I Coríntios, 2
1. kagw elqwn proV umaV adelfoi hlqon ou kaq uperochn logou h sofiaV kataggellwn umin to marturion tou qeou
1. et ego cum venissem ad vos fratres veni non per sublimitatem sermonis aut sapientiæ adnuntians vobis testimonium Christi
2. ou gar ekrina tou eidenai ti en umin ei mh ihsoun criston kai touton estaurwmenon
2. non enim judicavi scire me aliquid inter vos nisi Jesum Christum et hunc crucifixum
3. kai egw en asqeneia kai en fobw kai en tromw pollw egenomhn proV umaV
3. et ego in infirmitate et timore et tremore multo fui apud vos
4. kai o logoV mou kai to khrugma mou ouk en peiqoiV anqrwpinhV sofiaV logoiV all en apodeixei pneumatoV kai dunamewV
4. et sermo meus et prædicatio mea non in persuasibilibus sapientiæ verbis sed in ostensione Spiritus et virtutis
5. ina h pistiV umwn mh h en sofia anqrwpwn all en dunamei qeou
5. ut fides vestra non sit in sapientia hominum sed in virtute Dei
6. sofian de laloumen en toiV teleioiV sofian de ou tou aiwnoV toutou oude twn arcontwn tou aiwnoV toutou twn katargoumenwn
6. sapientiam autem loquimur inter perfectos sapientiam vero non hujus sæculi neque principum hujus sæculi qui destruuntur
7. alla laloumen sofian qeou en musthriw thn apokekrummenhn hn prowrisen o qeoV pro twn aiwnwn eiV doxan hmwn
7. sed loquimur Dei sapientiam in mysterio quæ abscondita est quam prædestinavit Deus ante sæcula in gloriam nostram
8. hn oudeiV twn arcontwn tou aiwnoV toutou egnwken ei gar egnwsan ouk an ton kurion thV doxhV estaurwsan
8. quam nemo principum hujus sæculi cognovit si enim cognovissent numquam Dominum gloriæ crucifixissent
9. alla kaqwV gegraptai a ofqalmoV ouk eiden kai ouV ouk hkousen kai epi kardian anqrwpou ouk anebh a htoimasen o qeoV toiV agapwsin auton
9. sed sicut scriptum est quod oculus non vidit nec auris audivit nec in cor hominis ascendit quæ præparavit Deus his qui diligunt illum
10. hmin de o qeoV apekaluyen dia tou pneumatoV autou to gar pneuma panta ereuna kai ta baqh tou qeou
10. nobis autem revelavit Deus per Spiritum suum Spiritus enim omnia scrutatur etiam profunda Dei
11. tiV gar oiden anqrwpwn ta tou anqrwpou ei mh to pneuma tou anqrwpou to en autw outwV kai ta tou qeou oudeiV oiden ei mh to pneuma tou qeou
11. quis enim scit hominum quæ sint hominis nisi spiritus hominis qui in ipso est ita et quæ Dei sunt nemo cognovit nisi Spiritus Dei
12. hmeiV de ou to pneuma tou kosmou elabomen alla to pneuma to ek tou qeou ina eidwmen ta upo tou qeou carisqenta hmin
12. nos autem non spiritum mundi accepimus sed Spiritum qui ex Deo est ut sciamus quæ a Deo donata sunt nobis
13. a kai laloumen ouk en didaktoiV anqrwpinhV sofiaV logoiV all en didaktoiV pneumatoV agiou pneumatikoiV pneumatika sugkrinonteV
13. quæ et loquimur non in doctis humanæ sapientiæ verbis sed in doctrina Spiritus spiritalibus spiritalia conparantes
14. yucikoV de anqrwpoV ou decetai ta tou pneumatoV tou qeou mwria gar autw estin kai ou dunatai gnwnai oti pneumatikwV anakrinetai
14. animalis autem homo non percipit ea quæ sunt Spiritus Dei stultitia est enim illi et non potest intellegere quia spiritaliter examinatur
15. o de pneumatikoV anakrinei men panta autoV de up oudenoV anakrinetai
15. spiritalis autem judicat omnia et ipse a nemine judicatur
16. tiV gar egnw noun kuriou oV sumbibasei auton hmeiV de noun cristou ecomen
16. quis enim cognovit sensum Domini qui instruat eum nos autem sensum Christi habemus
