1. τὸ ῥῆμα τὸ κατὰ Δαμασκοῦ ἰδοὺ Δαμασκὸς ἀρθήσεται ἀπὸ πόλεων καὶ ἔσται εἰς πτῶσιν
2. καταλελειμμένη εἰς τὸν αἰῶνα εἰς κοίτην ποιμνίων καὶ ἀνάπαυσιν καὶ οὐκ ἔσται ὁ διώκων
3. καὶ οὐκέτι ἔσται ὀχυρὰ τοῦ καταφυγεῖν Εφραιμ καὶ οὐκέτι ἔσται βασιλεία ἐν Δαμασκῷ καὶ τὸ λοιπὸν τῶν Σύρων ἀπολεῖται οὐ γὰρ σὺ βελτίων εἶ τῶν υἱῶν Ισραηλ καὶ τῆς δόξης αὐτῶν τάδε λέγει κύριος σαβαωθ
4. ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἔκλειψις τῆς δόξης Ιακωβ καὶ τὰ πίονα τῆς δόξης αὐτοῦ σεισθήσεται
5. καὶ ἔσται ὃν τρόπον ἐάν τις συναγάγῃ ἀμητὸν ἑστηκότα καὶ σπέρμα σταχύων ἐν τῷ βραχίονι αὐτοῦ ἀμήσῃ καὶ ἔσται ὃν τρόπον ἐάν τις συναγάγῃ στάχυν ἐν φάραγγι στερεᾷ
6. καὶ καταλειφθῇ ἐν αὐτῇ καλάμη ἢ ὡς ῥῶγες ἐλαίας δύο ἢ τρεῖς ἐπ’ ἄκρου μετεώρου ἢ τέσσαρες ἢ πέντε ἐπὶ τῶν κλάδων αὐτῶν καταλειφθῇ τάδε λέγει κύριος ὁ θεὸς Ισραηλ
7. τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ πεποιθὼς ἔσται ἄνθρωπος ἐπὶ τῷ ποιήσαντι αὐτόν οἱ δὲ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ εἰς τὸν ἅγιον τοῦ Ισραηλ ἐμβλέψονται
8. καὶ οὐ μὴ πεποιθότες ὦσιν ἐπὶ τοῖς βωμοῖς οὐδὲ ἐπὶ τοῖς ἔργοις τῶν χειρῶν αὐτῶν ἃ ἐποίησαν οἱ δάκτυλοι αὐτῶν καὶ οὐκ ὄψονται τὰ δένδρα αὐτῶν οὐδὲ τὰ βδελύγματα αὐτῶν
9. τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἔσονται αἱ πόλεις σου ἐγκαταλελειμμέναι ὃν τρόπον ἐγκατέλιπον οἱ Αμορραῖοι καὶ οἱ Ευαῖοι ἀπὸ προσώπου τῶν υἱῶν Ισραηλ καὶ ἔσονται ἔρημοι
10. διότι κατέλιπες τὸν θεὸν τὸν σωτῆρά σου καὶ κυρίου τοῦ βοηθοῦ σου οὐκ ἐμνήσθης διὰ τοῦτο φυτεύσεις φύτευμα ἄπιστον καὶ σπέρμα ἄπιστον
11. τῇ δὲ ἡμέρᾳ ᾗ ἂν φυτεύσῃς πλανηθήσῃ τὸ δὲ πρωί ἐὰν σπείρῃς ἀνθήσει εἰς ἀμητὸν ᾗ ἂν ἡμέρᾳ κληρώσῃ καὶ ὡς πατὴρ ἀνθρώπου κληρώσῃ τοῖς υἱοῖς σου
12. οὐαὶ πλῆθος ἐθνῶν πολλῶν ὡς θάλασσα κυμαίνουσα οὕτως ταραχθήσεσθε καὶ νῶτος ἐθνῶν πολλῶν ὡς ὕδωρ ἠχήσει
13. ὡς ὕδωρ πολὺ ἔθνη πολλά ὡς ὕδατος πολλοῦ βίᾳ καταφερομένου καὶ ἀποσκορακιεῖ αὐτὸν καὶ πόρρω αὐτὸν διώξεται ὡς χνοῦν ἀχύρου λικμώντων ἀπέναντι ἀνέμου καὶ ὡς κονιορτὸν τροχοῦ καταιγὶς φέρουσα
14. πρὸς ἑσπέραν ἔσται πένθος πρὶν ἢ πρωὶ καὶ οὐκ ἔσται αὕτη ἡ μερὶς τῶν ὑμᾶς προνομευσάντων καὶ κληρονομία τοῖς ὑμᾶς κληρονομήσασιν
Przypisy:
17:1-3 - Proroctwo przeciwko Damaszkowi zapowiada upadek Aramu i zniszczenie jego miast. Ten Boży sąd podkreśla suwerenność Boga nad narodami i podatność królestw, które odstępują od Jego woli (zob. także Jeremiasz 49:23-27 i Am 1:3-5).
17:4-6 - Izrael będzie jak żniwo, po którym pozostanie tylko kilka ziaren. Symbolizuje to wierną resztkę, która zostanie oszczędzona, i podkreśla wezwanie Boga do oczyszczenia i odnowy Jego ludu (zob. także Izajasz 10:20-21 i Jeremiasz 5:10).
