Mosaico decorativo

1. kai o basileuV dauid presbuteroV probebhkwV hmeraiV kai perieballon auton imatioiV kai ouk eqermaineto

1. Era ya viejo el rey David y entrado en años; le cubrían con vestidos pero no entraba en calor.

2. kai eipon oi paideV autou zhthsatwsan tw kuriw hmwn tw basilei parqenon neanida kai parasthsetai tw basilei kai estai auton qalpousa kai koimhqhsetai met' autou kai qermanqhsetai o kurioV hmwn o basileuV

2. Sus servidores le dijeron: «Que se busque para mi señor el rey una joven virgen que sirva al rey, y le atienda; que duerma en tu seno y dé calor a mi señor el rey.»

3. kai ezhthsan neanida kalhn ek pantoV oriou israhl kai euron thn abisak thn swmanitin kai hnegkan authn proV ton basilea

3. Se buscó una muchacha hermosa por todos los términos de Israel y encontraron a Abisag la sunamita, y la llevaron al rey.

4. kai h neaniV kalh ewV sfodra kai hn qalpousa ton basilea kai eleitourgei autw kai o basileuV ouk egnw authn

4. La joven era extraordinariamente bella; cuidaba y servía al rey, pero el rey no la conoció.

5. kai adwniaV uioV aggiq ephreto legwn egw basileusw kai epoihsen eautw armata kai ippeiV kai penthkonta andraV paratrecein emprosqen autou

5. Mientras tanto Adonías, hijo de Jagguit, se gloriaba diciendo: «Yo seré rey.» Se había hecho con un carro y hombres de carro y cincuenta hombres que corrían ante él.

6. kai ouk apekwlusen auton o pathr autou oudepote legwn dia ti su epoihsaV kai ge autoV wraioV th oyei sfodra kai auton eteken opisw abessalwm

6. Nunca en su vida le había disgustado su padre diciendo: «¿Por qué haces esto?» Era de muy hermosa presencia y había nacido después de Absalón.

7. kai egenonto oi logoi autou meta iwab tou uiou sarouiaV kai meta abiaqar tou ierewV kai ebohqoun opisw adwniou

7. Se entendía con Joab, hijo de Sarvia, y con el sacerdote Abiatar, que apoyaban a Adonías.

8. kai sadwk o iereuV kai banaiaV uioV iwdae kai naqan o profhthV kai semei kai rhi kai oi dunatoi tou dauid ouk hsan opisw adwniou

8. Pero el sacerdote Sadoq, Benaías, hijo de Yehoyadá, el profeta Natán, Semeí, Reí y los valientes de David no estaban con Adonías.

9. kai equsiasen adwniaV probata kai moscouV kai arnaV meta liqou tou zweleq oV hn ecomena thV phghV rwghl kai ekalesen pantaV touV adelfouV autou kai pantaV touV adrouV iouda paidaV tou basilewV

9. Adonías hizo un sacrificio de ovejas, bueyes y vacas cebadas en la Piedra de Zojélet, que está junto a la fuente de Roguel, e invitó a todos sus hermanos, los hijos del rey, y a todos los hombres de Judá, servidores del rey,

10. kai ton naqan ton profhthn kai banaian kai touV dunatouV kai ton salwmwn adelfon autou ouk ekalesen

10. pero no invitó al profeta Natán ni a Benaías ni a los valientes ni a Salomón su hermano.

11. kai eipen naqan proV bhrsabee mhtera salwmwn legwn ouk hkousaV oti ebasileusen adwniaV uioV aggiq kai o kurioV hmwn dauid ouk egnw

11. Dijo Natán a Betsabé, madre de Salomón: «¿No has oído que Adonías, hijo de Jagguit, se hace el rey sin saberlo David nuestro señor?

12. kai nun deuro sumbouleusw soi dh sumboulian kai exelou thn yuchn sou kai thn yuchn tou uiou sou salwmwn

12. Ahora voy a darte un consejo para que salves tu vida y la vida de tu hijo Salomón.

13. deuro eiselqe proV ton basilea dauid kai ereiV proV auton legousa ouci su kurie mou basileu wmosaV th doulh sou legwn oti salwmwn o uioV sou basileusei met' eme kai autoV kaqieitai epi tou qronou mou kai ti oti ebasileusen adwniaV

13. Vete y entra donde el rey David y dile: "Acaso tú, rey mi señor, no has jurado a tu sierva: Salomón tu hijo reinará después de mí y él se sentará en mi trono? ¿Pues por qué Adonías se hace el rey?"

