Mosaico decorativo

1. kai meta tauta hlqon oi uioi mwab kai oi uioi ammwn kai met' autwn ek twn minaiwn proV iwsafat eiV polemon

1. Después de esto, los moabitas y ammonitas, y con ellos algunos maonitas, marcharon contra Josafat para atacarle.

2. kai hlqon kai upedeixan tw iwsafat legonteV hkei epi se plhqoV polu ek peran thV qalasshV apo suriaV kai idou eisin en asasanqamar auth estin engaddi

2. Vinieron mensajeros que avisaron a Josafat diciendo: «Viene contra ti una gran muchedumbre de gentes de allende el mar, de Edom, que están ya en Jasasón Tamar, o sea, Engadí.»

3. kai efobhqh kai edwken iwsafat to proswpon autou ekzhthsai ton kurion kai ekhruxen nhsteian en panti iouda

3. Tuvo miedo y se dispuso a buscar a Yahveh promulgando un ayuno para todo Judá.

4. kai sunhcqh ioudaV ekzhthsai ton kurion kai apo paswn twn polewn iouda hlqon zhthsai ton kurion

4. Congregóse Judá para implorar a Yahveh, y también de todas las ciudades de Judá vino gente a suplicar a Yahveh.

5. kai anesth iwsafat en ekklhsia iouda en ierousalhm en oikw kuriou kata proswpon thV aulhV thV kainhV

5. Entonces Josafat, puesto en pie en medio de la asamblea de Judá y de Jerusalén, en la Casa de Yahveh, delante del atrio nuevo,

6. kai eipen kurie o qeoV twn paterwn hmwn ouci su ei qeoV en ouranw kai su kurieueiV paswn twn basileiwn twn eqnwn kai en th ceiri sou iscuV dunasteiaV kai ouk estin proV se antisthnai

6. dijo: «Yahveh, Dios de nuestros padres, ¿no eres tú Dios en el cielo, y no dominas tú en todos los reinos de las naciones? ¿No está en tu mano el poder y la fortaleza, sin que nadie pueda resistirte?

7. ouci su ei o kurioV o exoleqreusaV touV katoikountaV thn ghn tauthn apo proswpou tou laou sou israhl kai edwkaV authn spermati abraam tw hgaphmenw sou eiV ton aiwna

7. ¿No has sido tú, oh Dios nuestro, el que expulsaste a los habitantes de esta tierra delante de tu pueblo Israel, y la diste a la posteridad de tu amigo Abraham para siempre?

8. kai katwkhsan en auth kai wkodomhsan en auth agiasma tw onomati sou legonteV

8. Ellos la han habitado, y han edificado un santuario a tu Nombre, diciendo:

9. ean epelqh ef' hmaV kaka romfaia krisiV qanatoV limoV sthsomeqa enantion tou oikou toutou kai enantion sou oti to onoma sou epi tw oikw toutw kai bohsomeqa proV se apo thV qliyewV kai akoush kai swseiV

9. "Si viene sobre nosotros algún mal, espada, castigo, peste o hambre, nos presentaremos delante de esta Casa, y delante de ti, porque tu Nombre reside en esta Casa; clamaremos a tí en nuestra angustia, y tú oirás y nos salvarás."

10. kai nun idou uioi ammwn kai mwab kai oroV shir eiV ouV ouk edwkaV tw israhl dielqein di' autwn exelqontwn autwn ek ghV aiguptou oti exeklinan ap' autwn kai ouk exwleqreusan autouV

10. «Pero ahora, mira que los ammonitas y moabitas y los del monte Seír, a donde no dejaste entrar a Israel cuando salía de la tierra de Egipto, por lo cual Israel se apartó de ellos sin destruirlos,

11. kai nun idou autoi epiceirousin ef' hmaV exelqein ekbalein hmaV apo thV klhronomiaV hmwn hV edwkaV hmin

11. ahora nos pagan viniendo a echarnos de la heredad que tú nos has legado.

12. kurie o qeoV hmwn ou krineiV en autoiV oti ouk estin hmin iscuV tou antisthnai proV to plhqoV to polu touto to elqon ef' hmaV kai ouk oidamen ti poihswmen autoiV all' h epi soi oi ofqalmoi hmwn

12. Oh Dios nuestro, ¿no harás tú justicia con ellos? Pues nosotros no tenemos fuerza contra esta gran multitud que viene contra nosotros y no sabemos qué hacer. Pero nuestros ojos se vuelven hacia ti.»

