1. λῆμμα λόγου κυρίου ἐπὶ τὸν Ισραηλ ἐν χειρὶ ἀγγέλου αὐτοῦ θέσθε δὴ ἐπὶ τὰς καρδίας ὑμῶν
2. ἠγάπησα ὑμᾶς λέγει κύριος καὶ εἴπατε ἐν τίνι ἠγάπησας ἡμᾶς οὐκ ἀδελφὸς ἦν Ησαυ τοῦ Ιακωβ λέγει κύριος καὶ ἠγάπησα τὸν Ιακωβ
3. τὸν δὲ Ησαυ ἐμίσησα καὶ ἔταξα τὰ ὅρια αὐτοῦ εἰς ἀφανισμὸν καὶ τὴν κληρονομίαν αὐτοῦ εἰς δόματα ἐρήμου
4. διότι ἐρεῖ ἡ Ιδουμαία κατέστραπται καὶ ἐπιστρέψωμεν καὶ ἀνοικοδομήσωμεν τὰς ἐρήμους τάδε λέγει κύριος παντοκράτωρ αὐτοὶ οἰκοδομήσουσιν καὶ ἐγὼ καταστρέψω καὶ ἐπικληθήσεται αὐτοῖς ὅρια ἀνομίας καὶ λαὸς ἐφ’ ὃν παρατέτακται κύριος ἕως αἰῶνος
5. καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ ὑμῶν ὄψονται καὶ ὑμεῖς ἐρεῖτε ἐμεγαλύνθη κύριος ὑπεράνω τῶν ὁρίων τοῦ Ισραηλ
6. υἱὸς δοξάζει πατέρα καὶ δοῦλος τὸν κύριον αὐτοῦ καὶ εἰ πατήρ εἰμι ἐγώ ποῦ ἐστιν ἡ δόξα μου καὶ εἰ κύριός εἰμι ἐγώ ποῦ ἐστιν ὁ φόβος μου λέγει κύριος παντοκράτωρ ὑμεῖς οἱ ἱερεῖς οἱ φαυλίζοντες τὸ ὄνομά μου καὶ εἴπατε ἐν τίνι ἐφαυλίσαμεν τὸ ὄνομά σου
7. προσάγοντες πρὸς τὸ θυσιαστήριόν μου ἄρτους ἠλισγημένους καὶ εἴπατε ἐν τίνι ἠλισγήσαμεν αὐτούς ἐν τῷ λέγειν ὑμᾶς τράπεζα κυρίου ἐξουδενωμένη ἐστὶν καὶ τὰ ἐπιτιθέμενα βρώματα ἐξουδενωμένα
8. διότι ἐὰν προσαγάγητε τυφλὸν εἰς θυσίαν οὐ κακόν καὶ ἐὰν προσαγάγητε χωλὸν ἢ ἄρρωστον οὐ κακόν προσάγαγε δὴ αὐτὸ τῷ ἡγουμένῳ σου εἰ προσδέξεται αὐτό εἰ λήμψεται πρόσωπόν σου λέγει κύριος παντοκράτωρ
9. καὶ νῦν ἐξιλάσκεσθε τὸ πρόσωπον τοῦ θεοῦ ὑμῶν καὶ δεήθητε αὐτοῦ ἐν χερσὶν ὑμῶν γέγονεν ταῦτα εἰ λήμψομαι ἐξ ὑμῶν πρόσωπα ὑμῶν λέγει κύριος παντοκράτωρ
10. διότι καὶ ἐν ὑμῖν συγκλεισθήσονται θύραι καὶ οὐκ ἀνάψετε τὸ θυσιαστήριόν μου δωρεάν οὐκ ἔστιν μου θέλημα ἐν ὑμῖν λέγει κύριος παντοκράτωρ καὶ θυσίαν οὐ προσδέξομαι ἐκ τῶν χειρῶν ὑμῶν
11. διότι ἀπ’ ἀνατολῶν ἡλίου ἕως δυσμῶν τὸ ὄνομά μου δεδόξασται ἐν τοῖς ἔθνεσιν καὶ ἐν παντὶ τόπῳ θυμίαμα προσάγεται τῷ ὀνόματί μου καὶ θυσία καθαρά διότι μέγα τὸ ὄνομά μου ἐν τοῖς ἔθνεσιν λέγει κύριος παντοκράτωρ
12. ὑμεῖς δὲ βεβηλοῦτε αὐτὸ ἐν τῷ λέγειν ὑμᾶς τράπεζα κυρίου ἠλισγημένη ἐστίν καὶ τὰ ἐπιτιθέμενα ἐξουδένωνται βρώματα αὐτοῦ
13. καὶ εἴπατε ταῦτα ἐκ κακοπαθείας ἐστίν καὶ ἐξεφύσησα αὐτὰ λέγει κύριος παντοκράτωρ καὶ εἰσεφέρετε ἁρπάγματα καὶ τὰ χωλὰ καὶ τὰ ἐνοχλούμενα καὶ ἐὰν φέρητε τὴν θυσίαν εἰ προσδέξομαι αὐτὰ ἐκ τῶν χειρῶν ὑμῶν λέγει κύριος παντοκράτωρ
14. καὶ ἐπικατάρατος ὃς ἦν δυνατὸς καὶ ὑπῆρχεν ἐν τῷ ποιμνίῳ αὐτοῦ ἄρσεν καὶ εὐχὴ αὐτοῦ ἐπ’ αὐτῷ καὶ θύει διεφθαρμένον τῷ κυρίῳ διότι βασιλεὺς μέγας ἐγώ εἰμι λέγει κύριος παντοκράτωρ καὶ τὸ ὄνομά μου ἐπιφανὲς ἐν τοῖς ἔθνεσιν
Przypisy:
1:1-2 - Malachiasz rozpoczyna swoje proroctwo deklaracją Bożej miłości do Izraela. Nawet pośród buntu i nieposłuszeństwa ludu, Bóg przypomina Izraelowi o swojej bezwarunkowej miłości. To przesłanie podkreśla wierność Boga pomimo ludzkiej niewierności (zob. także Jeremiasza 31:3 i 1 Jana 4:10).
