1. οἴμμοι ὅτι ἐγενόμην ὡς συνάγων καλάμην ἐν ἀμήτῳ καὶ ὡς ἐπιφυλλίδα ἐν τρυγήτῳ οὐχ ὑπάρχοντος βότρυος τοῦ φαγεῖν τὰ πρωτόγονα οἴμμοι ψυχή
2. ὅτι ἀπόλωλεν εὐλαβὴς ἀπὸ τῆς γῆς καὶ κατορθῶν ἐν ἀνθρώποις οὐχ ὑπάρχει πάντες εἰς αἵματα δικάζονται ἕκαστος τὸν πλησίον αὐτοῦ ἐκθλίβουσιν ἐκθλιβῇ
3. ἐπὶ τὸ κακὸν τὰς χεῖρας αὐτῶν ἑτοιμάζουσιν ὁ ἄρχων αἰτεῖ καὶ ὁ κριτὴς εἰρηνικοὺς λόγους ἐλάλησεν καταθύμιον ψυχῆς αὐτοῦ ἐστιν καὶ ἐξελοῦμαι
4. τὰ ἀγαθὰ αὐτῶν ὡς σὴς ἐκτρώγων καὶ βαδίζων ἐπὶ κανόνος ἐν ἡμέρᾳ σκοπιᾶς οὐαὶ οὐαί αἱ ἐκδικήσεις σου ἥκασιν νῦν ἔσονται κλαυθμοὶ αὐτῶν
5. μὴ καταπιστεύετε ἐν φίλοις καὶ μὴ ἐλπίζετε ἐπὶ ἡγουμένοις ἀπὸ τῆς συγκοίτου σου φύλαξαι τοῦ ἀναθέσθαι τι αὐτῇ
6. διότι υἱὸς ἀτιμάζει πατέρα θυγάτηρ ἐπαναστήσεται ἐπὶ τὴν μητέρα αὐτῆς νύμφη ἐπὶ τὴν πενθερὰν αὐτῆς ἐχθροὶ ἀνδρὸς πάντες οἱ ἄνδρες οἱ ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ
7. ἐγὼ δὲ ἐπὶ τὸν κύριον ἐπιβλέψομαι ὑπομενῶ ἐπὶ τῷ θεῷ τῷ σωτῆρί μου εἰσακούσεταί μου ὁ θεός μου
8. μὴ ἐπίχαιρέ μοι ἡ ἐχθρά μου ὅτι πέπτωκα καὶ ἀναστήσομαι διότι ἐὰν καθίσω ἐν τῷ σκότει κύριος φωτιεῖ μοι
9. ὀργὴν κυρίου ὑποίσω ὅτι ἥμαρτον αὐτῷ ἕως τοῦ δικαιῶσαι αὐτὸν τὴν δίκην μου καὶ ποιήσει τὸ κρίμα μου καὶ ἐξάξει με εἰς τὸ φῶς ὄψομαι τὴν δικαιοσύνην αὐτοῦ
10. καὶ ὄψεται ἡ ἐχθρά μου καὶ περιβαλεῖται αἰσχύνην ἡ λέγουσα πρός με ποῦ κύριος ὁ θεός σου οἱ ὀφθαλμοί μου ἐπόψονται αὐτήν νῦν ἔσται εἰς καταπάτημα ὡς πηλὸς ἐν ταῖς ὁδοῖς
11. ἡμέρας ἀλοιφῆς πλίνθου ἐξάλειψίς σου ἡ ἡμέρα ἐκείνη καὶ ἀποτρίψεται νόμιμά σου
12. ἡ ἡμέρα ἐκείνη καὶ αἱ πόλεις σου ἥξουσιν εἰς ὁμαλισμὸν καὶ εἰς διαμερισμὸν Ἀσσυρίων καὶ αἱ πόλεις σου αἱ ὀχυραὶ εἰς διαμερισμὸν ἀπὸ Τύρου ἕως τοῦ ποταμοῦ Συρίας ἡμέρα ὕδατος καὶ θορύβου
13. καὶ ἔσται ἡ γῆ εἰς ἀφανισμὸν σὺν τοῖς κατοικοῦσιν αὐτὴν ἐκ καρπῶν ἐπιτηδευμάτων αὐτῶν
14. ποίμαινε λαόν σου ἐν ῥάβδῳ σου πρόβατα κληρονομίας σου κατασκηνοῦντας καθ’ ἑαυτοὺς δρυμὸν ἐν μέσῳ τοῦ Καρμήλου νεμήσονται τὴν Βασανῖτιν καὶ τὴν Γαλααδῖτιν καθὼς αἱ ἡμέραι τοῦ αἰῶνος
