1. καὶ ἐν τῷ ὀγδόῳ καὶ τριακοστῷ ἔτει τῆς βασιλείας Ασα ἀνέβη Βαασα βασιλεὺς Ισραηλ ἐπὶ Ιουδαν καὶ ᾠκοδόμησεν τὴν Ραμα τοῦ μὴ δοῦναι ἔξοδον καὶ εἴσοδον τῷ Ασα βασιλεῖ Ιουδα
2. καὶ ἔλαβεν Ασα χρυσίον καὶ ἀργύριον ἐκ θησαυρῶν οἴκου κυρίου καὶ οἴκου τοῦ βασιλέως καὶ ἀπέστειλεν πρὸς τὸν υἱὸν τοῦ Αδερ βασιλέως Συρίας τὸν κατοικοῦντα ἐν Δαμασκῷ λέγων
3. διάθου διαθήκην ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ σοῦ καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ πατρός μου καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ πατρός σου ἰδοὺ ἀπέσταλκά σοι χρυσίον καὶ ἀργύριον δεῦρο καὶ διασκέδασον ἀπ’ ἐμοῦ τὸν Βαασα βασιλέα Ισραηλ καὶ ἀπελθέτω ἀπ’ ἐμοῦ
4. καὶ ἤκουσεν υἱὸς Αδερ τοῦ βασιλέως Ασα καὶ ἀπέστειλεν τοὺς ἄρχοντας τῆς δυνάμεως αὐτοῦ ἐπὶ τὰς πόλεις Ισραηλ καὶ ἐπάταξεν τὴν Ιων καὶ τὴν Δαν καὶ τὴν Αβελμαιν καὶ πάσας τὰς περιχώρους Νεφθαλι
5. καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ἀκοῦσαι Βαασα ἀπέλιπεν τοῦ μηκέτι οἰκοδομεῖν τὴν Ραμα καὶ κατέπαυσεν τὸ ἔργον αὐτοῦ
6. καὶ Ασα ὁ βασιλεὺς ἔλαβεν πάντα τὸν Ιουδαν καὶ ἔλαβεν τοὺς λίθους τῆς Ραμα καὶ τὰ ξύλα αὐτῆς ἃ ᾠκοδόμησεν Βαασα καὶ ᾠκοδόμησεν ἐν αὐτοῖς τὴν Γαβαε καὶ τὴν Μασφα
7. καὶ ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ ἦλθεν Ανανι ὁ προφήτης πρὸς Ασα βασιλέα Ιουδα καὶ εἶπεν αὐτῷ ἐν τῷ πεποιθέναι σε ἐπὶ βασιλέα Συρίας καὶ μὴ πεποιθέναι σε ἐπὶ κύριον θεόν σου διὰ τοῦτο ἐσώθη δύναμις Συρίας ἀπὸ τῆς χειρός σου
8. οὐχ οἱ Αἰθίοπες καὶ Λίβυες ἦσαν εἰς δύναμιν πολλὴν εἰς θάρσος εἰς ἱππεῖς εἰς πλῆθος σφόδρα καὶ ἐν τῷ πεποιθέναι σε ἐπὶ κύριον παρέδωκεν εἰς τὰς χεῖράς σου
9. ὅτι οἱ ὀφθαλμοὶ κυρίου ἐπιβλέπουσιν ἐν πάσῃ τῇ γῇ κατισχῦσαι ἐν πάσῃ καρδίᾳ πλήρει πρὸς αὐτόν ἠγνόηκας ἐπὶ τούτῳ ἀπὸ τοῦ νῦν ἔσται μετὰ σοῦ πόλεμος
10. καὶ ἐθυμώθη Ασα τῷ προφήτῃ καὶ παρέθετο αὐτὸν εἰς φυλακήν ὅτι ὠργίσθη ἐπὶ τούτῳ καὶ ἐλυμήνατο Ασα ἐν τῷ λαῷ ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ
11. καὶ ἰδοὺ οἱ λόγοι Ασα οἱ πρῶτοι καὶ οἱ ἔσχατοι γεγραμμένοι ἐν βιβλίῳ βασιλέων Ιουδα καὶ Ισραηλ
12. καὶ ἐμαλακίσθη Ασα ἐν τῷ ἐνάτῳ καὶ τριακοστῷ ἔτει τῆς βασιλείας αὐτοῦ τοὺς πόδας ἕως σφόδρα ἐμαλακίσθη καὶ ἐν τῇ μαλακίᾳ αὐτοῦ οὐκ ἐζήτησεν κύριον ἀλλὰ τοὺς ἰατρούς
13. καὶ ἐκοιμήθη Ασα μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ καὶ ἐτελεύτησεν ἐν τῷ ἐνάτῳ καὶ τριακοστῷ ἔτει τῆς βασιλείας αὐτοῦ
14. καὶ ἔθαψαν αὐτὸν ἐν τῷ μνήματι ᾧ ὤρυξεν ἑαυτῷ ἐν πόλει Δαυιδ καὶ ἐκοίμισαν αὐτὸν ἐπὶ τῆς κλίνης καὶ ἔπλησαν ἀρωμάτων καὶ γένη μύρων μυρεψῶν καὶ ἐποίησαν αὐτῷ ἐκφορὰν μεγάλην ἕως σφόδρα
Przypisy:
16:1-6 - Asa szuka sojuszu z Syrią zamiast zaufać Bogu w kwestii ochrony. To pokazuje ludzką skłonność do polegania na rozwiązaniach politycznych zamiast na boskiej opatrzności, co jest przestrogą dla wszystkich przywódców i wierzących (zob. także Psalm 20:7 i Izajasza 31:1).
