1. ὅρασις Αβδιου τάδε λέγει κύριος ὁ θεὸς τῇ Ιδουμαίᾳ ἀκοὴν ἤκουσα παρὰ κυρίου καὶ περιοχὴν εἰς τὰ ἔθνη ἐξαπέστειλεν ἀνάστητε καὶ ἐξαναστῶμεν ἐπ’ αὐτὴν εἰς πόλεμον
2. ἰδοὺ ὀλιγοστὸν δέδωκά σε ἐν τοῖς ἔθνεσιν ἠτιμωμένος σὺ εἶ σφόδρα
3. ὑπερηφανία τῆς καρδίας σου ἐπῆρέν σε κατασκηνοῦντα ἐν ταῖς ὀπαῖς τῶν πετρῶν ὑψῶν κατοικίαν αὐτοῦ λέγων ἐν καρδίᾳ αὐτοῦ τίς με κατάξει ἐπὶ τὴν γῆν
4. ἐὰν μετεωρισθῇς ὡς ἀετὸς καὶ ἐὰν ἀνὰ μέσον τῶν ἄστρων θῇς νοσσιάν σου ἐκεῖθεν κατάξω σε λέγει κύριος
5. εἰ κλέπται εἰσῆλθον πρὸς σὲ ἢ λῃσταὶ νυκτός ποῦ ἂν ἀπερρίφης οὐκ ἂν ἔκλεψαν τὰ ἱκανὰ ἑαυτοῖς καὶ εἰ τρυγηταὶ εἰσῆλθον πρὸς σέ οὐκ ἂν ὑπελίποντο ἐπιφυλλίδα
6. πῶς ἐξηρευνήθη Ησαυ καὶ κατελήμφθη αὐτοῦ τὰ κεκρυμμένα
7. ἕως τῶν ὁρίων σου ἐξαπέστειλάν σε πάντες οἱ ἄνδρες τῆς διαθήκης σου ἀντέστησάν σοι ἠδυνάσθησαν πρὸς σὲ ἄνδρες εἰρηνικοί σου ἔθηκαν ἔνεδρα ὑποκάτω σου οὐκ ἔστιν σύνεσις αὐτοῖς
8. ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ λέγει κύριος ἀπολῶ σοφοὺς ἐκ τῆς Ιδουμαίας καὶ σύνεσιν ἐξ ὄρους Ησαυ
9. καὶ πτοηθήσονται οἱ μαχηταί σου οἱ ἐκ Θαιμαν ὅπως ἐξαρθῇ ἄνθρωπος ἐξ ὄρους Ησαυ
10. διὰ τὴν σφαγὴν καὶ τὴν ἀσέβειαν τὴν εἰς τὸν ἀδελφόν σου Ιακωβ καὶ καλύψει σε αἰσχύνη καὶ ἐξαρθήσῃ εἰς τὸν αἰῶνα
11. ἀφ’ ἧς ἡμέρας ἀντέστης ἐξ ἐναντίας ἐν ἡμέρᾳ αἰχμαλωτευόντων ἀλλογενῶν δύναμιν αὐτοῦ καὶ ἀλλότριοι εἰσῆλθον εἰς πύλας αὐτοῦ καὶ ἐπὶ Ιερουσαλημ ἔβαλον κλήρους καὶ σὺ ἦς ὡς εἷς ἐξ αὐτῶν
12. καὶ μὴ ἐπίδῃς ἡμέραν ἀδελφοῦ σου ἐν ἡμέρᾳ ἀλλοτρίων καὶ μὴ ἐπιχαρῇς ἐπὶ τοὺς υἱοὺς Ιουδα ἐν ἡμέρᾳ ἀπωλείας αὐτῶν καὶ μὴ μεγαλορρημονήσῃς ἐν ἡμέρᾳ θλίψεως
13. μηδὲ εἰσέλθῃς εἰς πύλας λαῶν ἐν ἡμέρᾳ πόνων αὐτῶν μηδὲ ἐπίδῃς καὶ σὺ τὴν συναγωγὴν αὐτῶν ἐν ἡμέρᾳ ὀλέθρου αὐτῶν μηδὲ συνεπιθῇ ἐπὶ τὴν δύναμιν αὐτῶν ἐν ἡμέρᾳ ἀπωλείας αὐτῶν
14. μηδὲ ἐπιστῇς ἐπὶ τὰς διεκβολὰς αὐτῶν τοῦ ἐξολεθρεῦσαι τοὺς ἀνασῳζομένους αὐτῶν μηδὲ συγκλείσῃς τοὺς φεύγοντας ἐξ αὐτῶν ἐν ἡμέρᾳ θλίψεως
15. διότι ἐγγὺς ἡμέρα κυρίου ἐπὶ πάντα τὰ ἔθνη ὃν τρόπον ἐποίησας οὕτως ἔσται σοι τὸ ἀνταπόδομά σου ἀνταποδοθήσεται εἰς κεφαλήν σου
16. διότι ὃν τρόπον ἔπιες ἐπὶ τὸ ὄρος τὸ ἅγιόν μου πίονται πάντα τὰ ἔθνη οἶνον πίονται καὶ καταβήσονται καὶ ἔσονται καθὼς οὐχ ὑπάρχοντες
