Mosaico decorativo

1. kai hggisan ai hmerai dauid apoqanein auton kai eneteilato tw salwmwn uiw autou legwn

1. Cuando se acercaron los días de la muerte de David, dio órdenes a su hijo Salomón:

2. egw eimi poreuomai en odw pashV thV ghV kai iscuseiV kai esh eiV andra

2. «Yo me voy por el camino de todos. Ten valor y sé hombre.

3. kai fulaxeiV thn fulakhn kuriou tou qeou sou tou poreuesqai en taiV odoiV autou fulassein taV entolaV autou kai ta dikaiwmata kai ta krimata ta gegrammena en nomw mwusewV ina sunihV a poihseiV kata panta osa an enteilwmai soi

3. Guarda las observancias de Yahveh tu Dios, yendo por su camino, observando sus preceptos, sus órdenes, sus sentencias y sus instrucciones, según está escrito en la ley de Moisés, para que tengas éxito en cuanto hagas y emprendas.

4. ina sthsh kurioV ton logon autou on elalhsen legwn ean fulaxwsin oi uioi sou thn odon autwn poreuesqai enwpion emou en alhqeia en olh kardia autwn kai en olh yuch autwn legwn ouk exoleqreuqhsetai soi anhr epanwqen qronou israhl

4. Para que Yahveh cumpla la promesa que me hizo diciendo: "Si tus hijos guardan su camino para andar en mi presencia con fidelidad, con todo su corazón y toda su alma, ninguno de los tuyos será arrancado de sobre el trono de Israel."

5. kai ge su egnwV osa epoihsen moi iwab uioV sarouiaV osa epoihsen toiV dusin arcousin twn dunamewn israhl tw abennhr uiw nhr kai tw amessai uiw ieqer kai apekteinen autouV kai etaxen ta aimata polemou en eirhnh kai edwken aima aqwon en th zwnh autou th en th osfui autou kai en tw upodhmati autou tw en tw podi autou

5. También sabes lo que me hizo Joab, hijo de Sarvia, lo que hizo a los dos jefes de los ejércitos de Israel: a Abner, hijo de Ner, y a Amasá, hijo de Yéter, que los mató y derramó en la paz sangre de guerra; ha puesto sangre inocente en el cinturón de mi cintura y en la sandalia de mis pies.

6. kai poihseiV kata thn sofian sou kai ou kataxeiV thn polian autou en eirhnh eiV adou

6. Harás según tu prudencia y no dejarás bajar en paz sus canas al seol.

7. kai toiV uioiV berzelli tou galaaditou poihseiV eleoV kai esontai en toiV esqiousin thn trapezan sou oti outwV hggisan moi en tw me apodidraskein apo proswpou abessalwm tou adelfou sou

7. Tratarás con benevolencia a los hijos de Barzillay de Galaad y estarán entre los que comen a tu mesa, porque también ellos se acercaron a mí cuando yo huía ante tu hermano Absalón.

8. kai idou meta sou semei uioV ghra uioV tou iemeni ek baourim kai autoV kathrasato me kataran odunhran th hmera h eporeuomhn eiV parembolaV kai autoV katebh eiV apanthn mou eiV ton iordanhn kai wmosa autw en kuriw legwn ei qanatwsw se en romfaia

8. Ahí tienes contigo a Semeí, hijo de Guerá, el benjaminita de Bajurim, que me lanzó atroces maldiciones el día que yo iba a Majanáyim; pero bajó a mi encuentro al Jordán y le juré por Yahveh: No te mataré a espada.

9. kai ou mh aqwwshV auton oti anhr sofoV ei su kai gnwsh a poihseiV autw kai kataxeiV thn polian autou en aimati eiV adou

9. Pero tú no le dejarás impune, pues eres hombre avisado y sabes qué tienes que hacer para que sus canas bajen en sangre al seol.»

10. kai ekoimhqh dauid meta twn paterwn autou kai etafh en polei dauid

10. David se acostó con sus padres y le sepultaron en la Ciudad de David.

11. kai ai hmerai aV ebasileusen dauid epi ton israhl tessarakonta eth en cebrwn ebasileusen eth epta kai en ierousalhm triakonta tria eth

11. David reinó sobre Israel cuarenta años; reinó en Hebrón siete años; reinó en Jerusalén 33 años.

12. kai salwmwn ekaqisen epi tou qronou dauid tou patroV autou uioV etwn dwdeka kai htoimasqh h basileia autou sfodra

12. Salomón se sentó en el trono de David su padre y el reino se afianzó sólidamente en su mano.

13. kai eishlqen adwniaV uioV aggiq proV bhrsabee mhtera salwmwn kai prosekunhsen auth h de eipen eirhnh h eisodoV sou kai eipen eirhnh

13. Adonías, hijo de Jagguit, fue donde Betsabé, madre de Salomón. Ella dijo: «¿Es de paz tu venida?» Respondió: « De paz.»

