Salmos, 107

1. Cântico. Salmo de Davi.*

1. Hvalite Jahvu jer je dobar, jer je dovijeka ljubav njegova!

2. Meu coração está firme, ó Deus, meu coração está firme; vou cantar e salmodiar. Desperta-te, ó minha alma;

2. Tako nek' reknu svi otkupljenici koje Jahve otkupi iz ruke dušmanske

3. despertai-vos, harpa e cítara; quero acordar a aurora.

3. i koje skupi iz svih zemalja, s istoka i sa zapada, sa sjevera i s juga.

4. Entre os povos, Senhor, vos louvarei; salmodiarei a vós entre as nações,

4. Lutahu pustinjom, u samoæi pustoj, puta ne nalazeæ' do naseljena grada.

5. porque acima do céu se eleva a vossa misericórdia, e até as nuvens a vossa fidelidade.

5. Gladni su bili, žeðu izmoreni, duša je klonula u njima.

6. Resplandecei, ó Deus, nas alturas do céu, e brilhe a vossa glória sobre a terra inteira.

6. Tada zavapiše Jahvi u svojoj tjeskobi, i on ih istrže iz svih nevolja.

7. Para ficarem livres vossos amigos, ajudai-nos com vossa mão, ouvi-nos.

7. Pravim ih putem pÓovede da stignu ka gradu naseljenu.

8. Deus falou no seu santuário: “Triunfarei, e me apoderarei de Siquém, medirei com o cordel o vale de Sucot.

8. Neka hvale Jahvu za dobrotu njegovu, za èudesa njegova sinovima ljudskim!

9. Minha é a terra de Galaad, minha a de Manassés; Efraim será o elmo de minha cabeça; Judá, o meu cetro;

9. Jer gladnu dušu on nasiti, dušu izgladnjelu on napuni dobrima.

10. Moab, a bacia em que me lavo. Sobre Edom porei minhas sandálias, cantarei vitória sobre a Filisteia”.

10. U mraku sjeðahu i u tmini, sputani bijedom i gvožðima,

11. Quem me conduzirá à cidade fortificada? Quem me levará até Edom?

11. jer su prkosili besjedama Božjim i prezreli naum Svevišnjega.

12. Quem, senão vós, Senhor, que nos repelistes, e já não andais à frente dos nossos exércitos?

12. Srce im stoga skrši patnjama: posrtahu, a ne bješe nikog da im pomogne.

13. Dai-nos auxílio contra o inimigo, porque é vão qualquer socorro humano.

13. Tada zavapiše Jahvi u svojoj tjeskobi i on ih istrže iz svih nevolja.

14. Com Deus faremos proezas: ele esmagará os nossos inimigos.

14. Izvede ih iz tmina i mraka, raskide okove njihove.

15.

15. Neka hvale Jahvu za dobrotu njegovu, za èudesa njegova sinovima ljudskim!

16.

16. Jer razbi vrata mjedena i gvozdene polomi zasune.

17.

17. Zbog svojih bezakonja bolovahu oni, ispaštajuæ' svoje opaèine:

18.

18. svako se jelo gadilo duši njihovoj, do vrata smrti oni doðoše.

19.

19. Tada zavapiše Jahvi u svojoj tjeskobi i on ih istrže iz svih nevolja.

20.

20. Rijeè svoju posla da ih ozdravi i život im spasi od jame grobne.

21.

21. Neka hvale Jahvu za dobrotu njegovu, za èudesa njegova sinovima ljudskim!

22.

22. Nek' prinose žrtve zahvalnice i klièuæi nek' djela njegova kazuju!

23.

23. Oni koji laðama zaploviše morem da po vodama silnim trguju:

24.

24. oni vidješe djela Jahvina, èudesa njegova na puèini.

25.

25. On reèe i olujni se vjetar uzvitla što u visinu diže valove mora.

26.

26. Do neba se dizahu, u bezdan se spuštahu, u nevolji duša im ginula.

27.

27. Teturahu i posrtahu kao pijani, sva ih je mudrost izdala.

28.

28. Tada zavapiše Jahvi u svojoj tjeskobi i on ih istrže iz svih nevolja.

29.

29. Smiri oluju u tih povjetarac, valovi morski umukoše.

30.

30. Obradovaše se tišini, u željenu luku on ih povede.

31.

31. Neka hvale Jahvu za dobrotu njegovu, za èudesa njegova sinovima ljudskim!

32.

32. Neka ga uzvisuju u narodnom zboru, neka ga hvale u vijeæu staraca!

33.

33. On pretvori rijeke u pustinju, a izvore vodene u žednu zemlju;

34.

34. plodonosnu zemlju u slanu pustaru zbog zloæe žitelja njezinih.

35.

35. On obrati pustinju u jezero, a zemlju suhu u vodene izvore

36.

36. i naseli ondje izgladnjele te podigoše grad gdje æe živjeti.

37.

37. Zasijaše njive, posadiše vinograde što im doniješe obilnu ljetinu.

38.

38. I on ih blagoslovi te se namnožiše silno i stada im se ne smanjiše.

39.

39. Prorijeðeni bjehu i prezreni pod teretom patnja i nevolja.

40.

40. Onaj što izlijeva prezir na knezove pusti ih da po bespuæu pustom lutaju.

41.

41. Iz nevolje pÓodiže ubogog i obitelji k'o stada ÓumnožÄi.

42.

42. Videæ' to, èestiti neka se raduju, a zloæa neka sebi usta zaèepi!

43.

43. Tko je mudar nek' o svemu tom razmišlja i nek' uvidi dobrotu Jahvinu!