15. καὶ κατὰ τὰς ἡμέρας ἐξοδίας σου ἐξ Αἰγύπτου ὄψεσθε θαυμαστά
16. ὄψονται ἔθνη καὶ καταισχυνθήσονται ἐκ πάσης τῆς ἰσχύος αὐτῶν ἐπιθήσουσιν χεῖρας ἐπὶ τὸ στόμα αὐτῶν τὰ ὦτα αὐτῶν ἀποκωφωθήσονται
17. λείξουσιν χοῦν ὡς ὄφεις σύροντες γῆν συγχυθήσονται ἐν συγκλεισμῷ αὐτῶν ἐπὶ τῷ κυρίῳ θεῷ ἡμῶν ἐκστήσονται καὶ φοβηθήσονται ἀπὸ σοῦ
18. τίς θεὸς ὥσπερ σύ ἐξαίρων ἀδικίας καὶ ὑπερβαίνων ἀσεβείας τοῖς καταλοίποις τῆς κληρονομίας αὐτοῦ καὶ οὐ συνέσχεν εἰς μαρτύριον ὀργὴν αὐτοῦ ὅτι θελητὴς ἐλέους ἐστίν
19. αὐτὸς ἐπιστρέψει καὶ οἰκτιρήσει ἡμᾶς καταδύσει τὰς ἀδικίας ἡμῶν καὶ ἀπορριφήσονται εἰς τὰ βάθη τῆς θαλάσσης πάσας τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν
20. δώσεις ἀλήθειαν τῷ Ιακωβ ἔλεον τῷ Αβρααμ καθότι ὤμοσας τοῖς πατράσιν ἡμῶν κατὰ τὰς ἡμέρας τὰς ἔμπροσθεν
Przypisy:
7:1-7 - Micheasz ubolewa nad zepsuciem i niegodziwością panującymi w Izraelu. Wyraża żal proroka z powodu upadku moralnego, ale także błaga o miłosierdzie i odnowę (zob. także Rz 3,23 i 2 Kor 7,10).
7:8-10 - Prorok wyraża swoją ufność w Boże odrodzenie, nawet pośród przeciwności. Wyraża nadzieję, że pomimo cierpienia Izrael ujrzy Boże zwycięstwo nad swoimi wrogami (zob. także Psalm 27:1-3 i 2 List do Koryntian 4:17-18).
7:11-13 - Ziemia zostanie odbudowana, a pokój przywrócony. Rozdział ten zawiera obietnicę odrodzenia Izraela oraz przesłanie pocieszenia i nadziei dla sprawiedliwych (zob. także Izajasza 65:17-25 i Rzymian 8:19-23).
7:14-17 - Micheasz modli się, aby Bóg prowadził swój lud, zapewniając mu pożywienie i bezpieczeństwo oraz sprowadzając sąd na wrogie narody. Symbolizuje to zaufanie Izraela do Boga jako pasterza, który troszczy się o swoją trzodę (zob. także Psalm 23 i Jana 10:11).
7:18-20 - Rozdział kończy się wychwalaniem Bożego miłosierdzia, które odpuszcza grzechy i przywraca Jego ludowi zbawienie. Prorok wzmacnia nadzieję, że Bóg spełni swoje obietnice, przynosząc pokój i odkupienie (zob. także Izajasz 55,7 i 1 J 1,9).
