1. ἔστιν πονηρία ἣν εἶδον ὑπὸ τὸν ἥλιον καὶ πολλή ἐστιν ἐπὶ τὸν ἄνθρωπον
2. ἀνήρ ᾧ δώσει αὐτῷ ὁ θεὸς πλοῦτον καὶ ὑπάρχοντα καὶ δόξαν καὶ οὐκ ἔστιν ὑστερῶν τῇ ψυχῇ αὐτοῦ ἀπὸ πάντων ὧν ἐπιθυμήσει καὶ οὐκ ἐξουσιάσει αὐτῷ ὁ θεὸς τοῦ φαγεῖν ἀπ’ αὐτοῦ ὅτι ἀνὴρ ξένος φάγεται αὐτόν τοῦτο ματαιότης καὶ ἀρρωστία πονηρά ἐστιν
3. ἐὰν γεννήσῃ ἀνὴρ ἑκατὸν καὶ ἔτη πολλὰ ζήσεται καὶ πλῆθος ὅ τι ἔσονται ἡμέραι ἐτῶν αὐτοῦ καὶ ψυχὴ αὐτοῦ οὐκ ἐμπλησθήσεται ἀπὸ τῆς ἀγαθωσύνης καί γε ταφὴ οὐκ ἐγένετο αὐτῷ εἶπα ἀγαθὸν ὑπὲρ αὐτὸν τὸ ἔκτρωμα
4. ὅτι ἐν ματαιότητι ἦλθεν καὶ ἐν σκότει πορεύεται καὶ ἐν σκότει ὄνομα αὐτοῦ καλυφθήσεται
5. καί γε ἥλιον οὐκ εἶδεν καὶ οὐκ ἔγνω ἀνάπαυσις τούτῳ ὑπὲρ τοῦτον
6. καὶ εἰ ἔζησεν χιλίων ἐτῶν καθόδους καὶ ἀγαθωσύνην οὐκ εἶδεν μὴ οὐκ εἰς τόπον ἕνα τὰ πάντα πορεύεται
7. πᾶς μόχθος τοῦ ἀνθρώπου εἰς στόμα αὐτοῦ καί γε ἡ ψυχὴ οὐ πληρωθήσεται
8. ὅτι τίς περισσεία τῷ σοφῷ ὑπὲρ τὸν ἄφρονα διότι ὁ πένης οἶδεν πορευθῆναι κατέναντι τῆς ζωῆς
9. ἀγαθὸν ὅραμα ὀφθαλμῶν ὑπὲρ πορευόμενον ψυχῇ καί γε τοῦτο ματαιότης καὶ προαίρεσις πνεύματος
10. εἴ τι ἐγένετο ἤδη κέκληται ὄνομα αὐτοῦ καὶ ἐγνώσθη ὅ ἐστιν ἄνθρωπος καὶ οὐ δυνήσεται τοῦ κριθῆναι μετὰ τοῦ ἰσχυροῦ ὑπὲρ αὐτόν
11. ὅτι εἰσὶν λόγοι πολλοὶ πληθύνοντες ματαιότητα τί περισσὸν τῷ ἀνθρώπῳ
12. ὅτι τίς οἶδεν τί ἀγαθὸν τῷ ἀνθρώπῳ ἐν τῇ ζωῇ ἀριθμὸν ἡμερῶν ζωῆς ματαιότητος αὐτοῦ καὶ ἐποίησεν αὐτὰς ἐν σκιᾷ ὅτι τίς ἀπαγγελεῖ τῷ ἀνθρώπῳ τί ἔσται ὀπίσω αὐτοῦ ὑπὸ τὸν ἥλιον
Przypisy:
6:1-2 - Fragment ten mówi o frustracji wynikającej z posiadania bogactw bez możliwości cieszenia się nimi. Ujawnia to daremność życia wyłącznie po to, by gromadzić dobra, bez możliwości czerpania z nich radości (zob. także Łk 12,16-21 i Jk 4,14).
6:3-5 - Autor porównuje długie, niespełnione życie do martwego dziecka, odzwierciedlając daremność życia bez celu i radości w Bogu. Podkreśla to wartość życia z duchowym sensem (zob. także Hiob 3:16 i Kohelet 4:3).
6:7 - Ludzkie pragnienia nigdy nie są w pełni zaspokojone. Ciągłe poszukiwanie czegoś więcej może być błędnym i niekończącym się cyklem, podkreślającym potrzebę szukania satysfakcji poza dobrami materialnymi (zob. także Księga Przysłów 27:20 i Ewangelia Mateusza 6:19-21).
6:10-11 - Podkreślana jest suwerenność Boga nad życiem i ludzkimi ograniczeniami. Człowiek nie może walczyć z Bogiem, a jego liczne pragnienia nie zmieniają przeznaczenia, które Bóg mu przeznaczył (zob. także Izajasz 45:9 i Rzymian 9:20-21).
06:12 - Życie ludzkie jest krótkie i pełne niepewności. Mądrość tkwi w rozpoznaniu tej rzeczywistości i zaufaniu Bogu, że zrozumie, co jest naprawdę dobre (zob. także Jk 4,13-15 i Psalm 90,12).
