Salmos, 142
1. yalmoV tw dauid ote auton o uioV katadiwkei kurie eisakouson thV proseuchV mou enwtisai thn dehsin mou en th alhqeia sou epakouson mou en th dikaiosunh sou
1. Poema. De David. Cuando estaba en la cueva. Oración.
2. kai mh eiselqhV eiV krisin meta tou doulou sou oti ou dikaiwqhsetai enwpion sou paV zwn
2. A Yahveh en mi clamor imploro. A Yahveh en mi clamor suplico.
3. oti katediwxen o ecqroV thn yuchn mou etapeinwsen eiV ghn thn zwhn mou ekaqisen me en skoteinoiV wV nekrouV aiwnoV
3. Ante él derramo mi lamento, mi angustia ante él expongo,
4. kai hkhdiasen ep' eme to pneuma mou en emoi etaracqh h kardia mou
4. cuando el aliento en mí se apaga; mas tú conoces mi sendero. En el camino por donde voy me han escondido un lazo.
5. emnhsqhn hmerwn arcaiwn kai emelethsa en pasi toiV ergoiV sou en poihmasin twn ceirwn sou emeletwn
5. A la derecha mira, y ve, nadie hay que me conozca. Huye de mí todo refugio, nadie hay que cuide de mi alma.
6. diepetasa taV ceiraV mou proV se h yuch mou wV gh anudroV soi diayalma
6. Hacia ti clamo, Yahveh; digo: ¡Tú, mi refugio, mi porción en la tierra de los vivos!
7. tacu eisakouson mou kurie exelipen to pneuma mou mh apostreyhV to proswpon sou ap' emou kai omoiwqhsomai toiV katabainousin eiV lakkon
7. Atiende a mi clamor, pues estoy abatido del todo. ¡Líbrame tú de mis perseguidores, pues son más fuertes que yo!
8. akouston poihson moi to prwi to eleoV sou oti epi soi hlpisa gnwrison moi kurie odon en h poreusomai oti proV se hra thn yuchn mou
8. ¡Saca mi alma de la cárcel, y daré gracias a tu nombre! En torno a mí los justos harán corro, por tu favor para conmigo.
9. exelou me ek twn ecqrwn mou kurie oti proV se katefugon
9.
10. didaxon me tou poiein to qelhma sou oti su ei o qeoV mou to pneuma sou to agaqon odhghsei me en gh euqeia
10.
11. eneka tou onomatoV sou kurie zhseiV me en th dikaiosunh sou exaxeiV ek qliyewV thn yuchn mou
11.
12. kai en tw eleei sou exoleqreuseiV touV ecqrouV mou kai apoleiV pantaV touV qlibontaV thn yuchn mou oti douloV sou eimi egw
12.