Księga Psalmów, 68

1. Kierownikowi chóru. Dawidowy. Psalm. Pieśń.

1. in finem pro his qui commutabuntur David

2. Bóg wstaje, a rozpraszają się Jego wrogowie i pierzchają przed Jego obliczem ci, którzy Go nienawidzą.

2. salvum me fac Deus quoniam intraverunt aquæ usque ad animam meam

3. Rozwiewają się, jak dym się rozwiewa, jak wosk się rozpływa przy ogniu, tak giną przed Bogiem grzesznicy.

3. infixus sum in limum profundi et non est substantia veni in altitudines maris et tempestas demersit me

4. A sprawiedliwi się cieszą i weselą przed Bogiem, i radością się rozkoszują.

4. laboravi clamans raucæ factæ sunt fauces meæ defecerunt oculi mei dum spero in Deum meum

5. Śpiewajcie Bogu, grajcie Jego imieniu; wyrównajcie drogę Temu, co cwałuje na obłokach! Jahwe Mu na imię; radujcie się przed Jego obliczem!

5. multiplicati sunt super capillos capitis mei qui oderunt me gratis confortati sunt qui persecuti sunt me inimici mei iniuste quæ non rapui tunc exsolvebam

6. Ojcem dla sierot i dla wdów opiekunem jest Bóg w swym świętym mieszkaniu.

6. Deus tu scis insipientiam meam et delicta mea a te non sunt abscondita

7. Bóg przygotowuje dom dla opuszczonych, a jeńców prowadzi ku pomyślności; na ziemi zeschłej zostają tylko oporni.

7. non erubescant in me qui expectant te Domine Domine virtutum non confundantur super me qui quærunt te Deus Israël

8. Boże, gdy szedłeś przed ludem Twoim, gdy kroczyłeś przez pustynię,

8. quoniam propter te sustinui obprobrium operuit confusio faciem meam

9. ziemia zadrżała, także niebo zesłało deszcz "przed Bogiem", przed obliczem Boga, Boga Izraela.

9. extraneus factus sum fratribus meis et peregrinus filiis matris meæ

10. Zesłałeś, Boże, obfity deszcz, swe wyczerpane dziedzictwo Ty orzeźwiłeś.

10. quoniam zelus domus tuæ comedit me et obprobria exprobrantium tibi ceciderunt super me

11. Twoja rodzina, Boże, w nim zamieszkała; pokrzepiłeś w swej dobroci biednego.

11. et operui in jejunio animam meam et factum est in obprobrium mihi

12. Pan wypowiada słowo do zwiastunów pomyślnych nowin: Wielkie wojsko.

12. et posui vestimentum meum cilicium et factus sum illis in parabolam

13. Uciekają królowie zastępów, uciekają; a mieszkanka domu dzieli łupy.

13. adversum me exercebantur qui sedebant in porta et in me psallebant qui bibebant vinum

14. Gdy odpoczywali między zagrodami trzody, skrzydła gołębicy srebrem się lśniły, a jej pióra zielonkawym odcieniem złota.

14. ego vero orationem meam ad te Domine tempus beneplaciti Deus in multitudine misericordiæ tuæ exaudi me in veritate salutis tuæ

15. Gdy tam Wszechmocny królów rozpraszał, śniegi spadały na górę Salmon!

15. eripe me de luto ut non infigar liberer ab his qui oderunt me et de profundis aquarum

16. Góry Baszanu - to góry wysokie, góry Baszanu - to góry urwiste:

16. non me demergat tempestas aquæ neque absorbeat me profundum neque urgeat super me puteus os suum

17. czemu, góry urwiste, patrzycie z zazdrością na górę, gdzie się Bogu spodobało mieszkać, na której też Bóg będzie mieszkał na zawsze?

