1. καὶ συναθροίζουσιν ἀλλόφυλοι πάσας τὰς παρεμβολὰς αὐτῶν εἰς Αφεκ καὶ Ισραηλ παρενέβαλεν ἐν Αενδωρ τῇ ἐν Ιεζραελ
2. καὶ σατράπαι ἀλλοφύλων παρεπορεύοντο εἰς ἑκατοντάδας καὶ χιλιάδας καὶ Δαυιδ καὶ οἱ ἄνδρες αὐτοῦ παρεπορεύοντο ἐπ’ ἐσχάτων μετὰ Αγχους
3. καὶ εἶπον οἱ σατράπαι τῶν ἀλλοφύλων τίνες οἱ διαπορευόμενοι οὗτοι καὶ εἶπεν Αγχους πρὸς τοὺς στρατηγοὺς τῶν ἀλλοφύλων οὐχ οὗτος Δαυιδ ὁ δοῦλος Σαουλ βασιλέως Ισραηλ γέγονεν μεθ’ ἡμῶν ἡμέρας τοῦτο δεύτερον ἔτος καὶ οὐχ εὕρηκα ἐν αὐτῷ οὐθὲν ἀφ’ ἧς ἡμέρας ἐνέπεσεν πρός με καὶ ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης
4. καὶ ἐλυπήθησαν ἐπ’ αὐτῷ οἱ στρατηγοὶ τῶν ἀλλοφύλων καὶ λέγουσιν αὐτῷ ἀπόστρεψον τὸν ἄνδρα εἰς τὸν τόπον αὐτοῦ οὗ κατέστησας αὐτὸν ἐκεῖ καὶ μὴ ἐρχέσθω μεθ’ ἡμῶν εἰς τὸν πόλεμον καὶ μὴ γινέσθω ἐπίβουλος τῆς παρεμβολῆς καὶ ἐν τίνι διαλλαγήσεται οὗτος τῷ κυρίῳ αὐτοῦ οὐχὶ ἐν ταῖς κεφαλαῖς τῶν ἀνδρῶν ἐκείνων
5. οὐχ οὗτος Δαυιδ ᾧ ἐξῆρχον ἐν χοροῖς λέγοντες ἐπάταξεν Σαουλ ἐν χιλιάσιν αὐτοῦ καὶ Δαυιδ ἐν μυριάσιν αὐτοῦ
6. καὶ ἐκάλεσεν Αγχους τὸν Δαυιδ καὶ εἶπεν αὐτῷ ζῇ κύριος ὅτι εὐθὴς σὺ καὶ ἀγαθὸς ἐν ὀφθαλμοῖς μου καὶ ἡ ἔξοδός σου καὶ ἡ εἴσοδός σου μετ’ ἐμοῦ ἐν τῇ παρεμβολῇ καὶ ὅτι οὐχ εὕρηκα κατὰ σοῦ κακίαν ἀφ’ ἧς ἡμέρας ἥκεις πρός με ἕως τῆς σήμερον ἡμέρας καὶ ἐν ὀφθαλμοῖς τῶν σατραπῶν οὐκ ἀγαθὸς σύ
7. καὶ νῦν ἀνάστρεφε καὶ πορεύου εἰς εἰρήνην καὶ οὐ μὴ ποιήσεις κακίαν ἐν ὀφθαλμοῖς τῶν σατραπῶν τῶν ἀλλοφύλων
8. καὶ εἶπεν Δαυιδ πρὸς Αγχους τί πεποίηκά σοι καὶ τί εὗρες ἐν τῷ δούλῳ σου ἀφ’ ἧς ἡμέρας ἤμην ἐνώπιόν σου καὶ ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης ὅτι οὐ μὴ ἔλθω πολεμῆσαι τοὺς ἐχθροὺς τοῦ κυρίου μου τοῦ βασιλέως
9. καὶ ἀπεκρίθη Αγχους πρὸς Δαυιδ οἶδα ὅτι ἀγαθὸς σὺ ἐν ὀφθαλμοῖς μου ἀλλ’ οἱ σατράπαι τῶν ἀλλοφύλων λέγουσιν οὐχ ἥξει μεθ’ ἡμῶν εἰς πόλεμον
10. καὶ νῦν ὄρθρισον τὸ πρωί σὺ καὶ οἱ παῖδες τοῦ κυρίου σου οἱ ἥκοντες μετὰ σοῦ καὶ πορεύεσθε εἰς τὸν τόπον οὗ κατέστησα ὑμᾶς ἐκεῖ καὶ λόγον λοιμὸν μὴ θῇς ἐν καρδίᾳ σου ὅτι ἀγαθὸς σὺ ἐνώπιόν μου καὶ ὀρθρίσατε ἐν τῇ ὁδῷ καὶ φωτισάτω ὑμῖν καὶ πορεύθητε
11. καὶ ὤρθρισεν Δαυιδ αὐτὸς καὶ οἱ ἄνδρες αὐτοῦ ἀπελθεῖν καὶ φυλάσσειν τὴν γῆν τῶν ἀλλοφύλων καὶ οἱ ἀλλόφυλοι ἀνέβησαν πολεμεῖν ἐπὶ Ισραηλ
Przypisy:
29:1-2 - Filistyni gromadzą swoje wojska do bitwy z Izraelem, a Dawid, który jest wśród nich, jest traktowany z podejrzliwością. Sojusz Dawida z wrogami Izraela odzwierciedla złożoną sytuację, w której stara się on zachować bezpieczeństwo przed Saulem (zob. także 1 Samuela 27:1 i 1 Samuela 28:1-2).