Wersety związane z Eclesiastes, 6:
Rozdział 6 Księgi Kaznodziei omawia ludzkie niezadowolenie. Dlaczego obfitość nie zawsze przynosi zadowolenie? Ten wnikliwy tekst bada frustrację wynikającą z niespełnionych pragnień i oczywistą niesprawiedliwość w rozdzielaniu błogosławieństw. W rozdziale poruszane są takie tematy, jak daremność bogactwa bez możliwości cieszenia się nim i granice ludzkiego zrozumienia. Rozdział Kaznodziei 6 wzywa nas do poszukiwania głębszej perspektywy na życie. Przyjrzyjmy się pięciu fragmentom biblijnym, które przeplatają się z wnikliwymi obserwacjami zawartymi w tym intrygującym rozdziale.
Łukasza 12:15: "I rzekł do nich: Uważajcie! Wystrzegajcie się wszelkiego rodzaju chciwości; Życie człowieka nie zależy od ilości jego posiadłości." - Potwierdza to obserwację Kaznodziei dotyczącą daremności gromadzenia bogactwa.
Filipian 4:11-12: "Nie mówię tego dlatego, że jestem w potrzebie, ponieważ nauczyłem się dostosowywać do każdych okoliczności. Wiem, jak to jest być w potrzebie i wiem, jak to jest mieć pod dostatkiem. Poznałem sekret szczęśliwego życia w każdej sytuacji, niezależnie od tego, czy jestem dobrze odżywiony, głodny, mając dużo, czy będąc w potrzebie." - Oferuje perspektywę zadowolenia, która kontrastuje z niezadowoleniem opisanym w Kaznodziei.
1 Tymoteusza 6:6-8: "W rzeczywistości pobożność pełna zadowolenia jest wielkim źródłem zysku, ponieważ niczego nie przynieśliśmy na ten świat i nic z niego nie możemy zabrać; Mając zatem co jeść i w co się ubrać, poprzestawajmy na tym." - Nawiązuje i rozwija temat zadowolenia wspomniany w Kaznodziei.
Jakuba 4:13-15: "Słuchajcie teraz wy, którzy mówicie: „Dziś lub jutro pojedziemy do tego czy tamtego miasta, spędzimy tam rok, zrobimy interesy i zarobimy pieniądze”. Nawet nie wiesz, co Cię jutro spotka! Jakie jest Twoje życie? Jesteście jak mgła, która pojawia się na chwilę, a potem rozwiewa. Zamiast tego powinni powiedzieć: „Jeśli Pan zechce, będziemy żyć i robić to czy tamto”." - Odzwierciedla temat niepewności życia i ludzkich planów poruszony w Kaznodziei.
Mateusza 6:25: "Dlatego mówię wam, nie martwcie się o swoje życie, o to, co będziecie jeść i pić; ani swymi ciałami, w co się ubrać. Czyż życie nie jest ważniejsze od pożywienia, a ciało od odzienia?" - Oferuje alternatywną perspektywę dla niepokoju o podstawowe potrzeby wspomnianego w Kaznodziei.
FAQ:
Dlaczego bogactwo bez zaspokojenia jest bezwartościowe według Księgi Koheleta 6?
Kaznodzieja stwierdza, że człowiek może mieć bogactwo, zaszczyty i liczne potomstwo, ale bez korzystania z tych błogosławieństw jego życie staje się puste. Lepiej byłoby dla niego, gdyby się nigdy nie narodził. (Księga Koheleta 6:1-6)
W jaki sposób Księga Koheleta 6 opisuje ograniczenia ludzkiej mądrości?
W rozdziale tym podkreślono, że człowiek nie jest w stanie wiedzieć, co jest dla niego naprawdę dobre, ani co go czeka po śmierci, co pokazuje ograniczenia ludzkiej wiedzy (Kaznodziei Salomona 6:12).
Co oznacza stwierdzenie, że „pragnienie duszy nie jest zaspokojone”?
Oznacza to, że bez względu na to, ile bogactwa, sławy czy przyjemności posiada człowiek, jego dusza nigdy nie będzie w pełni zaspokojona, ponieważ poszukiwanie więcej nigdy się nie kończy. (Kaznodziei Salomona 6:7)
Jaki jest związek pomiędzy przeznaczeniem a suwerennością Boga w Księdze Koheleta 6?
Z rozdziału tego dowiadujemy się, że Bóg już wiele postanowił, a człowiek nie może Go o to pytać, ponieważ On ma władzę nad przyszłością i przeznaczeniem człowieka. (Kaznodziei Salomona 6:10)
Do jakich wniosków doszedł Kaznodzieja na temat poszukiwania sensu?
Dochodzi do wniosku, że poszukiwanie sensu bez Boga jest daremne, ponieważ życie jest ulotne i pełne niepewności. Prawdziwy cel znajduje się w Bogu. (Kaznodziei Salomona 6:11-12)
