1. καὶ εἶπεν κύριος πρὸς Σαμουηλ ἕως πότε σὺ πενθεῖς ἐπὶ Σαουλ κἀγὼ ἐξουδένωκα αὐτὸν μὴ βασιλεύειν ἐπὶ Ισραηλ πλῆσον τὸ κέρας σου ἐλαίου καὶ δεῦρο ἀποστείλω σε πρὸς Ιεσσαι ἕως εἰς Βηθλεεμ ὅτι ἑόρακα ἐν τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ ἐμοὶ βασιλεύειν
2. καὶ εἶπεν Σαμουηλ πῶς πορευθῶ καὶ ἀκούσεται Σαουλ καὶ ἀποκτενεῖ με καὶ εἶπεν κύριος δάμαλιν βοῶν λαβὲ ἐν τῇ χειρί σου καὶ ἐρεῖς θῦσαι τῷ κυρίῳ ἥκω
3. καὶ καλέσεις τὸν Ιεσσαι εἰς τὴν θυσίαν καὶ γνωριῶ σοι ἃ ποιήσεις καὶ χρίσεις ὃν ἐὰν εἴπω πρὸς σέ
4. καὶ ἐποίησεν Σαμουηλ πάντα ἃ ἐλάλησεν αὐτῷ κύριος καὶ ἦλθεν εἰς Βηθλεεμ καὶ ἐξέστησαν οἱ πρεσβύτεροι τῆς πόλεως τῇ ἀπαντήσει αὐτοῦ καὶ εἶπαν εἰρήνη ἡ εἴσοδός σου ὁ βλέπων
5. καὶ εἶπεν εἰρήνη θῦσαι τῷ κυρίῳ ἥκω ἁγιάσθητε καὶ εὐφράνθητε μετ’ ἐμοῦ σήμερον καὶ ἡγίασεν τὸν Ιεσσαι καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ καὶ ἐκάλεσεν αὐτοὺς εἰς τὴν θυσίαν
6. καὶ ἐγενήθη ἐν τῷ αὐτοὺς εἰσιέναι καὶ εἶδεν τὸν Ελιαβ καὶ εἶπεν ἀλλὰ καὶ ἐνώπιον κυρίου χριστὸς αὐτοῦ
7. καὶ εἶπεν κύριος πρὸς Σαμουηλ μὴ ἐπιβλέψῃς ἐπὶ τὴν ὄψιν αὐτοῦ μηδὲ εἰς τὴν ἕξιν μεγέθους αὐτοῦ ὅτι ἐξουδένωκα αὐτόν ὅτι οὐχ ὡς ἐμβλέψεται ἄνθρωπος ὄψεται ὁ θεός ὅτι ἄνθρωπος ὄψεται εἰς πρόσωπον ὁ δὲ θεὸς ὄψεται εἰς καρδίαν
8. καὶ ἐκάλεσεν Ιεσσαι τὸν Αμιναδαβ καὶ παρῆλθεν κατὰ πρόσωπον Σαμουηλ καὶ εἶπεν οὐδὲ τοῦτον ἐξελέξατο κύριος
9. καὶ παρήγαγεν Ιεσσαι τὸν Σαμα καὶ εἶπεν καὶ ἐν τούτῳ οὐκ ἐξελέξατο κύριος
10. καὶ παρήγαγεν Ιεσσαι τοὺς ἑπτὰ υἱοὺς αὐτοῦ ἐνώπιον Σαμουηλ καὶ εἶπεν Σαμουηλ οὐκ ἐξελέξατο κύριος ἐν τούτοις
11. καὶ εἶπεν Σαμουηλ πρὸς Ιεσσαι ἐκλελοίπασιν τὰ παιδάρια καὶ εἶπεν ἔτι ὁ μικρὸς ἰδοὺ ποιμαίνει ἐν τῷ ποιμνίῳ καὶ εἶπεν Σαμουηλ πρὸς Ιεσσαι ἀπόστειλον καὶ λαβὲ αὐτόν ὅτι οὐ μὴ κατακλιθῶμεν ἕως τοῦ ἐλθεῖν αὐτόν
12. καὶ ἀπέστειλεν καὶ εἰσήγαγεν αὐτόν καὶ οὗτος πυρράκης μετὰ κάλλους ὀφθαλμῶν καὶ ἀγαθὸς ὁράσει κυρίῳ καὶ εἶπεν κύριος πρὸς Σαμουηλ ἀνάστα καὶ χρῖσον τὸν Δαυιδ ὅτι οὗτος ἀγαθός ἐστιν
13. καὶ ἔλαβεν Σαμουηλ τὸ κέρας τοῦ ἐλαίου καὶ ἔχρισεν αὐτὸν ἐν μέσῳ τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ καὶ ἐφήλατο πνεῦμα κυρίου ἐπὶ Δαυιδ ἀπὸ τῆς ἡμέρας ἐκείνης καὶ ἐπάνω καὶ ἀνέστη Σαμουηλ καὶ ἀπῆλθεν εἰς Αρμαθαιμ
14. καὶ πνεῦμα κυρίου ἀπέστη ἀπὸ Σαουλ καὶ ἔπνιγεν αὐτὸν πνεῦμα πονηρὸν παρὰ κυρίου
