnych wyczynów ramieniem; Rozproszył tych, którzy są dumni w głębi swoich serc. Strącił władców z ich tronów, ale wywyższył pokornych." - W pieśni Marii nawiązuje się do tematów z Księgi Izajasza 47, gdzie Bóg poniża potężnych, a wywyższa pokornych.
Jakuba 4:13-16: "Słuchajcie teraz wy, którzy mówicie: „Dziś lub jutro pojedziemy do tego czy tamtego miasta, spędzimy tam rok, zrobimy interesy i zarobimy pieniądze”. Nawet nie wiesz, co Cię jutro spotka! Jakie jest Twoje życie? Jesteście jak mgła, która pojawia się na chwilę, a potem rozwiewa. Zamiast tego powinni powiedzieć: „Jeśli Pan zechce, będziemy żyć i robić to czy tamto”. Teraz jednak przechwalasz się swoimi twierdzeniami. Wszelkie przechwalanie się w ten sposób jest złe." - To ostrzeżenie Jakuba przed arogancją i nadmierną ufnością w ludzką mądrość odzwierciedla tematykę Izajasza 47:10.
1 Piotra 5:5: "Podobnie, młodzi, poddajcie się starszym. Bądźcie pokorni względem siebie, gdyż Bóg pysznym się sprzeciwia, a pokornym łaskę daje." - Werset ten nawiązuje do tematu z Izajasza 47, gdzie Bóg sprzeciwia się pysznym, takim jak Babilon.
FAQ:
Co Izajasz 47 mówi o sądzie nad Babilonem?
Księga Izajasza 47 przepowiada upadek Babilonu, który zostanie upokorzony i zniszczony za swoją pychę i zepsucie. Bóg posłuży się innym narodem, aby sprowadzić na niego karę. (Izajasz 47:1-15)
Jak opisany jest Babilon w Księdze Izajasza 47?
Babilon opisany jest jako „dziewica”, która chełpi się swoją potęgą, ale zostanie ukarana za swoje grzechy, zwłaszcza za arogancję i pewność siebie co do swego bogactwa (Izajasz 47:7-9).
Co Bóg obiecuje Izraelowi w Księdze Izajasza 47?
Pomimo sądu nad Babilonem, Bóg obiecuje przywrócić Izraelowi jego ziemię i uwolnić go od ucisku narodów, objawiając swoją suwerenność. (Izajasz 47:4-5)
Dlaczego Babilon zostanie zniszczony w Księdze Izajasza 47?
Babilon zostanie zniszczony z powodu swej pychy, nadużywania władzy oraz pokładania ufności we własnych bożkach i czarach zamiast w Bogu. (Izajasza 47:10-15)
W jaki sposób upadek Babilonu stanowi przestrogę dla innych narodów?
Upadek Babilonu pokazuje, że żadne imperium ludzkie nie przetrwa bez Bożej sprawiedliwości. Narody są wezwane do uznania Boskiej suwerenności. (Izajasz 47:11-15)