29:3-5 - Filistyńscy książęta kwestionują obecność Dawida w armii, pamiętając o jego reputacji jako wojownika Izraela. Sława Dawida jako pogromcy Goliata i dowódcy wojskowego nie została zapomniana, nawet wśród jego wrogów (zob. także 1 Samuela 17:50-52 i 1 Samuela 18:7).
29:6-7 - Akisz, król Gat, broni Dawida, twierdząc, że był lojalny. Aby jednak uniknąć wewnętrznego konfliktu, Akisz namawia Dawida, by wrócił do domu i nie brał udziału w bitwie z Izraelem. Świadczy to o dyplomacji Akisza i jego umiejętnościach w utrzymywaniu relacji z Filistynami (zob. także 1 Sm 27,8-12 i 1 Sm 30,1-3).
29:8-9 - Dawid kwestionuje tę decyzję, ale Akisz potwierdza swoją pewność, mówiąc, że Dawid wydaje się nieskazitelny jak anioł Boży. To pokazuje, jak bardzo Dawidowi udało się zdobyć zaufanie Akisza, mimo że był Izraelitą (zob. także 1 Sm 28,1-2 i 2 Sm 14,17).
29:10-11 - Dawid i jego ludzie wycofują się, wracając do Siklag, gdzie ostatecznie spotkają ich kolejne trudności. Wyjście Dawida z bitwy pokazuje, jak Bóg uchronił go przed walką z własnym ludem, Izraelem (zob. także 1 Samuela 30:1-3 i Psalm 34:7).
Wersety związane z I Samuel, 29:
1 Samuela, rozdział 29, opisuje dylemat Dawida wśród Filistynów. W jaki sposób Bóg posługuje się nawet wrogami, aby chronić swoich pomazańców? Ten napięty tekst opisuje odrzucenie Dawida przez przywódców filistyńskich przed bitwą z Izraelem. W tym rozdziale omawiamy tematy zaufania, reputacji i Bożej opatrzności działającej w pozornie negatywnych okolicznościach. Uczciwość Davida jest kwestionowana, ale jego wyjście z konfliktu jest zapewnione. Rozważmy razem z nami pięć fragmentów biblijnych, które rzucają światło na zasady wierności i boskiego kierownictwa, o których mowa w tym kluczowym rozdziale.
Psalmy 118:6: "Pan jest ze mną; nie będę się bać. Co mężczyźni mogą mi zrobić?" - Odzwierciedla zaufanie, jakie Dawid mógł pokładać w Bogu, zamiast polegać na ochronie Filistynów.
Przysłów 3:5-6: "Zaufaj Panu całym sercem i nie polegaj na własnym zrozumieniu; wyznawaj Pana na wszystkich swoich drogach, a On wyprostuje twoje ścieżki." - Daje perspektywę na to, jak Dawid mógł się zachować, ufając Bogu, a nie ludzkim sojuszom.
2 Koryntian 6:17: "Dlatego wyjdźcie spośród nich i odłączcie się, mówi Pan. Nie dotykaj rzeczy nieczystych, a przyjmę cię." - Wiąże się to z oddzieleniem Dawida od Filistynów, choć wymuszone okolicznościami.
Psalmy 26:4-5: "Nie zadaję się z fałszywymi ludźmi ani nie zadaję się z obłudnikami. Nienawidzę zgromadzeń złoczyńców i nie zasiadam z bezbożnymi." - Kontrastuje to z wcześniejszym związkiem Dawida z Filistynami i jego późniejszym oddzieleniem.
Efezjan 5:11: "Nie bierzcie udziału w bezowocnych dziełach ciemności; raczej wystawiaj je na działanie światła." - Zastanawia się nad kompromitującą pozycją Dawida wśród Filistynów i jego ostatecznym oddzieleniem się od nich.
FAQ:
Dlaczego książęta filistyńscy odrzucili Dawida?
Przywódcy filistyńscy obawiali się, że Dawid zwróci się przeciwko nim w bitwie, dlatego zażądali, aby Achisz odesłał go z powrotem. (1 Samuela 29:3-5)
Co powiedział Akisz Dawidowi, gdy go odprawił?
Achisz powiedział, że ufa Dawidowi, ale książęta filistyńscy nie chcieli go brać udziału w wojnie, więc powinien wrócić do Siklag. (1 Samuela 29:6-7)
Jak Dawid zareagował na decyzję Filistynów?
Dawid udał oburzenie i zapytał Achisza, dlaczego nie może walczyć, ale ten posłuchał i wrócił do Siklag. (1 Samuela 29:8-11)
Dlaczego Filistyni obawiali się, że Dawid ich zdradzi?
Pamiętali, jak Dawid pokonał Goliata i jak zyskał sławę w Izraelu jako wielki wojownik. (1 Samuela 29:5)
Co ten odcinek ujawnia na temat opatrzności boskiej?
Pokazuje, że Bóg zapobiegł walce Dawida z Izraelem, chroniąc jego uczciwość i przyszłe panowanie. (1 Samuela 29:11)