15. καὶ εἶπαν οἱ παῖδες Σαουλ πρὸς αὐτόν ἰδοὺ δὴ πνεῦμα κυρίου πονηρὸν πνίγει σε
16. εἰπάτωσαν δὴ οἱ δοῦλοί σου ἐνώπιόν σου καὶ ζητησάτωσαν τῷ κυρίῳ ἡμῶν ἄνδρα εἰδότα ψάλλειν ἐν κινύρᾳ καὶ ἔσται ἐν τῷ εἶναι πνεῦμα πονηρὸν ἐπὶ σοὶ καὶ ψαλεῖ ἐν τῇ κινύρᾳ αὐτοῦ καὶ ἀγαθόν σοι ἔσται καὶ ἀναπαύσει σε
17. καὶ εἶπεν Σαουλ πρὸς τοὺς παῖδας αὐτοῦ ἴδετε δή μοι ἄνδρα ὀρθῶς ψάλλοντα καὶ εἰσαγάγετε αὐτὸν πρὸς ἐμέ
18. καὶ ἀπεκρίθη εἷς τῶν παιδαρίων αὐτοῦ καὶ εἶπεν ἰδοὺ ἑόρακα υἱὸν τῷ Ιεσσαι Βηθλεεμίτην καὶ αὐτὸν εἰδότα ψαλμόν καὶ ὁ ἀνὴρ συνετός καὶ ὁ ἀνὴρ πολεμιστὴς καὶ σοφὸς λόγῳ καὶ ἀνὴρ ἀγαθὸς τῷ εἴδει καὶ κύριος μετ’ αὐτοῦ
19. καὶ ἀπέστειλεν Σαουλ ἀγγέλους πρὸς Ιεσσαι λέγων ἀπόστειλον πρός με τὸν υἱόν σου Δαυιδ τὸν ἐν τῷ ποιμνίῳ σου
20. καὶ ἔλαβεν Ιεσσαι γομορ ἄρτων καὶ ἀσκὸν οἴνου καὶ ἔριφον αἰγῶν ἕνα καὶ ἐξαπέστειλεν ἐν χειρὶ Δαυιδ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ πρὸς Σαουλ
21. καὶ εἰσῆλθεν Δαυιδ πρὸς Σαουλ καὶ παρειστήκει ἐνώπιον αὐτοῦ καὶ ἠγάπησεν αὐτὸν σφόδρα καὶ ἐγενήθη αὐτῷ αἴρων τὰ σκεύη αὐτοῦ
22. καὶ ἀπέστειλεν Σαουλ πρὸς Ιεσσαι λέγων παριστάσθω δὴ Δαυιδ ἐνώπιον ἐμοῦ ὅτι εὗρεν χάριν ἐν ὀφθαλμοῖς μου
23. καὶ ἐγενήθη ἐν τῷ εἶναι πνεῦμα πονηρὸν ἐπὶ Σαουλ καὶ ἐλάμβανεν Δαυιδ τὴν κινύραν καὶ ἔψαλλεν ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ καὶ ἀνέψυχεν Σαουλ καὶ ἀγαθὸν αὐτῷ καὶ ἀφίστατο ἀπ’ αὐτοῦ τὸ πνεῦμα τὸ πονηρόν
Przypisy:
16:1 - Bóg nakazuje Samuelowi udać się do Betlejem, aby namaścić nowego króla spośród synów Jessego. Ten werset oznacza przejście od Saula do Dawida, wybranego przez Boga ze względu na jego wierne serce (zob. także Psalm 78:70-72 i 1 Samuela 13:14).
16:6-7 - Kiedy Samuel ujrzał Eliaba, pomyślał, że to on musi być wybrańcem, ale Bóg go skorygował, mówiąc, że nie patrzy na wygląd zewnętrzny, lecz na serce. To wzmacnia ideę, że Bóg wybiera na podstawie cech duchowych, a nie zewnętrznych (zob. również Prz 21,2 i Jr 17,10).
16:11-13 - Dawid, najmłodszy i pozornie nic nieznaczący z synów Jessego, zostaje namaszczony na króla. Wydarzenie to podkreśla temat wywyższenia „maluczkiego” przez Boga i zapowiada centralną rolę Dawida w dziejach Izraela (zob. także Psalm 89:19-21 i 1 List do Koryntian 1:27-29).
