Mosaico decorativo

1. anno centesimo quinquagesimo et primo exiit Demetrius Seleuci filius ab urbe Roma et ascendit cum paucis viris in civitatem maritimam et regnavit illic

1. Nell'anno centocinquantuno Demetrio, figlio di Selèuco, evase da Roma e sbarcò con pochi uomini in una città della costa e là si proclamò re.

2. et factum est ut ingressus est in domum regni patrum suorum conprehendit exercitus Antiochum et Lysiam ut adduceret eos ad eum

2. Quando rientrò nella reggia dei suoi padri, l'esercito catturò Antioco e Lisia per consegnarglieli.

3. et res ei innotuit et ait nolite mihi ostendere faciem eorum

3. Informato della cosa, disse: «Non mostratemi la loro faccia».

4. et occidit eos exercitus et sedit Demetrius super sedem regni sui

4. Perciò i soldati li uccisero e Demetrio sedette sul trono del suo regno.

5. et venerunt ad eum viri iniqui et impii ex Israël et Alchimus dux eorum qui volebat fieri sacerdos

5. Allora andarono da lui tutti gli uomini perfidi ed empi d'Israele, guidati da Alcimo che aspirava al sommo sacerdozio.

6. et accusaverunt populum apud regem dicentes perdidit Judas et fratres ejus amicos tuos et nos disperdit de terra nostra

6. Essi accusarono il popolo davanti al re dicendo: «Giuda con i suoi fratelli ha sterminato tutti i tuoi amici e ci ha strappato dal nostro paese.

7. nunc ergo mitte virum cui credis et eat et videat exterminium omne quod fecit nobis et regionibus regis et puniit omnes amicos ejus et adiutores eorum

7. Ora manda un uomo fidato, che venga e prenda visione della rovina generale da quello procurata a noi e ai domini del re e provveda a punire quella famiglia e tutti i suoi sostenitori».

8. et elegit rex ex amicis suis Bacchidem qui dominabatur trans Flumen magnum in regno et fidelem regi et misit eum

8. Il re designò Bàcchide, uno degli amici del re, preposto alla regione dell'Oltrefiume, potente nel regno e fedele al re,

9. et Alchimum impium constituit in sacerdotio et mandavit ei facere ultionem in filios Israël

9. e lo inviò con l'empio Alcimo; attribuì a questi il sommo sacerdozio e gli diede ordine di far vendetta contro gli Israeliti.

10. et surrexerunt et venerunt cum exercitu magno in terram Juda et miserunt nuntios et locuti sunt ad Judam et fratres ejus verbis pacificis in dolo

10. Così partirono e giunsero in Giudea con forze numerose. Bàcchide mandò messaggeri a Giuda e ai suoi fratelli per portare con inganno parole di pace.

11. et non intenderunt sermonibus eorum viderunt enim quia venerunt cum exercitu magno

11. Ma essi non credettero alle sue parole: avevano infatti saputo che era giunto con un forte esercito.

12. et convenerunt ad Alchimum et Bacchidem congregatio scribarum requirere quæ justa sunt

12. Si radunò tuttavia presso Alcimo e Bàcchide un gruppo di scribi per chiedere il riconoscimento dei diritti.

13. et primi Asidei qui erant in filiis Israël et exquirebant ab eis pacem

13. Gli Asidei furono i primi tra gli Israeliti a chieder loro la pace.

14. dixerunt enim homo sacerdos de semine Aaron venit non decipiet nos

14. Dicevano infatti: «Un uomo della stirpe di Aronne è venuto con i soldati, non ci farà certo del male».

15. et locutus est cum eis verba pacifica et juravit illis dicens non inferemus vobis malum neque amicis vestris

15. Egli usò con loro parole di pace e giurò loro: «Non faremo alcun male né a voi né ai vostri amici».

16. et crediderunt ei et conprehendit ex eis sexaginta viros et occidit eos in una die secundum verbum quod scriptum est

16. E quelli credettero. Ma egli prese sessanta di loro e li uccise in un sol giorno, proprio secondo la parola che sta scritta:

17. carnes sanctorum tuorum et sanguinem ipsorum effuderunt in circuitu Hierusalem et non erat qui sepeliret

17. «Le carni dei tuoi santi e il loro sangue hanno sparso intorno a Gerusalemme e nessuno li seppelliva».

