Judite, 7
1. th de epaurion parhggeilen olofernhV pash th stratia autou kai panti tw law autou oi paregenonto epi thn summacian autou anazeugnuein epi baituloua kai taV anabaseiV thV oreinhV prokatalambanesqai kai poiein polemon proV touV uiouV israhl
1. No dia seguinte, Holofernes ordenou às suas tropas que tomassem de assalto Betúlia.
2. kai anezeuxen en th hmera ekeinh paV anhr dunatoV autwn kai h dunamiV autwn andrwn polemistwn ciliadeV pezwn ekaton ebdomhkonta kai ippewn ciliadeV deka duo cwriV thV aposkeuhV kai twn andrwn oi hsan pezoi en autoiV plhqoV polu sfodra
2. Havia cento e setenta mil soldados de infantaria e doze mil cavaleiros, além dos homens de armas que tinha aprisionado e dos jovens que tinha levado das províncias e das cidades.
3. kai parenebalon en tw aulwni plhsion baituloua epi thV phghV kai pareteinan eiV euroV epi dwqaim ewV belbaim kai eiV mhkoV apo baituloua ewV kuamwnoV h estin apenanti tou esdrhlwn
3. Prepararam-se todos para combater contra os israelitas e partiram pela encosta da montanha até o cume que olha para Dotain, desde o lugar chamado Belbaima até Quiamon, que está fronteiro a Esdrelão.
4. oi de uioi israhl wV eidon autwn to plhqoV etaracqhsan sfodra kai eipan ekastoV proV ton plhsion autou nun ekleixousin outoi to proswpon thV ghV pashV kai oute ta orh ta uyhla oute ai faraggeV oute oi bounoi uposthsontai to baroV autwn
4. Quando os israelitas viram aquela multidão, prostraram-se por terra e cobriram de cinzas as suas cabeças, orando em comum ao Deus de Israel para que fizesse misericórdia ao seu povo.
5. kai analabonteV ekastoV ta skeuh ta polemika autwn kai anakausanteV puraV epi touV purgouV autwn emenon fulassonteV olhn thn nukta ekeinhn
5. Tomando então as suas armas de guerra, postaram-se nos lugares em que caminhos estreitos conduziam às passagens entre os montes e ali montaram guarda noite e dia.
6. th de hmera th deutera exhgagen olofernhV pasan thn ippon autou kata proswpon twn uiwn israhl oi hsan en baituloua
6. Entretanto, ao fazer uma ronda pelos arredores, Holofernes descobriu ao sul da cidade a fonte que a abastecia por meio de um aqueduto e mandou cortá-lo.
7. kai epeskeyato taV anabaseiV thV polewV autwn kai taV phgaV twn udatwn efwdeusen kai prokatelabeto autaV kai epesthsen autaiV parembolaV andrwn polemistwn kai autoV anezeuxen eiV ton laon autou
7. Havia, entretanto, não longe dos muros, algumas fontes aonde iam furtivamente os sitiados buscar água, mais para aliviar um pouco a sede que para beber.
8. kai proselqonteV autw panteV arconteV uiwn hsau kai panteV oi hgoumenoi tou laou mwab kai oi strathgoi thV paraliaV eipan
8. Então, os amonitas e os moabitas foram dizer a Holofernes: “Os israelitas não confiam nem nas lanças nem nas flechas, mas são defendidos pelas montanhas e sua verdadeira força são as colinas escarpadas.
9. akousatw dh logon o despothV hmwn ina mh genhtai qrausma en th dunamei sou
9. Para que possas vencê-los sem combate, põe guardas às fontes, para não buscarem água ali e os matareis sem golpes de espada. Ou, pelo menos, esgotados pela sede, entregarão a cidade, a qual, por estar situada nas montanhas, julgavam inexpugnável”.
10. o gar laoV outoV twn uiwn israhl ou pepoiqan epi toiV dorasin autwn all' epi toiV uyesi twn orewn en oiV autoi enoikousin en autoiV ou gar estin eucereV prosbhnai taiV korufaiV twn orewn autwn
10. Essa sugestão agradou a Holofernes e aos seus oficiais e ele mandou que cada fonte fosse vigiada por um contingente de cem homens.
11. kai nun despota mh polemei proV autouV kaqwV ginetai polemoV parataxewV kai ou peseitai ek tou laou sou anhr eiV
11. Passados vinte dias de guarda, secaram-se as fontes e os poços de Betúlia e os habitantes que recebiam cotidianamente a sua medida de água não a tiveram mais nem sequer para um dia.
12. anameinon epi thV parembolhV sou diafulasswn panta andra ek thV dunamewV sou kai epikrathsatwsan oi paideV sou thV phghV tou udatoV h ekporeuetai ek thV rizhV tou orouV
12. Então, reuniram-se todos os homens, mulheres, jovens e crianças ao redor de Ozias e disseram-lhe a uma voz:
13. dioti ekeiqen udreuontai panteV oi katoikounteV baituloua kai anelei autouV h diya kai ekdwsousi thn polin autwn kai hmeiV kai o laoV hmwn anabhsomeqa epi taV plhsion korufaV twn orewn kai parembaloumen ep' autaiV eiV profulakhn tou mh exelqein ek thV polewV andra ena
13. “Deus seja juiz entre nós e ti, pois, recusando negociar a paz com os assírios, atraíste a desgraça sobre nós; e por isso entregou-nos Deus nas suas mãos.
