1. ἔτους δωδεκάτου τῆς βασιλείας Ναβουχοδονοσορ ὃς ἐβασίλευσεν Ἀσσυρίων ἐν Νινευη τῇ πόλει τῇ μεγάλῃ ἐν ταῖς ἡμέραις Αρφαξαδ ὃς ἐβασίλευσεν Μήδων ἐν Ἐκβατάνοις
2. καὶ ᾠκοδόμησεν ἐπ’ Ἐκβατάνων κύκλῳ τείχη ἐκ λίθων λελαξευμένων εἰς πλάτος πηχῶν τριῶν καὶ εἰς μῆκος πηχῶν ἓξ καὶ ἐποίησεν τὸ ὕψος τοῦ τείχους πηχῶν ἑβδομήκοντα καὶ τὸ πλάτος αὐτοῦ πηχῶν πεντήκοντα
3. καὶ τοὺς πύργους αὐτοῦ ἔστησεν ἐπὶ ταῖς πύλαις αὐτῆς πηχῶν ἑκατὸν καὶ τὸ πλάτος αὐτῆς ἐθεμελίωσεν εἰς πήχεις ἑξήκοντα
4. καὶ ἐποίησεν τὰς πύλας αὐτῆς πύλας διεγειρομένας εἰς ὕψος πηχῶν ἑβδομήκοντα καὶ τὸ πλάτος αὐτῆς πήχεις τεσσαράκοντα εἰς ἐξόδους δυνάμεως δυνατῶν αὐτοῦ καὶ διατάξεις τῶν πεζῶν αὐτοῦ
5. καὶ ἐποίησεν πόλεμον ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις ὁ βασιλεὺς Ναβουχοδονοσορ πρὸς βασιλέα Αρφαξαδ ἐν τῷ πεδίῳ τῷ μεγάλῳ τοῦτό ἐστιν πεδίον ἐν τοῖς ὁρίοις Ραγαυ
6. καὶ συνήντησαν πρὸς αὐτὸν πάντες οἱ κατοικοῦντες τὴν ὀρεινὴν καὶ πάντες οἱ κατοικοῦντες τὸν Εὐφράτην καὶ τὸν Τίγριν καὶ τὸν Ὑδάσπην καὶ πεδία Αριωχ βασιλέως Ἐλυμαίων καὶ συνῆλθον ἔθνη πολλὰ εἰς παράταξιν υἱῶν Χελεουδ
7. καὶ ἀπέστειλεν Ναβουχοδονοσορ βασιλεὺς Ἀσσυρίων ἐπὶ πάντας τοὺς κατοικοῦντας τὴν Περσίδα καὶ ἐπὶ πάντας τοὺς κατοικοῦντας πρὸς δυσμαῖς τοὺς κατοικοῦντας τὴν Κιλικίαν καὶ Δαμασκὸν καὶ τὸν Λίβανον καὶ Ἀντιλίβανον καὶ πάντας τοὺς κατοικοῦντας κατὰ πρόσωπον τῆς παραλίας
8. καὶ τοὺς ἐν τοῖς ἔθνεσι τοῦ Καρμήλου καὶ Γαλααδ καὶ τὴν ἄνω Γαλιλαίαν καὶ τὸ μέγα πεδίον Εσδρηλων
9. καὶ πάντας τοὺς ἐν Σαμαρείᾳ καὶ ταῖς πόλεσιν αὐτῆς καὶ πέραν τοῦ Ιορδάνου ἕως Ιερουσαλημ καὶ Βατανη καὶ Χελους καὶ Καδης καὶ τοῦ ποταμοῦ Αἰγύπτου καὶ Ταφνας καὶ Ραμεσση καὶ πᾶσαν γῆν Γεσεμ
10. ἕως τοῦ ἐλθεῖν ἐπάνω Τάνεως καὶ Μέμφεως καὶ πάντας τοὺς κατοικοῦντας τὴν Αἴγυπτον ἕως τοῦ ἐλθεῖν ἐπὶ τὰ ὅρια τῆς Αἰθιοπίας
11. καὶ ἐφαύλισαν πάντες οἱ κατοικοῦντες πᾶσαν τὴν γῆν τὸ ῥῆμα Ναβουχοδονοσορ βασιλέως Ἀσσυρίων καὶ οὐ συνῆλθον αὐτῷ εἰς τὸν πόλεμον ὅτι οὐκ ἐφοβήθησαν αὐτόν ἀλλ’ ἦν ἐναντίον αὐτῶν ὡς ἀνὴρ εἷς καὶ ἀνέστρεψαν τοὺς ἀγγέλους αὐτοῦ κενοὺς ἐν ἀτιμίᾳ προσώπου αὐτῶν
