Mosaico decorativo

1. kai elisaie elalhsen proV thn gunaika hV ezwpurhsen ton uion legwn anasthqi kai deuro su kai o oikoV sou kai paroikei ou ean paroikhshV oti keklhken kurioV limon epi thn ghn kai ge hlqen epi thn ghn epta eth

1. Eliseu dissera à mulher, cujo filho ele ressuscitara: “Parte com todos os teus e habita no estrangeiro, porque o Senhor fez vir a fome e ela virá sobre a terra durante sete anos”.

2. kai anesth h gunh kai epoihsen kata to rhma elisaie kai eporeuqh auth kai o oikoV authV kai parwkei en gh allofulwn epta eth

2. Essa mulher fez o que lhe disse o homem de Deus: emigrou com sua família e habitou sete anos na terra dos filisteus.

3. kai egeneto meta to teloV twn epta etwn kai epestreyen h gunh ek ghV allofulwn eiV thn polin kai hlqen bohsai proV ton basilea peri tou oikou eauthV kai peri twn agrwn eauthV

3. Passados os sete anos, voltou da terra dos filisteus e foi falar ao rei a respeito de sua casa e de sua terra.*

4. kai o basileuV elalei proV giezi to paidarion elisaie tou anqrwpou tou qeou legwn dihghsai dh moi panta ta megala a epoihsen elisaie

4. O rei estava conversando com Giezi, servo do homem de Deus, e pedia-lhe que lhe contasse os prodígios que Eliseu tinha feito.

5. kai egeneto autou exhgoumenou tw basilei wV ezwpurhsen uion teqnhkota kai idou h gunh hV ezwpurhsen ton uion authV elisaie bowsa proV ton basilea peri tou oikou eauthV kai peri twn agrwn eauthV kai eipen giezi kurie basileu auth h gunh kai outoV o uioV authV on ezwpurhsen elisaie

5. Giezi estava justamente contando como Eliseu havia ressuscitado um morto, quando a mulher, cujo filho ressuscitara, chegou para implorar ao rei a respeito de sua casa e de sua terra. Giezi exclamou: “Ó rei, meu senhor! Eis a mulher com o filho que Eliseu ressuscitou”.

6. kai ephrwthsen o basileuV thn gunaika kai dihghsato autw kai edwken auth o basileuV eunoucon ena legwn epistreyon panta ta authV kai panta ta genhmata tou agrou authV apo thV hmeraV hV katelipen thn ghn ewV tou nun

6. O rei interrogou a mulher e esta narrou-lhe o acontecido. Então, o rei fê-la acompanhar por um eunuco com a seguinte ordem: “Faze-lhe restituir tudo o que lhe pertence, assim como todos os rendimentos de sua terra, desde o dia em que ela a deixou até o dia de hoje”.

7. kai hlqen elisaie eiV damaskon kai uioV ader basileuV suriaV hrrwstei kai anhggeilan autw legonteV hkei o anqrwpoV tou qeou ewV wde

7. Eliseu foi a Damasco. Ben-Adad, rei da Síria, estava doente. Avisaram-no, dizendo: “O homem de Deus está aqui”.

8. kai eipen o basileuV proV azahl labe en th ceiri sou manaa kai deuro eiV apanthn tw anqrwpw tou qeou kai epizhthson ton kurion par' autou legwn ei zhsomai ek thV arrwstiaV mou tauthV

8. Disse então o rei a Hazael: “Toma contigo um presente e vai ao encontro do homem de Deus. Consultarás o Senhor, por seu intermédio, se ficarei curado desta enfermidade”.

9. kai eporeuqh azahl eiV apanthn autou kai elaben manaa en th ceiri autou kai panta ta agaqa damaskou arsin tessarakonta kamhlwn kai hlqen kai esth enwpion autou kai eipen proV elisaie o uioV sou uioV ader basileuV suriaV apesteilen me proV se legwn ei zhsomai ek thV arrwstiaV mou tauthV

9. Hazael partiu e foi ao encontro do homem de Deus, levando-lhe presentes, o que havia de melhor em Damasco, em quarenta camelos carregados. Chegando aonde ele estava, disse-lhe: “Teu filho Ben-Adad, rei da Síria, mandou-me ter contigo para perguntar-te se sairá vivo de sua enfermidade”.

10. kai eipen elisaie deuro eipon autw zwh zhsh kai edeixen moi kurioV oti qanatw apoqanh

10. Eliseu respondeu-lhe: “Vai e dize-lhe que ele será certamente curado. Mas o Senhor revelou-me que ele morrerá”.

11. kai paresth tw proswpw autou kai eqhken ewV aiscunhV kai eklausen o anqrwpoV tou qeou

11. Depois o homem de Deus olhou-o fixamente, de modo que Hazael se sentiu perturbado; e o homem de Deus pôs-se a chorar.

12. kai eipen azahl ti oti o kurioV mou klaiei kai eipen oti oida osa poihseiV toiV uioiV israhl kaka ta ocurwmata autwn exaposteleiV en puri kai touV eklektouV autwn en romfaia apokteneiV kai ta nhpia autwn enseiseiV kai taV en gastri ecousaV autwn anarrhxeiV

12. “Por que chora o meu senhor?” – perguntou Hazael. Ele respondeu: “Porque sei os males que farás aos israelitas: incendiarás as suas cidades fortes, passarás a fio de espada os seus jovens, esmagarás as suas crianças e rasgarás pelo meio o ventre de suas mulheres grávidas”.

13. kai eipen azahl tiV estin o douloV sou o kuwn o teqnhkwV oti poihsei to rhma touto kai eipen elisaie edeixen moi kurioV se basileuonta epi surian

13. “Será o teu servo, porventura, um cão – disse-lhe Hazael –, para fazer tais coisas?” Eliseu respondeu: “O Senhor mostrou-me em uma visão que serás rei da Síria”.

