1. levans autem Jacob oculos suos vidit venientem Esau et cum eo quadringentos viros divisitque filios Liæ et Raël ambarumque famularum
2. et posuit utramque ancillam et liberos earum in principio Liam vero et filios ejus in secundo loco Raël autem et Joseph novissimos
3. et ipse prægrediens adoravit pronus in terram septies donec adpropinquaret frater ejus
4. currens itaque Esau obviam fratri suo amplexatus est eum stringensque collum et osculans flevit
5. levatisque oculis vidit mulieres et parvulos earum et ait quid sibi volunt isti et si ad te pertinent respondit parvuli sunt quos donavit mihi Deus servo tuo
6. et adpropinquantes ancillæ et filii earum incurvati sunt
7. accessitque Lia cum liberis suis et cum similiter adorassent extremi Joseph et Raël adoraverunt
8. quænam sunt inquit istæ turmæ quas obvias habui respondit ut invenirem gratiam coram domino meo
9. et ille habeo ait plurima frater mi sint tua tibi
10. dixit Jacob noli ita obsecro sed si inveni gratiam in oculis tuis accipe munusculum de manibus meis sic enim vidi faciem tuam quasi viderim vultum Dei esto mihi propitius
11. et suscipe benedictionem quam adtuli tibi et quam donavit mihi Deus tribuens omnia vix fratre conpellente suscipiens
12. ait gradiamur simul eroque socius itineris tui
13. dixit Jacob nosti domine mi quod parvulos habeam teneros et oves ac boves fetas mecum quas si plus in ambulando fecero laborare morientur una die cuncti greges
14. præcedat dominus meus ante servum suum et ego sequar paulatim vestigia ejus sicut videro posse parvulos meos donec veniam ad dominum meum in Seir
15. respondit Esau oro te ut de populo qui mecum est saltem socii remaneant viæ tuæ non est inquit necesse hoc uno indigeo ut inveniam gratiam in conspectu domini mei
16. reversus est itaque illo die Esau itinere quo venerat in Seir
17. et Jacob venit in Soccoth ubi ædificata domo et fixis tentoriis appellavit nomen loci illius Soccoth id est Tabernacula
18. transivitque in Salem urbem Sycimorum quæ est in terra Chanaan postquam regressus est de Mesopotamiam Syriæ et habitavit juxta oppidum
19. emitque partem agri in qua fixerat tabernaculum a filiis Emor patris Sychem centum agnis
20. et erecto ibi altari invocavit super illud Fortissimum Deum Israël
Przypisy:
33:1-4 - Spotkanie Jakuba i Ezawa to moment pojednania. Ezaw okazuje przebaczenie, obejmując Jakuba, pokazując, że odbudowanie relacji jest zarówno możliwe, jak i pożądane (zob. także Łk 15,20 i Ef 4,32).
33:5-7 - Rodzina Jakuba poznaje Ezawa, co podkreśla znaczenie rodziny i relacji rodzinnych dla uzdrowienia emocjonalnego i duchowego. Miłość i akceptacja wśród członków rodziny odzwierciedlają łaskę Bożą (zob. także 1 Tymoteusza 5:8 i Kolosan 3:13).
33:8-11 - Jakub składa dary Ezawowi na znak pojednania i szacunku. Podkreśla to wagę symbolicznych aktów hojności i gotowości do zadośćuczynienia tym, których skrzywdziliśmy (zob. także Prz 18,16 i Mt 5,23-24).
33:12-16 - Ezaw proponuje Jakubowi, że będzie mu towarzyszył, ale Jakub odmawia, co pokazuje, jak ważny jest czas i cierpliwość w relacjach. Ta odpowiedź podkreśla wartość wzajemnego szacunku i swobody w interakcjach (zob. także Rz 12,10 i Flp 2,3).
33:17-20 - Jakub osiedla się w Sychem i buduje ołtarz, symbolizujący jego nowe życie i oddanie Bogu. Budowa ołtarza symbolizuje centralne miejsce Boga w życiu Jakuba i wagę uwielbienia (zob. także Rdz 28,18-22 i Ps 100,4).