13. kai paV ioudaV esthkwV enanti kuriou kai ta paidia autwn kai ai gunaikeV

13. Todo Judá estaba en pie ante Yahveh con sus niños, sus mujeres y sus hijos.

14. kai tw ozihl tw tou zacariou twn uiwn banaiou twn uiwn elehl tou manqaniou tou leuitou apo twn uiwn asaf egeneto ep' auton pneuma kuriou en th ekklhsia

14. Vino el espíritu de Yahveh sobre Yajaziel, hijo de Zacarías, hijo de Benaías, hijo de Yeiel, hijo de Mattanías, levita, de los hijos de Asaf, que estaba en medio de la asamblea,

15. kai eipen akousate paV iouda kai oi katoikounteV ierousalhm kai o basileuV iwsafat tade legei kurioV umin autoiV mh fobeisqe mhde ptohqhte apo proswpou tou oclou tou pollou toutou oti ouc umin estin h parataxiV all' h tw qew

15. y dijo: «¡Atended vosotros, Judá entero y habitantes de Jerusalén, y tú, oh rey Josafat! Así os dice Yahveh: No temáis ni os asustéis ante esa gran muchedumbre; porque esta guerra no es vuestra, sino de Dios.

16. aurion katabhte ep' autouV idou anabainousin kata thn anabasin asaV kai eurhsete autouV ep' akrou potamou thV erhmou ierihl

16. Bajad contra ellos mañana; mirad, ellos van a subir por la cuesta de Sis. Los encontraréis en el valle de Sof, junto al desierto de Yeruel.

17. ouc umin estin polemhsai tauta sunete kai idete thn swthrian kuriou meq' umwn iouda kai ierousalhm mh fobeisqe mhde ptohqhte aurion exelqein eiV apanthsin autoiV kai kurioV meq' umwn

17. No tendréis que pelear en esta ocasión. Apostaos y quedaos quietos, y veréis la salvación de Yahveh que vendrá sobre vosotros, oh Judá y Jerusalén. ¡No temáis ni os asustéis! Salid mañana al encuentro de ellos, pues Yahveh estará con vosotros.»

18. kai kuyaV iwsafat epi proswpon autou kai paV iouda kai oi katoikounteV ierousalhm epesan enanti kuriou proskunhsai kuriw

18. Josafat se inclinó rostro en tierra; y todo Judá y los habitantes de Jerusalén se postraron ante Yahveh para adorar a Yahveh.

19. kai anesthsan oi leuitai apo twn uiwn kaaq kai apo twn uiwn kore ainein kuriw qew israhl en fwnh megalh eiV uyoV

19. Y los levitas, de los hijos de los quehatitas y de la estirpe de los coreítas, se levantaron para alabar con gran clamor a Yahveh, el Dios de Israel.

20. kai wrqrisan prwi kai exhlqon eiV thn erhmon qekwe kai en tw exelqein esth iwsafat kai ebohsen kai eipen akousate mou iouda kai oi katoikounteV en ierousalhm empisteusate en kuriw qew umwn kai empisteuqhsesqe empisteusate en profhth autou kai euodwqhsesqe

20. Al día siguiente se levantaron temprano y salieron al desierto de Técoa. Mientras iban saliendo, Josafat, puesto en pie, dijo: «¡Oídme, Judá y habitantes de Jerusalén! Tened confianza en Yahveh vuestro Dios y estaréis seguros; tened confianza en sus profetas y triumfaréis.»

21. kai ebouleusato meta tou laou kai esthsen yaltwdouV kai ainountaV exomologeisqai kai ainein ta agia en tw exelqein emprosqen thV dunamewV kai elegon exomologeisqe tw kuriw oti eiV ton aiwna to eleoV autou

21. Después, habiendo deliberado con el pueblo, señaló cantores que, vestidos de ornamentos sagrados y marchando al frente de los guerreros, cantasen en honor de Yahveh: «¡Alabad a Yahveh porque es eterno su amor!»

22. kai en tw arxasqai thV ainesewV autou thV exomologhsewV edwken kurioV polemein touV uiouV ammwn epi mwab kai oroV shir touV exelqontaV epi ioudan kai etropwqhsan

22. Y en el momento en que comenzaron las aclamaciones y las alabanzas, Yahveh puso emboscadas contra los ammonitas y moabitas y los del monte Seír, que habían venido contra Judá, y fueron derrotados.

23. kai anesthsan oi uioi ammwn kai mwab epi touV katoikountaV oroV shir exoleqreusai kai ektriyai kai wV sunetelesan touV katoikountaV shir anesthsan eiV allhlouV tou exoleqreuqhnai

23. Porque se levantaron los ammonitas y moabitas contra los moradores del monte Seír, para entregarlos al anatema y aniquilarlos, y cuando hubieron acabado con los moradores de Seír se aplicaron a destruirse mutuamente.

24. kai ioudaV hlqen epi thn skopian thV erhmou kai epebleyen kai eiden to plhqoV kai idou panteV nekroi peptwkoteV epi thV ghV ouk hn swzomenoV

24. Judá había venido a la atalaya del desierto y se volvieron hacia la multitud, pero no había más que cadáveres tendidos por tierra; pues ninguno pudo escapar.