18. et incubuit timor et tremor in omnem populum quia dixerunt non est ei veritas et judicium transgressi sunt enim constitutum et jusiurandum quod juraverunt

18. Allora la paura e il terrore si sparsero per tutto il popolo, perché tutti dicevano: «Non c'è in loro verità né giustizia, perché hanno trasgredito l'alleanza e il giuramento prestato».

19. et movit Bacchides castra ab Hierusalem et adplicuit in Bethzetha et misit et conprehendit multos ex eis qui a se refugerant et quosdam de populo mactavit et in puteum magnum projecit

19. Bàcchide levò il campo da Gerusalemme e si accampò in Bet-Zait; mandò ad arrestare molti degli uomini che erano passati dalla sua parte e alcuni del popolo e li fece uccidere e gettare nel pozzo grande.

20. et commisit regionem Alchimo et reliquit cum eo auxilium in adiutorium ipsi et abiit Bacchides ad regem

20. Affidò il paese ad Alcimo e gli lasciò soldati che lo sostenessero; quindi Bàcchide fece ritorno dal re.

21. et satis agebat Alchimus pro principatu sacerdotii sui

21. Alcimo rivendicava con le armi il sommo sacerdozio;

22. et convenerunt ad eum omnes qui perturbabant populum suum et obtinuerunt terram Juda et fecerunt plagam magnam in Israël

22. tutti i perturbatori del popolo si unirono a lui, si impadronirono della Giudea e procurarono grandi sventure a Israele.

23. et vidit Judas omnia mala quæ fecit Alchimus et qui cum eo erant in filios Israël plus multo quam gentes

23. Giuda vide tutti i mali che facevano Alcimo e i suoi fautori agli Israeliti peggio dei pagani,

24. et exiit in omnes fines Judæ in circuitu et fecit vindictam in viros desertores et cessaverunt ultra exire in regionem

24. uscì allora nelle regioni intorno alla Giudea, fece vendetta degli uomini che avevano disertato e impedì loro di far scorrerie nella regione.

25. vidit autem Alchimus quod prævaluit Judas et qui cum eo sunt et cognovit quia non potest sustinere eos et regressus est ad regem et accusavit eos multis criminibus

25. Quando Alcimo vide che Giuda e i suoi si erano rinforzati e che non avrebbe potuto resister loro, ritornò presso il re e mosse contro di loro accuse di misfatti.

26. et misit rex Nicanorem unum ex principibus suis nobilioribus qui erat inimicitias exercens contra Israël et mandavit ei evertere populum

26. Allora il re mandò Nicànore, uno dei suoi capi più illustri, che aveva odio e inimicizia per Israele e gli ordinò di sterminare il popolo.

27. et venit Nicanor in Hierusalem cum exercitu magno et misit ad Judam et ad fratres ejus cum dolo verbis pacificis

27. Nicànore venne in Gerusalemme con truppe ingenti e mandò messaggeri a Giuda e ai suoi fratelli con inganno a far queste proposte di pace:

28. dicens non sit pugna inter me et vos veniam cum viris paucis et videam facies vestras cum pace

28. «Non ci sia battaglia tra me e voi. Verrò con pochi uomini per incontrarmi pacificamente».

29. et venit ad Judam et salutaverunt se invicem pacifice et hostes parati erant rapere Judam

29. Venne da Giuda e si salutarono a vicenda con segni di pace: ma i nemici stavano pronti per metter le mani su Giuda.

30. et innotuit sermo Judæ quoniam cum dolo venerat ad eum et conterritus est ab eo et amplius noluit videre faciem ejus

30. Giuda fu informato che quello era venuto da lui con inganno, ed ebbe timore di lui e non volle più vedere la sua faccia.

31. et cognovit Nicanor quoniam denudatum est consilium ejus et exivit obviam Judæ in pugnam juxta Capharsalama

31. Nicànore si accorse che il suo piano era stato scoperto e uscì all'attacco contro Giuda verso Cafarsalama.

32. et ceciderunt de Nicanoris fere quinque milia viri et fugerunt in civitatem David

32. Caddero dalla parte di Nicànore circa cinquecento uomini; gli altri ripararono nella città di Davide.

33. et post hæc verba ascendit Nicanor in montem Sion et exierunt de sacerdotibus populi salutare eum in pace et demonstrare ei holocaustomata quæ offerebantur pro rege

33. Dopo questi fatti Nicànore salì al monte Sion e gli vennero incontro dal santuario alcuni sacerdoti e anziani del popolo per salutarlo con espressioni di pace e mostrargli l'olocausto offerto per il re.

