1. Los filisteos reunieron en Afec a todo su ejército, mientras que los israelitas acamparon cerca de la fuente que hay en Jezrael.
2. Mientras los jefes de las ciudades de los filisteos iban delante, al frente de sus tropas, divididas en compañías de ciento y de mil, David y sus hombres marchaban a la retaguardia con Aquís.
3. Los jefes de los filisteos dijeron: «¿Qué hacen aquí estos hebreos?» Aquís les respondió: «Es David, el servidor de Saúl, rey de Israel, que hace ya uno o dos años que está conmigo, y desde el día de su venida hasta hoy no he tenido nada que reprocharle.»
4. Pero los jefes de los filisteos se enojaron con él y le dijeron: «Despide a ese hombre y que regrese al lugar que le señalaste. Que no vaya al combate con nosotros, no sea que durante la lucha se vuelva en contra nuestra. Pues ¿qué mejor ocasión que ésta para que él recupere la amistad de su amo, presentándole las cabezas de nuestros hombres?
5. ¿No es éste aquel David de quien cantaban a coro: Saúl mató a mil y David a diez mil?»
6. Aquís llamó a David y le dijo: «Yavé sabe que tú eres leal y me hubiera gustado que me acompañaras en esta campaña, pues desde el día que viniste a mí hasta el día de hoy nada malo he hallado en ti; pero los jefes no te miran bien.
7. Por eso, vuélvete en paz, para no molestar a los jefes de los filisteos.»
8. David dijo a Aquís: «¿Qué he hecho yo y qué has visto en mí desde el día en que me puse a tu servicio hasta hoy? ¿Por qué no puedo ir a luchar contigo contra tus enemigos?»
9. Aquís respondió: «Sabes muy bien que tú eres para mí como un ángel de Dios; pero los jefes de los filisteos no quieren que vayas a combatir con ellos.
10. Por eso mañana levántense antes del amanecer, y con todos los que vinieron contigo vayan al lugar que les he asignado. No guardes, pues, rencor en tu corazón, porque tú sabes que te estimo. Levántense, pues, muy temprano y partan apenas aclare.»
11. David y sus hombres se levantaron siendo aún de noche, para partir por la mañana y regresar a la tierra de los filisteos. Los filisteos por su parte subieron a Jezrael.
Przypisy:
29:1-2 - Filistyni gromadzą swoje wojska do bitwy z Izraelem, a Dawid, który jest wśród nich, jest traktowany z podejrzliwością. Sojusz Dawida z wrogami Izraela odzwierciedla złożoną sytuację, w której stara się on zachować bezpieczeństwo przed Saulem (zob. także 1 Samuela 27:1 i 1 Samuela 28:1-2).
29:3-5 - Filistyńscy książęta kwestionują obecność Dawida w armii, pamiętając o jego reputacji jako wojownika Izraela. Sława Dawida jako pogromcy Goliata i dowódcy wojskowego nie została zapomniana, nawet wśród jego wrogów (zob. także 1 Samuela 17:50-52 i 1 Samuela 18:7).
29:6-7 - Akisz, król Gat, broni Dawida, twierdząc, że był lojalny. Aby jednak uniknąć wewnętrznego konfliktu, Akisz namawia Dawida, by wrócił do domu i nie brał udziału w bitwie z Izraelem. Świadczy to o dyplomacji Akisza i jego umiejętnościach w utrzymywaniu relacji z Filistynami (zob. także 1 Sm 27,8-12 i 1 Sm 30,1-3).
29:8-9 - Dawid kwestionuje tę decyzję, ale Akisz potwierdza swoją pewność, mówiąc, że Dawid wydaje się nieskazitelny jak anioł Boży. To pokazuje, jak bardzo Dawidowi udało się zdobyć zaufanie Akisza, mimo że był Izraelitą (zob. także 1 Sm 28,1-2 i 2 Sm 14,17).
29:10-11 - Dawid i jego ludzie wycofują się, wracając do Siklag, gdzie ostatecznie spotkają ich kolejne trudności. Wyjście Dawida z bitwy pokazuje, jak Bóg uchronił go przed walką z własnym ludem, Izraelem (zob. także 1 Samuela 30:1-3 i Psalm 34:7).
Wersety związane z 1 Samuel, 29:
1 Samuela, rozdział 29, opisuje dylemat Dawida wśród Filistynów. W jaki sposób Bóg posługuje się nawet wrogami, aby chronić swoich pomazańców? Ten napięty tekst opisuje odrzucenie Dawida przez przywódców filistyńskich przed bitwą z Izraelem. W tym rozdziale omawiamy tematy zaufania, reputacji i Bożej opatrzności działającej w pozornie negatywnych okolicznościach. Uczciwość Davida jest kwestionowana, ale jego wyjście z konfliktu jest zapewnione. Rozważmy razem z nami pięć fragmentów biblijnych, które rzucają światło na zasady wierności i boskiego kierownictwa, o których mowa w tym kluczowym rozdziale.
Psalmy 118:6: "Pan jest ze mną; nie będę się bać. Co mężczyźni mogą mi zrobić?" - Odzwierciedla zaufanie, jakie Dawid mógł pokładać w Bogu, zamiast polegać na ochronie Filistynów.
Przysłów 3:5-6: "Zaufaj Panu całym sercem i nie polegaj na własnym zrozumieniu; wyznawaj Pana na wszystkich swoich drogach, a On wyprostuje twoje ścieżki." - Daje perspektywę na to, jak Dawid mógł się zachować, ufając Bogu, a nie ludzkim sojuszom.
2 Koryntian 6:17: "Dlatego wyjdźcie spośród nich i odłączcie się, mówi Pan. Nie dotykaj rzeczy nieczystych, a przyjmę cię." - Wiąże się to z oddzieleniem Dawida od Filistynów, choć wymuszone okolicznościami.
Psalmy 26:4-5: "Nie zadaję się z fałszywymi ludźmi ani nie zadaję się z obłudnikami. Nienawidzę zgromadzeń złoczyńców i nie zasiadam z bezbożnymi." - Kontrastuje to z wcześniejszym związkiem Dawida z Filistynami i jego późniejszym oddzieleniem.
Efezjan 5:11: "Nie bierzcie udziału w bezowocnych dziełach ciemności; raczej wystawiaj je na działanie światła." - Zastanawia się nad kompromitującą pozycją Dawida wśród Filistynów i jego ostatecznym oddzieleniem się od nich.
FAQ:
Dlaczego książęta filistyńscy odrzucili Dawida?
Przywódcy filistyńscy obawiali się, że Dawid zwróci się przeciwko nim w bitwie, dlatego zażądali, aby Achisz odesłał go z powrotem. (1 Samuela 29:3-5)
Co powiedział Akisz Dawidowi, gdy go odprawił?
Achisz powiedział, że ufa Dawidowi, ale książęta filistyńscy nie chcieli go brać udziału w wojnie, więc powinien wrócić do Siklag. (1 Samuela 29:6-7)
Jak Dawid zareagował na decyzję Filistynów?
Dawid udał oburzenie i zapytał Achisza, dlaczego nie może walczyć, ale ten posłuchał i wrócił do Siklag. (1 Samuela 29:8-11)
Dlaczego Filistyni obawiali się, że Dawid ich zdradzi?
Pamiętali, jak Dawid pokonał Goliata i jak zyskał sławę w Izraelu jako wielki wojownik. (1 Samuela 29:5)
Co ten odcinek ujawnia na temat opatrzności boskiej?
Pokazuje, że Bóg zapobiegł walce Dawida z Izraelem, chroniąc jego uczciwość i przyszłe panowanie. (1 Samuela 29:11)