17. ἐν δὲ τῷ ὄρει Σιων ἔσται ἡ σωτηρία καὶ ἔσται ἅγιον καὶ κατακληρονομήσουσιν ὁ οἶκος Ιακωβ τοὺς κατακληρονομήσαντας αὐτούς
18. καὶ ἔσται ὁ οἶκος Ιακωβ πῦρ ὁ δὲ οἶκος Ιωσηφ φλόξ ὁ δὲ οἶκος Ησαυ εἰς καλάμην καὶ ἐκκαυθήσονται εἰς αὐτοὺς καὶ καταφάγονται αὐτούς καὶ οὐκ ἔσται πυροφόρος ἐν τῷ οἴκῳ Ησαυ διότι κύριος ἐλάλησεν
19. καὶ κατακληρονομήσουσιν οἱ ἐν Ναγεβ τὸ ὄρος τὸ Ησαυ καὶ οἱ ἐν τῇ Σεφηλα τοὺς ἀλλοφύλους καὶ κατακληρονομήσουσιν τὸ ὄρος Εφραιμ καὶ τὸ πεδίον Σαμαρείας καὶ Βενιαμιν καὶ τὴν Γαλααδῖτιν
20. καὶ τῆς μετοικεσίας ἡ ἀρχὴ αὕτη τοῖς υἱοῖς Ισραηλ γῆ τῶν Χαναναίων ἕως Σαρεπτων καὶ ἡ μετοικεσία Ιερουσαλημ ἕως Εφραθα καὶ κληρονομήσουσιν τὰς πόλεις τοῦ Ναγεβ
21. καὶ ἀναβήσονται ἄνδρες σεσῳσμένοι ἐξ ὄρους Σιων τοῦ ἐκδικῆσαι τὸ ὄρος Ησαυ καὶ ἔσται τῷ κυρίῳ ἡ βασιλεία
Przypisy:
1:1-2 - Wizja Abdiasza to orędzie sądu nad Edomem, narodem wywodzącym się od Ezawa. Proroctwo podkreśla suwerenność Boga nad wszystkimi narodami oraz Jego sąd nad pychą i przemocą. Edom ponosi odpowiedzialność za wrogie nastawienie wobec Izraela, a orędzie ostrzega przed konsekwencjami pychy narodowej (zob. także Jeremiasz 49:7-10 i Izajasz 10:12-15).
1:3-4 - Pycha Edomu zostaje potępiona, ponieważ opierał się na swoim położeniu geograficznym i bogactwie, aby czuć się niezniszczalnym. Bóg ostrzega, że bez względu na to, jak wysoko się znajdują, nic nie może zapobiec Bożemu sądowi. Ten fragment uwypukla ludzką kruchość wobec suwerennej mocy Boga, która poniża pysznych i wywyższa pokornych (zob. także Jk 4,6 i Prz 16,18).
1:5-9 - Sąd nad Edomem ilustruje seria obrazów zniszczenia, takich jak grabieże i rabunki, które go spotykają. Bóg objawia, że sojusze i siła ludzka nie wystarczą, by ocalić naród przed nieuchronną zagładą. Upadek Edomu jest przykładem, że zaufanie do ziemskich sił jest daremne wobec Bożej mocy (zob. także Jr 49,10-14 i Łk 12,16-21).
1:10-14 - Podkreślono zdradę Edomu podczas ataku na Jerozolimę. Cieszyli się oni ze zniszczenia Izraela, a nawet pomagali swoim wrogom, podkreślając ich okrucieństwo i brak miłosierdzia. Ten fragment podkreśla wagę postępowania z współczuciem i lojalnością, zwłaszcza w czasach przeciwności, i ukazuje konsekwencje braku dobrego sojusznika (zob. także Mt 25,31-46 i Ps 137,7-9).