34. et inridens sprevit eos et polluit et locutus est superbe

34. Ma egli li schernì, li derise, anzi li contaminò e parlò con arroganza;

35. et juravit cum ira dicens nisi traditus fuerit Judas et exercitus ejus in manus meas continuo cum regressus fuero in pace succendam domum istam et exiit cum ira magna

35. giurò incollerito: «Se non sarà consegnato subito Giuda e il suo esercito nelle mie mani, vi assicuro che quando tornerò a guerra finita, darò alle fiamme questo tempio» e se ne andò tutto furioso.

36. et intraverunt sacerdotes et steterunt ante faciem altaris et templi et flentes dixerunt

36. I sacerdoti rientrarono e stando davanti all'altare e al tempio dissero tra il pianto:

37. tu elegisti domum istam Domine ad invocandum nomen tuum in ea ut esset domus orationis et obsecrationis populo tuo

37. «Tu hai scelto questo tempio perché su di esso fosse invocato il tuo nome e fosse casa di orazione e di supplica per il tuo popolo.

38. fac vindictam in homine isto et exercitu ejus et cadant gladio memento blasphemias eorum et ne dederis eis ut permaneant

38. Fà vendetta di questo uomo e delle sue schiere; siano trafitti di spada. Ricòrdati delle loro bestemmie: non lasciarli sopravvivere».

39. et exiit Nicanor ab Hierusalem et castra adplicuit ad Bethoron et occurrit illi exercitus Syriæ

39. Nicànore uscì da Gerusalemme, si accampò a Bet-Coròn e gli andò incontro l'esercito della Siria.

40. et Judas adplicuit in Adarsa cum tribus milibus viris et oravit Judas et dixit

40. Giuda pose il campo in Adasa con tremila uomini e pregò:

41. qui missi erant a rege Sennacherib Domine qui blasphemaverunt te exiit angelus et percussit ex eis centum octoginta quinque milia

41. «Quando gli ufficiali del re assiro dissero bestemmie, venne il tuo angelo e ne abbattè centottantacinquemila:

42. sic percute exercitum istum in conspectu nostro hodie et sciant ceteri quia male locutus est super sancta tua et judica illum secundum malitiam illius

42. abbatti allo stesso modo questo esercito davanti a noi oggi; sappiano tutti gli altri che egli ha parlato empiamente contro il tuo santuario e tu giudicalo secondo le sue empietà».

43. et commiserunt exercitus prœlium tertiadecima die mensis adar et contrita sunt castra Nicanoris et cecidit ipse primus in prœlio

43. Si scontrarono gli eserciti in combattimento il tredici del mese di Adar e fu sconfitto l'esercito di Nicànore, anzi egli cadde in battaglia per primo.

44. ut vidit autem exercitus ejus quia cecidit Nicanor projecerunt arma sua et fugerunt

44. Quando i suoi soldati videro che Nicànore era caduto, gettarono le armi e fuggirono.

45. et persecuti sunt eos viam diei unius ab Adasor usquequo veniatur Gazera et tubis cecinerunt post eos cum significationibus

45. Li inseguirono per una giornata di cammino da Adasa fino a Ghezer e suonavano le trombe dietro a loro per dare l'allarme.

46. et exierunt de omnibus castellis Judæ in circuitu et ventilabant eos cornibus et convertebantur iterum ad eos et ceciderunt omnes gladio et non est relictus ex eis nec unus

46. Uscirono allora uomini da tutti i villaggi della Giudea all'intorno e li accerchiarono; essi si voltavano gli uni contro gli altri e caddero tutti di spada: non ne rimase neppure uno.

47. et acceperunt spolia eorum et prædam et caput Nicanoris amputaverunt et dexteram ejus quam extenderat superbe et adtulerunt et suspenderunt contra Hierusalem

47. I Giudei presero le spoglie e il bottino, mozzarono la testa di Nicànore e la destra, che aveva steso con superbia, e le portarono e le esposero in Gerusalemme.

48. et lætatus est populus valde et egerunt diem illam in lætitia magna

48. Il popolo fece gran festa e passò quel giorno come giornata di gioia straordinaria.

49. et constituit agi omnibus annis diem istam tertiadecima die mensis adar

49. Stabilirono di celebrare ogni anno questo giorno il tredici di Adar.

50. et siluit terra Juda dies paucos

50. Così la Giudea ebbe quiete per un po' di tempo.



Lisez la Bible en un an

Rejoignez notre communauté et lisez la Bible en entier en 365 jours. Un parcours structuré et inspirant pour approfondir votre foi et votre connaissance des Écritures.