Mosaico decorativo

1. orasiV hn eiden hsaiaV uioV amwV hn eiden kata thV ioudaiaV kai kata ierousalhm en basileia oziou kai iwaqam kai acaz kai ezekiou oi ebasileusan thV ioudaiaV

1. Visión que Isaías, hijo de Amós, vio tocante a Judá y Jerusalén en tiempo de Ozías, Jotam, Ajaz y Ezequías, reyes de Judá.

2. akoue ourane kai enwtizou gh oti kurioV elalhsen uiouV egennhsa kai uywsa autoi de me hqethsan

2. Oíd, cielos, escucha, tierra, que habla Yahveh; «Hijos crié y saqué adelante, y ellos se rebelaron contra mí.

3. egnw bouV ton kthsamenon kai onoV thn fatnhn tou kuriou autou israhl de me ouk egnw kai o laoV me ou sunhken

3. Conoce el buey a su dueño, y el asno el pesebre de su amo. Israel no conoce, mi pueblo no discierne.»

4. ouai eqnoV amartwlon laoV plhrhV amartiwn sperma ponhron uioi anomoi egkatelipate ton kurion kai parwrgisate ton agion tou israhl

4. ¡Ay, gente pecadora, pueblo tarado de culpa. semilla de malvados, hijos de perdición! Han dejado a Yahveh, han despreciado al Santo de Israel, se han vuelto de espaldas.

5. ti eti plhghte prostiqenteV anomian pasa kefalh eiV ponon kai pasa kardia eiV luphn

5. ¿En dónde golpearos ya, si seguís contumaces? La cabeza toda está enferma, toda entraña doliente.

6. apo podwn ewV kefalhV oute trauma oute mwlwy oute plhgh flegmainousa ouk estin malagma epiqeinai oute elaion oute katadesmouV

6. De la planta del pie a la cabeza no hay en él cosa sana: golpes, magulladuras y heridas frescas, ni cerradas, ni vendadas, ni ablandadas con aceite.

7. h gh umwn erhmoV ai poleiV umwn purikaustoi thn cwran umwn enwpion umwn allotrioi katesqiousin authn kai hrhmwtai katestrammenh upo lawn allotriwn

7. Vuestra tierra es desolación, vuestras ciudades, hogueras de fuego; vuestro suelo delante de vosotros extranjeros se lo comen, y es una desolación como devastación de extranjeros.

8. egkataleifqhsetai h qugathr siwn wV skhnh en ampelwni kai wV opwrofulakion en sikuhratw wV poliV poliorkoumenh

8. Ha quedado la hija de Sión como cobertizo en viña, como albergue en pepinar, como ciudad sitiada.

9. kai ei mh kurioV sabawq egkatelipen hmin sperma wV sodoma an egenhqhmen kai wV gomorra an wmoiwqhmen

9. De no habernos dejado Yahveh Sebaot un residuo minúsculo, como Sodoma seríamos, a Gomorra nos pareceríamos.

10. akousate logon kuriou arconteV sodomwn prosecete nomon qeou laoV gomorraV

10. Oíd una palabra de Yahveh, regidores de Sodoma. Escuchad una instrucción de nuestro Dios, pueblo de Gomorra.

11. ti moi plhqoV twn qusiwn umwn legei kurioV plhrhV eimi olokautwmatwn kriwn kai stear arnwn kai aima taurwn kai tragwn ou boulomai

11. «¿A mí qué, tanto sacrificio vuestro? - dice Yahveh -. Harto estoy de holocaustos de carneros y de sebo de cebones; y sangre de novillos y machos cabríos no me agrada,

12. oud' ean erchsqe ofqhnai moi tiV gar exezhthsen tauta ek twn ceirwn umwn patein thn aulhn mou

12. cuando venís a presentaros ante mí. ¿Quién ha solicitado de vosotros esa pateadura de mis atrios?

13. ou prosqhsesqe ean ferhte semidalin mataion qumiama bdelugma moi estin taV noumhniaV umwn kai ta sabbata kai hmeran megalhn ouk anecomai nhsteian kai argian

13. No sigáis trayendo oblación vana: el humo del incienso me resulta detestable. Novilunio, sábado, convocatoria: no tolero falsedad y solemnidad.