1:6-8 - Bóg gani kapłanów za składanie niepełnych ofiar, podkreślając wagę czystości i szczerości w oddawaniu czci. Ofiara składana Bogu musi być wysokiej jakości i odzwierciedlać należny Mu szacunek, a nie być składana niedbale (zob. także Kpł 22,17-25 i Mt 5,23-24).
1:10-11 - Bóg wyraża niezadowolenie z powodu skażenia kultu i wskazuje, że pragnie prawdziwego uwielbienia ze strony wszystkich narodów. To ukazuje Boże pragnienie prawdziwego uwielbienia, które czci Jego świętość i wywyższa Jego imię (zob. także J 4,23-24 i Iz 56,7).
1:12-14 - Proroctwo wskazuje na brak szacunku w oddawaniu czci Bogu, gdzie ludzie składają ofiary z rzeczy nieczystych. Bóg wymaga czci i szacunku w swoich ofiarach i czynach, a grzech znieważenia Jego autorytetu pociąga za sobą poważne konsekwencje. Boska sprawiedliwość nie toleruje powierzchowności w oddawaniu czci (zob. także Obj. 3:15-16 i List do Filipian 4:18).
Wersety związane z Malaquias, 1:
Pierwszy rozdział Księgi Malachiasza zaczyna się od przesłania o miłości Boga do Izraela. W jaki sposób Bóg okazuje swoją wybiórczą miłość? Ten proroczy tekst przeciwstawia Bożą miłość do Jakuba odrzuceniu przez Ezawa, wzywając lud do rozpoznania miłości Bożej i odpowiedzi na nią. W rozdziale tym napomina się także kapłanów za składanie niedoskonałych ofiar, podkreślając wagę czci i czci należnej Bogu. Księga Malachiasza 1 ustanawia tematy wierności, szczerego uwielbienia i boskiej suwerenności. Zanurz się z nami w pięciu fragmentach biblijnych, które rzucają światło na ponadczasowe zasady tego wymagającego rozdziału.
Rzymian 9:13: "Jak jest napisane: Jakuba umiłowałem, lecz Ezawa odrzuciłem." - Paweł cytuje Malachiasza 1:2-3, potwierdzając suwerenność Boga w wyborze.
Hebrajczyków 12:16-17: "Niech nikt nie będzie niemoralny i bluźnierczy jak Ezaw, który za talerz jedzenia sprzedał swoje prawa jako najstarszy syn. Wiadomo, że później, gdy chciał odziedziczyć błogosławieństwo, został odrzucony. Nie było sposobu na zmianę tej sytuacji, choć szukał jej ze łzami w oczach." - Werset ten nawiązuje do odniesienia Malachiasza do Ezawa, rozwijając temat odrzucenia.
1 Piotra 2:9: "Ale wy jesteście pokoleniem wybranym, królewskim kapłaństwem, narodem świętym, ludem Bożym, aby głosić chwałę Tego, który was powołał z ciemności do przedziwnej swojej światłości." - Powtarza wezwanie Malachiasza do kapłanów, aby czcili Boga, i stosuje je do wszystkich wierzących.
Marka 1:11: "Wtedy odezwał się głos z nieba: «Ty jesteś moim Synem umiłowanym; Zachwycam się tobą." - Kontrastuje to z naganą zawartą w Malachiasza 1:6, ukazującą Jezusa jako doskonałego Syna, który czci Ojca.
Objawienie 5:8: "A gdy wziął księgę, cztery Zwierzęta i dwudziestu czterech Starców upadło przed Barankiem, każdy z nich mając harfę i złote czasze pełne kadzideł, którymi są modlitwy świętych." - Ilustruje czystą ofiarę wspomnianą w Księdze Malachiasza 1:11, spełnioną w niebiańskim uwielbieniu.
FAQ:
Co Bóg powiedział o swojej miłości do Izraela w Księdze Malachiasza 1?
Bóg wyraża swoją miłość do Izraela, mówiąc, że kochał Jakuba, a nienawidził Ezawa, pokazując w ten sposób swoje szczególne przywiązanie i wybór dla Izraela. (Malachiasza 1:2-3)
Dlaczego Bóg krytykuje kapłanów w Księdze Malachiasza 1?
Bóg krytykuje kapłanów za składanie wadliwych ofiar, za brak szacunku i zaniedbywanie praktyk religijnych. (Malachiasza 1:6-8)
Co oznaczają słowa Boga o tym, że Jego imię będzie wielkie wśród narodów?
Bóg prorokuje, że Jego imię będzie czczone na całym świecie, poza Izraelem, i że również poganie będą Go czcić (Malachiasza 1:11).
Czego Bóg oczekuje od kapłanów i ludu w Księdze Malachiasza 1?
Bóg oczekuje, że kapłani i ludzie będą oddawać Mu cześć w sposób prawdziwy i godny, bez hipokryzji i pogardy dla Jego praw (Malachiasza 1:10, 14).
Jak Bóg opisuje ofiary, które przynieśli Izraelici?
Bóg opisuje ofiary Izraelitów jako skażone i nieczyste, ze zwierzętami mającymi skazy, co świadczy o braku szacunku i szczerości (Malachiasza 1:13-14).