14. kai takhsontai en tw limw autoi kai ai gunaikeV autwn kai ta tekna autwn kai prin elqein thn romfaian ep' autouV katastrwqhsontai en taiV plateiaiV thV oikhsewV autwn
14. Também por isso não há quem nos socorra, estando nós aos seus olhos esgotados pela sede.
15. kai antapodwseiV autoiV antapodoma ponhron anq' wn estasiasan kai ouk aphnthsan tw proswpw sou en eirhnh
15. Agora, pois, reúne todos os que estão na cidade e entreguemo-nos espontaneamente aos homens de Holofernes.
16. kai hresan oi logoi autwn enwpion olofernou kai enwpion pantwn twn qerapontwn autou kai sunetaxe poiein kaqa elalhsan
16. É melhor que bendigamos a Deus no cativeiro, vivos, do que morrer vergonhosamente diante de todos os homens, vendo morrer sob os nossos olhos nossas mulheres e nossos filhos.
17. kai aphren parembolh uiwn ammwn kai met' autwn ciliadeV pente uiwn assour kai parenebalon en tw aulwni kai prokatelabonto ta udata kai taV phgaV twn udatwn twn uiwn israhl
17. O céu e a terra nos são testemunhas, assim como o Deus de nossos pais que toma vingança de nossos pecados: entrega sem demora a cidade ao exército de Holofernes, para que o fio de espada abrevie o nosso fim, retardado pelo ardor da sede!”.
18. kai anebhsan oi uioi hsau kai oi uioi ammwn kai parenebalon en th oreinh apenanti dwqaim kai apesteilan ex autwn proV noton kai aphliwthn apenanti egrebhl h estin plhsion couV h estin epi tou ceimarrou mocmour kai h loiph stratia twn assuriwn parenebalon en tw pediw kai ekaluyan pan to proswpon thV ghV kai ai skhnai kai ai apartiai autwn katestratopedeusan en oclw pollw kai hsan eiV plhqoV polu sfodra
18. Tendo eles assim falado, levantou-se um grande pranto e gritos lancinantes na assembleia e a sua voz elevou-se para Deus durante várias horas:
19. kai oi uioi israhl anebohsan proV kurion qeon autwn oti wligoyuchsen to pneuma autwn oti ekuklwsan panteV oi ecqroi autwn kai ouk hn diafugein ek mesou autwn
19. “Pecamos – diziam eles –, nós e nossos pais cometemos a injustiça e a iniquidade.
20. kai emeinen kuklw autwn pasa parembolh assour oi pezoi kai armata kai oi ippeiV autwn hmeraV triakonta tessaraV kai exelipen pantaV touV katoikountaV baituloua panta ta aggeia autwn twn udatwn
20. Vós, que sois bom, tende piedade de nós, ou então que vossos castigos tomem vingança de nossas iniquidades; mas não entregueis os que vos invocam a um povo que não vos conhece,
21. kai oi lakkoi exekenounto kai ouk eicon piein eiV plhsmonhn udwr hmeran mian oti en metrw edidosan autoiV piein
21. para que se não diga entre os pagãos: Onde está o seu Deus?”.
22. kai hqumhsen ta nhpia autwn kai ai gunaikeV kai oi neaniskoi exelipon apo thV diyhV kai epipton en taiV plateiaiV thV polewV kai en taiV diodoiV twn pulwn kai ouk hn krataiwsiV eti en autoiV
22. Fatigados enfim de gritar e de chorar, eles se calaram.
23. kai episunhcqhsan paV o laoV epi ozian kai touV arcontaV thV polewV oi neaniskoi kai ai gunaikeV kai ta paidia kai anebohsan fwnh megalh kai eipan enantion pantwn twn presbuterwn
23. Ozias levantou-se então banhado em lágrimas: “Coragem, meus irmãos!” – disse ele. – “Esperemos ainda cinco dias a misericórdia do Senhor.
24. krinai o qeoV ana meson umwn kai hmwn oti epoihsate en hmin adikian megalhn ou lalhsanteV eirhnika meta uiwn assour
24. Talvez se aplaque a sua cólera e dê glória ao seu nome.
25. kai nun ouk estin o bohqoV hmwn alla pepraken hmaV o qeoV eiV taV ceiraV autwn tou katastrwqhnai enantion autwn en diyh kai apwleia megalh
25. Entretanto, se depois de cinco dias não nos chegar socorro algum, faremos o que propusestes.”
26. kai nun epikalesasqe autouV kai ekdosqe thn polin pasan eiV pronomhn tw law olofernou kai pash th dunamei autou
26.
27. kreisson gar hmin genhqhnai autoiV eiV diarpaghn esomeqa gar eiV doulouV kai zhsetai h yuch hmwn kai ouk oyomeqa ton qanaton twn nhpiwn hmwn en ofqalmoiV hmwn kai taV gunaikaV kai ta tekna hmwn ekleipousaV taV yucaV autwn
27.
28. marturomeqa umin ton ouranon kai thn ghn kai ton qeon hmwn kai kurion twn paterwn hmwn oV ekdikei hmaV kata taV amartiaV hmwn kai kata ta amarthmata twn paterwn hmwn ina mh poihsh kata ta rhmata tauta en th hmera th shmeron
28.
29. kai egeneto klauqmoV megaV en mesw thV ekklhsiaV pantwn omoqumadon kai ebohsan proV kurion ton qeon fwnh megalh
29.
30. kai eipen proV autouV oziaV qarseite adelfoi diakarterhswmen eti pente hmeraV en aiV epistreyei kurioV o qeoV hmwn to eleoV autou ef' hmaV ou gar egkataleiyei hmaV eiV teloV
30.
31. ean de dielqwsin autai kai mh elqh ef' hmaV bohqeia poihsw kata ta rhmata umwn
31.
32. kai eskorpisen ton laon eiV thn eautou parembolhn kai epi ta teich kai touV purgouV thV polewV autwn aphlqon kai taV gunaikaV kai ta tekna eiV touV oikouV autwn apesteilan kai hsan en tapeinwsei pollh en th polei
32.