14. logoV moi proV se kai eipen autw lalhson

14. Y añadió: «Quiero hablarte.» Ella dijo: «Habla.»

15. kai eipen auth su oidaV oti emoi hn h basileia kai ep' eme eqeto paV israhl to proswpon autou eiV basilea kai estrafh h basileia kai egenhqh tw adelfw mou oti para kuriou egeneto autw

15. El dijo: «Sabes bien que la realeza me pertenecía y que todos los israelitas habían vuelto hacia mí sus rostros para que yo reinara; pero la realeza se volvió y fue para mi hermano, pues de Yahveh le ha venido.

16. kai nun aithsin mian egw aitoumai para sou mh apostreyhV to proswpon sou kai eipen autw bhrsabee lalei

16. Ahora quiero pedirte una sola cosa, no me la niegues.» Ella le dijo: «Habla.»

17. kai eipen auth eipon dh proV salwmwn ton basilea oti ouk apostreyei to proswpon autou apo sou kai dwsei moi thn abisak thn swmanitin eiV gunaika

17. Dijo: «Habla, por favor, al rey Salomón, que no te rechazará, para que me dé a Abisag la sunamita por mujer.»

18. kai eipen bhrsabee kalwV egw lalhsw peri sou tw basilei

18. Betsabé contestó: «Está bien. Hablaré al rey Salomón por ti.»

19. kai eishlqen bhrsabee proV ton basilea salwmwn lalhsai autw peri adwniou kai exanesth o basileuV eiV apanthn auth kai katefilhsen authn kai ekaqisen epi tou qronou autou kai eteqh qronoV th mhtri tou basilewV kai ekaqisen ek dexiwn autou

19. Entró Betsabé donde el rey Salomón para hablarle acerca de Adonías. Se levantó el rey, fue a su encuentro y se postró ante ella, y se sentó después en su trono; pusieron un trono para la madre del rey y ella se sentó a su diestra.

20. kai eipen autw aithsin mian mikran egw aitoumai para sou mh apostreyhV to proswpon sou kai eipen auth o basileuV aithsai mhter emh oti ouk apostreyw se

20. Ella dijo: «Tengo que hacerte una pequeña petición, no me la niegues.» Dijo el rey: «Pide, madre mía, porque no te la negaré.»

21. kai eipen doqhtw de abisak h swmanitiV tw adwnia tw adelfw sou eiV gunaika

21. Ella dijo: «Que se dé Abisag la sunamita por mujer a tu hermano Adonías.»

22. kai apekriqh salwmwn o basileuV kai eipen th mhtri autou kai ina ti su hthsai thn abisak tw adwnia kai aithsai autw thn basileian oti outoV adelfoV mou o megaV uper eme kai autw abiaqar o iereuV kai autw iwab o uioV sarouiaV o arcistrathgoV etairoV

22. El rey Salomón respondió a su madre: «¿Por qué pides tú a Abisag la sunamita para Adonías? Pues ya pide el reino para él, pues es mi hermano mayor y tiene de su parte al sacerdote Abiatar y a Joab, hijo de Sarvia.»

23. kai wmosen o basileuV salwmwn kata tou kuriou legwn tade poihsai moi o qeoV kai tade prosqeih oti kata thV yuchV autou elalhsen adwniaV ton logon touton

23. Y el rey Salomón juró por Yahveh: «Esto me haga Dios y esto me añada, si Adonías no ha dicho esta palabra a costa de su vida.

24. kai nun zh kurioV oV htoimasen me kai eqeto me epi ton qronon dauid tou patroV mou kai autoV epoihsen moi oikon kaqwV elalhsen kurioV oti shmeron qanatwqhsetai adwniaV

24. Y ahora, por Yahveh que me ha confirmado y me ha hecho sentar en el trono de David mi padre, y le ha dado una casa como había prometido, que hoy mismo morirá Adonías.»

