Jó, 27
1. eti de prosqeiV iwb eipen tw prooimiw
1. Job continuó pronunciando su discurso y dijo:
2. zh kurioV oV outw me kekriken kai o pantokratwr o pikranaV mou thn yuchn
2. ¡Vive Dios, que justicia me rehúsa, por Sadday, que me ha amargado el alma,
3. h mhn eti thV pnohV mou enoushV pneuma de qeion to perion moi en risin
3. mientras siga en mí todo mi espíritu y el aliento de Dios en mis narices,
4. mh lalhsein ta ceilh mou anoma oude h yuch mou melethsei adika
4. no dirán mis labios falsedad, ni mi lengua proferirá mentira!
5. mh moi eih dikaiouV umaV apofhnai ewV an apoqanw ou gar apallaxw mou thn akakian
5. Lejos de mí daros la razón: hasta mi último suspiro mantendré mi inocencia.
6. dikaiosunh de prosecwn ou mh prowmai ou gar sunoida emautw atopa praxaV
6. Me he aferrado a mi justicia, y no la soltaré, mi corazón no se avergüenza de mis días.
7. ou mhn de alla eihsan oi ecqroi mou wsper h katastrofh twn asebwn kai oi ep' eme epanistanomenoi wsper h apwleia twn paranomwn
7. ¡Tenga la suerte del malvado mi enemigo, la del injusto mi adversario!
8. kai tiV gar estin elpiV asebei oti epecei pepoiqwV epi kurion ara swqhsetai
8. Pues ¿cuál es la esperanza del impío cuando suplica, cuando hacia Dios eleva su alma?
9. h thn dehsin autou eisakousetai kurioV h epelqoushV autw anagkhV
9. ¿Acaso Dios escucha su gemido, cuando viene sobre él una calamidad?
10. mh ecei tina parrhsian enanti autou h wV epikalesamenou autou eisakousetai autou
10. ¿Tenía él sus delicias en Sadday? ¿invocaba a Dios en todo instante?
11. alla dh anaggelw umin ti estin en ceiri kuriou a estin para pantokratori ou yeusomai
11. Yo os muestro el proceder de Dios, sin ocultar los secretos de Sadday.
12. idou dh panteV oidate oti kena kenoiV epiballete
12. Y si todos vosotros ya lo habéis comprobado, ¿para qué esos vanos discursos al vacío?
13. auth h meriV anqrwpou asebouV para kuriou kthma de dunastwn eleusetai para pantokratoroV ep' autouV
13. Esta es la suerte que al malvado Dios reserva, la herencia que reciben de Sadday los violentos.
14. ean de polloi genwntai oi uioi autou eiV sfaghn esontai ean de kai andrwqwsin prosaithsousin
14. Aunque sean muchos sus hijos, son para la espada, y sus vástagos no tendrán pan con que saciarse.
15. oi de perionteV autou en qanatw teleuthsousin chraV de autwn ouqeiV elehsei
15. Los que queden serán sepultados por la Peste, y sus viudas no los llorarán.
16. ean sunagagh wsper ghn argurion isa de phlw etoimash crusion
16. Si acumula la plata como polvo, si amontona vestidos como fango,
17. tauta panta dikaioi peripoihsontai ta de crhmata autou alhqinoi kaqexousin
17. ¡que amontone!: un justo se vestirá con ellos, un inocente heredará la plata.
18. apebh de o oikoV autou wsper shteV kai wsper aracnh
18. Se edificó una casa de araña, como garita que un guarda construye.
19. plousioV koimhqeiV kai ou prosqhsei ofqalmouV autou dihnoixen kai ouk estin
19. Rico se acuesta, mas por última vez; cuando abre los ojos, ya no es nada.
20. sunhnthsan autw wsper udwr ai odunai nukti de ufeilato auton gnofoV
20. En pleno día le asaltan los terrores, de noche un torbellino le arrebata.
21. analhmyetai auton kauswn kai apeleusetai kai likmhsei auton ek tou topou autou
21. El solano se lo lleva, y desaparece, le arranca del lugar de su mansión.
22. kai epirriyei ep' auton kai ou feisetai ek ceiroV autou fugh feuxetai
22. Sin compasión por blanco se le toma, trata de huir de la mano que le hiere.
23. krothsei ep' autou ceiraV autou kai suriei auton ek tou topou autou
23. Bátense palmas a su ruina, doquiera se encuentre se le silba.