14. kai idou eti laloushV sou ekei meta tou basilewV kai egw eiseleusomai opisw sou kai plhrwsw touV logouV sou

14. Y mientras estés tú allí hablando con el rey, entraré yo detrás de ti y completaré tus palabras.»

15. kai eishlqen bhrsabee proV ton basilea eiV to tamieion kai o basileuV presbuthV sfodra kai abisak h swmanitiV hn leitourgousa tw basilei

15. Entró Betsabé donde el rey, en la alcoba; el rey era muy anciano, y Abisag la sunamita servía al rey .

16. kai ekuyen bhrsabee kai prosekunhsen tw basilei kai eipen o basileuV ti estin soi

16. Arrodillóse Betsabé y se postró ante el rey; el rey dijo: «¿Qué te pasa?»

17. h de eipen kurie mou basileu su wmosaV en kuriw tw qew sou th doulh sou legwn oti salwmwn o uioV sou basileusei met' eme kai autoV kaqhsetai epi tou qronou mou

17. Ella le dijo: «Mi señor, tú has jurado a tu sierva por Yahveh tu Dios: "Salomón tu hijo reinará después de mí y él se sentará en mi trono."

18. kai nun idou adwniaV ebasileusen kai su kurie mou basileu ouk egnwV

18. Pero ahora es Adonías el que se hace el rey, sin que tú, mi señor el rey, lo sepas.

19. kai equsiasen moscouV kai arnaV kai probata eiV plhqoV kai ekalesen pantaV touV uiouV tou basilewV kai abiaqar ton ierea kai iwab ton arconta thV dunamewV kai ton salwmwn ton doulon sou ouk ekalesen

19. Ha sacrificado bueyes, vacas cebadas y ovejas en abundancia, invitando a todos los hijos del rey, al sacerdote Abiatar y a Joab, jefe del ejército, pero no ha invitado a tu siervo Salomón.

20. kai su kurie mou basileu oi ofqalmoi pantoV israhl proV se apaggeilai autoiV tiV kaqhsetai epi tou qronou tou kuriou mou tou basilewV met' auton

20. Ahora, mi señor el rey, los ojos de todo Israel te miran para que les indiques quién ha de sentarse en el trono de mi señor el rey, después de él.

21. kai estai wV an koimhqh o kurioV mou o basileuV meta twn paterwn autou kai esomai egw kai o uioV mou salwmwn amartwloi

21. Y ocurrirá que, cuando mi señor el rey se acueste con sus padres, yo y mi hijo Salomón seremos tratados como culpables.»

22. kai idou eti authV laloushV meta tou basilewV kai naqan o profhthV hlqen

22. Estaba ella hablando con el rey cuando llegó el profeta Natán.

23. kai anhggelh tw basilei idou naqan o profhthV kai eishlqen kata proswpon tou basilewV kai prosekunhsen tw basilei kata proswpon autou epi thn ghn

23. Avisaron al rey: «Está aquí el profeta Natán.» Entró donde el rey y se postró sobre su rostro en tierra ante el rey.

24. kai eipen naqan kurie mou basileu su eipaV adwniaV basileusei opisw mou kai autoV kaqhsetai epi tou qronou mou

24. Dijo Natán: «Rey mi señor: ¿es que tú has dicho: "Adonías reinará después de mí y él será el que se siente sobre mi trono?"

25. oti katebh shmeron kai equsiasen moscouV kai arnaV kai probata eiV plhqoV kai ekalesen pantaV touV uiouV tou basilewV kai touV arcontaV thV dunamewV kai abiaqar ton ierea kai idou eisin esqionteV kai pinonteV enwpion autou kai eipan zhtw o basileuV adwniaV

25. Porque ha bajado hoy a sacrificar bueyes, vacas cebadas y ovejas en abundancia, invitando a todos los hijos del rey, a los jefes del ejército y al sacerdote Abiatar; están ahora comiendo y bebiendo en su presencia y gritan: "Viva el rey Adonías."

26. kai eme auton ton doulon sou kai sadwk ton ierea kai banaian uion iwdae kai salwmwn ton doulon sou ouk ekalesen

26. Pero yo, tu siervo, y el sacerdote Sadoq y Benaías, hijo de Yehoyadá, y tu siervo Salomón no hemos sido invitados.

27. ei dia tou kuriou mou tou basilewV gegonen to rhma touto kai ouk egnwrisaV tw doulw sou tiV kaqhsetai epi ton qronon tou kuriou mou tou basilewV met' auton

27. ¿Es que viene esto de orden de mi señor el rey, y no has dado a conocer a tus siervos quién se sentará después de él en el trono de mi señor el rey?»

