Liber Psalmorum, 104
1. alleluja confitemini Domino et invocate nomen ejus adnuntiate inter gentes opera ejus
1. Bendice al Señor, alma mía: ¡Señor, Dios mío, qué grande eres! Estás vestido de esplendor y majestad
2. cantate ei et psallite ei narrate omnia mirabilia ejus
2. y te envuelves con un manto de luz. Tú extendiste el cielo como un toldo
3. laudamini in nomine sancto ejus lætetur cor quærentium Dominum
3. y construiste tu mansión sobre las aguas. Las nubes te sirven de carruaje y avanzas en alas del viento.
4. quærite Dominum et confirmamini quærite faciem ejus semper
4. Usas como mensajeros a los vientos, y a los relámpagos, como ministros.
5. mementote mirabilium ejus quæ fecit prodigia ejus et judicia oris ejus
5. Afirmaste la tierra sobre sus cimientos: ¡no se moverá jamás!
6. semen Abraham servi ejus filii Jacob electi ejus
6. El océano la cubría como un manto, las aguas tapaban las montañas;
7. ipse Dominus Deus noster in universa terra judicia ejus
7. pero tú las amenazaste y huyeron, escaparon ante el fragor de tu trueno.
8. memor fuit in sæculum testamenti sui verbi quod mandavit in mille generationes
8. Subieron a las montañas, bajaron por los valles, hasta el lugar que les habías señalado:
9. quod disposuit ad Abraham et juramenti sui ad Isaac
9. les fijaste un límite que no pasarán, ya no volverán a cubrir la tierra.
10. et statuit illud Jacob in præceptum et Israël in testamentum æternum
10. Haces brotar fuentes en los valles, y corren sus aguas por las quebradas.
11. dicens tibi dabo terram Chanaan funiculum hereditatis vestræ
11. Allí beben los animales del campo, los asnos salvajes apagan su sed.
12. cum essent numero breves paucissimos et incolas ejus
12. Las aves del cielo habitan junto a ellas y hacen oír su canto entre las ramas.
13. et pertransierunt de gente in gentem et de regno ad populum alterum
13. Desde lo alto riegas las montañas, y la tierra se sacia con el fruto de tus obras.
14. non reliquit hominem nocere eis et corripuit pro eis reges
14. Haces brotar la hierba para el ganado y las plantas que el hombre cultiva, para sacar de la tierra el pan
15. nolite tangere christos meos et in prophetis meis nolite malignari
15. y el vino que alegra el corazón del hombre, para que él haga brillar su rostro con el aceite y el pan reconforte su corazón.
16. et vocavit famem super terram omne firmamentum panis contrivit
16. Se llenan de savia los árboles del Señor, los cedros del Líbano que él plantó;
17. misit ante eos virum in servum venundatus est Joseph
17. allí ponen su nido los pájaros, la cigüeña tiene su casa en los abetos;
18. humiliaverunt in conpedibus pedes ejus ferrum pertransiit anima ejus
18. los altos peñascos son para las cabras, y en las rocas se refugian los erizos.
19. donec veniret verbum ejus eloquium Domini inflammavit eum
19. Hiciste la luna para medir el tiempo, señalaste al sol el momento de su ocaso;
20. misit rex et solvit eum princeps populorum et dimisit eum
20. mandas la oscuridad, y cae la noche: entonces rondan las fieras de la selva
21. constituit eum dominum domus suæ et principem omnis possessionis suæ
21. y los cachorros rugen por la presa, pidiendo a Dios su alimento.
22. ut erudiret principes ejus sicut semet ipsum et senes ejus prudentiam doceret
22. Haces brillar el sol y se retiran, van a echarse en sus guaridas:
23. et intravit Israël in Ægyptum et Jacob accola fuit in terra Cham
23. entonces sale el hombre a trabajar, a cumplir su jornada hasta la tarde.
24. et auxit populum ejus vehementer et firmavit eum super inimicos ejus
24. ¡Qué variadas son tus obras, Señor! ¡Todo lo hiciste con sabiduría, la tierra está llena de tus criaturas!
25. convertit cor eorum ut odirent populum ejus ut dolum facerent in servos ejus
25. Allí está el mar, grande y dilatado, donde se agitan, en número incontable, animales grandes y pequeños.
26. misit Mosen servum suum Aaron quem elegit ipsum
26. Por él transitan las naves, y ese Leviatán que tú formaste para jugar con él.
27. posuit in eis verba signorum suorum et prodigiorum in terra Cham
27. Todos esperan de ti que les des la comida a su tiempo:
28. misit tenebras et obscuravit et non exacerbavit sermones suos
28. se la das, y ellos la recogen; abres tu mano, y quedan saciados.
29. convertit aquas eorum in sanguinem et occidit pisces eorum
29. Si escondes tu rostro, se espantan; si les quitas el aliento, expiran y vuelven al polvo.
30. dedit terra eorum ranas in penetrabilibus regum ipsorum
30. Si envías tu aliento, son creados, y renuevas la superficie de la tierra.
31. dixit et venit cynomia et scinifes in omnibus finibus eorum
31. ¡Gloria al Señor para siempre, alégrese el Señor por sus obras!
32. posuit pluvias eorum grandinem ignem conburentem in terra ipsorum
32. Él mira, y la tierra se estremece; toca las montañas, y echan humo.
33. et percussit vineas eorum et ficulneas eorum et contrivit lignum finium eorum
33. Cantaré al Señor toda mi vida; mientras yo exista, celebraré a mi Dios:
34. dixit et venit lucusta et bruchus cujus non erat numerus
34. que mi canto le sea agradable, y yo me alegraré en el Señor.
35. et comedit omne fænum in terra eorum et comedit omnem fructum terræ eorum
35. Que los pecadores desaparezcan de la tierra y los malvados ya no existan más. ¡Bendice al Señor, alma mía! ¡Aleluya!
36. et percussit omne primogenitum in terra eorum primitias omnis laboris eorum
36.
37. et eduxit eos in argento et auro et non erat in tribubus eorum infirmus
37.
38. lætata est Ægyptus in profectione eorum quia incubuit timor eorum super eos
38.
39. expandit nubem in protectionem eorum et ignem ut luceret eis per noctem
39.
40. petierunt et venit coturnix et panem cæli saturavit eos
40.
41. disrupit petram et fluxerunt aquæ abierunt in sicco flumina
41.
42. quoniam memor fuit verbi sancti sui quod habuit ad Abraham puerum suum
42.
43. et eduxit populum suum in exultatione et electos suos in lætitia
43.
44. et dedit illis regiones gentium et labores populorum possederunt
44.
45. ut custodiant justificationes ejus et legem ejus requirant
45.