Liber Psalmorum, 103
1. ipsi David benedic anima mea Domino Domine Deus meus magnificatus es vehementer confessionem et decorem induisti
1. David. Benedic, anima mea, Domino, et omnia, quae intra me sunt, nomini sancto eius.
2. amictus lumine sicut vestimento extendens cælum sicut pellem
2. Benedic, anima mea, Domino et noli oblivisci omnes retributiones eius.
3. qui tegis in aquis superiora ejus qui ponis nubem ascensum tuum qui ambulas super pinnas ventorum
3. Qui propitiatur omnibus iniquitatibus tuis, qui sanat omnes infirmitates tuas;
4. qui facis angelos tuos spiritus et ministros tuos ignem urentem
4. qui redimit de interitu vitam tuam, qui coronat te in misericordia et miserationibus;
5. qui fundasti terram super stabilitatem suam non inclinabitur in sæculum sæculi
5. qui replet in bonis aetatem tuam: renovabitur ut aquilae iuventus tua.
6. abyssus sicut vestimentum amictus ejus super montes stabunt aquæ
6. Faciens iustitias Dominus et iudicium omnibus iniuriam patientibus.
7. ab increpatione tua fugient a voce tonitrui tui formidabunt
7. Notas fecit vias suas Moysi, filiis Israel adinventiones suas. -
8. ascendunt montes et descendunt campi in locum quem fundasti eis
8. Miserator et misericors Dominus, longanimis et multae misericordiae.
9. terminum posuisti quem non transgredientur neque convertentur operire terram
9. Non in perpetuum contendet neque in aeternum irascetur.
10. qui emittis fontes in convallibus inter medium montium pertransibunt aquæ
10. Non secundum peccata nostra fecit nobis neque secundum iniquitates nostras retribuit nobis.
11. potabunt omnes bestiæ agri expectabunt onagri in siti sua
11. Quoniam, quantum exaltatur caelum a terra, praevaluit misericordia eius super timentes eum;
12. super ea volucres cæli habitabunt de medio petrarum dabunt vocem
12. quantum distat ortus ab occidente, longe fecit a nobis iniquitates nostras.
13. rigans montes de superioribus suis de fructu operum tuorum satiabitur terra
13. Quomodo miseretur pater filiorum, misertus est Dominus timentibus se.
14. producens fænum jumentis et herbam servituti hominum ut educas panem de terra
14. Quoniam ipse cognovit figmentum nostrum, recordatus est quoniam pulvis sumus.
15. et vinum lætificat cor hominis ut exhilaret faciem in oleo et panis cor hominis confirmat
15. Homo: sicut fenum dies eius, tamquam flos agri sic efflorebit.
16. saturabuntur ligna campi et cedri Libani quas plantavit
16. Spirat ventus in illum, et non subsistet, et non cognoscet eum amplius locus eius.
17. illic passeres nidificabunt erodii domus dux est eorum
17. Misericordia autem Domini ab aeterno et usque in aeternum super timentes eum; et iustitia illius in filios filiorum,
18. montes excelsi cervis petra refugium erinaciis
18. in eos, qui servant testamentum eius et memores sunt mandatorum ipsius ad faciendum ea.
19. fecit lunam in tempora sol cognovit occasum suum
19. Dominus in caelo paravit sedem suam, et regnum ipsius omnibus dominabitur.
20. posuisti tenebras et facta est nox in ipsa pertransibunt omnes bestiæ silvæ
20. Benedicite Domino, omnes angeli eius, potentes virtute, facientes verbum illius in audiendo vocem sermonum eius.
21. catuli leonum rugientes ut rapiant et quærant a Deo escam sibi
21. Benedicite Domino, omnes virtutes eius, ministri eius, qui facitis voluntatem eius.
22. ortus est sol et congregati sunt et in cubilibus suis conlocabuntur
22. Benedicite Domino, omnia opera eius, in omni loco dominationis eius. Benedic, anima mea, Domino.
23. exibit homo ad opus suum et ad operationem suam usque ad vesperum
23.
24. quam magnificata sunt opera tua Domine omnia in sapientia fecisti impleta est terra possessione tua
24.
25. hoc mare magnum et spatiosum manibus illic reptilia quorum non est numerus animalia pusilla cum magnis
25.
26. illic naves pertransibunt draco iste quem formasti ad inludendum ei
26.
27. omnia a te expectant ut des illis escam in tempore
27.
28. dante te illis colligent aperiente te manum tuam omnia implebuntur bonitate
28.
29. avertente autem te faciem turbabuntur auferes spiritum eorum et deficient et in pulverem suum revertentur
29.
30. emittes spiritum tuum et creabuntur et renovabis faciem terræ
30.
31. sit gloria Domini in sæculum lætabitur Dominus in operibus suis
31.
32. qui respicit terram et facit eam tremere qui tangit montes et fumigant
32.
33. cantabo Domino in vita mea psallam Deo meo quamdiu sum
33.
34. jucundum sit ei eloquium meum ego vero delectabor in Domino
34.
35. deficiant peccatores a terra et iniqui ita ut non sint benedic anima mea Domino
35.
