Isaías, 57
1. idete wV o dikaioV apwleto kai oudeiV ekdecetai th kardia kai andreV dikaioi airontai kai oudeiV katanoei apo gar proswpou adikiaV hrtai o dikaioV
1. justus perit et nemo est qui recogitet in corde suo et viri misericordiæ colliguntur quia non est qui intellegat a facie enim malitiæ collectus est justus
2. estai en eirhnh h tafh autou hrtai ek tou mesou
2. veniat pax requiescat in cubili suo qui ambulavit in directione sua
3. umeiV de prosagagete wde uioi anomoi sperma moicwn kai pornhV
3. vos autem accedite huc filii auguratricis semen adulteri et fornicariæ
4. en tini enetrufhsate kai epi tina hnoixate to stoma umwn kai epi tina ecalasate thn glwssan umwn ouc umeiV este tekna apwleiaV sperma anomon
4. super quem lusistis super quem dilatastis os et ejecistis linguam numquid non vos filii scelesti semen mendax
5. oi parakalounteV epi ta eidwla upo dendra dasea sfazonteV ta tekna autwn en taiV faragxin ana meson twn petrwn
5. qui consolamini in diis subter omne lignum frondosum immolantes parvulos in torrentibus subter inminentes petras
6. ekeinh sou h meriV outoV sou o klhroV kakeinoiV execeaV spondaV kakeinoiV anhnegkaV qusiaV epi toutoiV oun ouk orgisqhsomai
6. in partibus torrentis pars tua hæc est sors tua et ipsis effudisti libamen obtulisti sacrificium numquid super his non indignabor
7. ep' oroV uyhlon kai metewron ekei sou h koith kakei anebibasaV qusiaV
7. super montem excelsum et sublimem posuisti cubile tuum et illuc ascendisti ut immolares hostias
8. kai opisw twn staqmwn thV quraV sou eqhkaV mnhmosuna sou wou oti ean ap' emou aposthV pleion ti exeiV hgaphsaV touV koimwmenouV meta sou
8. et post ostium et retro postem posuisti memoriale tuum quia juxta me discoperuisti et suscepisti adulterum dilatasti cubile tuum et pepigisti cum eis dilexisti stratum eorum manu aperta
9. kai eplhqunaV thn porneian sou met' autwn kai pollouV epoihsaV touV makran apo sou kai apesteilaV presbeiV uper ta oria sou kai apestreyaV kai etapeinwqhV ewV adou
9. et ornasti te regi unguento et multiplicasti pigmenta tua misisti legatos tuos procul et humiliata es usque ad inferos
10. taiV poluodiaiV sou ekopiasaV kai ouk eipaV pausomai eniscuousa oti epraxaV tauta dia touto ou katedehqhV mou
10. in multitudine viæ tuæ laborasti non dixisti quiescam vitam manus tuæ invenisti propterea non rogasti
11. su tina eulabhqeisa efobhqhV kai eyeusw me kai ouk emnhsqhV mou oude elabeV me eiV thn dianoian oude eiV thn kardian sou kagw se idwn parorw kai eme ouk efobhqhV
11. pro quo sollicita timuisti quia mentita es et mei non es recordata neque cogitasti in corde tuo quia ego tacens et quasi non videns et mei oblita es
12. kagw apaggelw thn dikaiosunhn mou kai ta kaka sou a ouk wfelhsousin se
12. ego adnuntiabo justitiam tuam et opera tua non proderunt tibi
13. otan anabohshV exelesqwsan se en th qliyei sou toutouV gar pantaV anemoV lhmyetai kai apoisei kataigiV oi de antecomenoi mou kthsontai ghn kai klhronomhsousin to oroV to agion mou
13. cum clamaveris liberent te congregati tui et omnes eos auferet ventus tollet aura qui autem fiduciam habet mei hereditabit terram et possidebit montem sanctum meum
14. kai erousin kaqarisate apo proswpou autou odouV kai arate skwla apo thV odou tou laou mou
14. et dicam viam facite præbete iter declinate de semita auferte offendicula de via populi mei
15. tade legei kurioV o uyistoV o en uyhloiV katoikwn ton aiwna agioV en agioiV onoma autw kurioV uyistoV en agioiV anapauomenoV kai oligoyucoiV didouV makroqumian kai didouV zwhn toiV suntetrimmenoiV thn kardian
15. quia hæc dicit Excelsus et Sublimis habitans æternitatem et sanctum nomen ejus in excelso et in sancto habitans et cum contrito et humili spiritu ut vivificet spiritum humilium et vivificet cor contritorum
16. ouk eiV ton aiwna ekdikhsw umaV oude dia pantoV orgisqhsomai umin pneuma gar par' emou exeleusetai kai pnohn pasan egw epoihsa
16. non enim in sempiternum litigabo neque usque ad finem irascar quia spiritus a facie mea egredietur et flatus ego faciam
17. di' amartian bracu ti eluphsa auton kai epataxa auton kai apestreya to proswpon mou ap' autou kai eluphqh kai eporeuqh stugnoV en taiV odoiV autou
17. propter iniquitatem avaritiæ ejus iratus sum et percussi eum abscondi et indignatus sum et abiit vagus in via cordis sui
18. taV odouV autou ewraka kai iasamhn auton kai parekalesa auton kai edwka autw paraklhsin alhqinhn
18. vias ejus vidi et dimisi eum et reduxi eum et reddidi consolationes ipsi et lugentibus ejus
19. eirhnhn ep' eirhnhn toiV makran kai toiV egguV ousin kai eipen kurioV iasomai autouV
19. creavi fructum labiorum pacem pacem ei qui longe est et qui prope dixit Dominus et sanavi eum
20. oi de adikoi outwV kludwnisqhsontai kai anapausasqai ou dunhsontai
20. impii autem quasi mare fervens quod quiescere non potest et redundant fluctus ejus in conculcationem et lutum
21. ouk estin cairein toiV asebesin eipen kurioV o qeoV
21. non est pax dixit Deus meus impiis