16:14 - Duch Boży opuszcza Saula, a zły duch zaczyna go dręczyć. Ten werset symbolizuje odebranie Saulowi łaski Bożej i początek jego duchowego i psychicznego upadku (zob. także Sdz 16:20 i Rz 1:28).
16:17-23 - Dawid, wybrany, by grać na harfie i uspokajać Saula, rozpoczyna służbę u króla. To opatrznościowe spotkanie Dawida z Saulem odzwierciedla sposób, w jaki Bóg wykorzystuje proste sytuacje do realizacji swoich większych celów (zob. także 1 Sm 17,15 i Rz 8,28).
Wersety związane z I Samuel, 16:
16 rozdział Samuela przedstawia Dawida, przyszłego króla Izraela. W jaki sposób Bóg, wybierając przywódców, patrzy poza pozory? Ten fascynujący tekst opisuje tajne namaszczenie Dawida przez Samuela i jego wejście do służby Saula jako muzyka. W tym rozdziale poruszono takie tematy, jak boskie kryteria wyboru, przygotowanie do przywództwa oraz kontrast między starym a nowym. 1 Samuela 16 wyznacza początek nowej ery w historii Izraela. Zastanów się z nami nad pięcioma fragmentami biblijnymi, które rzucają światło na wieczne prawdy tego kluczowego rozdziału.
Dzieje Apostolskie 13:22: "Odrzuciłszy Saula, powołał dla nich na króla Dawida, o którym świadczył: ‚Znalazłem Dawida, syna Jessego, męża według mego serca; uczyni wszystko, co jest moją wolą." - Werset ten odzwierciedla namaszczenie Dawida w 1 Księdze Samuela 16, podkreślając boski wybór Dawida na króla.
1 Koryntian 1:27: "Ale Bóg wybrał głupie rzeczy tego świata, aby zawstydzić mądrych, i wybrał słabe rzeczy tego świata, aby zawstydzić silnych." - Ten fragment przypomina zaskakujący wybór Dawida, najmłodszego syna, z 1 Samuela 16.
Psalmy 78:70-72: "Wybrał Dawida, swego sługę, i zabrał go z owczarni; Wyprowadził go spomiędzy owiec, aby był pasterzem Jakuba, jego ludu, Izraela, jego dziedzictwa. I karmił ich prawym sercem; prowadził ich zręcznymi rękami." - Psalm ten odzwierciedla wybór Dawida z 1 Samuela 16, podkreślając jego skromne pochodzenie i rolę pasterza.
Jana 7:24: "Nie oceniaj tylko po wyglądzie, ale wydawaj sprawiedliwe osądy." - To nauczanie Jezusa nawiązuje do lekcji z 1 Samuela 16:7, gdzie Bóg poucza Samuela, aby nie osądzał na podstawie wyglądu zewnętrznego.
Efezjan 5:19: "Rozmawiając między sobą psalmami, hymnami i pieśniami duchowymi, śpiewając i z całego serca wysławiając Pana." - Ten fragment przypomina muzyczne zdolności Dawida wspomniane w 1 Samuela 16:23, których użył, aby uspokoić Saula.
FAQ:
Jak Dawid został wybrany na króla Izraela?
Bóg posłał Samuela do Jessego, aby namaścił jednego z jego synów na króla. Dawid, najmłodszy i pasterz, został wybrany, ponieważ Bóg patrzy na serce, a nie na wygląd zewnętrzny. (1 Samuela 16:6-7, 12-13)
Co stało się z Saulem po namaszczeniu Dawida?
Duch Pański opuścił Saula i dręczył go duch zły. Aby ulżyć jego cierpieniu, jego słudzy przyprowadzili Dawida, który grał na harfie, aby go uspokoić. (1 Samuela 16:14-23)
Dlaczego Bóg wybrał Dawida, a nie jego braci?
Bóg nie patrzy na wygląd zewnętrzny, lecz na serce. Chociaż Eliab wydawał się odpowiedni, Bóg dostrzegł w Dawidzie cechy duchowe, które uczyniłyby go wielkim królem. (1 Samuela 16:7)
Jak Dawid służył na dworze Saula?
Dawid został wezwany do grania na harfie i uspokojenia Saula. Został giermkiem króla i zyskał jego zaufanie, przygotowując się do przyszłego panowania. (1 Samuela 16:21-23)
Jak ważne jest namaszczenie Dawida przez Samuela?
Namaszczenie Dawida oznaczało początek jego przygotowań do objęcia tronu. Zstąpił na niego Duch Pański, dając mu siłę do przyszłej misji (1 Samuela 16:13).