25. kai hlqen iwsafat kai o laoV autou skuleusai ta skula autwn kai euron kthnh polla kai aposkeuhn kai skula kai skeuh epiqumhta kai eskuleusan eautoiV kai egenonto hmerai treiV skuleuontwn autwn ta skula oti polla hn

25. Josafat y su pueblo fueron a saquear los despojos y hallaron mucho ganado, riquezas y vestidos y objetos preciosos, y recogieron tanto que no lo podían llevar. Emplearon tres días en saquear el botín, porque era abundante.

26. kai th hmera th tetarth episunhcqhsan eiV ton aulwna thV eulogiaV ekei gar huloghsan ton kurion dia touto ekalesan to onoma tou topou ekeinou koilaV eulogiaV ewV thV hmeraV tauthV

26. Al cuarto día se reunieron en el valle de Beraká, y allí bendijeron a Yahveh; por eso se llama aquel lugar valle de Beraká hasta el día de hoy.

27. kai epestreyen paV anhr iouda eiV ierousalhm kai iwsafat hgoumenoV autwn en eufrosunh megalh oti eufranen autouV kurioV apo twn ecqrwn autwn

27. Después todos los hombres de Judá y de Jerusalén, con Josafat al frente, regresaron con júbilo a Jerusalén, porque Yahveh les había colmado de gozo a costa de sus enemigos.

28. kai eishlqon eiV ierousalhm en nablaiV kai en kinuraiV kai en salpigxin eiV oikon kuriou

28. Entraron en Jerusalén, en la Casa de Yahveh, con salterios, cítaras y trompetas.

29. kai egeneto ekstasiV kuriou epi pasaV taV basileiaV thV ghV en tw akousai autouV oti epolemhsen kurioV proV touV upenantiouV israhl

29. El terror de Dios cayó sobre todos los reinos de los países cuando supieron que Yahveh había peleado contra los enemigos de Israel.

30. kai eirhneusen h basileia iwsafat kai katepausen autw o qeoV autou kukloqen

30. El reinado de Josafat fue tranquilo, y su Dios le dio paz por todos lados.

31. kai ebasileusen iwsafat epi ton ioudan etwn triakonta pente en tw basileusai auton kai eikosi pente eth ebasileusen en ierousalhm kai onoma th mhtri autou azouba qugathr sali

31. Josafat reinó sobre Judá. Tenía 35 años cuando comenzó a reinar, y reinó veinticinco años en Jerusalén. Su madre se llamaba Azubá, hija de Siljí.

32. kai eporeuqh en taiV odoiV tou patroV autou asa kai ouk exeklinen tou poihsai to euqeV enwpion kuriou

32. Siguió en todo el camino de su padre Asá, sin desviarse de él, haciendo lo que era recto a los ojos de Yahveh.

33. alla ta uyhla eti uphrcen kai eti o laoV ou kateuqunen thn kardian proV kurion qeon twn paterwn autwn

33. Con todo no desaparecieron los altos, pues el pueblo aún no había fijado su corazón en el Dios de sus padres.

34. kai oi loipoi logoi iwsafat oi prwtoi kai oi escatoi idou gegrammenoi en logoiV iou tou anani oV kategrayen biblion basilewn israhl

34. El resto de los hechos de Josafat, los primeros y los postreros, están escritos en la historia de Jehú, hijo de Jananí, que se halla inserta en el libro de los reyes de Israel.

35. kai meta tauta ekoinwnhsen iwsafat basileuV iouda proV ocozian basilea israhl kai outoV hnomhsen

35. Después de esto, Josafat, rey de Judá, se alió con Ocozías, rey de Israel, que le impulsó a hacer el mal.

36. en tw poihsai kai poreuqhnai proV auton tou poihsai ploia tou poreuqhnai eiV qarsiV kai epoihsen ploia en gasiwngaber

36. Se asoció con él para construir naves que fueran a Tarsis; y fabricaron las naves en Esyón Guéber.

37. kai eprofhteusen eliezer o tou dwdia apo marishV epi iwsafat legwn wV efiliasaV tw ocozia eqrausen kurioV to ergon sou kai sunetribh ta ploia sou kai ouk edunasqh tou poreuqhnai eiV qarsiV

37. Entonces Eliezer, hijo de Dodaías, de Maresá, profetizó contra Josafat diciendo: «Por haberte aliado con Ocozías, Yahveh ha abierto brecha en tus obras.» En efecto, las naves se destrozaron y no pudieron ir a Tarsis.



Lisez la Bible en un an

Rejoignez notre communauté et lisez la Bible en entier en 365 jours. Un parcours structuré et inspirant pour approfondir votre foi et votre connaissance des Écritures.