12. καὶ ἐθυμώθη Ναβουχοδονοσορ ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν ταύτην σφόδρα καὶ ὤμοσε κατὰ τοῦ θρόνου καὶ τῆς βασιλείας αὐτοῦ εἰ μὴν ἐκδικήσειν πάντα τὰ ὅρια τῆς Κιλικίας καὶ Δαμασκηνῆς καὶ Συρίας ἀνελεῖν τῇ ῥομφαίᾳ αὐτοῦ καὶ πάντας τοὺς κατοικοῦντας ἐν γῇ Μωαβ καὶ τοὺς υἱοὺς Αμμων καὶ πᾶσαν τὴν Ιουδαίαν καὶ πάντας τοὺς ἐν Αἰγύπτῳ ἕως τοῦ ἐλθεῖν ἐπὶ τὰ ὅρια τῶν δύο θαλασσῶν
13. καὶ παρετάξατο ἐν τῇ δυνάμει αὐτοῦ πρὸς Αρφαξαδ βασιλέα ἐν τῷ ἔτει τῷ ἑπτακαιδεκάτῳ καὶ ἐκραταιώθη ἐν τῷ πολέμῳ αὐτοῦ καὶ ἀνέστρεψεν πᾶσαν τὴν δύναμιν Αρφαξαδ καὶ πᾶσαν τὴν ἵππον αὐτοῦ καὶ πάντα τὰ ἅρματα αὐτοῦ
14. καὶ ἐκυρίευσε τῶν πόλεων αὐτοῦ καὶ ἀφίκετο ἕως Ἐκβατάνων καὶ ἐκράτησε τῶν πύργων καὶ ἐπρονόμευσε τὰς πλατείας αὐτῆς καὶ τὸν κόσμον αὐτῆς ἔθηκεν εἰς ὄνειδος αὐτῆς
15. καὶ ἔλαβε τὸν Αρφαξαδ ἐν τοῖς ὄρεσι Ραγαυ καὶ κατηκόντισεν αὐτὸν ἐν ταῖς σιβύναις αὐτοῦ καὶ ἐξωλέθρευσεν αὐτὸν ἕως τῆς ἡμέρας ἐκείνης
16. καὶ ἀνέστρεψεν μετ’ αὐτῶν αὐτὸς καὶ πᾶς ὁ σύμμικτος αὐτοῦ πλῆθος ἀνδρῶν πολεμιστῶν πολὺ σφόδρα καὶ ἦν ἐκεῖ ῥᾳθυμῶν καὶ εὐωχούμενος αὐτὸς καὶ ἡ δύναμις αὐτοῦ ἐφ’ ἡμέρας ἑκατὸν εἴκοσι
Przypisy:
1:1-6 - Księga rozpoczyna się opisem rządów Nabuchodonozora i jego zagrożenia dla ludu Izraela. Ucisk Izraelitów podkreśla ich potrzebę wybawiciela i nadzieję pokładaną w Bogu, który zawsze interweniuje w chwilach kryzysu (zob. także Psalm 34:19 i Izajasz 41:10).
1:7-11 - Nabuchodonozor wysyła swoich generałów na podbój Judei. Ta opowieść ukazuje siłę wroga i bezbronność ludu, ale jednocześnie przygotowuje grunt pod boską interwencję, która nastąpi (zob. także Wj 14,13-14 i Ps 60,12).
1:12-16 - Izraelici są zmuszani do poddania się, ale wciąż stawiają opór. Ta odwaga dowodzi wiary i wytrwałości ludu w obliczu przeciwności losu, przypominając nam, że zwycięstwo należy do tych, którzy ufają Bogu (zob. także Rz 8,31 i 1 Kor 15,57).
1:17-20 - Zniszczenie miasta Betulii jest zaplanowane, co dowodzi potęgi sił zła i determinacji Nabuchodonozora. Podkreśla to potrzebę przywódcy, który będzie w stanie poprowadzić lud w obronie przed wrogiem (zob. także Psalm 27:1 i List do Efezjan 6:10-11).
1:21-24 - Przygotowania do bitwy i mobilizacja ludu podkreślają jedność Izraelitów w czasach kryzysu. Mobilizacja ludu odzwierciedla wagę wspólnoty i zbiorowej wiary w walce z uciskiem (zob. także Hbr 10,24-25 i Flp 1,27).