17. exaudi me Domine quoniam benigna est misericordia tua secundum multitudinem miserationum tuarum respice me

18. Rydwanów Bożych jest tysiące tysięcy: to Pan do świątyni przybywa z Synaju.

18. et ne avertas faciem tuam a puero tuo quoniam tribulor velociter exaudi me

19. Wstąpiłeś na wyżynę, wziąłeś jeńców do niewoli, przyjąłeś ludzi jako daninę, nawet opornych - do Twej siedziby, Panie!

19. intende animæ meæ et libera eam propter inimicos meos eripe me

20. Pan niech będzie przez wszystkie dni błogosławiony: ciężary nasze dźwiga Bóg, zbawienie nasze.

20. tu scis inproperium meum et confusionem et reverentiam meam

21. Bóg nasz jest Bogiem, który wyzwala, i Pan Bóg daje ujść przed śmiercią.

21. in conspectu tuo sunt omnes qui tribulant me inproperium expectavit cor meum et miseriam et sustinui qui simul contristaretur et non fuit et qui consolaretur et non inveni

22. Zaiste Bóg kruszy głowy swym wrogom, kudłatą czaszkę tego, co postępuje grzesznie.

22. et dederunt in escam meam fel et in siti mea potaverunt me aceto

23. Pan powiedział: Z Baszanu mogę [cię] wyprowadzić, mogę wyprowadzić z głębiny morskiej,

23. fiat mensa eorum coram ipsis in laqueum et in retributiones et in scandalum

24. byś stopę twą we krwi umoczył, by języki psów twoich miały kęsek z wrogów.

24. obscurentur oculi eorum ne videant et dorsum eorum semper incurva

25. Boże, widać Twoje wejście, wejście Boga mego, Króla mego, do świątyni.

25. effunde super eos iram tuam et furor iræ tuæ conprehendat eos

26. Śpiewacy idą przodem, na końcu harfiarze, w środku dziewczęta uderzają w bębenki.

26. fiat habitatio eorum deserta et in tabernaculis eorum non sit qui inhabitet

27. Na świętych zgromadzeniach błogosławcie Boga, Pana - wy zrodzeni z Izraela!

27. quoniam quem tu percussisti persecuti sunt et super dolorem vulnerum meorum addiderunt

28. Tam Beniamin idzie na czele, książęta Judy wśród wrzawy swych okrzyków, książęta Zabulona, książęta Neftalego.

28. adpone iniquitatem super iniquitatem eorum et non intrent in justitia tua

29. O Boże, okaż Twoją potęgę, potęgę Bożą, z jaką działałeś dla nas

29. deleantur de libro viventium et cum justis non scribantur

30. z Twej świątyni nad Jeruzalem! Niech królowie złożą Tobie dary!

30. ego sum pauper et dolens salus tua Deus suscepit me

31. Napełnij grozą dzikiego zwierza w sitowiu i stada bawołów, z cielcami narodów. Niech padną na twarze przynoszący srebro; rozprosz narody, co z wojen się cieszą.

31. laudabo nomen Dei cum cantico magnificabo eum in laude

32. Niechaj z Egiptu nadejdą możnowładcy, niech Kusz wyciągnie swe ręce do Boga.

32. et placebit Deo super vitulum novellum cornua producentem et ungulas

33. Śpiewajcie Bogu, królestwa ziemi, zagrajcie Panu,

33. videant pauperes et lætentur quærite Deum et vivet anima vestra

34. który przemierza niebo, niebo odwieczne. Oto wydał głos swój, głos potężny:

34. quoniam exaudivit pauperes Dominus et vinctos suos non despexit

35. Uznajcie moc Bożą! Jego majestat jest nad Izraelem, a Jego potęga w obłokach.

35. laudent illum cæli et terra mare et omnia reptilia in eis

36. Grozę sieje Bóg ze swej świątyni, Bóg Izraela; On sam swojemu ludowi daje potęgę i siłę. Niech będzie Bóg błogosławiony!

36. quoniam Deus salvam faciet Sion et ædificabuntur civitates Judææ et inhabitabunt ibi et hereditate adquirent eam

37.

37. et semen servorum ejus possidebunt eam et qui diligunt nomen ejus habitabunt in ea