25. kai exapesteilen salwmwn o basileuV en ceiri banaiou uiou iwdae kai aneilen auton kai apeqanen adwniaV en th hmera ekeinh

25. El rey Salomón encargó de ello a Benaías, hijo de Yehoyadá, que le hirió y murió.

26. kai tw abiaqar tw ierei eipen o basileuV apotrece su eiV anaqwq eiV agron sou oti anhr qanatou ei su en th hmera tauth kai ou qanatwsw se oti hraV thn kibwton thV diaqhkhV kuriou enwpion tou patroV mou kai oti ekakouchqhV en apasin oiV ekakouchqh o pathr mou

26. Dijo el rey al sacerdote Abiatar: «Vete a Anatot, a tus tierras, porque eres reo de muerte, pero no quiero hacerte morir hoy porque llevaste el arca de mi Señor Yahveh en presencia de mi padre David y te afligiste con todas las aflicciones de mi padre.»

27. kai exebalen salwmwn ton abiaqar tou mh einai ierea tou kuriou plhrwqhnai to rhma kuriou o elalhsen epi ton oikon hli en shlwm

27. Y expulsó Salomón a Abiatar del sacerdocio de Yahveh cumpliendo la palabra que Yahveh pronunció contra la casa de Elí en Silo.

28. kai h akoh hlqen ewV iwab tou uiou sarouiaV oti iwab hn keklikwV opisw adwniou kai opisw salwmwn ouk eklinen kai efugen iwab eiV to skhnwma tou kuriou kai katescen twn keratwn tou qusiasthriou

28. Llegó la noticia a Joab; como Joab se había inclinado por Adonías, aunque no se había inclinado por Absalón, se refugió Joab en la Tienda de Yahveh y se agarró a los cuernos del altar.

29. kai aphggelh tw salwmwn legonteV oti efugen iwab eiV thn skhnhn tou kuriou kai idou katecei twn keratwn tou qusiasthriou kai apesteilen salwmwn proV iwab legwn ti gegonen soi oti pefeugaV eiV to qusiasthrion kai eipen iwab oti efobhqhn apo proswpou sou kai efugon proV kurion kai apesteilen salwmwn o basileuV ton banaiou uion iwdae legwn poreuou kai anele auton kai qayon auton

29. Avisaron al rey Salomón: «Joab se ha refugiado en la Tienda de Yahveh y está al lado del altar.» Envió Salomón a decir a Joab: «¿Qué te sucede, que te refugias en el altar?» Respondió Joab: «He tenido miedo de ti y me he refugiado junto a Yahveh.» Envió Salomón a Benaías, hijo de Yehoyadá, con esta orden: «Vete y mátale.»

30. kai hlqen banaiou uioV iwdae proV iwab eiV thn skhnhn tou kuriou kai eipen autw tade legei o basileuV exelqe kai eipen iwab ouk ekporeuomai oti wde apoqanoumai kai apestreyen banaiaV uioV iwdae kai eipen tw basilei legwn tade lelalhken iwab kai tade apokekritai moi

30. Entró Benaías en la Tienda de Yahveh y le dijo: «Así dice el rey: Sal.» Respondió: «No. Moriré aquí.» Benaías llevó la respuesta al rey diciendo: «Esto ha dicho Joab y esto me ha respondido.»

31. kai eipen autw o basileuV poreuou kai poihson autw kaqwV eirhken kai anele auton kai qayeiV auton kai exareiV shmeron to aima o dwrean execeen iwab ap' emou kai apo tou oikou tou patroV mou

31. El rey le dijo: «Haz como él dijo. Mátale y sepúltale, y apartarás de sobre mí y de sobre la casa de mi padre la sangre inocente que derramó Joab.

32. kai apestreyen kurioV to aima thV adikiaV autou eiV kefalhn autou wV aphnthsen toiV dusin anqrwpoiV toiV dikaioiV kai agaqoiV uper auton kai apekteinen autouV en romfaia kai o pathr mou dauid ouk egnw to aima autwn ton abennhr uion nhr arcistrathgon israhl kai ton amessa uion ieqer arcistrathgon iouda

32. Yahveh hará recaer su sangre sobre su cabeza porque ha matado dos hombres más justos y mejores que él, matándolos a espada sin saberlo mi padre, a Abner, hijo de Ner, jefe del ejército de Israel, y a Amasá, hijo de Yéter, jefe del ejército de Judá.

33. kai epestrafh ta aimata autwn eiV kefalhn autou kai eiV kefalhn tou spermatoV autou eiV ton aiwna kai tw dauid kai tw spermati autou kai tw oikw autou kai tw qronw autou genoito eirhnh ewV aiwnoV para kuriou

33. Que su sangre caiga sobre la cabeza de Joab y de su descendencia para siempre, y que David y su descendencia, su casa y su trono tengan paz para siempre de parte de Yahveh.»

