1. admone illos principibus et potestatibus subditos esse dicto obœdire ad omne opus bonum paratos esse
2. neminem blasphemare non litigiosos esse modestos omnem ostendentes mansuetudinem ad omnes homines
3. eramus enim et nos aliquando insipientes increduli errantes servientes desideriis et voluptatibus variis in malitia et invidia agentes odibiles odientes invicem
4. cum autem benignitas et humanitas apparuit salvatoris nostri Dei
5. non ex operibus justitiæ quæ fecimus nos sed secundum suam misericordiam salvos nos fecit per lavacrum regenerationis et renovationis Spiritus Sancti
6. quem effudit in nos abunde per Jesum Christum salvatorem nostrum
7. ut justificati gratia ipsius heredes simus secundum spem vitæ æternæ
8. fidelis sermo est et de his volo te confirmare ut curent bonis operibus præesse qui credunt Deo hæc sunt bona et utilia hominibus
9. stultas autem quæstiones et genealogias et contentiones et pugnas legis devita sunt enim inutiles et vanæ
10. hereticum hominem post unam et secundam correptionem devita
11. sciens quia subversus est qui ejusmodi est et delinquit proprio judicio condemnatus
12. cum misero ad te Arteman aut Tychicum festina ad me venire Nicopolim ibi enim statui hiemare
13. Zenan legis peritum et Apollo sollicite præmitte ut nihil illis desit
14. discant autem et nostri bonis operibus præesse ad usus necessarios ut non sint infructuosi
15. salutant te qui mecum sunt omnes saluta qui nos amant in fide gratia Dei cum omnibus vobis amen
Przypisy:
3:1-2 - Paweł napomina chrześcijan, aby byli posłuszni przełożonym, żyjąc z łagodnością i pokorą. Chrześcijańskie świadectwo nie powinno cechować się buntem, lecz dobrymi uczynkami i szacunkiem dla innych (zob. także Rz 13,1-7 i 1 P 2,13-17).
3:3-7 - Paweł przypomina nam, jak kiedyś żyliśmy w grzechu, ale zostaliśmy zbawieni dzięki Bożemu miłosierdziu. Zbawienie jest z łaski, a nie z uczynków, a odrodzenie przez Ducha Świętego nas przemienia (zob. także Efezjan 2:1-10 i 2 Koryntian 5:17).
3:8 - Paweł podkreśla, że dobre uczynki są naturalnym rezultatem autentycznej wiary. Życie chrześcijańskie powinno charakteryzować się czynami, które przynoszą chwałę Bogu i świadczą o naszej przemianie (zob. także Mt 5,16 i Jk 2,14-26).
3:9-11 - Paweł ostrzega przed bezsensownymi kłótniami i sporami, które prowadzą do podziałów. Jedność Kościoła zależy od wierności prawdzie, a tych, którzy wprowadzają podziały, należy stanowczo upominać (zob. także Rz 16,17-18 i 1 Kor 1,10-13).
3:12-15 - Paweł udziela ostatnich wskazówek, w tym o potrzebie wspierania misjonarzy i pełnienia dobrych uczynków. Kończy wezwaniem do życia w harmonii i zaangażowania w misję Bożą (zob. także 2 Koryntian 9:7-8 i Filipian 4:8).
Wersety związane z Epistula ad Titum, 3:
Rozdział 3 Tytusa skupia się na życiu chrześcijańskim w społeczeństwie. Jak wierzący powinni odnosić się do świata? Ten wyważony tekst nawołuje do poddania się władzom i praktykowania dobrych uczynków, pamiętając o przemianie dokonanej przez łaskę Bożą. W rozdziale poruszane są takie tematy jak odrodzenie w Duchu Świętym, usprawiedliwienie z łaski i dziedzictwo życia wiecznego. Paweł ostrzega także przed bezużytecznymi podziałami i sporami w Kościele. Rozważcie razem z nami pięć fragmentów biblijnych, które odpowiadają praktycznym zasadom zawartym w tym odpowiednim rozdziale.
Rzymian 13:1: "Każdy musi podporządkować się władzom państwowym, gdyż nie ma władzy, która nie pochodzi od Boga; istniejące władze zostały przez niego ustanowione." - Werset ten przypomina instrukcje Pawła z Tytusa 3:1 dotyczące poddania się władzom.
Efezjan 2:8-9: "Albowiem zbawieni jesteście łaską, przez wiarę, i to nie pochodzi od was, ale jest darem Bożym; nie z uczynków, aby się nikt nie chlubił." - Ten fragment odzwierciedla naukę Pawła z Tytusa 3:5 o zbawieniu z łaski Bożej, a nie z uczynków.
2 Tymoteusza 2:23: "Unikaj głupich i bezpodstawnych sporów, bo wiesz, że one prowokują kłótnie." - Podobnych rad udziela Paweł w Liście do Tytusa 3:9, ostrzegając przed głupimi argumentami i sporami.
Galacjan 5:22-23: "Owocem zaś Ducha jest miłość, radość, pokój, cierpliwość, uprzejmość, dobroć, wierność, łagodność i wstrzemięźliwość. Przeciwko tym rzeczom nie ma żadnego prawa." - Te owoce Ducha odzwierciedlają dobre uczynki, do których Paweł zachęca w Liście do Tytusa 3:14.
Mateusza 18:15-17: "Jeśli twój brat zgrzeszy przeciwko tobie, idź i sam z nim pokaż mu jego błąd. Jeśli cię usłucha, pozyskasz swojego brata. A jeśli cię nie usłucha, zabierz ze sobą jeszcze jednego lub dwóch, aby „każde oskarżenie mogło zostać potwierdzone zeznaniem dwóch lub trzech świadków”. Jeżeli nie chce cię wysłuchać, powiedz o tym kościołowi; a jeśli i Kościoła nie usłucha, traktujcie go jak poganina lub celnika." - Ta procedura postępowania z grzechem w kościele jest zgodna z instrukcjami Pawła zawartymi w Liście do Tytusa 3:10-11 na temat postępowania z ludźmi, którzy powodują podziały.
FAQ:
Jak chrześcijanie powinni odnosić się do władz?
Niech będą ulegli, posłuszni i gotowi do wszelkiego dobrego uczynku, unikający sporów i mówiący z łagodnością. (Tytusa 3:1-2)
Czego Paweł naucza o zbawieniu w Liście do Tytusa 3?
Zbawienie nie przychodzi z uczynków, lecz z miłosierdzia Bożego przez odrodzenie w Duchu Świętym. (Tytusa 3:5-7)
Czego należy unikać, aby zachować jedność w kościele?
Paweł radzi unikać głupich sporów, genealogii, sporów i debat o prawie, bo są bezużyteczne (Tytusa 3:9).
Jak radzić sobie z osobą w kościele, która jest rozdarta?
Po jednym lub dwóch ostrzeżeniach należy unikać takiej osoby, gdyż zbłądziła i trwa w grzechu. (Tytusa 3:10-11)
Jaki jest związek pomiędzy dobrymi uczynkami a wiarą chrześcijańską?
Chrześcijanie powinni praktykować dobre uczynki jako odzwierciedlenie swojej wiary, przynosząc owoce w życiu chrześcijańskim. (Tytusa 3:8, 14)