28. kai apekriqh dauid kai eipen kalesate moi thn bhrsabee kai eishlqen enwpion tou basilewV kai esth enwpion autou

28. El rey David respondió diciendo: «Llamadme a Betsabé.» Entró ella donde el rey y se quedó ante él.

29. kai wmosen o basileuV kai eipen zh kurioV oV elutrwsato thn yuchn mou ek pashV qliyewV

29. El rey hizo este juramento: «Vive Yahveh que libró mi alma de toda angustia,

30. oti kaqwV wmosa soi en kuriw tw qew israhl legwn oti salwmwn o uioV sou basileusei met' eme kai autoV kaqhsetai epi tou qronou mou ant' emou oti outwV poihsw th hmera tauth

30. que como te juré por Yahveh, Dios de Israel, diciendo: Salomón tu hijo reinará después de mí, y él se sentará sobre mi trono en mi lugar, así lo haré hoy mismo.»

31. kai ekuyen bhrsabee epi proswpon epi thn ghn kai prosekunhsen tw basilei kai eipen zhtw o kurioV mou o basileuV dauid eiV ton aiwna

31. Se arrodilló Betsabé rostro en tierra, se postró ante el rey y dijo: «Viva por siempre mi señor el rey David.»

32. kai eipen o basileuV dauid kalesate moi sadwk ton ierea kai naqan ton profhthn kai banaian uion iwdae kai eishlqon enwpion tou basilewV

32. Dijo el rey David: «Llamadme al sacerdote Sadoq, al profeta Natán y a Benaías, hijo de Yehoyadá.» Y entraron a presencia del rey.

33. kai eipen o basileuV autoiV labete touV doulouV tou kuriou umwn meq' umwn kai epibibasate ton uion mou salwmwn epi thn hmionon thn emhn kai katagagete auton eiV ton giwn

33. El rey les dijo: «Tomad con vosotros a los veteranos de vuestro señor, haced montar a mi hijo Salomón sobre mi propia mula y bajadle a Guijón.

34. kai crisatw auton ekei sadwk o iereuV kai naqan o profhthV eiV basilea epi israhl kai salpisate keratinh kai ereite zhtw o basileuV salwmwn

34. El sacerdote Sadoq y el profeta Natán le ungirán allí como rey de Israel, tocaréis el cuerno y gritaréis: "Viva el rey Salomón."

35. kai kaqhsetai epi tou qronou mou kai autoV basileusei ant' emou kai egw eneteilamhn tou einai eiV hgoumenon epi israhl kai iouda

35. Subiréis luego detrás de él, y vendrá a sentarse sobre mi trono y él reinará en mi lugar, porque le pongo como caudillo de Israel y Judá.»

36. kai apekriqh banaiaV uioV iwdae tw basilei kai eipen genoito outwV pistwsai kurioV o qeoV tou kuriou mou tou basilewV

36. Benaías, hijo de de Yehoyadá, respondió al rey: «Amén. Así habla Yahveh, Dios de mi señor el rey.

37. kaqwV hn kurioV meta tou kuriou mou tou basilewV outwV eih meta salwmwn kai megalunai ton qronon autou uper ton qronon tou kuriou mou tou basilewV dauid

37. Como ha estado Yahveh con mi señor el rey, así esté con Salomón y haga su trono más grande que el trono de mi señor el rey David.»

38. kai katebh sadwk o iereuV kai naqan o profhthV kai banaiaV uioV iwdae kai o cereqqi kai o feleqqi kai epekaqisan ton salwmwn epi thn hmionon tou basilewV dauid kai aphgagon auton eiV ton giwn

38. Bajaron el sacerdote Sadoq, el profeta Natán, Benaías, hijo de Yehoyadá, los kereteos y los peleteos, e hicieron montar a Salomón sobre la mula del rey David y le llevaron a Guijón.

39. kai elaben sadwk o iereuV to keraV tou elaiou ek thV skhnhV kai ecrisen ton salwmwn kai esalpisen th keratinh kai eipen paV o laoV zhtw o basileuV salwmwn

39. El sacerdote Sadoq tomó de la Tienda el cuerno del aceite y ungió a Salomón, tocaron el cuerno y todo el pueblo gritó: «Viva el rey Salomón.»

40. kai anebh paV o laoV opisw autou kai ecoreuon en coroiV kai eufrainomenoi eufrosunhn megalhn kai erragh h gh en th fwnh autwn

40. Subió después todo el pueblo detrás de él; la gente tocaba las flautas y manifestaba tan gran alegría que la tierra se hendía con sus voces.

41. kai hkousen adwniaV kai panteV oi klhtoi autou kai autoi sunetelesan fagein kai hkousen iwab thn fwnhn thV keratinhV kai eipen tiV h fwnh thV polewV hcoushV

41. Lo oyó Adonías y todos los invitados que con él estaban cuando habían acabado de comer; oyó Joab el sonido del cuerno y dijo: «¿Por qué este ruido de la ciudad alborotada?»