1:15-21 - Proroctwo kończy się wizją zwycięstwa Izraela nad wrogami, w tym odrodzenia i zwycięstwa nad Edomem. Bóg obiecuje pomstę i odrodzenie swojego ludu. Królestwo Boże zostanie ustanowione, a ziemia odrodzona, pod sprawiedliwymi rządami. Wizja ta wskazuje na triumf sprawiedliwości i wieczne królestwo Boże (zob. także Obj. 19,11-16 i Mt 5,5).
Wersety związane z Abdias, 1:
Abdiasz, najkrótsza księga Starego Testamentu, prorokuje przeciwko Edomowi. Dlaczego Bóg potępia ten sąsiedni naród? Ten zwięzły tekst potępia pychę Edomu i zdradę Judy. Księga przepowiada boski sąd nad Edomem i ostateczne przywrócenie Izraela. Abdias ustanawia zasady dotyczące konsekwencji dumy i braku współczucia. Księga kończy się stwierdzeniem suwerenności Boga nad wszystkimi narodami. Rozważcie z nami pięć fragmentów biblijnych, które wyjaśniają tematy Bożej sprawiedliwości i odnowienia wyrażone w tej wyjątkowej proroczej księdze.
Jeremiasza 49:14: "Usłyszałem wiadomość od Pana; posłaniec został wysłany do narodów, aby powiedzieć: ‚Zbierzcie się, aby ją zaatakować! Przygotuj się do bitwy!" - Werset ten nawiązuje do początku Abdiasza, ukazując podobny proroczy motyw przeciwko Edomowi.
Amosa 9:12: "aby posiedli resztę Edomu i wszystkie narody, które noszą moje imię, wyrocznia Pana, który to uczyni." - Amos także prorokuje przeciwko Edomowi, dostosowując się do przesłania Abdiasza.
Psalmy 137:7: "Przypomnij sobie, Panie, Edomitów i to, co zrobili, gdy Jerozolima została zniszczona, kiedy krzyczeli: „Zniszczcie ją!”. Zburzyć go do fundamentów!" - Psalm ten przypomina wrogość Edomu wobec Jerozolimy, co jest głównym tematem Księgi Abdiasza.
Ezechiela 35:15: "Jak wy się cieszyliście, gdy dziedzictwo narodu izraelskiego zostało zniszczone, tak i Ja wam uczynię. Zostaniesz zniszczona, góro Seir, ty i cały Edom. Wtedy poznają, że Ja jestem Pan." - Ezechiel prorokuje przeciwko Edomowi w podobny sposób jak Abdiasz, kładąc nacisk na sąd Boży.
Malachiasza 1:3-4: "ale odrzuciłem Ezawa. Zamieniłem jego góry w pustynię i oddałem jego dziedzictwo szakalom pustynnym. Chociaż Edom mówi: „Zostaliśmy zmiażdżeni, ale odbudujemy ruiny”, tak mówi Pan Zastępów: Oni mogą budować, ale ja zburzę. Będą nazywani Złą Krainą, ludem, na który Pan gniewa się na wieki." - Malachiasz ponownie przedstawia wyrok wydany na Edom, nawiązując do tematów Abdiasza.
FAQ:
Co było motywacją proroctwa Obadiasza przeciwko Edomowi?
Proroctwo przeciwko Edomowi było motywowane arogancją i przemocą Edomu wobec Izraela, szczególnie w czasach jego słabości. (Abdiasza 1:1-4)
Jak Edom traktował Izraelitów podczas inwazji na Jerozolimę?
Edom sprzymierzył się z wrogami Izraela i świętował upadek Jerozolimy, wykorzystując nieszczęście ludu Bożego. (Abdiasza 1:10-14)
Jaki będzie los Edomu według proroctwa Obadiasza?
Edom zostanie zniszczony i upokorzony z powodu przemocy wobec Izraela, stając się spustoszonym narodem. (Abdiasza 1:15-18)
Co oznacza „dzień Pański” w Księdze Abdiasza 1?
Dzień Pański to czas sądu, w którym Bóg odpłaca narodom według ich czynów wobec Jego ludu, a zniszczenie Edomu jest tego przykładem. (Abdiasza 1:15)
Czego możemy się nauczyć z sądu nad Edomem opisanego w Księdze Abdiasza 1?
Sąd nad Edomem uczy nas o konsekwencjach arogancji, przemocy i obojętności na cierpienie innych, zwłaszcza ludu Bożego (Abdiasza 1:1-21).
