1. super hoc expavit cor meum et emotum est de loco suo
2. audite auditionem in terrore vocis ejus et sonum de ore illius procedentem
3. subter omnes cælos ipse considerat et lumen illius super terminos terræ
4. post eum rugiet sonitus tonabit voce magnitudinis suæ et non investigabitur cum audita fuerit vox ejus
5. tonabit Deus in voce sua mirabiliter qui facit magna et inscrutabilia
6. qui præcipit nivi ut descendat in terram et hiemis pluviis et imbri fortitudinis suæ
7. qui in manu omnium hominum signat ut noverint singuli opera sua
8. ingredietur bestia latibulum et in antro suo morabitur
9. ab interioribus egreditur tempestas et ab Arcturo frigus
10. flante Deo concrescit gelu et rursum latissimæ funduntur aquæ
11. frumentum desiderat nubes et nubes spargunt lumen suum
12. quæ lustrant per circuitum quocumque eas voluntas gubernantis duxerit ad omne quod præceperit illis super faciem orbis terrarum
13. sive in una tribu sive in terra sua sive in quocumque loco misericordiæ suæ eas jusserit inveniri
14. ausculta hæc Job sta et considera miracula Dei
15. numquid scis quando præceperit Deus pluviis ut ostenderent lucem nubium ejus
16. numquid nosti semitas nubium magnas et perfectas scientias
17. nonne vestimenta tua calida sunt cum perflata fuerit terra austro
18. tu forsitan cum eo fabricatus es cælos qui solidissimi quasi ære fusi sunt
19. ostende nobis quid dicamus illi nos quippe involvimur tenebris
20. quis narrabit ei quæ loquor etiam si locutus fuerit homo devorabitur
21. at nunc non vident lucem subito ær cogitur in nubes et ventus transiens fugabit eas
22. ab aquilone aurum venit et ad Deum formidolosa laudatio
23. digne eum invenire non possumus magnus fortitudine et judicio et justitia et enarrari non potest
24. ideo timebunt eum viri et non audebunt contemplari omnes qui sibi videntur esse sapientes
Przypisy:
37:1-5 - Elihu opisuje szacunek, jaki powinniśmy okazywać objawieniom Boga w naturze, podkreślając, że Jego głos ma wielką moc. Ta obserwacja przypomina nam o wielkości Boga i potrzebie oddawania Mu czci (zob. także Psalm 29:4-9 i List do Rzymian 1:20).
37:6-9 - Elihu mówi o zjawiskach naturalnych, takich jak śnieg i burze, jako o znakach działania Boga. Pogląd ten podkreśla, że stworzenie objawia mądrość i moc Boga, prowadząc nas do uznania Jego suwerenności (zob. także Psalm 104:1-5 i Ewangelię Mateusza 5:45).
37:10-13 - Elihu wspomina, że zimno i burze są również narzędziami Boga, używanymi dla Jego chwały i do realizacji Jego zamierzeń. To przypomina nam, że nawet trudności odgrywają rolę w dziele Bożym (zob. także Rz 8,28 i Iz 45,7).
37:14-16 - Elihu napomina Hioba, by kontemplował dzieła Boże i rozumiał Jego moc. To wezwanie do refleksji jest niezbędne w życiu duchowym, ponieważ pomaga nam dostrzec wielkość Boga i naszą pozycję przed Nim (zob. także Psalm 46:10 i List do Kolosan 3:2).
37:22-24 - Elihu konkluduje, że powinniśmy bać się Boga, który jest majestatyczny i potężny. Ten szacunek jest fundamentalny w relacji człowieka ze Stwórcą, podkreślając, że bojaźń Pańska jest początkiem mądrości (zob. również Prz 1,7 i Psalm 111,10).
Wersety związane z Liber Iob, 37:
Rozdział 37 Hioba kończy przemowę Elihu hymnem na cześć Bożej mocy w przyrodzie. W jaki sposób stworzenie objawia boski majestat? Ten poetycki tekst żywo opisuje zjawiska naturalne, takie jak burze, zamiecie śnieżne i wiatry, przedstawiając je jako przejawy Bożej mocy i mądrości. W rozdziale poruszane są takie tematy jak niepojęta wielkość Boga, pełna czci bojaźń i pokora ludzka przed stworzeniem. Hioba 37 przygotowuje grunt pod reakcję Boga. Zastanów się z nami nad pięcioma fragmentami biblijnymi, które rzucają światło na majestatyczne tematy tego inspirującego rozdziału.
Psalmy 29:3-4: "Głos Pana rozbrzmiewa nad wodami; Bóg chwały grzmi, Pan grzmi nad wodami wielkimi. Głos Pana jest potężny; głos Pana jest majestatyczny." - Psalm ten nawiązuje do opisu Elihu z 37. rozdziału Hioba, dotyczącego mocy Bożej objawiającej się w burzach.
Wyjścia 19:16: "Trzeciego dnia o świcie rozległy się grzmoty i błyskawice, gęsta chmura okryła górę i zabrzmiała głośno trąba. Wszyscy w obozie drżeli." - Ten fragment Księgi Wyjścia odzwierciedla opis Elihu w Hioba 37, dotyczący zjawisk naturalnych jako przejawów boskiej mocy.
Nahuma 1:3: "Pan jest bardzo cierpliwy, ale Jego moc jest wielka; Pan nie pozostawi winnego bez kary. Jego ścieżka wiedzie wśród wichru i burzy, a chmury są prochem, który unosi jego stopy." - Nahum używa podobnych obrazów jak Elihu w Hioba 37, aby opisać Bożą moc w naturze.
Psalmy 147:16-18: "Rozsypuje śnieg jak wełnę i rozsiewa szron jak popiół. Rzuca lód na kawałki. Kto zniesie Twoje przeziębienie? Wysyła swoje słowo i topi śnieg; On sprawia, że wieje wiatr i płyną wody." - Psalm ten używa języka podobnego do języka Elihu z Hioba 37, aby opisać Bożą kontrolę nad żywiołami.
Jeremiasza 10:13: "Kiedy daje słyszeć głos swój, szumią wody na niebie; sprawia, że chmury powstają z krańców ziemi. Wysyła błyskawice wraz z deszczem i sprawia, że ze swoich osadów wydobywa się wiatr." - Jeremiasz posługuje się obrazami, które przypominają opis mocy Boga nad zjawiskami meteorologicznymi dokonany przez Elihu w 37. rozdziale Hioba.
FAQ:
Jak Elihu opisuje moc Boga w naturze?
Mówi o grzmotach, śniegu i burzach, pokazując, że Bóg używa tych zjawisk, aby objawić swoją wielkość. (Hioba 37:5-7)
Co Elihu mówi o suwerenności Boga?
Uczy, że Bóg działa w niezbadany sposób, a człowiek powinien Go uznawać z bojaźnią i czcią. (Hioba 37:23-24)
Jak Elihu postrzega mądrość człowieka w odniesieniu do Boga?
Mówi, że ludzka wiedza jest ograniczona i nikt nie jest w stanie w pełni zrozumieć dzieł Boga. (Hioba 37:14-16)
Czego możemy się nauczyć ze zjawisk naturalnych?
Elihu naucza, że dzieło stworzenia świadczy o mocy i mądrości Boga, i że powinniśmy się z tego uczyć. (Hioba 37:7-13)
Dlaczego Elihu nalega na bojaźń Bożą?
Kończy swoje przemówienie stwierdzeniem, że Boga nie można osądzać według ludzkich kryteriów, a bojaźń przed Nim jest początkiem mądrości. (Hioba 37:23-24)