42. eti autou lalountoV kai idou iwnaqan uioV abiaqar tou ierewV hlqen kai eipen adwniaV eiselqe oti anhr dunamewV ei su kai agaqa euaggelisai

42. Estaba todavía hablando cuando llegó Jonatán, hijo del sacerdote Abiatar; y Adonías le dijo: «Ven, pues eres un hombre valeroso y traerás buenas noticias.»

43. kai apekriqh iwnaqan kai eipen kai mala o kurioV hmwn o basileuV dauid ebasileusen ton salwmwn

43. Jonatán respondió a Adonías: «Todo lo contrario. Nuestro señor el rey David ha proclamado rey a Salomón.

44. kai apesteilen o basileuV met' autou ton sadwk ton ierea kai naqan ton profhthn kai banaian uion iwdae kai ton cereqqi kai ton feleqqi kai epekaqisan auton epi thn hmionon tou basilewV

44. El rey ha enviado con él al sacerdote Sadoq, al profeta Natán, a Benaías, hijo de Yehoyadá, a los kereteos y peleteos, y le han hecho montar sobre la mula del rey.

45. kai ecrisan auton sadwk o iereuV kai naqan o profhthV eiV basilea en tw giwn kai anebhsan ekeiqen eufrainomenoi kai hchsen h poliV auth h fwnh hn hkousate

45. El sacerdote Sadoq y el profeta Natán le han ungido rey en Guijón; han subido de allí llenos de gozo; la ciudad está alborotada; y ése es el tumulto que habéis oído.

46. kai ekaqisen salwmwn epi qronon thV basileiaV

46. Más aún, Salomón se ha sentado en el trono real,

47. kai eishlqon oi douloi tou basilewV euloghsai ton kurion hmwn ton basilea dauid legonteV agaqunai o qeoV to onoma salwmwn tou uiou sou uper to onoma sou kai megalunai ton qronon autou uper ton qronon sou kai prosekunhsen o basileuV epi thn koithn autou

47. y los servidores del rey han ido a felicitar a nuestro rey David diciendo: Que tu Dios haga el nombre de Salomón más dichoso que tu propio nombre y haga su trono más grande que tu trono. El rey se ha prosternado en su lecho,

48. kai ge outwV eipen o basileuV euloghtoV kurioV o qeoV israhl oV edwken shmeron ek tou spermatoV mou kaqhmenon epi tou qronou mou kai oi ofqalmoi mou blepousin

48. y ha dicho así: "Bendito Yahveh, Dios de Israel, que ha permitido que un descendiente mío se siente hoy sobre mi trono y que mis ojos lo vean."»

49. kai exesthsan kai exanesthsan panteV oi klhtoi tou adwniou kai aphlqon anhr eiV thn odon autou

49. Todos los invitados que estaban con Adonías temieron y, levantándose, se fueron cada uno por su camino.

50. kai adwniaV efobhqh apo proswpou salwmwn kai anesth kai aphlqen kai epelabeto twn keratwn tou qusiasthriou

50. Adonías tuvo miedo de Salomón; se levantó y se fue y se agarró a los cuernos del altar.

51. kai anhggelh tw salwmwn legonteV idou adwniaV efobhqh ton basilea salwmwn kai katecei twn keratwn tou qusiasthriou legwn omosatw moi shmeron o basileuV salwmwn ei ou qanatwsei ton doulon autou en romfaia

51. Avisaron a Salomón: «Mira que Adonías tiene miedo del rey Salomón y se ha agarrado a los cuernos del altar diciendo: Que el rey Salomón me jure desde hoy que su servidor no morirá a espada.»

52. kai eipen salwmwn ean genhtai eiV uion dunamewV ei peseitai twn tricwn autou epi thn ghn kai ean kakia eureqh en autw qanatwqhsetai

52. Dijo Salomón: «Si es hombre honrado, no caerá en tierra ni uno de sus cabellos, pero si se halla maldad en él, morirá.»

53. kai apesteilen o basileuV salwmwn kai kathnegken auton apanwqen tou qusiasthriou kai eishlqen kai prosekunhsen tw basilei salwmwn kai eipen autw salwmwn deuro eiV ton oikon sou

53. El rey Salomón mandó que lo bajaran de junto al altar; entró y se postró ante el rey Salomón, y Salomón le dijo: Vete a tu casa.»



Read the Bible in a Year

Join our community and complete the entire Bible in 365 days. A structured and inspiring path to deepen your faith and knowledge of Scripture.