Księga Psalmów, 31
1. Kierownikowi chóru. Psalm. Dawidowy.
1. huic David intellectus beati quorum remissæ sunt iniquitates et quorum tecta sunt peccata
2. Panie, do Ciebie się uciekam, niech nigdy nie doznam zawodu; wybaw mnie w Twojej sprawiedliwości!
2. beatus vir cui non inputabit Dominus peccatum nec est in spiritu ejus dolus
3. Skłoń ku mnie ucho, pośpiesz, aby mnie ocalić. Bądź dla mnie skałą mocną, warownią, aby mnie ocalić.
3. quoniam tacui inveteraverunt ossa mea dum clamarem tota die
4. Ty bowiem jesteś dla mnie skałą i twierdzą; przez wzgląd na imię Twoje kieruj mną i prowadź mnie!
4. quoniam die ac nocte gravata est super me manus tua conversus sum in ærumna mea dum configitur mihi spina diapsalma
5. Wydobądź mnie z sieci zastawionej na mnie, bo Ty jesteś moją ucieczką.
5. delictum meum cognitum tibi feci et iniustitiam meam non abscondi dixi confitebor adversus me iniustitiam meam Domino et tu remisisti impietatem peccati mei diapsalma
6. W ręce Twoje powierzam ducha mojego: Ty mnie wybawiłeś, Panie, Boże wierny!
6. pro hac orabit ad te omnis sanctus in tempore oportuno verumtamen in diluvio aquarum multarum ad eum non adproximabunt
7. Nienawidzisz tych, którzy czczą marne bóstwa, ja natomiast pokładam ufność w Panu.
7. tu es refugium meum a tribulatione quæ circumdedit me exultatio mea erue me a circumdantibus me diapsalma
8. Weselę się i cieszę z Twojej łaski, boś wejrzał na moją nędzę, uznałeś udręki mej duszy
8. intellectum tibi dabo et instruam te in via hac qua gradieris firmabo super te oculos meos
9. i nie oddałeś mnie w ręce nieprzyjaciela, postawiłeś me stopy na miejscu przestronnym.
9. nolite fieri sicut equus et mulus quibus non est intellectus in camo et freno maxillas eorum constringe qui non adproximant ad te
10. Zmiłuj się nade mną, Panie, bo jestem w ucisku, od smutku słabnie me oko, a także moja siła i wnętrzności.
10. multa flagella peccatoris sperantem autem in Domino misericordia circumdabit
11. Bo zgryzota trawi me życie, a wzdychanie - moje lata. Siłę moją zachwiał ucisk i kości moje osłabły.
11. lætamini in Domino et exultate justi et gloriamini omnes recti corde
12. Stałem się znakiem hańby dla wszystkich mych wrogów, dla moich sąsiadów przedmiotem odrazy, dla moich znajomych - postrachem; kto mnie ujrzy na ulicy, ucieka ode mnie.
12.
13. Zapomniano w sercach o mnie jak o zmarłym: stałem się jak sprzęt wyrzucony.
13.
14. Słyszę bowiem złorzeczenia wielu: Trwoga dokoła, gdy przeciw mnie się zbierają, zamyślają odebrać mi życie.
14.
15. Ja zaś pokładam ufność w Tobie, Panie, mówię: Ty jesteś moim Bogiem.
15.
16. W Twoim ręku są moje losy: wyrwij mnie z ręki mych wrogów i prześladowców!
16.
17. Niech zajaśnieje Twoje oblicze nad Twym sługą: wybaw mnie w swej łaskawości!
17.
18. Panie, niech nie doznam zawodu, skoro Cię wzywam; niech się zawiodą występni, niech zamilkną w Szeolu!
18.
19. Niech zaniemówią wargi kłamliwe, co zuchwale wygadują na sprawiedliwego z pychą i ze wzgardą.
19.
20. Jakże jest wielka, o Panie, Twoja dobroć, którą zachowujesz dla tych, co się boją Ciebie, i okazujesz tym, co w Tobie szukają ucieczki na oczach synów ludzkich.
20.
21. Ukrywasz ich pod osłoną Twojej obecności od spisku mężów, w swoim namiocie ich kryjesz przed sporem języków.
21.
22. Błogosławiony niech będzie Pan, który okazał cuda swoje i łaski w mieście warownym.
22.
23. Ja zaś powiedziałem przerażony: Odcięty jestem od Twoich oczu, lecz Tyś wysłuchał głos mego błagania, gdy do Ciebie wołałem.
23.
24. Miłujcie Pana, wszyscy, co Go czcicie! Pan zachowuje wiernych, a odpłaca z nawiązką tym, którzy wyniośle postępują.
24.
25. Bądźcie mocni i mężnego serca, wszyscy, którzy pokładacie ufność w Panu!
25.