14. kai aphlqen apo elisaie kai eishlqen proV ton kurion autou kai eipen autw ti eipen soi elisaie kai eipen eipen moi zwh zhsh

14. Deixando Eliseu, voltou Hazael para junto de seu amo, o qual lhe perguntou: “Que te disse Eliseu?”. “Disse-me – respondeu ele – que serás certamente curado”.

15. kai egeneto th epaurion kai elaben to macma kai ebayen en tw udati kai periebalen epi to proswpon autou kai apeqanen kai ebasileusen azahl ant' autou

15. No dia seguinte, Hazael tomou uma cobertura, molhou-a em água e aplicou-a sobre o rosto do rei e este morreu. E Hazael sucedeu-lhe no trono.

16. en etei pemptw tw iwram uiw acaab basilei israhl ebasileusen iwram uioV iwsafat basileuV iouda

16. No quinto ano de Jorão, filho de Acab, rei de Israel, Jorão, filho de Josafá, tornou-se rei de Judá.

17. uioV triakonta kai duo etwn hn en tw basileuein auton kai oktw eth ebasileusen en ierousalhm

17. Tinha trinta e dois anos quando começou a reinar. Reinou oito anos em Jerusalém.

18. kai eporeuqh en odw basilewn israhl kaqwV epoihsen oikoV acaab oti qugathr acaab hn autw eiV gunaika kai epoihsen to ponhron enwpion kuriou

18. Andou pelos caminhos dos reis de Israel, como fizera a casa de Acab, cuja filha desposou. E fez o mal aos olhos do Senhor.*

19. kai ouk hqelhsen kurioV diafqeirai ton ioudan dia dauid ton doulon autou kaqwV eipen dounai autw lucnon kai toiV uioiV autou pasaV taV hmeraV

19. Apesar disso, o Senhor não quis destruir a casa de Judá, por causa de Davi, seu servo, a quem prometera conservar sempre uma lâmpada na sua descendência.

20. en taiV hmeraiV autou hqethsen edwm upokatwqen ceiroV iouda kai ebasileusan ef' eautouV basilea

20. No tempo de Jorão, os edomitas sacudiram o jugo de Judá e constituíram um rei para si.

21. kai anebh iwram eiV siwr kai panta ta armata met' autou kai egeneto autou anastantoV kai epataxen ton edwm ton kuklwsanta ep' auton kai touV arcontaV twn armatwn kai efugen o laoV eiV ta skhnwmata autwn

21. Jorão foi a Seira com todos os seus carros e, durante a noite, feriu os edomitas que o tinham cercado; e os chefes dos carros com as tropas fugiram para as suas tendas.*

22. kai hqethsen edwm upokatwqen ceiroV iouda ewV thV hmeraV tauthV tote hqethsen lobena en tw kairw ekeinw

22. E assim Edom sacudiu o jugo de Judá até o dia de hoje. Naquele mesmo tempo, Lebna libertou-se igualmente.

23. kai ta loipa twn logwn iwram kai panta osa epoihsen ouk idou tauta gegraptai epi bibliw logwn twn hmerwn toiV basileusin iouda

23. Os outros atos e grandes feitos de Jorão estão consignados no Livro das Crônicas dos reis de Judá.

24. kai ekoimhqh iwram meta twn paterwn autou kai etafh meta twn paterwn autou en polei dauid tou patroV autou kai ebasileusen ocoziaV uioV autou ant' autou

24. Jorão adormeceu com os seus pais e foi sepultado junto deles na Cidade de Davi. Seu filho Ocozias sucedeu-lhe no trono.

25. en etei dwdekatw tw iwram uiw acaab basilei israhl ebasileusen ocoziaV uioV iwram

25. No décimo segundo ano de Jorão, filho de Acab, rei de Israel, Ocozias, filho de Jorão, tornou-se rei de Judá.

26. uioV eikosi kai duo etwn ocoziaV en tw basileuein auton kai eniauton ena ebasileusen en ierousalhm kai onoma thV mhtroV autou goqolia qugathr ambri basilewV israhl

26. Ocozias tinha vinte e dois anos quando começou a reinar e reinou um ano em Jerusalém. Sua mãe chamava-se Atalia e era filha (neta) de Amri, rei de Israel.

27. kai eporeuqh en odw oikou acaab kai epoihsen to ponhron enwpion kuriou kaqwV o oikoV acaab

27. Andou nos caminhos da casa de Acab e fez o mal aos olhos do Senhor, como a casa de Acab, porque lhe era aliado.

28. kai eporeuqh meta iwram uiou acaab eiV polemon meta azahl basilewV allofulwn en remmwq galaad kai epataxan oi suroi ton iwram

28. Saiu com Jorão, filho de Acab, a combater Hazael, rei da Síria, em Ramot de Galaad e foi ferido pelos sírios.

29. kai epestreyen o basileuV iwram tou iatreuqhnai en iezrael apo twn plhgwn wn epataxan auton en remmwq en tw polemein auton meta azahl basilewV suriaV kai ocoziaV uioV iwram katebh tou idein ton iwram uion acaab en iezrael oti hrrwstei autoV

29. E voltou então a Jezrael para se curar dos ferimentos recebidos dos sírios no combate contra Hazael, rei da Síria. Ocozias, filho de Jorão, rei de Judá, desceu a Jezrael para visitar Jorão, filho de Acab, que estava enfermo.



Read the Bible in a Year

Join our community and complete the entire Bible in 365 days. A structured and inspiring path to deepen your faith and knowledge of Scripture.