1. Congregata sunt ergo Philisthim universa agmina in Aphec; sed et Israel castrametatus est super fontem, qui erat in Iezrahel.
2. Et principes quidem Philisthim incedebant in centuriis et milibus; David autem et viri eius incedebant in novissimo agmine cum Achis.
3. Dixeruntque principes Philisthim: “Quid sibi volunt Hebraei isti?”. Et ait Achis ad principes Philisthim: “Nonne iste est David, qui fuit servus Saul regis Israel et est apud me multis diebus vel annis, et non inveni in eo quidquam ex die, qua transfugit ad me, usque ad diem hanc?”.
4. Irati sunt autem adversus eum principes Philisthim et dixerunt ei: “Revertatur vir iste et sedeat in loco suo, in quo constituisti eum, et non descendat nobiscum in proelium, ne fiat nobis adversarius, cum proeliari coeperimus. Quomodo enim aliter placare poterit dominum suum nisi in capitibus horum virorum?
5. Nonne iste est David, cui cantabant in choris dicentes: “Percussit Saul milia sua, et David decem milia sua”?”.
6. Vocavit ergo Achis David et ait ei: “Vivit Dominus quia rectus es tu, et bonus est in conspectu meo exitus tuus et introitus tuus mecum in castris, et non inveni in te quidquam mali ex die, qua venisti ad me, usque ad diem hanc. Sed principibus non places.
7. Revertere ergo et vade in pace et non offendes oculos principum Philisthim”.
8. Dixitque David ad Achis: “Quid enim feci, et quid invenisti in me servo tuo a die, qua fui in conspectu tuo, usque in diem hanc, ut non veniam et pugnem contra inimicos domini mei regis?”.
9. Respondens autem Achis locutus est ad David: “Scio quia bonus es tu in oculis meis sicut angelus Dei; sed principes Philisthim dixerunt: “Non ascendet nobiscum in proelium”.
10. Igitur consurge mane, tu et servi domini tui, qui venerunt tecum, et, cum de nocte surrexeritis et coeperit dilucescere, pergite”.
11. Surrexit itaque de nocte David ipse et viri eius, ut proficiscerentur mane et reverterentur ad terram Philisthim. Philisthim autem ascenderunt in Iezrahel.
Przypisy:
29:1-2 - Filistyni gromadzą swoje wojska do bitwy z Izraelem, a Dawid, który jest wśród nich, jest traktowany z podejrzliwością. Sojusz Dawida z wrogami Izraela odzwierciedla złożoną sytuację, w której stara się on zachować bezpieczeństwo przed Saulem (zob. także 1 Samuela 27:1 i 1 Samuela 28:1-2).
29:3-5 - Filistyńscy książęta kwestionują obecność Dawida w armii, pamiętając o jego reputacji jako wojownika Izraela. Sława Dawida jako pogromcy Goliata i dowódcy wojskowego nie została zapomniana, nawet wśród jego wrogów (zob. także 1 Samuela 17:50-52 i 1 Samuela 18:7).
29:6-7 - Akisz, król Gat, broni Dawida, twierdząc, że był lojalny. Aby jednak uniknąć wewnętrznego konfliktu, Akisz namawia Dawida, by wrócił do domu i nie brał udziału w bitwie z Izraelem. Świadczy to o dyplomacji Akisza i jego umiejętnościach w utrzymywaniu relacji z Filistynami (zob. także 1 Sm 27,8-12 i 1 Sm 30,1-3).
29:8-9 - Dawid kwestionuje tę decyzję, ale Akisz potwierdza swoją pewność, mówiąc, że Dawid wydaje się nieskazitelny jak anioł Boży. To pokazuje, jak bardzo Dawidowi udało się zdobyć zaufanie Akisza, mimo że był Izraelitą (zob. także 1 Sm 28,1-2 i 2 Sm 14,17).
29:10-11 - Dawid i jego ludzie wycofują się, wracając do Siklag, gdzie ostatecznie spotkają ich kolejne trudności. Wyjście Dawida z bitwy pokazuje, jak Bóg uchronił go przed walką z własnym ludem, Izraelem (zob. także 1 Samuela 30:1-3 i Psalm 34:7).
Wersety związane z Liber I Samuelis, 29:
1 Samuela, rozdział 29, opisuje dylemat Dawida wśród Filistynów. W jaki sposób Bóg posługuje się nawet wrogami, aby chronić swoich pomazańców? Ten napięty tekst opisuje odrzucenie Dawida przez przywódców filistyńskich przed bitwą z Izraelem. W tym rozdziale omawiamy tematy zaufania, reputacji i Bożej opatrzności działającej w pozornie negatywnych okolicznościach. Uczciwość Davida jest kwestionowana, ale jego wyjście z konfliktu jest zapewnione. Rozważmy razem z nami pięć fragmentów biblijnych, które rzucają światło na zasady wierności i boskiego kierownictwa, o których mowa w tym kluczowym rozdziale.
Psalmy 118:6: "Pan jest ze mną; nie będę się bać. Co mężczyźni mogą mi zrobić?" - Odzwierciedla zaufanie, jakie Dawid mógł pokładać w Bogu, zamiast polegać na ochronie Filistynów.
Przysłów 3:5-6: "Zaufaj Panu całym sercem i nie polegaj na własnym zrozumieniu; wyznawaj Pana na wszystkich swoich drogach, a On wyprostuje twoje ścieżki." - Daje perspektywę na to, jak Dawid mógł się zachować, ufając Bogu, a nie ludzkim sojuszom.
2 Koryntian 6:17: "Dlatego wyjdźcie spośród nich i odłączcie się, mówi Pan. Nie dotykaj rzeczy nieczystych, a przyjmę cię." - Wiąże się to z oddzieleniem Dawida od Filistynów, choć wymuszone okolicznościami.
Psalmy 26:4-5: "Nie zadaję się z fałszywymi ludźmi ani nie zadaję się z obłudnikami. Nienawidzę zgromadzeń złoczyńców i nie zasiadam z bezbożnymi." - Kontrastuje to z wcześniejszym związkiem Dawida z Filistynami i jego późniejszym oddzieleniem.
Efezjan 5:11: "Nie bierzcie udziału w bezowocnych dziełach ciemności; raczej wystawiaj je na działanie światła." - Zastanawia się nad kompromitującą pozycją Dawida wśród Filistynów i jego ostatecznym oddzieleniem się od nich.
FAQ:
Dlaczego książęta filistyńscy odrzucili Dawida?
Przywódcy filistyńscy obawiali się, że Dawid zwróci się przeciwko nim w bitwie, dlatego zażądali, aby Achisz odesłał go z powrotem. (1 Samuela 29:3-5)
Co powiedział Akisz Dawidowi, gdy go odprawił?
Achisz powiedział, że ufa Dawidowi, ale książęta filistyńscy nie chcieli go brać udziału w wojnie, więc powinien wrócić do Siklag. (1 Samuela 29:6-7)
Jak Dawid zareagował na decyzję Filistynów?
Dawid udał oburzenie i zapytał Achisza, dlaczego nie może walczyć, ale ten posłuchał i wrócił do Siklag. (1 Samuela 29:8-11)
Dlaczego Filistyni obawiali się, że Dawid ich zdradzi?
Pamiętali, jak Dawid pokonał Goliata i jak zyskał sławę w Izraelu jako wielki wojownik. (1 Samuela 29:5)
Co ten odcinek ujawnia na temat opatrzności boskiej?
Pokazuje, że Bóg zapobiegł walce Dawida z Izraelem, chroniąc jego uczciwość i przyszłe panowanie. (1 Samuela 29:11)
