Salmos, 89

1. Prece de Moisés, homem de Deus. Senhor, fostes nosso refúgio de geração em geração.*

1. Maskil. Ethan Ezrahitae.

2. Antes que se formassem as montanhas, a terra e o universo, desde toda a eternidade vós sois Deus.

2. Misericordias Domini in aeternum cantabo; in generationem et generationem annuntiabo veritatem tuam in ore meo.

3. Reduzis o homem à poeira, e dizeis: “Filhos dos homens, retornai ao pó”,*

3. Quoniam dixisti: “In aeternum misericordia aedificabitur”, in caelis firmabitur veritas tua.

4. porque mil anos, diante de vós, são como o dia de ontem que já passou, como uma só vigília da noite.

4. “Disposui testamentum electo meo, iuravi David servo meo:

5. Vós os arrebatais: eles são como um sonho da manhã, como a erva virente,

5. Usque in aeternum confirmabo semen tuum et aedificabo in generationem et generationem sedem tuam”.

6. que viceja e floresce de manhã, mas que à tarde é cortada e seca.

6. Confitebuntur caeli mirabilia tua, Domine, etenim veritatem tuam in ecclesia sanctorum.

7. Sim, somos consumidos pela vossa severidade, e acabrunhados pela vossa cólera.

7. Quoniam quis in nubibus aequabitur Domino, similis erit Domino in filiis Dei?

8. Colocastes diante de vós as nossas culpas, e nossos pecados ocultos à vista de vossos olhos.

8. Deus, metuendus in consilio sanctorum, magnus et terribilis super omnes, qui in circuitu eius sunt.

9. Ante a vossa ira, passaram todos os nossos dias. Nossos anos se dissiparam como um sopro.

9. Domine, Deus virtutum, quis similis tibi? Potens es, Domine, et veritas tua in circuitu tuo.

10. Setenta anos é o total de nossa vida, os mais fortes chegam aos oitenta. A maior parte deles, sofrimento e vaidade, porque o tempo passa depressa e desaparecemos.

10. Tu dominaris superbiae maris, elationes fluctuum eius tu mitigas.

11. Quem avalia a força de vossa cólera, e mede a vossa ira com o temor que vos é devido?

11. Tu conculcasti sicut vulneratum Rahab, in brachio virtutis tuae dispersisti inimicos tuos.

12. Ensinai-nos a bem contar os nossos dias, para alcançarmos o saber do coração.*

12. Tui sunt caeli, et tua est terra, orbem terrae et plenitudinem eius tu fundasti;

13. Voltai-vos, Senhor – quanto tempo tardareis? E sede propício a vossos servos.

13. Aquilonem et austrum tu creasti, Thabor et Hermon in nomine tuo exsultabunt.

14. Cumulai-nos desde a manhã com as vossas misericórdias, para exultarmos alegres em toda a nossa vida.

14. Tibi brachium cum potentia; firma est manus tua, et exaltata dextera tua.

15. Consolai-nos tantos dias quantos nos afligistes, tantos anos quantos nós sofremos.

15. Iustitia et iudicium firmamentum sedis tuae. Misericordia et veritas praecedent faciem tuam.

16. Manifestai vossa obra aos vossos servidores, e a vossa glória aos seus filhos.

16. Beatus populus, qui scit iubilationem. Domine, in lumine vultus tui ambulabunt

17. Que o beneplácito do Senhor, nosso Deus, repouse sobre nós. Favorecei as obras de nossas mãos. Sim, fazei prosperar o trabalho de nossas mãos.

17. et in nomine tuo exsultabunt tota die et in iustitia tua exaltabuntur,

18.

18. quoniam decor virtutis eorum tu es, et in beneplacito tuo exaltabitur cornu nostrum.

19.

19. Quia Domini est scutum nostrum, et Sancti Israel rex noster.

20.

20. Tunc locutus es in visione sanctis tuis et dixisti: “Posui adiutorium in potente et exaltavi electum de plebe.

21.

21. Inveni David servum meum; oleo sancto meo unxi eum.

22.

22. Manus enim mea firma erit cum eo, et brachium meum confortabit eum.

23.

23. Nihil proficiet inimicus in eo, et filius iniquitatis non opprimet eum.

24.

24. Et concidam a facie ipsius inimicos eius et odientes eum percutiam.

25.

25. Et veritas mea et misericordia mea cum ipso, et in nomine meo exaltabitur cornu eius.

26.

26. Et ponam super mare manum eius et super flumina dexteram eius.

27.

27. Ipse invocabit me: “Pater meus es tu, Deus meus et refugium salutis meae”.

28.

28. Et ego primogenitum ponam illum, excelsum prae regibus terrae.

29.

29. In aeternum servabo illi misericordiam meam; et testamentum meum fidele ipsi.

30.

30. Et ponam in saeculum saeculi semen eius; et thronum eius sicut dies caeli.

31.

31. Si autem dereliquerint filii eius legem meam et in iudiciis meis non ambulaverint,

32.

32. si iustificationes meas profanaverint et mandata mea non custodierint,

33.

33. visitabo in virga delictum eorum et in verberibus iniquitatem eorum.

34.

34. Misericordiam autem meam non avertam ab eo neque mentiar in veritate mea.

35.

35. Non profanabo testamentum meum et, quae procedunt de labiis meis, non faciam irrita.

36.

36. Semel iuravi in sancto meo: David non mentiar.

37.

37. Semen eius in aeternum manebit, et thronus eius sicut sol in conspectu meo

38.

38. et sicut luna firmus stabit in aeternum et testis in caelo fidelis”.

39.

39. Tu vero reppulisti et reiecisti, iratus es contra christum tuum;

40.

40. evertisti testamentum servi tui, profanasti in terram diadema eius.

41.

41. Destruxisti omnes muros eius, posuisti munitiones eius in ruinas.

42.

42. Diripuerunt eum omnes transeuntes viam, factus est opprobrium vicinis suis.

43.

43. Exaltasti dexteram deprimentium eum, laetificasti omnes inimicos eius.

44.

44. Avertisti aciem gladii eius et non es auxiliatus ei in bello.

45.

45. Finem posuisti splendori eius et sedem eius in terram collisisti.

46.

46. Minorasti dies iuventutis eius, perfudisti eum confusione.

47.

47. Usquequo, Domine, absconderis in finem, exardescet sicut ignis ira tua?

48.

48. Memorare, quam brevis mea substantia. Ad quam vanitatem creasti omnes filios hominum?

49.

49. Quis est homo, qui vivet et non videbit mortem, eruet animam suam de manu inferi?

50.

50. Ubi sunt misericordiae tuae antiquae, Domine, sicut iurasti David in veritate tua?

51.

51. Memor esto, Domine, opprobrii servorum tuorum, quod continui in sinu meo, multarum gentium,

52.

52. quo exprobraverunt inimici tui, Domine, quo exprobraverunt vestigia christi tui.

53.

53. Benedictus Dominus in aeternum. Fiat, fiat.