17:7-8 - W tym czasie ludzie zwrócą się ku Stwórcy, porzucając pogańskie bożki i ołtarze. Ta skrucha dowodzi, że tylko Bóg jest godzien czci i powinien być przedmiotem ludzkiej czci (zob. także Izajasz 2:18-20 i Ozeasz 14:3).
17:9-11 - Twierdze Izraela zostaną spustoszone z powodu bałwochwalstwa i sojuszów z obcymi narodami. Poszukiwanie bezpieczeństwa poza Bogiem prowadzi do zniszczenia i porzucenia (zob. także Izajasz 30:1-3 i Psalm 127:1).
17:12-14 - Bóg uciszy wrzawę narodów, które powstają przeciwko Izraelowi. Nawet pośród potęgi armii, Pan interweniuje i chroni swój lud, pokazując, że Boży sąd góruje nad ludzką pychą (zob. także Psalm 46:10-11 i Izajasz 54:17).
Wersety związane z Isaías, 17:
Rozdział 17 Izajasza prorokuje przeciwko Damaszkowi i Izraelowi. Jakie niebezpieczeństwa wiążą się z zaufaniem ludzkim sojuszom? Tekst ten ogłasza wyrok nad Syrią i północnym królestwem Izraela z powodu ich bezbożnej konfederacji. Rozdział ten podkreśla daremność zaufania bożkom i fortyfikacjom. Izajasz 17 kończy się nutą nadziei na Bożą interwencję. Odkryj z nami pięć fragmentów biblijnych, które rzucają światło na trwałe lekcje zawarte w tym napominającym rozdziale.
2 Królów 16:9: "Król Asyrii spełnił jego prośbę, zaatakował Damaszek i podbił go. Deportował swój lud do Kir i zabił Rezina." - To wydarzenie historyczne nawiązuje do proroctwa Izajasza o upadku Damaszku zawartego w rozdziale Izajasza 17.
Amosa 1:3: "Tak mówi Pan: Z powodu trzech występków Damaszku i czterech nie odstąpię od kary. Ponieważ stąpał po Gilead po żelaznych szynach." - Amos prorokuje także przeciwko Damaszkowi, wzmacniając przesłanie Izajasza 17.
Jeremiasza 49:23-27: "O Damaszku: „Hamate i Arpad są zdezorientowani, gdyż usłyszeli złe wieści. […] Dlatego wasza młodzież będzie padać na waszych ulicach; w tym dniu ucichną wszyscy jego żołnierze – wyrocznia Pana Zastępów." - Jeremiasz szczegółowo omawia wyrok nad Damaszkiem, nawiązując do wątków z Izajasza 17.
Zachariasza 9:1: "Proroctwo: Słowo Pańskie skierowane jest przeciwko ziemi Hadrach i spocznie na Damaszku, gdyż oczy ludzkości i wszystkich pokoleń Izraela zwrócone są na Pana." - Zachariasz prorokuje także o Damaszku, ukazując ciągłość tematu proroctw biblijnych.
Psalmy 83:1-4: "Boże, nie pozostawaj obojętny; nie milcz i nie milcz, Boże. Spójrzcie, jak wzburzeni są wasi wrogowie [...] i powiedzcie: «Przyjdźcie, zniszczymy was jako naród, aby nie wspominano już imienia Izraela!»" - Psalm ten odzwierciedla wrogość sąsiednich narodów wobec Izraela, o czym mówi Izajasz 17.
FAQ:
Co Izajasz prorokuje o Damaszku w Księdze Izajasza 17?
Izajasz prorokuje zniszczenie Damaszku, stolicy Syrii, z powodu bałwochwalstwa i odwrócenia się od Boga. Miasto zostanie zrównane z ziemią, a ludność rozproszona. (Izajasz 17:1-3)
Dlaczego, zgodnie z Księgą Izajasza 17, naród izraelski również zostanie ukarany?
Naród izraelski zostanie ukarany za odstępstwo i bałwochwalstwo. Zaufają ludzkim sojuszom zamiast Bogu, co doprowadzi go do upadku. (Izajasz 17:7-11)
W jaki sposób Izajasz opisuje sąd nad Izraelem w Księdze Izajasza 17?
Sąd nad Izraelem będzie surowy, z spustoszeniem i opuszczeniem. Bóg cofnie swoją ochronę z powodu ich nieposłuszeństwa, a ziemia zostanie spustoszona. (Izajasz 17:12-14)
Czego Izajasz naucza o zaufaniu do Boga w przeciwieństwie do zaufania sojuszom ludzkim?
Izajasz naucza, że zaufanie ludzkim sojuszom jest daremne i prowadzi do zguby. Tylko Bóg może zbawić i ochronić, i to Jemu powinniśmy zaufać. (Izajasz 17:7-8)
Czego możemy się nauczyć o suwerenności Boga z Księgi Izajasza 17?
Księga Izajasza 17 naucza, że Bóg jest suwerenny nad wszystkimi narodami i może sprowadzić sąd na każdego, kto zboczy z Jego dróg. Bóg kontroluje historię i losy narodów. (Izajasz 17:13-14)