Wersety związane z Judite, 1:
Judith rozdział 1 rozpoczyna narrację od potężnego króla Nabuchodonozora. Kto kwestionuje Twoją dominację? Ten tekst wprowadzający opisuje kampanię wojskową króla asyryjskiego przeciwko Arphaxadowi z Medii, której kulminacją było jego zwycięstwo. Rozdział przedstawia scenę rozwijającego się imperium i arogancji jego władcy. Judith 1 kładzie podwaliny pod główny konflikt w tej historii, ilustrując tematy władzy, dumy i pozornej niezwyciężoności ziemskich imperiów. Rozważmy razem z nami pięć fragmentów biblijnych, które odzwierciedlają tematykę pierwszego rozdziału.
Daniela 4:30: "i rzekli: „Czy to nie jest ten wielki Babilon, który zbudowałem jako stolicę mojego królestwa, moją potężną mocą i na chwałę mojego majestatu?”" - Werset ten odzwierciedla dumę i arogancję Nabuchodonozora, podobnie jak postawę Nabuchodonozora z rozdziału Judyty 1.
Izajasza 10:13-14: "Mówi bowiem: Mocą mojej ręki dokonałem tego wszystkiego; moją mądrością, bo mam rozum. Usunąłem granice narodów, splądrowałem ich skarby; niczym król podbiłem ich narody." - W tym fragmencie odbija się echem zwycięska i arogancka postawa króla asyryjskiego, podobna do postawy Nabuchodonozora z Judyty 1.
Jeremiasza 25:9: "oto poślę po wszystkie narody północy i mój sługa Nabuchodonozor, król babiloński – wyrocznia Pana – „i sprowadzę ich na tę ziemię, na jej mieszkańców i na wszystkie okoliczne narody. zniszczyć je i uczynić obiekt terroru, kpin i trwałej ruiny.”" - Werset ten przedstawia Nabuchodonozora jako narzędzie boskiego sądu, co kontrastuje z jego przedstawieniem w 1 rozdziale Księgi Judyty.
2 Królów 18:13: "W czternastym roku panowania Ezechiasza Sennacheryb, król Asyrii, napadł na wszystkie warowne miasta Judy i podbił je." - Ten fragment opisuje inwazję asyryjską podobną do tej opisanej w Księdze Judyty 1, ukazując historyczny wzór konfliktu.
Habakuka 1:6: "Oto wzbudzam Babilończyków, naród okrutny i porywczy, który maszeruje przez całą długość ziemi, aby zagarnąć domy, które do nich nie należą." - Werset ten opisuje powstanie Babilończyków jako zwycięskiej siły, podobnie jak Nabuchodonozor w opisie Judyty 1.
FAQ:
Co wydarzyło się za panowania Nabuchodonozora opisanego w Księdze Judyty 1?
Za panowania Nabuchodonozora rozpoczął on kampanię przeciwko wszystkim narodom, które nie uznały go za króla, w tym Izraelowi. Najechał liczne terytoria i podbił wiele ludów. (Jud 1:1-8)
Jak zareagowały miasta na rozkaz Nabuchodonozora?
Miasta i narody poddały się rozkazowi Nabuchodonozora, obawiając się jego potęgi militarnej. Jedynie mieszkańcy Izraela stawiali opór, co doprowadziło do napiętej sytuacji. (Jud 1:9-12)
Co było przyczyną cierpień Izraelitów pod naciskiem Nebukadnesara?
Izraelici cierpieli z powodu głodu i niedoborów żywności po inwazji, co skłoniło ich do zwrócenia się do Boga o pomoc. Naród został wystawiony na próbę ucisku zewnętrznego. (Jud 1,13-16)
W jaki sposób naród izraelski próbował rozwiązać kryzys wywołany przez Nabuchodonozora?
Naród izraelski zwrócił się do Boga o pomoc, prosząc o przebaczenie i wzywając Jego interwencji, aby ocalić naród z rąk pogańskiego króla (Judyty 1:17-19).
Czego możemy się nauczyć z postawy Izraela wobec ucisku opisanej w Księdze Judyty 1?
Możemy nauczyć się, jak ważne jest zaufanie Bogu i modlitwa w chwilach kryzysu. Izraelici zwracali się do Boga o ochronę i pomoc w trudnych chwilach. (Jdt 1,13-19)