34. kai aphnthsen banaiou uioV iwdae tw iwab kai eqanatwsen auton kai eqayen auton en tw oikw autou en th erhmw

34. Subió Benaías, hijo de Yehoyadá, hirió a Joab y le mató y le sepultó en su casa en el desierto.

35. kai edwken o basileuV ton banaiou uion iwdae ant' autou epi thn strathgian kai h basileia katwrqouto en ierousalhm kai ton sadwk ton ierea edwken o basileuV eiV ierea prwton anti abiaqar [35a] kai edwken kurioV fronhsin tw salwmwn kai sofian pollhn sfodra kai platoV kardiaV wV h ammoV h para thn qalassan [35b] kai eplhqunqh h fronhsiV salwmwn sfodra uper thn fronhsin pantwn arcaiwn uiwn kai uper pantaV fronimouV aiguptou [35c] kai elaben thn qugatera faraw kai eishgagen authn eiV thn polin dauid ewV suntelesai auton ton oikon autou kai ton oikon kuriou en prwtoiV kai to teicoV ierousalhm kukloqen en epta etesin epoihsen kai sunetelesen [35d] kai hn tw salwmwn ebdomhkonta ciliadeV aironteV arsin kai ogdohkonta ciliadeV latomwn en tw orei [35e] kai epoihsen salwmwn thn qalassan kai ta uposthrigmata kai touV louthraV touV megalouV kai touV stulouV kai thn krhnhn thV aulhV kai thn qalassan thn calkhn [35f] kai wkodomhsen thn akran kai taV epalxeiV authV kai diekoyen thn polin dauid outwV qugathr faraw anebainen ek thV polewV dauid eiV ton oikon authV on wkodomhsen auth tote wkodomhsen thn akran [35g] kai salwmwn aneferen treiV en tw eniautw olokautwseiV kai eirhnikaV epi to qusiasthrion o wkodomhsen tw kuriw kai equmia enwpion kuriou kai sunetelesen ton oikon [35h] kai outoi oi arconteV oi kaqestamenoi epi ta erga tou salwmwn treiV ciliadeV kai exakosioi epistatai tou laou twn poiountwn ta erga [35i] kai wkodomhsen thn assour kai thn magdw kai thn gazer kai thn baiqwrwn thn epanw kai ta baalaq [35k] plhn meta to oikodomhsai auton ton oikon tou kuriou kai to teicoV ierousalhm kuklw meta tauta wkodomhsen taV poleiV tautaV [35l] kai en tw eti dauid zhn eneteilato tw salwmwn legwn idou meta sou semei uioV ghra uioV spermatoV tou iemini ek cebrwn [35m] outoV kathrasato me kataran odunhran en h hmera eporeuomhn eiV parembolaV [35n] kai autoV katebainen eiV apanthn moi epi ton iordanhn kai wmosa autw kata tou kuriou legwn ei qanatwqhsetai en romfaia [35o] kai nun mh aqwwshV auton oti anhr fronimoV su kai gnwsh a poihseiV autw kai kataxeiV thn polian autou en aimati eiV adou

35. El rey puso en su lugar al frente del ejército a Benaías, hijo de Yehoyadá, y puso el rey al sacerdote Sadoq en el puesto de Abiatar.

36. kai ekalesen o basileuV ton semei kai eipen autw oikodomhson seautw oikon en ierousalhm kai kaqou ekei kai ouk exeleush ekeiqen oudamou

36. Envió el rey a llamar a Semeí y le dijo: «Hazte una casa en Jerusalén y vive en ella y no salgas ni acá ni allá.

37. kai estai en th hmera thV exodou sou kai diabhsh ton ceimarroun kedrwn ginwskwn gnwsh oti qanatw apoqanh to aima sou estai epi thn kefalhn sou kai wrkisen auton o basileuV en th hmera ekeinh

37. El día que salgas y cruces el torrente Cedrón ten por sabido que sin remedio morirás y tu sangre caerá sobre tu cabeza.»

38. kai eipen semei proV ton basilea agaqon to rhma o elalhsaV kurie mou basileu outw poihsei o douloV sou kai ekaqisen semei en ierousalhm tria eth

38. Semeí dijo al rey: «Tu palabra es buena. Como ha dicho mi señor el rey, así hará su siervo.» Semeí habitó en Jerusalén mucho tiempo.

39. kai egenhqh meta tria eth kai apedrasan duo douloi tou semei proV agcouV uion maaca basilea geq kai aphggelh tw semei legonteV idou oi douloi sou en geq

39. Al cabo de tres años, dos de los siervos de Semeí huyeron a donde Akís, hijo de Maaká, rey de Gat; avisaron a Semeí: «Mira, tus siervos están en Gat.»