Wersety związane z Miquéias, 7:
Rozdział 7 Księgi Micheasza kończy się lamentem, ufnością i uwielbieniem. Jak prorok reaguje na szerzącą się korupcję? Ten wieloaspektowy tekst rozpoczyna się lamentem nad upadkiem moralnym, przechodzi w wyraz ufności wobec Boga, a kończy hymnem uwielbienia dla Jego miłosierdzia. Micheasz potwierdza wierność Boga wobec Swoich obietnic i Jego współczujący charakter. Rozdział ten daje nadzieję w obliczu sądu. Odkryj z nami pięć fragmentów biblijnych, które odzwierciedlają odkupieńcze tematy tego końcowego rozdziału.
Izajasza 59:16: "Zobaczył, że nikogo nie ma, zdziwił się, bo nikt się nie wstawił; wtedy jego ramię przyniosło mu zbawienie, a jego sprawiedliwość go wspierała." - Werset ten odzwierciedla temat z Księgi Micheasza 7:7, gdzie prorok szuka u Boga zbawienia pośród powszechnego zepsucia.
Psalmy 103:8-9: "Pan jest współczujący i miłosierny, bardzo cierpliwy i pełen miłości. Nie zawsze nas oskarża lub ma do nas żal na zawsze." - Wersety te odzwierciedlają opis charakteru Boga z Micheasza 7:18-19, podkreślając Jego współczucie i przebaczenie.
Łukasza 1:72-73: "aby okazać miłosierdzie naszym ojcom i pamiętać o swoim świętym przymierzu, na przysięgę, którą złożył naszemu ojcu Abrahamowi." - Ten fragment pieśni Zachariasza odzwierciedla tematykę Księgi Micheasza 7:20, w której wysławia się Boga za wierność obietnicom danym patriarchom.
Rzymian 7:24-25: "Nieszczęsny ze mnie człowiek! Kto mnie uwolni z ciała poddanego tej śmierci? Dziękuję Bogu za Jezusa Chrystusa, naszego Pana!" - Lament Pawła i późniejsza nadzieja nawiązują do tonu Micheasza 7,7-9, gdzie prorok po wyznaniu grzechów ludu wyraża ufność w Boże wybawienie.
Efezjan 2:4-5: "Jednakże Bóg, który jest bogaty w miłosierdzie, przez wielką miłość, jaką nas umiłował, ożywił nas razem z Chrystusem, nawet gdy byliśmy martwi w przestępstwach - łaską zostaliście zbawieni." - Ten fragment odzwierciedla tematy miłosierdzia i przebaczenia zawarte w Księdze Micheasza 7:18-19, pokazując, jak Bóg okazuje współczucie swojemu ludowi.
FAQ:
Co Micheasz mówi o stanie duchowym Izraela?
Micheasz ubolewa nad duchowym upadkiem Izraela, który odwrócił się od Boga, a wśród przywódców i ludu panuje zepsucie. (Micheasz 7:1-4)
W jaki sposób Micheasz wyraża swoje zaufanie do Boga pomimo chaosu?
Micheasz wyraża swoje zaufanie do Boga, zapewniając, że On będzie ich zbawieniem nawet pośród chaosu i korupcji, i że Bóg przywróci Izrael w swoim czasie. (Micheasz 7:7)
Co mówi Micheasz o zemście Boga na wrogach Izraela?
Micheasz prorokuje, że Bóg pomści wrogów Izraela, sprowadzając zagładę na tych, którzy ich uciskają i zdradzają, a lud ujrzy zwycięstwo Boga. (Micheasz 7:10)
Co mówi Micheasz o Bożym przebaczeniu i miłosierdziu?
Micheasz wychwala miłosierdzie Boga, który przebacza grzechy ludzi, wrzucając ich nieprawości w głębiny morza, okazując w ten sposób swoją wierność i współczucie. (Micheasz 7:18-19)
W jaki sposób Micheasz opisuje odbudowę Izraela?
Micheasz opisuje odrodzenie Izraela jako czas błogosławieństwa i dobrobytu, kiedy Bóg przywróci Swój lud i wypełni Swoje obietnice zbawienia. (Micheasz 7:20)