14. kai taV noumhniaV umwn kai taV eortaV umwn misei h yuch mou egenhqhte moi eiV plhsmonhn ouketi anhsw taV amartiaV umwn

14. Vuestros novilunios y solemnidades aborrece mi alma: me han resultado un gravamen que me cuesta llevar.

15. otan taV ceiraV ekteinhte proV me apostreyw touV ofqalmouV mou af' umwn kai ean plhqunhte thn dehsin ouk eisakousomai umwn ai gar ceireV umwn aimatoV plhreiV

15. Y al extender vosotros vuestras palmas, me tapo los ojos por no veros. Aunque menudeéis la plegaria, yo no oigo. Vuestras manos están de sangre llenas:

16. lousasqe kaqaroi genesqe afelete taV ponhriaV apo twn yucwn umwn apenanti twn ofqalmwn mou pausasqe apo twn ponhriwn umwn

16. lavaos, limpiaos, quitad vuestras fechorías de delante de mi vista, desistid de hacer el mal,

17. maqete kalon poiein ekzhthsate krisin rusasqe adikoumenon krinate orfanw kai dikaiwsate chran

17. aprended a hacer el bien, buscad lo justo, dad sus derechos al oprimido, haced justicia al huérfano, abogad por la viuda.

18. kai deute kai dielegcqwmen legei kurioV kai ean wsin ai amartiai umwn wV foinikoun wV ciona leukanw ean de wsin wV kokkinon wV erion leukanw

18. Venid, pues, y disputemos - dice Yahveh -: Así fueren vuestros pecados como la grana, cual la nieve blanquearán. Y así fueren rojos como el carmesí, cual la lana quedarán.

19. kai ean qelhte kai eisakoushte mou ta agaqa thV ghV fagesqe

19. Si aceptáis obedecer, lo bueno de la tierra comeréis.

20. ean de mh qelhte mhde eisakoushte mou macaira umaV katedetai to gar stoma kuriou elalhsen tauta

20. Pero si rehusando os oponéis, por la espada seréis devorados, que ha hablado la boca de Yahveh.

21. pwV egeneto pornh poliV pisth siwn plhrhV krisewV en h dikaiosunh ekoimhqh en auth nun de foneutai

21. ¡Cómo se ha hecho adúltera la villa leal! Sión llena estaba de equidad, justicia se albergaba en ella, pero ahora, asesinos.

22. to argurion umwn adokimon oi kaphloi sou misgousi ton oinon udati

22. Tu plata se ha hecho escoria. Tu bebida se ha aguado.

23. oi arconteV sou apeiqousin koinwnoi kleptwn agapwnteV dwra diwkonteV antapodoma orfanoiV ou krinonteV kai krisin chrwn ou proseconteV

23. Tus jefes, revoltosos y aliados con bandidos. Cada cual ama el soborno y va tras los regalos. Al huérfano no hacen justicia, y el pleito de la viuda no llega hasta ellos.

24. dia touto tade legei o despothV kurioV sabawq ouai oi iscuonteV israhl ou pausetai gar mou o qumoV en toiV upenantioiV kai krisin ek twn ecqrwn mou poihsw

24. Por eso - oráculo del Señor Yahveh Sebaot, el Fuerte de Israel -: ¡Ay! Voy a desquitarme de mis contrarios, voy a vengarme de mis enemigos.

25. kai epaxw thn ceira mou epi se kai purwsw se eiV kaqaron touV de apeiqountaV apolesw kai afelw pantaV anomouV apo sou kai pantaV uperhfanouV tapeinwsw

25. Voy a volver mi mano contra ti y purificaré al crisol tu escoria, hasta quitar toda tu ganga.

26. kai episthsw touV kritaV sou wV to proteron kai touV sumboulouV sou wV to ap' archV kai meta tauta klhqhsh poliV dikaiosunhV mhtropoliV pisth siwn

26. Voy a volver a tus jueces como eran al principio, y a tus consejeros como antaño. Tras de lo cual se te llamará Ciudad de Justicia, Villa-leal.

27. meta gar krimatoV swqhsetai h aicmalwsia authV kai meta elehmosunhV

27. Sión por la equidad será rescatada, y sus cautivos por la justicia.

28. kai suntribhsontai oi anomoi kai oi amartwloi ama kai oi egkataleiponteV ton kurion suntelesqhsontai

28. Padecerán quebranto rebeldes y pecadores a una, y los desertores de Yahveh se acabarán.

29. dioti aiscunqhsontai epi toiV eidwloiV autwn a autoi hboulonto kai ephscunqhsan epi toiV khpoiV autwn a epequmhsan

29. Porque os avergonzaréis de las encinas que anhelabais, y os afrentaréis de los jardines que preferíais.

30. esontai gar wV terebinqoV apobeblhkuia ta fulla kai wV paradeisoV udwr mh ecwn

30. Porque seréis como encina que se le cae la hoja, y como jardín que a falta de agua está.

31. kai estai h iscuV autwn wV kalamh stippuou kai ai ergasiai autwn wV spinqhreV puroV kai katakauqhsontai oi anomoi kai oi amartwloi ama kai ouk estai o sbeswn

31. El hombre fuerte se volverá estopa, y su trabajo, chispa: arderán ambos a una, y no habrá quien apague.



Read the Bible in a Year

Join our community and complete the entire Bible in 365 days. A structured and inspiring path to deepen your faith and knowledge of Scripture.