40. kai anesth semei kai epesaxe thn onon autou kai eporeuqh eiV geq proV agcouV tou ekzhthsai touV doulouV autou kai eporeuqh semei kai hgagen touV doulouV autou ek geq

40. Se levantó Semeí, aparejó su asno y se fue a Gat, donde Akís, para buscar a sus siervos; fue Semeí y trajo a sus siervos de Gat.

41. kai aphggelh tw salwmwn legonteV oti eporeuqh semei ex ierousalhm eiV geq kai apestreyen touV doulouV autou

41. Avisaron a Salomón: «Semeí ha ido de Jerusalén a Gat y ha vuelto.»

42. kai apesteilen o basileuV kai ekalesen ton semei kai eipen proV auton ouci wrkisa se kata tou kuriou kai epemarturamhn soi legwn en h an hmera exelqhV ex ierousalhm kai poreuqhV eiV dexia h eiV aristera ginwskwn gnwsh oti qanatw apoqanh

42. Mandó el rey llamar a Semeí y le dijo: «¿Acaso no te hice jurar por Yahveh y te advertí: El día que salgas para ir acá o allá ten por sabido que sin remedio morirás y tú me has dicho: Buena es la palabra que he oído?

43. kai ti oti ouk efulaxaV ton orkon kuriou kai thn entolhn hn eneteilamhn kata sou

43. ¿Por qué no has guardado el juramento de Yahveh y la orden que te di?»

44. kai eipen o basileuV proV semei su oidaV pasan thn kakian sou hn egnw h kardia sou a epoihsaV tw dauid tw patri mou kai antapedwken kurioV thn kakian sou eiV kefalhn sou

44. Dijo el rey a Semeí: «Tú sabes todo el mal que hiciste a David mi padre; Yahveh hace caer todo tu mal sobre tu cabeza,

45. kai o basileuV salwmwn huloghmenoV kai o qronoV dauid estai etoimoV enwpion kuriou eiV ton aiwna

45. mientras el rey Salomón será bendito y el trono de David permanecerá ante Yahveh para siempre.»

46. kai eneteilato o basileuV salwmwn tw banaia uiw iwdae kai exhlqen kai aneilen auton kai apeqanen [46a] kai hn o basileuV salwmwn fronimoV sfodra kai sofoV kai iouda kai israhl polloi sfodra wV h ammoV h epi thV qalasshV eiV plhqoV esqionteV kai pinonteV kai caironteV [46b] kai salwmwn hn arcwn en pasaiV taiV basileiaiV kai hsan prosferonteV dwra kai edouleuon tw salwmwn pasaV taV hmeraV thV zwhV autou [46c] kai salwmwn hrxato dianoigein ta dunasteumata tou libanou [46d] kai autoV wkodomhsen thn qermai en th erhmw [46e] kai touto to ariston tw salwmwn triakonta koroi semidalewV kai exhkonta koroi aleurou kekopanismenou deka moscoi eklektoi kai eikosi boeV nomadeV kai ekaton probata ektoV elafwn kai dorkadwn kai orniqwn eklektwn nomadwn [46f] oti hn arcwn en panti peran tou potamou apo rafi ewV gazhV en pasin toiV basileusin peran tou potamou [46g] kai hn autw eirhnh ek pantwn twn merwn autou kukloqen kai katwkei iouda kai israhl pepoiqoteV ekastoV upo thn ampelon autou kai upo thn sukhn autou esqionteV kai pinonteV apo dan kai ewV bhrsabee pasaV taV hmeraV salwmwn [46h] kai outoi oi arconteV tou salwmwn azarion uioV sadwk tou ierewV kai orniou uioV naqan arcwn twn efesthkotwn kai edram epi ton oikon autou kai souba grammateuV kai basa uioV aciqalam anamimnhskwn kai abi uioV iwab arcistrathgoV kai acire uioV edrai epi taV arseiV kai banaia uioV iwdae epi thV aularciaV kai epi tou plinqeiou kai zacour uioV naqan o sumbouloV [46i] kai hsan tw salwmwn tessarakonta ciliadeV tokadeV ippoi eiV armata kai dwdeka ciliadeV ippewn [46k] kai hn arcwn en pasin toiV basileusin apo tou potamou kai ewV ghV allofulwn kai ewV oriwn aiguptou [46l] salwmwn uioV dauid ebasileusen epi israhl kai iouda en ierousalhm

46. Dio orden el rey a Benaías, hijo de Yehoyadá, que salió e hirió a Semeí; éste murió. Y el reino se consolidó en las manos de Salomón.



Read the Bible in a Year

Join our community and complete the entire Bible in 365 days. A structured and inspiring path to deepen your faith and knowledge of Scripture.