16:7-9 - Prorok Chanani konfrontuje się z Asą, przypominając mu, że prawdziwe bezpieczeństwo pochodzi od Boga. Odpowiedź Boga na wołanie Jego ludu jest stałym elementem Pisma Świętego, podkreślającym wagę wiary w czasach kryzysu (zob. także Hbr 11,6 i 1 J 5,14-15).
16:10-12 - W obliczu konfrontacji Asa wpada w gniew i więzi proroka, co ilustruje jego opór przed słuchaniem głosu Boga. To nieposłuszeństwo prowadzi do negatywnych konsekwencji, pokazując, że ignorowanie boskiego ostrzeżenia może prowadzić do nieszczęścia (zob. również Prz 29,1 i Psalm 119,105).
16:13-14 - Asa umiera po chorobie, a jego leczenie przypomina nam, że musimy całkowicie ufać Bogu, nawet w sytuacjach zdrowotnych. To wzmacnia przekonanie, że Bóg jest naszą ucieczką we wszystkich dziedzinach życia (zob. także Psalm 34:19 i List św. Jakuba 5:14-15).
Wersety związane z II Crônicas, 16:
16 rozdział 2 Kronik opisuje upadek Asy. Co skłania pobożnego króla do zbłądzenia? Ten pełen wyzwań tekst opisuje sojusz Asy z Syrią, naganę udzieloną mu przez proroka Chananiego oraz chorobę stóp. W rozdziale tym poruszane są takie tematy, jak niewłaściwe zaufanie do sojuszy międzyludzkich, konsekwencje odrzucenia Bożego napomnienia oraz znaczenie wytrwałości w wierze. Rozważcie razem z nami pięć fragmentów biblijnych, które odnoszą się do ostrzeżeń zawartych w tym kluczowym rozdziale.
Jeremiasza 17:5: "Tak mówi Pan: Przeklęty człowiek, który ufa człowiekowi i czyni ciało swoim ramieniem, a odwraca swoje serce od Pana!" - Werset ten odzwierciedla naganę, jakiej prorok Hanani udzielił Asie w 2 Kronik 16:7-9 za to, że ufał Syrii, a nie Bogu.
Psalmy 118:8-9: "Lepiej zaufać Panu niż zaufać człowiekowi. Lepiej ufać Panu niż ufać książętom." - Nawiązuje ono do głównego tematu 2 Kronik 16, gdzie Asa jest krytykowany za to, że ufał sojuszom ludzkim, a nie Bogu.
Izajasza 31:1: "Biada tym, którzy udają się do Egiptu szukając pomocy i polegają na koniach i ufają wozom, że jest ich wielu, i jeźdźcom, ponieważ są bardzo silni, a nie zważają na Świętego Izraelskiego i nie szukają Pan." - Odnosi się to do krytyki Asy za to, że zamiast zaufać Bogu, szukał pomocy w Syrii (2 Kronik 16:2-3).
2 Koryntian 16:9: "Albowiem oczy Pana krążą po całej ziemi, aby okazać swą moc tym, których serca są całkowicie Jego." - Bezpośrednio cytuje część przesłania proroka Chananiego do Asy z 2 Kronik 16:9.
Jakuba 5:15: "A modlitwa pełna wiary będzie dla chorego ratunkiem i Pan go podźwignie; a jeśli dopuścił się grzechów, będą mu odpuszczone." - Kontrastuje to z postawą Asy z 2 Kronik 16:12, gdzie nie szuka on Boga w swojej chorobie.
FAQ:
Jak Asa poradził sobie z zagrożeniem ze strony Baszy, króla Izraela?
Asa zawarł sojusz z Ben-Hadadem, królem Syrii, szukając pomocy militarnej zamiast całkowicie zaufać Bogu. (2 Kronik 16:1-3)
Co powiedział prorok Chanani Asie?
Chanani zganił Asę za to, że zaufał ludzkim sojusznikom zamiast Bogu, przypominając mu o dawnej wierności Boga. (2 Kronik 16:7-9)
Jak Asa zareagował na naganę Chananiego?
Asa rozgniewał się i zamiast okazać skruchę, wtrącił Chananiego do więzienia, pokazując w ten sposób brak zaufania do Boga (2 Kronik 16:10).
Co wydarzyło się pod koniec panowania Asy?
Asa zmarł w czasie swojego 41. panowania i chociaż na początku był wierny Bogu, w późniejszych latach życia cechowała go samowystarczalność (2 Kronik 16:11-14).
Jakie jest ostatnie przesłanie rozdziału 16 na temat życia Asy?
Rozdział 16 odzwierciedla znaczenie nieustannego zaufania Bogu, pokazując, że wiarę należy zachować do końca, bez uciekania się do samowystarczalności (2 Kronik 16:7-9).
