Mosaico decorativo

1. kai egeneto meta tauta kai apeqanen basileuV uiwn ammwn kai ebasileusen annwn uioV autou ant' autou

1. Aconteceu que, morrendo o rei dos amonitas, seu filho Hanon sucedeu-lhe no trono.

2. kai eipen dauid poihsw eleoV meta annwn uiou naaV on tropon epoihsen o pathr autou met' emou eleoV kai apesteilen dauid parakalesai auton en ceiri twn doulwn autou peri tou patroV autou kai paregenonto oi paideV dauid eiV thn ghn uiwn ammwn

2. “Vou pôr-me em boas relações com Hanon, filho de Naás –, pensou Davi – assim como seu pai fez comigo.” Enviou-lhe, pois, mensageiros que lhe exprimissem suas condolências pela morte de seu pai. Quando os servos de Davi chegaram à terra dos amonitas,

3. kai eipon oi arconteV uiwn ammwn proV annwn ton kurion autwn mh para to doxazein dauid ton patera sou enwpion sou oti apesteilen soi parakalountaV all' ouci opwV ereunhswsin thn polin kai kataskophswsin authn kai tou kataskeyasqai authn apesteilen dauid touV paidaV autou proV se

3. os chefes dos amonitas disseram ao seu senhor Hanon: “Julgas que Davi pretende honrar teu pai, mandando-te consoladores? Não seria antes para examinar, espionar e destruir a cidade, que ele mandou os seus servos?”.

4. kai elaben annwn touV paidaV dauid kai exurhsen touV pwgwnaV autwn kai apekoyen touV manduaV autwn en tw hmisei ewV twn isciwn autwn kai exapesteilen autouV

4. Então Hanon prendeu os servos de Davi, rapou-lhes metade da barba, cortou-lhes as vestes bem curtas e despediu-os.

5. kai anhggeilan tw dauid uper twn andrwn kai apesteilen eiV apanthn autwn oti hsan oi andreV htimasmenoi sfodra kai eipen o basileuV kaqisate en iericw ewV tou anateilai touV pwgwnaV umwn kai epistrafhsesqe

5. Davi, tendo conhecimento disso, mandou mensageiros ao seu encontro – pois estavam profundamente humilhados – para dizer-lhes: “Ficai em Jericó até que vossa barba tenha de novo crescido e então voltareis”.

6. kai eidan oi uioi ammwn oti kathscunqhsan o laoV dauid kai apesteilan oi uioi ammwn kai emisqwsanto thn surian baiqrowb eikosi ciliadaV pezwn kai ton basilea maaca ciliouV andraV kai istwb dwdeka ciliadaV andrwn

6. Vendo os amonitas que se haviam tornado odiosos a Davi, mandaram delegados para tomarem ao seu soldo os arameus de Bet-Roob e os de Soba, ou seja, vinte mil soldados de infantaria e o rei de Maaca, com mil homens e os de Tob, com doze mil.

7. kai hkousen dauid kai apesteilen ton iwab kai pasan thn dunamin touV dunatouV

7. A essa notícia, Davi levantou todo o exército com Joab e os mais valentes.*

8. kai exhlqan oi uioi ammwn kai paretaxanto polemon para th qura thV pulhV kai suria souba kai rowb kai istwb kai maaca monoi en agrw

8. Os amonitas puseram-se em linha de combate à entrada da porta, ao passo que os arameus de Soba e de Roob ficaram no campo com os homens de Tob e de Maaca.

9. kai eiden iwab oti egenhqh proV auton antiproswpon tou polemou ek tou kata proswpon ex enantiaV kai ek tou opisqen kai epelexen ek pantwn twn neaniskwn israhl kai paretaxanto ex enantiaV suriaV

9. Joab, vendo que estava preparada a batalha contra ele, tanto pela frente como por detrás, escolheu os melhores de Israel e formou-os em linha de batalha contra os arameus.

10. kai to kataloipon tou laou edwken en ceiri abessa tou adelfou autou kai paretaxanto ex enantiaV uiwn ammwn

10. Confiou o resto do exército ao seu irmão AbJessé, que o pôs em linha de combate contra os amonitas.

11. kai eipen ean krataiwqh suria uper eme kai esesqe moi eiV swthrian kai ean uioi ammwn krataiwqwsin uper se kai esomeqa tou swsai se

11. Disse-lhe: “Se os arameus prevalecerem contra mim, tu virás em meu socorro; e, se os amonitas prevalecerem contra ti, eu irei em teu auxílio.

12. andrizou kai krataiwqwmen uper tou laou hmwn kai peri twn polewn tou qeou hmwn kai kurioV poihsei to agaqon en ofqalmoiV autou

12. Coragem! Lutemos com valor por nosso povo e pelas cidades de nosso Deus. O Senhor faça o que lhe parecer melhor!”.

13. kai proshlqen iwab kai o laoV autou met' autou eiV polemon proV surian kai efugan apo proswpou autou

13. Joab avançou com sua tropa contra os ara­meus, que fugiram diante dele.

14. kai oi uioi ammwn eidan oti efugen suria kai efugan apo proswpou abessa kai eishlqan eiV thn polin kai anestreyen iwab apo twn uiwn ammwn kai paregenonto eiV ierousalhm

14. Vendo os arameus em fuga, recuaram também os amonitas diante de AbJessé e voltaram para a cidade. Joab deixou os amonitas e foi para Jerusalém.

15. kai eiden suria oti eptaisen emprosqen israhl kai sunhcqhsan epi to auto

15. Os arameus, vendo-se batidos pelos israelitas, reuniram-se em massa.

16. kai apesteilen adraazar kai sunhgagen thn surian thn ek tou peran tou potamou calamak kai paregenonto ailam kai swbak arcwn thV dunamewV adraazar emprosqen autwn

16. Adadezer enviou então um delegado para mobilizar os arameus de além do rio e estes vieram para Helam, tendo à sua frente Sobac, general de Adadezer.

17. kai anhggelh tw dauid kai sunhgagen ton panta israhl kai diebh ton iordanhn kai paregenonto eiV ailam kai paretaxato suria apenanti dauid kai epolemhsan met' autou

17. Davi, informado disso, reuniu todo o Israel, pas­sou o Jordão e foi contra o Helam. Houve uma dura batalha entre os arameus e Davi,

18. kai efugen suria apo proswpou israhl kai aneilen dauid ek thV suriaV eptakosia armata kai tessarakonta ciliadaV ippewn kai ton swbak ton arconta thV dunamewV autou epataxen kai apeqanen ekei

18. mas os arameus fugiram diante de Israel; Davi matou-lhes setecentos cavalos de carros e quarenta mil homens. Feriu também o seu general Sobac, que morreu naquele mesmo lugar.

19. kai eidan panteV oi basileiV oi douloi adraazar oti eptaisan emprosqen israhl kai hutomolhsan meta israhl kai edouleusan autoiV kai efobhqh suria tou swsai eti touV uiouV ammwn

19. Todos os reis que eram vassalos de Adadezer, vendo-se vencidos pelos israelitas, fizeram paz com eles e tornaram-se seus tributários. Daí por diante os arameus não ousaram mais dar socorro aos amonitas.



Leia a Bíblia em um Ano

Junte-se a nossa comunidade e complete a leitura de toda a Bíblia em 365 dias. Um caminho estruturado e inspirador para aprofundar sua fé e conhecimento das Escrituras.