Wersety związane z Liber Genesis, 33:
W 33. rozdziale Księgi Rodzaju opisano ponowne spotkanie Jakuba i Ezawa. Jak dochodzi do pojednania po latach rozłąki? Ten poruszający tekst opisuje pełne napięcia, ale zaskakująco spokojne spotkanie braci. Rozdział porusza takie tematy, jak przebaczenie, pojednanie, pokora i przezwyciężanie przeszłych konfliktów. Księga Rodzaju 33 wspomina także o osiedleniu się Jakuba w Sychem, przygotowując grunt pod przyszłe wydarzenia. Rozważcie razem z nami pięć fragmentów biblijnych, które rzucają światło na wieczne zasady odzwierciedlone w tym znaczącym rozdziale.
Przysłów 16:7: "Kiedy drogi człowieka podobają się Panu, nawet jego wrogowie sprawiają, że żyją z nim w pokoju." - Przysłowie to odzwierciedla pokojowe pojednanie pomiędzy Jakubem i Ezawem w Księdze Rodzaju 33.
Łukasza 15:20: "Potem wstał i poszedł do ojca. Gdy był jeszcze daleko, ujrzał go ojciec i pełen współczucia podbiegł do syna, objął go i ucałował." - Pojednanie syna marnotrawnego z ojcem w Ewangelii Łukasza przypomina emocjonalne zjednoczenie Jakuba i Ezawa z Księgi Rodzaju 33:4.
Rzymian 12:10: "Oddawajcie się sobie wzajemnie z braterską miłością. Wolisz oddawać cześć innym niż sobie." - Werset ten odzwierciedla pokorną postawę Jakuba podczas spotkania z Ezawem, jak opisano w Księdze Rodzaju 33:3.
Efezjan 4:32: "Bądźcie dla siebie nawzajem dobrzy i miłosierni, przebaczając sobie nawzajem, tak jak Bóg przebaczył wam w Chrystusie." - Werset ten oddaje ducha przebaczenia i pojednania okazanego przez Ezawa w Księdze Rodzaju 33.
Kolosan 3:13: "Wspierajcie się nawzajem i wybaczajcie wszelkie urazy, jakie macie wobec siebie. Przebaczajcie, tak jak Pan przebaczył wam." - Werset ten odzwierciedla pojednanie między Jakubem i Ezawem, przezwyciężenie przeszłych skarg, jak opisano w Księdze Rodzaju 33.
FAQ:
Jak Jakub pojednał się z Ezawem?
Jakub pojednał się z Ezawem, pokornie do niego podchodząc, składając mu dary i kłaniając się. Uścisnęli się i pojednali. (Rdz 33,4-11)
Co dla Jakuba oznacza imię „Peniel”?
Jakub nazwał to miejsce „Peniel”, ponieważ „widziałem Boga twarzą w twarz”, odzwierciedlając swoje duchowe doświadczenie i walkę z aniołem Bożym (Rdz 32,30).
Jak Jakub zareagował na spotkanie z Ezawem?
Jakub zareagował na spotkanie z Ezawem z wdzięcznością i pokorą, uznając dobroć Boga w tym, że go ochronił i przywrócił relacje z bratem. (Rdz 33,10-11)
Jak Jakub osiedlił się w Kanaanie po spotkaniu z Ezawem?
Po spotkaniu z Ezawem Jakub osiedlił się w Kanaanie, zbudował ołtarz i nazwał to miejsce „El-Elohe-Israel”, świętując Bożą opiekę (Rdz 33,20).
Jakie wnioski na temat wagi pojednania wyjawia spotkanie Jakuba i Ezawa?
Spotkanie to pokazuje, że pojednanie jest niezbędne do odbudowania relacji, a pokora i hojność mogą przezwyciężyć dawne konflikty. (Rdz 33,4-11)
