Mądrość Syracha, 10

1. Mądry władca dobrze swój lud poprowadzi, a rządy rozumnego będą dobrze uporządkowane.

1. judex sapiens vindicabit populum suum et principatus sensati stabilis erit

2. Jaki władca ludu, tacy i jego ministrowie, jaki władca miasta, tacy i jego mieszkańcy.

2. secundum judicem populi sic et ministri ejus et qualis rector est civitatis tales et inhabitantes

3. Król bez nauki zgubi swój lud, a mądrość władców zbuduje miasto.

3. rex insipiens perdet populum suum et civitates inhabitabuntur per sensum prudentium

4. W ręku Pana są rządy na ziemi, w swoim czasie wzbudzi On dla niej odpowiedniego władcę.

4. in manu Dei potestas terræ et exclamabilis omnis iniquitas gentium et utilem rectorem in tempus suscitabit super illam

5. W ręku Pana spoczywa powodzenie męża, On osobie prawodawcy udziela swej chwały.

5. in manu Dei potestas hominis et super faciem scribæ inponet honorem suum

6. Za każdy zły czyn nie unoś się gniewem na bliźniego i nie czyń nic, co jest dziełem zuchwalstwa.

6. omnis iniuriæ proximi ne memineris et nihil agas in operibus iniuriæ

7. Pycha jest obmierzła Panu i ludziom, a ciemiężenie [innych] uważają oni za [wielkie] przestępstwo.

7. odibilis coram Deo et hominibus superbia et execrabilis omnis iniquitas gentium

8. Panowanie przechodzi od narodu do narodu przez krzywdy, bezprawia, pieniądze.

8. regnum a gente in gentem transfertur propter iniustitias et iniurias et contumelias et diversos dolos

9. Dlaczego pyszni się ziemia i popiół, skoro za życia jeszcze wyrzuca swe wnętrzności?

9. avaro autem nihil est scelestius quid superbit terra et cinis

10. Mała choroba, żartuje lekarz, a kto dziś królem - jutro umiera.

10. nihil est iniquius quam amare pecuniam hic enim et animam suam venalem habet quoniam in vita sua projecit intima sua

11. Gdy człowiek życie zakończy, odziedziczy zgniliznę, bestie i robaki.

11. omnis potentatus brevis via

12. Początkiem pychy człowieka jest odstępstwo od Pana, gdy odstąpił sercem od swego Stworzyciela.

12. brevem languorem præcidit medicus sic et rex hodie est et cras morietur

13. Albowiem początkiem pychy - grzech, a kto się da jej opanować, zalany będzie obrzydliwością. Dlatego Pan zesłał przedziwne kary i takich doszczętnie zatracił.

13. cum enim moritur homo hereditabit serpentes et bestias et vermes

14. Pan wywrócił trony władców, a na ich miejscu posadził pokornych.

14. initium superbiæ hominis apostatare a Deo

15. Pan wysuszył korzenie narodów, a na ich miejscu zasadził pobożnych.

15. quoniam ab eo qui fecit illum recessit cor ejus quoniam initium peccati omnis superbia qui tenuerit illam adimplebitur maledictis et subvertet eos in finem

16. Pan spustoszył kraje narodów i zniszczył je aż do fundamentów ziemi.

16. propterea exhonoravit Dominus conventus malorum et destruxit eos usque in finem

17. Wyrwał, zatracił i wymazał na ziemi ich pamięć.

17. sedes ducum superborum destruxit Deus et sedere fecit mites pro illis

18. Nie dla ludzi stworzona jest pycha ani szalony gniew dla zrodzonych z niewiasty.

18. radices gentium superbarum arefecit Deus et plantavit humiles ex ipsis gentibus

19. Jakie pokolenie jest poważne? Pokolenie człowieka. Jakie pokolenie jest szanowane? Bojące się Pana. Jakie pokolenie jest wzgardzone? Pokolenie człowieka. Jakie pokolenie jest wzgardzone? Przekraczające przykazania.

19. terras gentium evertit Dominus et perdidit eas usque ad fundamentum

20. Wśród braci jest poważany ich zwierzchnik, a w oczach Pana - są ci, którzy się Go boją. (1p) Początkiem dobrego przyjęcia jest bojaźń Pańska, a początkiem odrzucenia jest zatwardziałość i pycha.

20. arefecit ex ipsis et disperdidit illos et cessare fecit memoriam eorum a terra

21.

21. perdidit Deus memoriam superborum et reliquit memoriam humilium sensu

22. Czy to bogaty, czy godzien sławy, czy biedny - chlubą ich bojaźń Pana.

22. non est creata hominibus superbia neque iracundia nationi mulierum

23. Nie jest słuszną rzeczą odmawiać czci ubogiemu, ale mądremu, i nie godzi się szanować człowieka grzesznego.

23. semen hominum honorabitur hoc quod timet Dominum semen autem hoc exhonorabitur hominum quod præterit mandata Domini

24. Zwierzchnik, sędzia, władca są poważani, ale żaden z nich nie jest większy od tego, który się boi Pana.

24. in medio fratrum rector illorum in honore et qui timent Deum erunt in oculis illius

25. Słudze mądremu służyć będą wolni, a ten, który posiada wiedzę, nie będzie narzekał.

25. gloria divitum honoratorum et pauperum timor Dei est

26. Nie szukaj wymówek, gdy masz spełnić swój obowiązek, i nie przechwalaj się, gdy przyszedł czas twego poniżenia.

26. non despicere hominem justum pauperem et non magnificare virum peccatorem divitem

27. Lepszy jest ten, który pracuje, a opływa we wszystko, niż ten, co przechadza się poważany, a nie ma chleba.

27. magnus est judex et potens est in honore et non est major illo qui timet Deum

28. Synu, ze skromnością dbaj o cześć dla swej osoby i oceniaj siebie w sposób należyty.

28. servo sensato liberi servient et vir prudens disciplinatus non murmurabit correptus et inscius non honorabitur

29. Tego, kto wykracza przeciw samemu sobie, któż usprawiedliwi, i któż będzie poważał tego, kto hańbi swe życie?

29. noli te extollere in faciendo opere tuo et noli cunctari in tempore angustiæ

30. Ubogi będzie poważany z powodu swej wiedzy, a bogaty dzięki swej zamożności.

30. melior est qui operatur et abundat in omnibus quam qui gloriatur et eget panem

31. Ten, kto jest poważanym w ubóstwie, o ileż bardziej nim będzie w bogactwie, a kto jest bez czci w bogactwie, o ileż bardziej będzie nim w ubóstwie.

31. fili in mansuetudine serva animam tuam et da illi honorem secundum meritum suum

32.

32. peccantem in animam suam quis justificabit et quis honorificabit exhonorantem animam suam

33.

33. pauper gloriatur per disciplinam et timorem suum et est homo qui honorificatur propter substantiam suam

34.

34. qui gloriatur in paupertate quanto magis in substantia et qui gloriatur in substantia paupertatem vereatur